7 marca 2016

Zelo & Jungkook ~cz.8 [Be my doll]



- Wiesz, że to co robimy jest okropne...- uśmiechnąłem się jedynie wchodząc do sauny. Jungkook rozejrzał się dookoła uważnie badając teren.
- Chodź... nikogo tu teraz nie ma.
- Skąd ta pewność?... Nie chcę być przyłapany na seksie z tobą.- mówiąc to wszedł do środka zamykając drzwi.
- Oho... czyżbyś się mnie wstydził?
- Zwariowałeś? Nie w tym rzecz...
- To o co chodzi?
- Nie chcę mieć z tego tytułu jakiś nieprzyjemności.
- Skarbie...- westchnąłem przyciągając do siebie chłopaka - Przecież już tyle razy o tym rozmawialiśmy, tak?- ten jedynie skinął głową - Najważniejsze jest to, że się kochamy i mamy wsparcie moich rodziców... cała reszta ludzi powinna nas gówno obchodzić.
- Wiem... masz rację.- położyłem dłoń na rozgrzanym już policzku bruneta lekko się uśmiechając.
- Nie chcę żeby nasz związek cię stresował... Co by się nie działo pamiętaj, że siedzimy w tym razem.
- Wiem olbrzymie.- Jungkook uśmiechnął się stając na palcach - Daj buzi... coraz trudniej mi do ciebie dosięgnąć.- zaśmiałem się całując delikatnie partnera. Kook jednak po chwili złapał mnie w talii całując mnie po obojczykach i klatce piersiowej. Przygryzłem wargi bawiąc się jego mokrymi włosami... wiedziałem co ten knypek kombinuje - Usiądź... będzie mi łatwiej.
- Boże, zadziwiasz mnie.- usiadłem dusząc w sobie śmiech. Kook niepewnie spojrzał na szklane drzwi, po czym jednym zwinnym ruchem ściągnął ze mnie kąpielówki. Fakt... to co robiliśmy było dość ryzykowne i wbrew wszystkim moralnym, ludzkim zasadom, ale w tej chwili jakoś specjalnie nas to nie obchodziło. Ręka Jungkooka zaczęła pracować. Oparłem się o drewniane ławeczki głęboko oddychając - Dzisiaj tylko rączka?
- Udusiłbym się w tych oparach jakbym chciał robić ci loda.
- No dobrze dobrze.
- A co? Coś się nie podoba?
- Mmm... czy ja wiem...
- Ależ ty jesteś wredny.- Kook przyspieszył całując mnie po udach. Skrzywiłem się zamykając oczy. Co ten dzieciak by nie zrobił, zawsze wyjdzie mu to idealnie - Koniec zabawy.- mhm... mój facet wkracza do akcji. Po chwili mogłem poczuć jak jego drobne ciałko dosiada moich mokrych ud.
- Rozerwie ci tyłek.
- Dlatego liczę na twoją delikatność skarbie.- wymieniliśmy się uśmiechami, jednak po chwili znów mogliśmy zasmakować swoich ust. Jungkook bardzo ostrożnie siadał na mojej męskości, podczas gdy ja czuwałem nad tym, by nie zrobił jakiegoś gwałtownego ruchu, który sprawiłby mu mnóstwo bólu - Już.- szepnął nie odrywając się od moich ust. Skinąłem głową przytrzymując go w talii. Wystarczyło mu dosłownie pół minuty by się przyzwyczaić. Po tym czasie z mojego skarba wyszło prawdziwe, niewyżyte zwierzę. Za każdym razem gdy się kochaliśmy potrafił zajechać mnie do nieprzytomności... tak było też i tym razem - I jak?- zapytał gryząc mnie po szyi.
- Nie starczy mi życia żeby się za to zrewanżować. 
- Aż tak ci dobrze?
- Cholernie dobrze... skąd masz na to tyle siły?
- Tajemnica kochanie.- szarpnąłem go za włosy wgryzając się w jego klatkę piersiową. Jungkook syknął uśmiechając się.
- Nie lubię jak masz przede mną tajemnice.
- Ups... musisz mnie chyba za to ukarać.- jak ten gnojek lubi prowokować. Wstałem gwałtownie stawiając go twarzą do ściany. Jego drobne rączki spoczęły na niej zaciskając się w pięści. Złapałem bruneta za biodra ponownie w niego wchodząc. Moje ruchy były coraz szybsze... jest rozciągnięty jak cholera... po pięciu miesiącach nieustannego kochania się mogliśmy pozwalać sobie na więcej.
- Taka kara panu wystarczy?- zapytałem uderzając go w pośladek. Jungkook jęknął dochodząc na ścianę. Zaśmiałem się całując go po plecach.
- T...tak...- jego nieprzytomne oczka błądziły za mną, a ręce niepewnie dotykały moich - Przyspiesz.
- Tak jest dobrze.
- Chcę żebyś doszedł.- uśmiechnąłem się całując go po uchu.
- Już to zrobiłem.
- Hm?... kiedy? Boże, nawet nie poczułem.- wyszedłem z chłopaka stawiając go przodem do siebie. Za każdym razem kiedy to ja jestem seme, Kookiś jest tak nieprzytomny i sponiewierany, że człowiek patrzący na niego ma jedynie ochotę zaopiekować się nim jak dzieckiem - Nie czuję nóg.
