Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Hoseok. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Hoseok. Pokaż wszystkie posty

22 kwietnia 2017

Prześladowca~cz.8[Wonho&Hyungwon]



- Hyungwon...- chłopak patrzył na mnie wielkimi oczyma nie wiedząc chyba do końca jak powinien się zachować. Posłałem mu jedynie ciepły uśmiech głaszcząc go po ciepłym policzku.
- Powiedziałem coś nie tak?
- Nie... po prostu mnie zaskoczyłeś.- wzruszyłem ramionami całując go w kącik ust.
- To tylko seks Hoseok.
- Tylko?
- Mmm... nic takiego.
- To czemu ci tak na nim zależy?
- Bo to zbliżenie z tobą.- poczułem jak moja twarz się czerwieni - Wonho... proszę cię, nie odmawiaj mi.- blondyn uśmiechnął się jedynie całując mnie dość długo w czoło.
- Wiesz, że nie jestem w stanie niczego ci odmówić.- zaśmiałem się siadając okrakiem na chłopaku. Lekko zawstydzony naciągnąłem na nagą męskość materiał szlafroka starając się nie pokazać partnerowi, że nagość jednak lekko mnie krępuje... a byłem pewien, że z tego wyrosłem - Zaraz i tak to odsłonimy.- mruknął zbliżając do mnie swoją twarz. Dotykając się czołami patrzyliśmy sobie w oczy głęboko przy tym oddychając. Moje dłonie pieściły jego idealną, porcelanową twarz... już sama ta czynność sprawiała, że wariowałem. Blondyn przygryzł wargę pieszcząc opuszkami palców moje nagie uda. Syknąłem zamykając oczy. Czemu jego dotyk tak bardzo na mnie działa? - Uwielbiam cię.- wargi chłopaka przywarły do mojej szyi ostrożnie ją całując. Chwyciłem go za włosy odchylając głowę do tyłu, przez co ten miał ułatwiony do niej dostęp.
- Ugryź mnie.- zaśmiałem się czując po chwili na delikatnej skórze zęby Hoseoka.
- Proszę bardzo.- szepnął łącząc nasze wargi pocałunkiem. Był on wyjątkowo czuły, namiętny, rozgrzewający mnie tym samym do czerwoności. Dłonie blondyna pieściły moją talię majstrując przy okazji przy pasku szlafroka.
- Tak szybko?- szepnąłem odrywając się na moment od jego miękkich, ciepłych warg.
- A po co z tym zwlekać, hm?
- Mmm poróbmy coś jeszcze.
- Ale z ciebie maruda.- zachichotał ponownie mnie całując. Po chwili zostałem delikatnie ułożony na łóżku. Czułem jak moje serce przyspiesza, ale z drugiej strony byłem tak cholernie podniecony i podekscytowany całą tą sytuacją, że już momentami sam nie wiedziałem co w danej chwili czuję. Nie chciałem o nic pytać... pragnąłem jedynie, by mój chłopak działał i zadowalał tym samym mnie i siebie. Hoseok usiadł za mną unosząc delikatnie moją nogę. Zagryzłem wargę domyślając się jedynie co może za moment nastąpić. Wonho uniósł na mnie cwaniacki wzrok składając na mojej stopie pocałunek. Zacisnąłem dłonie na pościeli czując przyjemne mrowienie w dole brzucha. Było to cholernie przyjemne doznanie. Móc poczuć jego wargi w tak wrażliwym miejscu... i do tego ten wzrok. Nienawidzę jak patrzy na nie w ten sposób. Samo jego spojrzenie potrafi doprowadzić mnie do oczywistej czynności - Podoba ci się?- mruknął całując dokładnie każdy centymetr moich stóp. Jęknąłem jedynie zakrywając twarz dłońmi.
- Nie zadawaj mi takich pytań łosiu. 
- Dlaczego?- jego wargi zassały się na jednym z moich palców. Jęcząc czułem narastające między nogami zgrubienie. Wiedziałem, że muszę się pohamować... nie mogłem dojść tak szybko. Hoseok uśmiechnął się cwaniacko zmieniając pozycję, w której siedział. Jego noga wylądowała na moim członku delikatnie na niego naciskając, podczas gdy wargi nadal zajęte były moimi stopami.
- Osz... oszalałeś.- wysapałem czując jak jego stopa skleja się z moim penisem wyciekającym z niego preejakulatem. Ten jedynie uśmiechnął się oblizując dokładnie moją stopę. Jęknąłem dość głośno czując ogarniającą mnie błogość. Zamknąłem oczy starając się unormować oddech. Co za dupek... jaki on jest dobry w te klocki.