- Bolą cię?
- Y y... jest mi po prostu dobrze.- uśmiechnąłem się biorąc chłopaka na ręce.
- Moja kruszynka... czy my przypadkiem nie przesadzamy?- zapytałem siadając na drewnianej ławce.
- Z czym?
- Kochamy się zbyt brutalnie... za każdym razem kiedy to ja góruję mam wyrzuty sumienia...
- Boże Zelo... ten temat też przerabiany był już setki razy...
- Ale...- brunet spojrzał na mnie, po czym delikatnie pocałował mnie w kącik ust.
- Gdyby było mi źle na pewno bym ci o tym powiedział.- wyraz jego twarzy był dość niepokojący. Czarne oczy co chwilę zamykały się, a głowa opadała mi na ramię.
- Wszystko w porządku?
- Za długo tu jesteśmy... duszno mi.- pospiesznie narzuciłem na nas kąpielówki, po czym ponownie biorąc chłopaka na ręce wyszedłem z sauny.
- Chcesz wejść do basenu?- Kook skinął głową pieszcząc palcami mój kark. Nie puszczając go wszedłem do zimnej wody. Jungkook odetchnął głęboko, po czym kurczowo trzymając się moich rąk zanurzył się cały w basenie. Gdy wyszedł spod tafli wody spojrzał na mnie całując mnie w obojczyk... tak, tylko tam dosięgał - Jak się czujesz?
- Dobrze... przepraszam za kłopot. 
- Spokojnie.- usadziłem go na schodkach polewając go wodą - Przynieść ci coś pić?
- Y y... naprawdę już jest dobrze. 
- Boże, napędziłeś mi stracha...
- Naprawdę nie chciałem... nie wiem dlaczego tak zareagowałem...
- Ciii... już dobrze.- chwyciłem za ręcznik narzucając go na ramiona partnera - Chodź do pokoju... dasz radę iść?
- Tak, Zelo... mówiłem, że to było chwilowe.- chwilowe, nie chwilowe, wolałem go asekurować. Złapałem go w talii, po czym zaprowadziłem do szatni, w której ubraliśmy się w szlafroki, w których bez problemu mogliśmy przeparadować do naszego apartamentu - Wiesz co?
- Słucham.
- Poszedłbym wieczorem na spacer po mieście.
- Zapomnij... dzisiaj nie ruszamy się z pokoju.- usadziłem chłopaka na łóżku zdejmując z niego szlafrok - Chodź pod prysznic.
- Czemu nigdzie nie pójdziemy?
- Bo mało mi nie zasłabłeś... będziemy tu cały miesiąc, zdążymy pozwiedzać.
- Ale no...
- Powiedziałem "nie".- po tych słowach zaprowadziłem Jungkooka do jednej z trzech kabin prysznicowych. Oczywiście wszedłem do środka z nim i ostrożnie zacząłem obmywać go z chloru.
- Nie traktuj mnie jak dziecko...
- Martwię się... to wszystko.
- Doceniam to, ale czasami naprawdę przesadzasz.
- Zrozum do cholery, że jeśli coś by ci się stało, nigdy bym sobie tego nie darował... - chłopak westchnął wtulając się we mnie.
- Przepraszam...- objąłem go całując go w głowę.
- Dzisiaj pójdziesz już do łóżka, okej? A rano po śniadaniu pójdziemy tam gdzie zechcesz.
- Obiecujesz?
- Obiecuję.- zakręciłem wodę podając Jungkookowi ręcznik - Wskakuj w piżamę i do łóżka.
- A ty?
- Napiszę do rodziców, że nic nam nie jest i pomyślę jak dojechać do tego muzeum Warrenów. 
- Pomogę ci.
- Jungkook...- brunet westchnął łapiąc mnie za rękę.
- Obiecaj, że nie wyjdziesz z pokoju... nie chcę zostawać sam.
- W życiu nie zostawiłbym cię samego... Dawaj buzi.- brunet pocałował mnie tak delikatnie i czule jak jeszcze nigdy dotąd. Następnie uniósł moją dłoń składając na niej równie delikatny pocałunek.
- Nie siedź za długo. 
- Dobrze... dobranoc skarbie. 
- Jeszcze dwa słówka.
- Kocham cię.- kukła uśmiechnęła się pospiesznie mnie cmokając.
- Ja ciebie też.- po tych słowach uciekł do pokoju wskakując do łóżka.
- Mój matołek.- zaśmiałem się, po czym usiadłem w salonie, by zastanowić się nad dotarciem do naszego głównego punktu, jakim jest nawiedzone muzeum Warrenów. Czuję, że to może być nasza przygoda życia... ogólnie odkąd zakupiłem Jungkooka na aukcji moje życie jest jedną, wielką przygodą, ale gdy Kook natrafi na demoniczne lalki i być może się z nimi porozumie... to będzie dopiero coś. Cały czas myślę też nad jego słowami: "Doceniam to, ale czasami naprawdę przesadzasz". Może ma rację? Może rzeczywiście czasami wszystko za bardzo wyolbrzymiam? Ale z drugiej strony jak Wy zachowalibyście się w stosunku do osoby, którą tak bardzo kochacie i nie wyobrażacie sobie życia bez niej? Myślę, że każdy byłby wyczulony na swoją drugą połówkę tak samo jak ja teraz...

~c.d.n.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


5 marca 2016

Zelo & Jungkook ~cz.7 [Be my doll]



                            
                      To już piąty miesiąc odkąd Jungkook trafił do mojego mieszkania. Od tamtego czasu wiele się zmieniło. Praktycznie całe moje życie przewróciło się do góry nogami, ale w pozytywnym znaczeniu. Dzięki chłopakowi patrzę inaczej na świat... Ostatnio nawet dostałem telefon od rodziców, że będą zaszczyceni gdy wpadniemy do nich na obiad. Miałem pewne wątpliwości co do tego pomysłu, jednak za namową Jungkooka postanowiłem pójść. Nie żałuję... rodzice zaakceptowali nasz związek i nam kibicują. Dostałem też od nich pieniądze na wyjazd do Stanów, który ma mi pomóc w napisaniu pracy licencjackiej i ten rozdział dedykowany jest właśnie naszym wakacjom. 
- Nie boisz się?- zapytałem głaszcząc chłopaka po głowie. 
- Y y.- zaprzeczył rozglądając się po lotnisku. 
- Kogo ty tak szukasz?
- Sam nie wiem.- brunet wtulił się we mnie głaszcząc mnie po plecach. 
- A cieszysz się na wyjazd?
- Pewnie, że tak... ale wolałbym już mieć za sobą lot...
- Aaa... czyli jednak się boisz.- zaśmiałem się całując go w głowę - O... rodzice idą.- moi rodzice stwierdzili, że nie zaznają spokoju dopóki nie wsadzą nas w samolot. 
- Na pewno wszystko ze sobą zabraliście?
- Mam Jungkooka... czyli mam wszystko.- mama uśmiechnęła się głaszcząc przestraszonego bruneta po plecach. 
- Uważajcie tam na siebie.
- I obowiązkowo codziennie piszcie.
- Dobrze, spokojnie.- spojrzeliśmy na tablicę lotów - No skarbie... pora na nas.
- Boże, tak się o was boję.
- Mamo... wszystko będzie dobrze.- wtuliłem ją w siebie szeroko się uśmiechając. Strasznie się cieszę nadchodzącym miesiącem. Całe 30 dni spędzone z chłopakiem w Stanach... zdala od domu, kontroli rodziców, pseudo znajomych... cudownie. 
- Jak tylko wylądujecie macie napisać.- przytaknąłem wtulając się w ojca. 
- Wszystko będzie dobrze... nie macie się o co martwić.
- Jedzcie dużo.
- I zamiast seksu macie dużo spać.
- Boże tato...- Jungkook zalał się rumieńcem, podczas gdy mama w najlepsze płakała ze śmiechu. 
- Żartuję.... i tak wiem, że to co będziecie tam wyprawiać...
- My już pójdziemy.- złapaliśmy za walizki.
- Skarbie, przecież my żartujemy.
- Mhm... dbajcie o siebie.- ukłoniliśmy się, po czym pospiesznie ruszyliśmy na odprawę. 
- Ale wstyd. 
- A tam, nie przejmuj się... poza tym to nie ich sprawa co będziemy tam robić.
- A co będziemy robić poza zwiedzaniem i zbieraniem materiału do twojej pracy?- spojrzeliśmy na siebie znacząco szeroko się uśmiechając.
- Poczekaj tylko aż dojedziemy do hotelu... wolę zwiedzać twoje ciałko niż Stany.
- O ty stary zboczeńcu.- Kook przygryzł wargi stając bliżej mnie.
- Przyznaj, że nie możesz się doczekać.- nachyliłem się do niego całując go po szyi.
- Jesteśmy w miejscu publicznym.
- W sumie racja.- cmoknąłem go w czoło stając grzecznie w kolejce. Mimo to okropnie mnie nosiło żeby w końcu znów móc poczuć jego bliskość - Skarbie?
- Tak?- zapytał kładąc bagaż na taśmę. 
- Mam dla ciebie propozycję.
- Oho... mam się bać?
- Raczej nie.
- No to słucham.- odebraliśmy potrzebne papiery, po czym ruszyliśmy do samolotu. 
- Co ty na to... żeby zrobić to w samolocie?
- Chyba oszalałeś... tak przy wszystkich?
- W łazience durniu. 
- Hm... w sumie też mam ochotę.
- A widzisz.- po wejściu do środka zajęliśmy swoje miejsca łapiąc się za ręce.
- Ale jestem podekscytowany... cały miesiąc w Stanach.
- Najpierw lot.- spojrzałem na niego z cwaniackim uśmiechem.
- Aish... podły jesteś. Wiem co mogłem zrobić.
- Co takiego?
- Na czas lotu zmienić się w lalkę.
- Nie pozwoliłbym ci na to...
- Nie pytałbym cię o zgodę.- gdyby nie posłał mi przy tym tak słodkiego uśmiechu już dawno by oberwał. W tym samym czasie poczułem jak samolot zaczyna kołować. Wiedziałem, że Kook dostanie ataku paniki, a wolałem raczej tego uniknąć.