- Przysięgam skarbie, że jutro nie będziesz w stanie wstać z łóżka.- uchyliłem jedynie lekko powieki widząc przed sobą półnagiego partnera, który kilka sekund temu pozbawił się koszulki. Aishh jakie on ma idealne ciało. Widać na nim idealnie podkreślony każdy mięsień.
- Mmm... już to widzę.- Wonho zaśmiał się nachylając się nade mną, po czym zaczął rozwiązywać pasek od szlafroka.
- Nie wierzysz w moje umiejętności?
- Ocenię dopiero jak zobaczę co potrafisz.- chwyciłem go za kark zatapiając się w jego wargach. Hoseok odwzajemniając pocałunki pieścił dłonią moją nagą już klatkę piersiową oraz brzuch. Czułem się niesamowicie. Czemu bliskość z nim jest tak przyjemna? Chciałbym w końcu zacząć się z nim kochać. Tak wiem, że to odwlekałem, ale teraz pragnę go jak niczego innego - Kocham cię.- szepnąłem przerywając pocałunek i tym samym spoglądając mu w oczy. Wonho uśmiechnął się całując mnie w czoło. Jego wargi zaczęły schodzić coraz niżej... przez szyję, klatkę piersiową, brzuch... no właśnie - Aishh Hoseok!- z moich ust wydobył się gardłowy jęk odbijający się echem po ścianach kawalerki.
- Rozluźnij się.- poinstruował mnie rozkładając się na brzuchu między moimi zgiętymi w kolanach nogami.
- Nie mów mi co mam robić.- burknąłem "oburzony" czując lekkie zażenowanie.
- Przepraszam pana.- szepnął całując mnie po udach - Chcę po prostu żebyś czuł się jak najlepiej. 
- Nie mogę przecież non stop dochodzić.- jęknąłem ponownie czując wargi partnera na swoich jądrach.
- To ponoć zdrowe więc się nie martw Hyungwonnie.
- Ty i te twoje zdrowotne porady...- Wonho przejechał językiem po moim członku, po czym chwycił mnie za uda robiąc mi niezwykle dobrze swoimi wargami. Jedyne na co miałem siłę, to kurczowe trzymanie pościeli i głębokie oddychanie, by nie zejść z podniecenia. W pewnym momencie jednak moje dłonie powędrowały na głowę partnera delikatnie ją drapiąc. Blondyn jedynie mruknął zaciskając mocniej usta. Syknąłem wyginając się w łuk... Hoseok miał rację... jutro z pewnością nie podniosę się z łóżka. Z całej tej fali rozkoszy i przyjemności wyrwał mnie w brutalny sposób dźwięk telefonu. Uchyliłem zamglone powieki szukając jedną ręką smartfona. Gdy go namierzyłem chciałem odsunąć od siebie Wonho, ale najzwyczajniej w świecie nie miałem na to siły, a ten drań wcale nie chciał przerywać - Hal... o...
- Hyungwonnie? Wszystko okej?- Minhyuk... dziecko kochane, czemu zawsze wybierasz na rozmowę niewłaściwy moment?
- Aishh.... tak... tak, wszystko okej.- wysapałem słysząc cichy chichot Wonho.
- Na pewno? Masz dziwny głos.... czemu tak sapiesz, źle się czujesz?
- Mm... kocham się z Hoseokiem.- uśmiechnąłem się lekko słysząc po drugiej stronie słuchawki absolutną ciszę.
- Aaaa ty zboczeńcu! Mogłeś nie odbierać!- zaśmiałem się zerkając na mojego chichoczącego chłopaka.
- Do jutra Minhyukkie.- rozłączyłem się szarpiąc partnera za włosy. Ten przerwał swoją czynność nachylając się nade mną - Aishh...- czułem okropny ból członka i podbrzusza... czemu ten matoł zostawił mnie w takim stanie?! - Ej, to boli.
- Spokojnie, nie denerwuj się.- mruknął łapiąc mnie za męskość, po czym wykonując dynamiczne ruchy wpatrywał się we mnie swoim pewnym siebie, cwaniackim wzrokiem.
- Nie... nie patrz tak.
- A jak mam patrzeć?- szepnął całując mnie po uchu. Jego dłoń coraz bardziej przyspieszała. Gdy zacząłem się wiercić po łóżku, ten uniósł się ponownie wbijając we mnie wzrok. Doszedłem z donośnym jękiem wykręcając niewinną niczemu pościel - Masz siłę na więcej?- skinąłem jedynie głową czekając na jego kolejny ruch. Blondyn uśmiechnął się rozpinając spodnie. Aishh wreszcie! Wiem, że będzie to bolesne, ale z drugiej strony strasznie nie mogę się doczekać - Hyungwonnie?
- Tak?
- Pomożesz mi?- zapytał zdejmując spodnie wraz z bokserkami. Uniosłem ciało na drżących z emocji łokciach wbijając wzrok w jego ogromnego członka.
- W czym...- w sensie, że mam mu zrobić.... o nie, nie, nie, nie potrafię robić takich rzeczy! - Ale ja nie umiem... proszę cię, nie...
- To nic trudnego.- usiadłem walcząc z samym sobą. Z jednej strony bardzo tego chciałem... z drugiej czułem, że jedynie się zbłaźnię. Przecież nigdy tego nie robiłem - No nic, sam to zrobię.
- Poczekaj.- usiadłem bliżej niego czując jak moja twarz płonie ze wstydu - Ja... o matko... Wonho, jak to się robi?- blondyn zachichotał całując mnie w policzek.
- Kiedyś cię nauczę.
- A czemu nie dzisiaj?
- Nie chcę cię dodatkowo stresować.
- Ale... 
- Skarbie, w porządku.... uspokój się.- chłopak sięgnął po lubrykant nalewając go na rękę, po czym zaczął sobie dogadzać. Czuję się beznadziejnie... co ze mnie za chłopak? Hoseok tak się stara, a ja nie potrafię zrobić tak prostej rzeczy... - Chodź do mnie.- westchnąłem klękając nad nim okrakiem, po czym chwyciłem go za twarz patrząc mu w oczy.
- Przepraszam.
- No oszalałeś... to nic takiego, nie przejmuj się. 
- Jutro to nadrobimy, dobrze?
- Y y... nie musimy się z tym spieszyć.
- Nie dyskutuj ze mną.- Wonho uśmiechnął się łapiąc mnie za biodra.
- Proszę mi wybaczyć.- mruknął całując mnie w klatkę piersiową - Gotowy?
- Jasne.- wtuliłem się w niego czując jak jego członek ostrożnie zanurza się w moim ciele. O dziwo nie czułem bólu, ale fakt... uczucie to jest dość niekomfortowe i trzeba zwyczajnie do tego przywyknąć. Gdy na nim usiadłem spojrzałem na jego twarz delikatnie się uśmiechając, jednak gdy zobaczyłem łzy w jego oczach, uśmiech ten momentalnie zniknął - Wonho...
- Ten pieprzony pierwszy raz powinien tak właśnie wyglądać...- przed oczami przebiegł mi wściekły, traktujący mnie jak psa Hoseok, który w obrzydliwy sposób gwałcił mnie na moim biurku. Cholera jasna, czemu właśnie teraz?! - Wybacz mi.- nie byłem w stanie nic powiedzieć. Jedyne co mogłem zrobić to mocno go przytulić... oby to wystarczyło - Hyungwon...
- Wonho, kocham cię... bardzo cię kocham, proszę cię, nie wracaj już do tego.... Proszę...- wytarłem łzy z jego policzków delikatnie go całując - Kochasz mnie?
- Najbardziej na świecie...
- To nie wracaj do tego co było... Żyj tym co jest teraz, dobrze?- blondyn skinął głową smakując moich ust. Odwzajemniałem pocałunki starając się wykonywać delikatne ruchy biodrami. Dziwne uczucie... dziwne, ale jednocześnie bardzo przyjemne. Hoseok jęknął wodząc dłońmi po moim ciele ukrytym za cienką warstwą szlafroka. Chwyciłem go za dłonie nakierowując je na swoje pośladki. Gdy poczułem jak jego ręce się na nich zaciskają, jęknąłem owijając własne ręce wokół jego szyi. Wonho trzymając za moje pośladki nadał moim biodrom idealny wręcz rytm... czułem się cudownie. Hoseok chyba też, bo co chwilę pojękiwał doprowadzając mnie do obłędu.
- Ja powinienem nad tobą dominować.- szepnął całując mnie po szyi.
- Chcesz zmienić pozycję?- wydyszałem zatrzymując ruchy bioder.
- Jeśli chcesz...
- Ja się dostosuję... też masz się dobrze czuć.- zszedłem z chłopaka upadając twarzą w stos poduszek, po czym wypiąłem biodra w jego kierunku.