- Daj buzi.
- Ale ludzie...
- Pieprzyć to.- złapałem go za twarz namiętnie go całując. Czułem, że po tak długim pocałunku poodpadają nam języki, ale ten jeden raz mogłem zaryzykować. Mimo moich starań Jungkook w końcu przerwał wtulając się we mnie.
- Boże, to już koniec.... Spadniemy zobaczysz... albo na pewno leci z nami terrorysta.
- Jungkook...
- Daj mi nasenne.
- Co?
- Schowałem ci do plecaka... daj mi je.
- Dasz radę.
- Zacznę krzyczeć...- oho... znam jego szantaż. Pospiesznie wyciągnąłem leki wręczając je chłopakowi.
- Nie lubię kiedy mnie tak szantażujesz...
- Przepraszam...- brunet cmoknął mnie w policzek biorąc całą garść leków.
- Zwariowałeś? Ile ty tego bierzesz?
- Zawsze tak robię.
- Boże, wykończę się z tobą...- gdy Jungkook już spał sięgnąłem po książkę, dzięki której nie umarłem z nudów podczas całego lotu. Miałem nawet trudności z wybudzeniem go po wylądowaniu. 
- Jesteśmy?- westchnąłem jedynie patrząc na wieżowce znajdujące się za oknem taksówki - Jak... my jedziemy?
- Ta...
- Zelo...
- Musiałem cię taszczyć do taksówki. Tyle się nałykałeś tego gówna, że nie byłem w stanie cię dobudzić...
- Przepra...
- Nie ważne...- gdy zauważyłem łzy w jego czarnych oczach odwróciłem pospiesznie wzrok. Nie lubię się z nim kłócić, ale to co zrobił jest tak nieodpowiedzialne i bezmyślne, że to się w głowie nie mieści. Po zajechaniu do hotelu zapłaciłem za przejazd, odebraliśmy klucze, po czym ruszyliśmy do pokoju. 
- Zelo...
- O... to chyba tutaj.- otworzyłem drzwi wchodząc do apartamentu. Byłem tak wściekły, że nie byłem w stanie się nim nacieszyć. Rzuciłem walizki na ziemię, po czym padłem na łóżko zamykając oczy.
- Zelo no...- ten histeryczny głos... 
- Hm?- poczułem jak Jungkook siada na mnie okrakiem, po czym wtula się w moją klatkę piersiową. 
- To przez strach...
- Rozumiem.
- Zelooooo!
- No słucham.- już zmiękłem, ale on tak słodko przeprasza i się tłumaczy. 
- Nienawidzę jak się na mnie złościsz... tak bardzo nie lubię się z tobą kłócić. Nic mnie tak nie boli jak kłótnia z tobą... Czemu jestem takim idiotą i czemu bez przerwy cię złoszczę...- usiadłem przytrzymując go, by ze mnie nie spadł.
- Zrozum, że cię kocham i się o ciebie martwię, a ty z tymi lekami postąpiłeś tak bezmyślnie... Wiesz, że człowieka taka dawka już dawno by zabiła?
- Wybacz mi...- westchnąłem całując go w czoło.
- Masz szczęście, że tak cholernie cię kocham i że wszystko ci wybaczę.
- Wiem... trafił mi się najlepszy chłopak na świecie.- spojrzeliśmy na siebie lekko się uśmiechając. Po chwili jednak Jungkook zaczął cmokać mnie po szyi, podczas gdy ja ściągałem z niego bluzę. Wtedy też usłyszeliśmy pukanie do drzwi - Ja otworzę.- Kook zerwał się na równe nogi idąc w stronę drzwi.
- Dzień dobry panu... czy życzą sobie panowie pobyt w SPA?
- N... nie... raczej nie.
- Rozumiem... a kolację do pokoju?- cały Jungkook. Wystarczy rozmowa z kimś obcym, by zapomniał języka w buzi. Wtedy też podszedłem do chłopaka obejmując go w pasie.
- Pan wybaczy, ale jesteśmy zajęci.- mężczyzna zmierzył nas wzrokiem delikatnie się rumieniąc.
- Rozumiem. W razie czego proszę dzwonić. 
- Jasne.- zamknąłem drzwi stawiając partnera pod ścianą - Swoją drogą przeszedłbym się do SPA.
- Mów dalej.
- Zająłbym się tobą w saunie.
- Chyba ja tobą... wynagrodziłbym ci to wszystko.- mówiąc to złapał mnie za męskość delikatnie ją pieszcząc.
- Jungkook do cholery...- oparłem się ręką o ścianę głęboko oddychając.
- Hm?... Czy taki pomysł panu odpowiada?
- Nienawidzę cię.- złapałem go za twarz wgryzając się w jego wargi. Po pięciu miesiącach związku widzę jak bardzo się do siebie zbliżyliśmy. Jak jesteśmy śmiali w swoim towarzystwie, jak zachowujemy się w łóżku... w zasadzie to nawet nie w łóżku. Teraz kochamy się gdzie popadnie... W końcu jesteśmy młodzi i wolni... nic nie jest w stanie nas ograniczyć.