- Nie tak skarbie.- partner ułożył moje biodra na łóżku, po czym usiadł na moich nogach ponownie we mnie wchodząc. Zagryzłem wargę zaciskając dłoń na poduszce. To cholerne wchodzenie tak bardzo boli... Gdy Wonho we mnie wszedł położył się na mnie całując mnie w kark, po czym znów rozpoczęliśmy stosunek. Chwyciłem go za dłoń mocno ją trzymając. Chciałem mieć go cały czas przy sobie... chciałem na niego patrzeć i go całować, a ta pozycja nam to uniemożliwiała, ale cóż... jeśli Hoseok ją lubi to nie mam nic do gadania.
- Mów do mnie.- jęknąłem głaszcząc go po ręce.
- Uwielbiam cię Hyungwonnie...- szepnął całując mnie w kark - Uwielbiam twój zapach.- znów pocałunek - Uwielbiam być blisko ciebie.- każde jego zdanie uzupełniane było buziakiem w kark - Kocham z tobą przebywać... Najchętniej nie wypuszczałbym cię z łóżka... Chciałbym cały czas cię przytulać i całować... Bardzo mocno cię kocham mój żółwiku.- pociągnąłem nosem uśmiechając się.
- Czemu jestem żółwiem?- szepnąłem całując jego dłoń.
- Bo są bardzo słodkie, nie uważasz?- zaśmiałem się przekręcając się dość niezdarnie na plecy, po czym przyciągnąłem do siebie chłopaka głaszcząc go po rozgrzanym policzku. Ten chwycił mnie za dłoń całując ją, po czym przyspieszył ruchy bioder doprowadzając mnie ponownie do obłędu. Owinąłem nogi wokół pracujących bioder chłopaka jęcząc przy tym najseksowniej jak tylko umiałem. Nie musiałem długo czekać na efekty. Twarz Hoseoka nabrała wyrazu grymasu, a z jego ust wydobyło się gardłowe jęknięcie. Mogłem poczuć wylewającą się ze mnie spermę chłopaka, która w subtelny, powolny sposób błądziła między moimi pośladkami.
- Aishhh Hoseok.- blondyn położył się na mnie głęboko oddychając. Wtuliłem go w siebie całując go w lekko spoconą głowę.
- Przepraszam... ale nie wytrzymałem.
- Daj se już spokój.- zachichotałem wzmacniając uścisk - Było idealnie. 
- Na pewno? Nie zawiodłem cię?
- Żartujesz sobie?- uniosłem jego głowę patrząc mu w lekko zamglone oczka - Było cudownie, dziękuję.- szepnąłem znów zatapiając się w jego wargach.

*

                 Padliśmy po tym wszystkim jak muchy. Zamysł był oczywiście taki, by się poprzytulać i porozmawiać, ale oboje nie mieliśmy na to siły. W środku nocy przebudziłem się, po czym sięgnąłem po telefon, by sprawdzić, która jest godzina. 
- Minhyuk?- szepnąłem widząc od niego sms'a - Co ten dzieciak chce?
<- Odezwij się i zapewnij mnie, że nic Ci nie jest. Rozmawiałem o Hoseoku z Shownu i powiem tyle, że jesteś w poważnym niebezpieczeństwie. Błagam, odezwij się. 

~c.d.n.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

18 kwietnia 2017

Prześladowca~cz.7[Wonho&Hyungwon]



                Wydawałoby się, że wszystko między mną a Wonho jest w porządku. Po Minhyuku widać, że również stara się zaakceptować osobę, z którą się spotykam choć gdy tylko jesteśmy sami mówi mi bym uważał, bo Hoseok prędzej czy później coś wywinie. Nie wiem czy powinienem wierzyć w słowa Minhyuka... chyba póki co wolę nie psuć sobie o dziwo dobrego humoru i żyć tym, co jest w danej chwili. 
              Spędzałem ten wieczór z Hoseokiem. Siedzieliśmy w domu moich rodziców oglądając film, pijąc i przytulając się od czasu do czasu. Wciąż nie potrafię do tego przywyknąć. Niby jesteśmy razem, ale żaden się jeszcze nie przełamał i nie powiedział "kocham cię". W sumie nie wiem czy mógłbym wypowiedzieć w jego kierunku tak śmiałe słowa... nie umiem się określić ani powiedzieć stu procentowo co do niego czuję. 
- O czym myślisz?- westchnąłem unosząc wzrok na blondyna. Gdy to zrobiłem, ten pocałował mnie w czoło uśmiechając się.
- O nas.
- O proszę.- Wonho sięgnął po pilot pauzując film - No to słucham.
- Nie no, daj spokój... oglądajmy. 
- Zamiast tej strzelanki wolę posłuchać co tam wymyśliłeś.- wziąłem głęboki oddech siadając okrakiem na chłopaku, po czym wtuliłem się w niego zamykając oczy.
- Myślisz o mnie na poważnie?
- Oczywiście... czemu o to pytasz?
- Wiesz... jesteśmy młodzi... w tym wieku zmienia się partnerów jak rękawiczki.
- Inni może i tak robią, ale ja taki nie jestem.- spojrzałem na chłopaka delikatnie go całując.
- I jak to widzisz?
- Hmmm pomyślmy...- Wonho głaskał mnie po talii cmokając mnie co chwilę w czoło - Skończysz studia, ja znajdę lepszą pracę, może zrobię jakiś kurs... wynajmiemy niewielkie mieszkanko. Będziemy razem żyć, pracować, a potem razem też umrzemy zostawiając nasze potomstwo w postaci psów.- zaśmiałem się głaszcząc dłonią jego umięśnioną klatkę piersiową.
- Wolę koty. 
- No to będziemy mieć psa i kota.- uśmiechnąłem się prostując się, po czym chwyciłem chłopaka za twarz głaszcząc ją kciukami.
- Naprawdę myślisz, że tak będzie?
- Ja wiem, że tak będzie.
- A... pocałujesz mnie?- czemu o to pytam?! Boże, jaki ze mnie kretyn! Hoseok jedynie się uśmiechnął spełniając moją prośbę. Jak dobrze, że o nic nie pytał. Odwzajemniałem jego pocałunek z uśmiechem na twarzy. Uwielbiam gdy to robi, mimo że dość często podczas takich pieszczot przypomina mi się to, co zrobił mi na początku naszej znajomości. Teraz jednak widzę, że bardzo się stara, dlatego też całą resztę staram się puścić w niepamięć. 
- Uwielbiam cię całować.- mruknął wsuwając dłonie pod moją koszulkę. 
- Przestań mówić takich rzeczy.- szepnąłem pogłębiając pocałunek. Byłem tak zaaferowany moim chłopakiem, że nie usłyszałem nawet wejścia ojca. 
- Hyun... Co tu się do jasnej cholery wyprawia?!- oderwałem się od Hoseoka jak poparzony. 
- Tato... ja to wyjaśnię.- ojciec uderzył mnie w twarz przenosząc pospiesznie wzrok na przerażonego Wonho.
- Ty... co ty robisz gnoju w moim domu?! Masz kategoryczny zakaz zbliżania się do mojego syna!
- Pan nie rozumie...
- Tato, przestań!
- Nie mów do mnie tym tonem!- mężczyzna złapał Wonho za bluzę szarpiąc nim w kierunku drzwi.
- Tato!
- Wynoś się z mojego domu gówniarzu!
- Błagam cię, przestań!- zacząłem szarpać ojca za garnitur wiedząc, że za moment bardzo tego pożałuję.
- Proszę się uspokoić, już wychodzę.
- Hoseok, przepraszam... przepraszam, słyszysz?!- gdy drzwi za blondynem zamknęły się, ojciec ponownie uderzył mnie w twarz mierząc mnie wzrokiem.
- Nie tak cię wychowałem. 
- Nie bij mnie...
- O nie gnoju... wybiję ci z głowy to pedalstwo. 
- Co.... tato, to jest moje życie.
- Nie będziesz mi i matce wstydu robił!- ojciec złapał mnie za koszulkę pchając mnie na ścianę. 
- Błagam cię, przestań!
- Z facetem ci się zachciało spotykać?! Jeszcze z nim?!
- A co w tym złego?!- mężczyzna uderzył mnie w brzuch sprawiając, że chwilowo mnie zaćmiło. Gdy osunąłem się na ziemię ten złapał mnie za włosy mocno za nie szarpiąc - To boli!
- Obiecaj mi z tego miejsca, że nigdy nie spotkasz się z żadnym chłopakiem!
- Zapomnij! Zależy mi na nim!
- Jak możesz mówić takie bzdury?!- tym razem ojciec przeszedł samego siebie. Po zwinięciu dłoni w pięść uderzył mnie w nos, z którego automatycznie poczułem lejącą się ciepłą ciecz. Zamurowało mnie... nie byłem w stanie się ruszyć czy wydusić z siebie choć jednego słowa. 