~c.d.n.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------


3 marca 2016

Zelo & Jungkook ~cz.6 [Be my doll]




                        Jestem wściekły... sam nie wiem dlaczego... co jest tego przyczyną. Czy jestem aż tak zazdrosny o... o lalkę? To chore i nadal jak dla mnie niezrozumiałe. Jak to możliwe, że on żyje? Czemu trafił akurat do mnie... to musiało być coś w rodzaju przeznaczenia, w które zwykle nie wierzę, ale nie potrafię inaczej wyjaśnić naszego dość nietypowego spotkania. Czemu Jungkook się we mnie zakochał sprawiając, że ja równie mocno odwzajemniam jego uczucia? Co jest do cholery ze mną nie tak? 
- Zelo?- drzwi lekko uchyliły się. Zza nich po chwili pojawiła się głowa bruneta.
- Hm?
- Nie bądź na mnie zły... Naprawdę z nikim się nie spotykam i nie mam nawet takiego zamiaru. 
- Rozumiem.
- Zelooo...- chłopak usiadł obok mnie na łóżku łapiąc mnie niepewnie za rękę. Czułem jak cały gniew ze mnie uchodzi... wszystko za sprawą bliskości chłopaka - Skarbie proszę cię...
- O co mnie prosisz?
- O to żebyś mi wybaczył i się na mnie nie gniewał... przepraszam.
- Nie gniewam się na ciebie.- na mojej twarzy automatycznie pojawił się uśmiech. Kook otworzył szeroko oczy, po czym z całej siły uderzył mnie w ramię.
- Jak możesz mnie tak traktować?! Myślałem, że to już koniec!- westchnąłem wtulając w siebie chłopaka - Jesteś podły.
- Wiem... lalu.- parsknąłem śmiechem patrząc na jego poirytowaną twarz.
- Ej... nie nazywaj mnie tak.
- Czemu?
- Bo to głupie... i... babskie.
- Jesteś lalką Jungkook... moją kochaną lalą.
- Zemszczę się za to.- spojrzeliśmy na siebie szeroko się uśmiechając - Ale zanim to zrobię daj mi buzi.- nie musiał długo czekać. Z wielką przyjemnością połączyłem nasze usta pocałunkiem. Jungkook położył się na łóżku ciągnąc mnie za sobą. Gdy nad nim wisiałem rozpinałem mu flanelową, kraciastą koszulę. Ten w tym czasie pozbawił mnie koszulki... zostałem więc w samej bieliźnie. Gdy tylko udało mi się zdjąć z niego zbędny kawałek materiału zacząłem całować go po klatce piersiowej i obojczykach. Chłopak mruczał zatapiając palce w moich roztrzepanych po nocy włosach - Wczoraj taki nieśmiały, a dzisiaj już tak szalejesz?
- To źle?- zapytałem zrywając z niego bokserki.
- Bardzo dobrze, jednak miałem nadzieję, że to ja zawsze będę górował.
- Y y... teraz pora żebym to ja się wykazał.- szepnąłem dmuchając delikatnie w stronę podbrzusza partnera. Jungkook zadrżał szeroko się uśmiechając. Ten gest zachęcił mnie do dalszego działania. Gdy całowałem jego uda dobiegło nas pukanie do drzwi. Wymieniliśmy się jedynie spojrzeniami, jednak nie chciałem przerywać zaczętej wcześniej czynności. 
- Nie przerywaj.- szepnął chłopak głaszcząc mnie po głowie. Skinąłem głową kontynuując. Po chwili jednak pukanie stało się głośniejsze i bardziej agresywne. 
- Poczekaj na mnie.- pocałowałem partnera w czoło udając się do przedpokoju.
- Zelo...
- Spokojnie, to pewnie sąsiadka.- po tych słowach odwróciłem się widząc tym samym stojącego w progu Jungkooka, mającego narzuconą na siebie jedynie kraciastą koszulę. 
- Boję się...- znów pukanie. 
- Nie masz czego.- wziąłem głęboki oddech otwierając zamaszyście drzwi.
- No nareszcie... co ty robiłeś tyle czasu?
- A... a co wy tu robicie?- nie spodziewałem się tak nagłej wizyty rodziców... Zamurowało mnie... jak dobrze, że nie mieli kluczy do mieszkania.
- Nie wpuścisz nas do środka?
- A tak... wejdźcie...- uchyliłem szerzej drzwi umożliwiając rodzicom wejście do mieszkania. 
- O... masz gościa? Tak wcześnie?- tylko nie to... mama wyhaczyła speszonego do granic możliwości Jungkooka. Brunet podszedł bliżej nas głęboko się kłaniając.
- Dzień dobry, nazywam się Jungkook i jestem... kolegą państwa syna...
- Kolegą... a... co tu robisz tak wcześnie?
- To samo co wy.- wtrąciłem się z uśmiechem - To co? Kawki?
- Poprosimy synu.- aish... tato zaczął się odzywać... no to będzie ciekawie. Zaprowadziłem rodziców do salonu, po czym razem z Kookiem poszliśmy do kuchni.
- Co oni tu robią?- zapytał przerażony.
- Nie mam pojęcia, ale spokojnie... szybko ich spławimy.
- Chcesz... chcesz im o nas powiedzieć?- westchnąłem wpatrując się w gotującą wodę.
- Chciałbym, ale to nie jest takie proste... dziękuję za to co powiedziałeś.- chłopak uśmiechnął się lekko całując mnie w ramię. 