- Dobry wieczór!- Minhyuk wrócił. Zerwałem się na równe nogi idąc do swojego pokoju. Musiałem jak najszybciej ogarnąć swoją twarz, by go znowu nie martwić. Miałem jedynie nadzieję, że ojciec odpuści i nie będzie dalej prowadził tej bezsensownej wojny. Jestem dorosły i będę robił co chcę. Nie może mi mówić z kim mogę się spotykać, a z kim nie. Gdy wbiegłem do pokoju całkowicie zapomniałem o łazience i poobijanej twarzy. Sięgnąłem po telefon z widniejącą wiadomością od Wonho: "Błagam, odezwij się.". Niewiele myśląc wybrałem do niego numer... o dziwo ten odebrał od razu. Dokładnie tak, jakby tylko czekał na jakiś sygnał ode mnie.
- Hyungwon...
- Przepraszam cię za niego. 
- Przestań... zrobił ci coś?
- Nie... tylko pokrzyczał...- westchnąłem starając się zatamować krew z nosa - Gdzie je...
- Aishh... co jest zno... Hyungwon jak ty wyglądasz!- no tak... jak się domyślacie do pokoju wparował Minhyuk. Nie chciałem, by robił takie zamieszanie... nie chciałem martwić Hoseoka.
- Spadłem ze schodów...
- Znowu ojciec cię pobił?!- po jego bladych policzkach popłynęły łzy. 
- Tak myślałem... pakuj się, zaraz po ciebie będę.
- Co? Hoseok...
- Rozmawiasz z nim?
- Minhyukkie, chwila...- wziąłem głęboki oddech biorąc na głośny - Gdzie jesteś?
- Na końcu ulicy... nie pojechałbym dalej wiedząc co się u was dzieje. 
- Przyjedź tutaj i go stąd zabierz!- do telefonu podbiegł spanikowany Minhyuk.
- Minhyuk, przestań.
- Wiem co mówię... Hoseok, jego ojciec go katuje, błagam, zabierz go dzisiaj do siebie. Ja nie mam warunków...
- Jasne, zaraz będę. Spakuj go.
- Dobrze.- czerwonowłosy rozłączył się oddając mi telefon - O co wam poszło?- zapytał sięgając po chusteczki nawilżane, którymi zaczął wycierać ostrożnie moją twarz.
- Przyłapał mnie z Hoseokiem i zrobił mi awanturę...
- O niego?
- O to, że jest mu wstyd, że wychował pedała...
- Nie mów tak. To, że jesteś gejem nie oznacza, że jesteś gorszy...
- Mój ojciec uważa co innego.- przyjaciel wytarł mokre policzki wtulając mnie w siebie.
- Pomieszkaj jakiś czas u Hoseoka... porozmawiam z twoim ojcem.
- Nie Minhyukkie... jeszcze tobie coś zrobi.
- Nie możemy tak tego zostawić...
- Proszę cię... nie dzisiaj.- odetchnąłem zamykając oczy - Nie puszczaj mnie.
- Co?- chłopak pociągnął nosem - Nie bój się Hyungwonnie.- szepnął głaszcząc mnie po głowie. Miałem wrażenie i dziwne wyrzuty sumienia, że mój przyjaciel cierpi bardziej niż ja - Daj mi swój telefon.- gdy mu go wręczyłem ten wybrał numer do Wonho kurczowo trzymając mnie w swoich ramionach.
- Już jestem, spakuj się na spokojnie...
- Hoseok, to ja Minhyuk.
- Oh... co jest?
- Poczekasz chwilę? Hyungwon nie czuje się najlepiej...
- Tak, ale co się dzieje? 
- Hyungwonnie...
- Kręci mi się w głowie.- szepnąłem czując jak dodatkowo robi mi się potwornie niedobrze.
- Kręci mu się w głowie... położę go na chwilę i go spakuję.
- Cholera jasna...
- Lepiej zostań w samochodzie... jakby co będę dzwonił.- przyjaciel wziął mnie na ręce kładąc mnie do łóżka, po czym otworzył na oścież drzwi balkonowe. Ciepłe powietrze sprawiło, że po kilku głębszych wdechach poczułem się trochę lepiej, jednak towarzyszące mi zawroty głowy nie chciały odpuścić tak łatwo - Jak się czujesz?- zapytał krzątający się po pokoju przyjaciel pakujący moje rzeczy.
- Lepiej...
- Jesteś pewien?
- Tak.- chciałem usiąść, jednak ten podbiegł do mnie pomagając mi - Minhyuk...
- Tak wiem, dasz radę, ale wolę ci pomóc. 
- Dzięki.- po zarzuceniu na ramiona plecaka, Minhyuk podniósł mnie łapiąc mnie w pasie - Naprawdę dam radę.
- Daj spokój.- westchnąłem zerkając na załadowany po brzegi plecak.
- Jadę tylko na jedną noc.
- Nie ma opcji... pomieszkasz u niego dopóki twój ojciec nie zmądrzeje.
- Oho... to będę mieszkał z Hoseokiem do końca życia.- Minhyukkie jedynie lekko się uśmiechnął wyprowadzając mnie po cichu z domu. Na szczęście mój ojciec należy do takich osób, które nie zauważą nawet mojego zniknięcia.
- Hyungwon...- przed drzwiami domu stał zaniepokojony Wonho. Wtuliłem się w niego lekko się uśmiechając - Pieprzone bydle... jak ty wyglądasz...
- Przestań.... to wciąż ojciec Hyungwona.- burknął Minhyuk niosąc moje rzeczy do samochodu chłopaka.
- Żaden normalny ojciec nie traktuje tak swojego dziecka. 
- Dajcie już spokój... to nic takiego.- westchnąłem oblizując pękniętą wargę.
- W domu cię dokładnie opatrzę.- Wonho usadził mnie na tyle auta - Wskakuj Minhyuk, podwiozę cię. 
- O... dzięki.- jadąc ułożyłem się na tyle samochodu słuchając przekomarzania się chłopaków siedzących z przodu. Sam już nie wiem czy jadą do siebie złośliwością czy jest to na zasadzie, który któremu dogryzie bardziej i który okaże się tym lepszym. Sam nie wiem, ale dzięki ich rozmowie poprawił mi się humor - To tutaj. 
- To spadaj.
- To spadaj.- Minhyuk spojrzał na Hoseoka przedrzeźniając go, po czym oboje wybuchli śmiechem... jaki przyjemny widok - Dobra no... trzymaj się Hyungwonnie... jakby co to dzwoń.
- Dobrze.
- Opiekuj się nim jak należy.
- Nie martw się.- czerwonowłosy uśmiechnął się wysiadając z auta. Westchnąłem podnosząc się powoli do siadu.
- Fajnie, że się dogadujecie.- mruknąłem głaszcząc chłopaka po głowie.
- Dla ciebie wszystko... jak się czujesz?
- Lepiej... ale chciałbym jeszcze żebyś mnie przytulił. 
- Jak dojedziemy do domu będę cię cały czas przytulał, dobrze?- skinąłem głową wzdychając.
- Dziękuję.


*

                    Po dotarciu do mieszkania, Wonho rozpakował moje rzeczy, po czym zaczął przygotowywać mi kąpiel.
- Wykąp się, a ja pójdę po coś do jedzenia, okej?
- Jasne.- zacząłem się rozbierać czując na sobie spojrzenie chłopaka, jednak przestało mnie ono już całkowicie krępować. 
- Chodź do mnie.- podszedłem do partnera wtulając się w jego ciało. Czując bijące od niego ciepło poczułem błogi spokój... niczego już nie potrzebowałem - Moje maleństwo.- westchnąłem całując go w szyję.
- Hoseok...
- Słucham... i wejdź do wanny, bo zmarzniesz.- skinąłem głową wchodząc do cieplutkiej wody - Mów... masz jakieś szczególne zamówienie?
- Mam... jedno...
- Jakie?
- Hoseok... kochasz mnie?- nie wiem czemu o to zapytałem. Potrzebuję chyba teraz bliskości i czyjejś czułości, a wiem że po metamorfozie Wonho może dać mi jej tyle, ile tylko zechcę - Mam zamówienie tylko na te dwa słowa...- szepnąłem wbijając wzrok w wodę. Wonho wpatrywał się we mnie wielkimi oczyma nie wiedząc chyba do końca jak powinien zareagować - Przepraszam...- tak jak myślałem... nic do mnie nie czuje.
- Zaskoczyłeś mnie...- skinąłem jedynie głową... co za wstyd. Nagle poczułem dłoń chłopaka obejmującą mój policzek - Bardzo mnie zaskoczyłeś, ale to dobry moment żebym w końcu ci to powiedział.- zerknąłem na niego spod napuchniętego oka - Bardzo cię kocham, ale nie potrafię rozmawiać o swoich uczuciach... dobrze, że mi to ułatwiłeś.- uśmiechnął się całując mnie w czoło. Po tych słowach wstał opuszczając łazienkę... po chwili wyszedł z mieszkania. Wow... uśmiechnąłem się szeroko czując jak po wardze spływa mi strużka krwi.