- Chciałbym cię teraz pocałować.
- Wytrzymaj myszko.
- Proszę, nie odmawiaj mi.
- Jungkookie...
- Nie rozumiesz...- widziałem przerażenie w jego oczach.
- O czym ty...
- Synu, długo mamy czekać?!
- Już idziemy!... Kook co ty...
- Jestem tylko zabawką... pokaż, że mnie kochasz, bo zaraz zniknę...
- Co... nie mówiłeś mi o czymś takim...
- Nie było okazji...
- Nie było okazji?- syknąłem - To jest najważniejsza kwestia.
- Junhong!
- Idę!- chwyciłem za jego twarz namiętnie go całując - Przygotuj się na kolejną rozmowę...- sięgnąłem po tacę z kubkami pełnymi kawy - A teraz leć do pokoju po bokserki...- po tych słowach przykleiłem uśmiech idąc do salonu - Przepraszam, że tyle czekaliście.- denerwowałem się tą wizytą. Gdyby się zapowiedzieli...- Co tu robicie?
- Przyjechaliśmy zobaczyć swoje dziecko.
- Mhm...- wtedy też do pokoju wszedł zawstydzony chłopak, po czym zajął obok mnie miejsce.
- No to opowiadajcie... jak studia?
- Dobrze... mam już pomysł na pracę licencjacką.
- O... o czym chcesz pisać?- wymieniliśmy się z Jungkookiem spojrzeniami.
- O nawiedzonych przedmiotach...
- Nie wnikam...- mhm... ojciec już zwątpił... w sumie norma, zawsze z nim jest taka rozmowa - A ty Jungkook? Studiujecie na tym samym kierunku?
- Em... tak... ale nie wiem jeszcze o czym będę pisał...
- Rozumiem.
- A jak się poznaliście?- zapytała mama sięgając po kawę. 
- Ja... usiadłem obok Junhonga na pierwszym wykładzie i... trzymamy ze sobą od tamtego czasu...
- Jesteś chyba strasznie nieśmiały, hm?
- Troszkę...- brunet uśmiechnął się lekko pocierając ręką o szyję.
- Ojej, a co ci się stało w szyję?- otworzyłem szeroko oczy spoglądając na wymienione miejsce... Jungkook miał niedopiętą koszulę, spod której widać było masę malinek... ja pierdzielę...
- Ja... to... moja dziewczyna...
- Widzisz Zelo... też powinieneś sobie w końcu znaleźć dziewczynę.
- Nie potrzebuję dziewczyny. 
- Każdy potrzebuje miłości.
- Mamo... daruj sobie, proszę. 
- No dobrze... hm... to może pokażesz nam jak urządziłeś swój pokój? Bo z tego co pamiętam, ostatnio panował tam ogromny chaos. 
- Jasne... chodźcie...- jak ja nie lubię jak oni do mnie przyjeżdżają. Mimo to wstałem leniwie z kanapy prowadząc rodziców do pokoju. Gdy do niego weszliśmy złapałem się jedynie za głowę...
- Co... co to ma być...- po pokoju rozrzucone były ubrania, lubrykant i gumki... W sumie to nie wiedziałem czy mam zacząć się śmiać czy poważnie się martwić i wstydzić - Masz kogoś?- nie rozumiem dlaczego oczy rodziców zostały skierowane na przerażonego Jungkooka - Jungkook... wiesz coś o tym?
- Dajcie mu już spokój...- westchnąłem podchodząc do chłopaka - Jungkook... Jungkook to mój chłopak...- miny rodziców... bezcenne...
- Jak... Boże, Zelo...
- Mamo, jestem dorosły i sam chcę decydować o tym z kim będę... Wiem, że to dla was ciężkie, ale musicie się z tym pogodzić... 
- My... my chyba już będziemy iść...
- Mamo...
- Zadzwonimy skarbie... daj nam się z tym oswoić...- wiem, że to musiał być dla nich szok, ale jestem do cholery ich synem... powinni to zaakceptować. Rodzice bez słowa pożegnania opuścili mieszkanie. Jungkook spojrzał  na mnie wielkimi oczyma łapiąc mnie delikatnie za rękę.
- Junhonggie...
- Spokojnie... cieszę się, że o nas wiedzą. 
- Mam nadzieję, że to zaakceptują i... polubią mnie...
- Ciebie nie da się nie lubić.- powiedziałem całując go w czoło - A teraz słucham...
- Hm?
- O czym to tak "przypadkowo" zapomniałeś mi powiedzieć?
- Jeśli nie okazujesz zainteresowania mną to zmieniam się w lalkę... w człowieka zmienię się wtedy, kiedy znów poczuję, że chcesz dać mi odrobinę siebie i że jestem dla ciebie ważny.
- Czemu nie powiedziałeś mi o tym od razu?
- Nie sądziłem, że jest to tak ważne.
- Boże Jungkook...
- Przepraszam.- chłopak wskoczył na blat przyciągając mnie do siebie. Stanąłem między jego nogami patrząc mu uważnie w oczy. 
- Kocham cię głuptasie.
- A dasz buzi?
- Głupio się pytasz.- kocham go... kocham z nim przebywać... kocham jego obecność... jego bliskość... dotyk... to jak na mnie patrzy... jak do mnie mówi... kocham to jak mnie traktuje. Gdybym mógł w ogóle nie odrywałbym się od jego słodkich warg, które tak bardzo uwielbiam. Jungkook stał się dla mnie czymś w rodzaju obsesji. Jest dla mnie jak powietrze... nie umiałbym bez niego żyć...

~c.d.n.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


Z racji tego, że jest Was coraz więcej i widzę komentarze wypływające spod rączek nowych mi osób, chcę Was zaprosić do "lajkowania" strony na fb "Yaoi by XiaoLu", na którym pojawiają się nowe części, zapowiedzi paringów, pytania do Was, informacje o mojej książce itp. :) 



1 marca 2016

Zelo & Jungkook ~cz.5 [Be my doll]




                     Leżeliśmy w łóżku i rozmawialiśmy. Za oknem panował mrok, którego nie były w stanie przebić uliczne latarnie. Mało tego... okropny wiatr powodował, że padający deszcz z impetem uderzał o nasze okna. Normalnie czułbym się niezbyt dobrze podczas takiej nocy, jednak u boku Jungkooka nie boję się niczego. 
Leżałem na boku pieszcząc ręką policzek chłopaka. Ten co chwilę uśmiechał się całując mnie w dłoń. 
- Nie chcę żebyś szedł jutro na uczelnię.
- Też tego nie chcę, ale chyba muszę.
- Chyba?- na twarzy bruneta pojawił się szeroki, radosny uśmiech. 
- Jak chcesz to zostanę.- szepnąłem delikatnie go całując. Jungkook z uśmiechem odwzajemniał moją pieszczotę. Czy on musi być wiecznie uśmiechnięty? Z jednej strony bardzo mnie to cieszy, ale z drugiej sprawia, że postrzegam go jako niepodchodzącego poważnie do niektórych spraw dzieciaka. Żeby dłużej o tym nie myśleć starałem się skupić na pocałunku. Jungkook cicho mrucząc głaskał mnie po klatce piersiowej. 
- Zelo?- szepnął nie odrywając ode mnie ust.
- Tak?
- Za co mnie kochasz?- westchnąłem odrywając się od warg chłopaka.
- A to kocha się kogoś "za coś"?
- A nie?
- Hm... wiesz... kocham cię w sumie za całokształt...
- To znaczy?
- Jesteś inteligentny, zdolny... czuję się bardzo dobrze w twoim towarzystwie, hm... masz przecudowny charakter, jesteś wierny i oddany, a do tego nieziemsko przystojny i potrafisz świetnie gotować.- zachichotałem całując go w nos. Jungkook uśmiechnął się mocniej się we mnie wtulając.
- A jak myślisz... rozstaniemy się kiedyś?
- A chciałbyś tego?
- W życiu!- brunet oburzył się ciężko wdychając - Nie wyobrażam sobie życia bez ciebie. 
- Czemu więc zadajesz takie głupie pytania?
- Chcę mieć pewność, że nigdy ode mnie nie odejdziesz i że już zawsze będziesz mój...
- Obiecuję ci to.- widziałem, że mimo mojego zapewnienia, mojego skarba coś martwi - Jungkookie, co się dzieje?
- A nic.
- Masz przede mną tajemnice?- ten jedynie pokręcił przecząco głową - No to słucham.
- Jesteś... jesteś najlepszym co mnie w życiu spotkało... dziękuję za to, że jesteś...- uśmiechnąłem się lekko wtulając w siebie kukłę - Kocham cię... tak bardzo bardzo bardzo...
- Wiem myszko.- nakryłem nas kołdrą rozkoszując się każdym milimetrem jego ciała. Jungkook głęboko oddychał kurcząc nogi - Co się dzieje?- zapytałem całując jego klatkę piersiową. Ten zatapiając palce w moich włosach odchylił głowę do tyłu cicho jęcząc.
- Zróbmy to.- czułem, że Jungkook szybko powróci do tego tematu, jednak nie widziałem ku temu żadnych przeciwwskazań. 
- Wolałbym żebyśmy się kochali w romantycznych okolicznościach.
- Teraz jest idealnie.- czułem jak momentalnie się spinam. Przełknąłem z trudem ślinę spoglądając nieśmiało na partnera.
- Ja...- Jungkook usiadł zaniepokojony uważnie mi się przyglądając.
- Co się dzieje?
- Aishh... ale wstyd...
- Jesteś prawiczkiem?- na jego twarzy pojawił się cwaniacki uśmiech. 
- Nie drwij sobie ze mnie.
- Nie drwię... to jak dla mnie większe pole do popisu.
- Hm?- chłopak ułożył mnie na plecach delikatnie mnie całując.
- Rozluźnij się.- odwzajemniałem jego pocałunki dosłownie przez chwilę. Po kilku sekundach brunet zdjął ze mnie koszulkę całując mnie po klatce piersiowej i brzuchu - Kocham każdy centymetr twojego ciała Zelo.- zaczerwieniłem się zakrywając uśmiechniętą twarz dłonią. Było mi dobrze... cholernie dobrze. Ta delikatność i wyczucie chłopaka sprawiały, że miałem ochotę na więcej, jednak gdy zdjął ze mnie bokserki poczułem pewne hamulce czując się jednocześnie okropnie zawstydzony - Co się dzieje?
- Wstydzę się.
- Mnie? No coś ty...
- Przepraszam...
- Skarbie...- chłopak nachylił się do mnie całując mnie po twarzy - Nie myśl o niczym innym... tylko o nas... o mnie... kocham cię takiego jakim jesteś. Nie musisz czuć się zawstydzony... wiesz przecież, że podoba mi się w tobie wszystko.- spojrzałem na niego lekko się uśmiechając - Spokojnie.- w tym samym momencie jego ręka zawędrowała na moją nagą męskość. Jęknąłem delikatnie drżąc. Gdy ta zaczęła się poruszać nie byłem w stanie się kontrolować. Szarpałem za pościel jęcząc niesamowicie głośno ku uciesze chłopaka. Po chwili jednak poczułem jak dłoń zamienia się na coś ciaśniejszego i wilgotnego.
- Boże Jungkook!- wygiąłem się w łuk starając się złapać powietrze. "Nie dochodź, błagam, jeszcze nie teraz." Brunet przyspieszał pieszcząc jednocześnie dłońmi moje sutki. Nie dałem rady. Doszedłem krzycząc na całe mieszkanie. Jungkook wypluł lepką maź na palce, po czym zaczął rozsmarowywać ją na moim wejściu. Chciałem teraz czuć jego bliskość. Przyciągnąłem go do siebie patrząc mu w oczy. Ten uśmiechał się cmokając mnie w czoło.
- Ale masz przyćpane oczka.
- Prz... przestań.
- Teraz może cię troszkę zaboleć.- po tych słowach wbił się w moje usta. Czułem koszmarny ból ogarniający moje wejście, mimo że Kookie starał się być niezwykle delikatny. Czym więc jest on spowodowany? - I jak?
- Boli...- syknąłem wtulając się w niego.
- Wiem myszko, musisz się przyzwyczaić.- jaki on jest opiekuńczy i troskliwy. W jego ramionach czuję się niezwykle spokojny i bezpieczny - Lepiej?
- Tak...- szepnąłem podnosząc na niego wzrok.
- Zaufaj mi.
- Ufam ci Jungkook.- lalka uśmiechnęła się całując mnie w czoło.
- Musisz teraz ze mną współpracować.- skinąłem głową robiąc dokładnie takie ruchy i pozy w jakich chciał mnie widzieć chłopak. Gdy w końcu usiadł między moimi nogami czułem jak serce rozsadza mi klatkę piersiową - Denerwujesz się.
- To mój pierwszy raz...
- Też się stresowałem za pierwszym razem, ale uwierz mi, że to nic strasznego... po kilku minutach będziesz się czuł naprawdę dobrze.- złapałem chłopaka za rękę delikatnie się uśmiechając.
- Kocham cię... proszę cię... bądź delikatny. 
- Obiecuję.- brunet zawisł nade mną powoli we mnie wchodząc. Zagryzłem wargi łapiąc go w talii. Pieprzony ból... nie sądziłem, że będzie aż tak wielki. Gdy wszedł we mnie do końca położył się na mnie wtulając mnie w swoje rozgrzane ciało - Przytul się.- zrobiłem to momentalnie - Głębokie oddechy... nie myśl o bólu.
- Jest mi tak cholernie wstyd...
- Dlaczego?- zamilkłem oplatając go bardziej ramionami. Nie zorientowałem się nawet, że Jungkook zaczął już poruszać biodrami - Bycie prawiczkiem to jak dla mnie żaden wstyd... wręcz przeciwnie. 
- Też pewnie było ci wstyd za pierwszym razem.
- No powiedzmy...
- To znaczy?
- Jutro o tym poromawiamy.- zatopiłem się w jego ustach... ta chwila była tak cudowna i na swój sposób magiczna. Po wszystkim jednak obaj padliśmy jak muchy. Nie wiedziałem, że jest to tak męcząca sprawa...