- Aishh... znowu?- szepnąłem wycierając ją. Nie wierzę... Wonho się zakochał i to na dodatek we mnie. Nie jest jednak taką chodzącą skałą, jakby się mogło wydawać. Zaraz... czy to oznacza, że też powinienem mu się przyznać do swoich uczuć? Aishh nie, nie potrafię, to takie krępujące. 
Wyszedłem z wanny narzucając na nagie ciało sporych rozmiarów szlafrok chłopaka. Był na wylot przesiąknięty jego zapachem... idealnie. Usiadłem w salonie włączając telewizor. Wpatrując się w niego beznamiętnie czekałem na powrót Hoseoka... w końcu obiecał mi, że będzie mnie cały czas przytulał... mam nadzieję, że dotrzyma obietnicy. 
<- Tęknię... gdzie jesteś? - co się ze mną do cholery jasnej dzieje? W życiu nie pomyślałbym, że napiszę do kogoś taką wiadomość.
-> Poszedłem jeszcze do sklepu po soju... masz ochotę się dzisiaj napić?
<- Jak najbardziej... kupisz mi coś słodkiego?
-> A na co masz ochotę?
<- Zaskocz mnie.
-> No dobrze, dobrze:)
Po około 15 minutach Hoseok był już w domu. Uśmiechnąłem się robiąc miejsce na stoliku.
- Ale pachnie.
- Mam nadzieję, że będzie ci smakować.
- Na pewno.- usiadłem na jednej z poduszek leżącej obok stołu zacierając ręce. Blondyn spojrzał na mnie cmokając.
- Po kolacji zrobię ci okład na oko.
- Aż tak źle to wygląda?- ten jedynie skinął głową całując mnie delikatnie w opuchliznę. 
- Ale spokojnie... szybko się tego pozbędziemy.
- Dziękuję.- był to naprawdę miło spędzony wieczór. Oczywiście do czasu... - Wonho...
- Hm?
- Co mój ojciec miał na myśli wyrzucając cię od nas? Coś przeskrobałeś?- zapytałem upijając kolejny kieliszek zimnego soju.
- Po co do tego wracać?
- Chciałbym po prostu znać prawdę. 
- Pomagałem ojcu w interesach, ale nie do końca wiedziałem co robię... Nie miałem pojęcia, że to co robi jest złe.
- Dowiedziałeś się o tym dopiero w sądzie?
- Dokładnie... gdybym wiedział, że mój ojciec handluje na czarno, w życiu bym się tego nie podjął.- westchnąłem przysuwając się bliżej partnera.
- Czemu wyrok cię ominął?
- Jako przyszły prawnik tego nie wiesz?- uśmiechnął się całując mnie w czoło.
- Hmm... zakładam, że handlowałeś z nim będąc jeszcze nieletnim i sam fakt, że robiłeś to nieświadomie zwalnia cię z poniesienia kary.
- Moja mądrala.- wymieniliśmy się uśmiechami, po czym Hoseok pocałował mnie w nos - Kocham cię.- szepnął patrząc mi w oczy. Aishh teraz albo nigdy.
- Ja... chciałem ci się przyznać do swoich uczuć już dawno, ale nigdy nie wiedziałem czy jest to odpowiedni moment...
- Może jeszcze chcesz z tym poczekać?- pokręciłem przecząco głową głaszcząc go po policzku.
- Teraz na każdym kroku udowadniasz mi, że jestem dla ciebie ważny i że myślisz o mnie w poważny sposób...
- Iii?
- I kocham cię najbardziej na świecie, choć sam nie potrafię w to uwierzyć.- zaśmiałem się całując go - Nigdy nie sądziłem, że będę z chłopakiem. 
- Uważasz, że to coś złego?
- Absolutnie nie.
- To daj mi jeszcze buziaka.- wziąłem głęboki oddech łapiąc go za rękę, po czym wstałem ciągnąc go za sobą - Co robisz?
- Mam lepszy pomysł.
- Mmm... słucham.- gdy usiedliśmy na łóżku, wtuliłem się w Hoseoka nieśmiało na niego zerkając. 
- Chcę się z tobą kochać...

~c.d.n.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------




Dzisiaj na moim blogu wybił 400 post! Dziękuję!~