*

        Obudziłem się na drugi dzień. Za oknem padało... dzień był ponury i chłodny. Wszystko byłbym w stanie znieść tylko nie brak obecności Jungkooka u mojego boku. Westchnąłem powoli wstając.
- O kuźwa...- syknąłem idąc do kuchni jak kaczka. Tak jak myślałem. Jungkook stał przy garach robiąc mi śniadanie. Gdy wszedłem do kuchni uśmiechnął się szeroko rzucając się na mnie.
- Dzień dobry skarbie... jak się czujesz?
- Dobrze... bardzo dobrze.
- Mhm... pomijając fakt, że chodzisz jak kaczor.- spojrzeliśmy na siebie wybuchając śmiechem - Siadaj, już ci daję kawę.- z wielką chęcią posadziłem tyłek na krześle. Po chwili brunet podał mi miseczkę z winogronami oraz kawę. 
- Co dobrego robisz?
- Ha... zobaczysz. Póki co musisz zadowolić się winogronami.- zaśmiał się przerzucając coś na patelni.
- Mogę cię o coś zapytać?
- Pewnie.
- Ilu miałeś partnerów?- Jungkook przystanął biorąc głęboki oddech.
- Czemu o to pytasz?
- Chcę po prostu wiedzieć... to chyba nie jest tajemnica.
- Nie, nie jest...
- Więc?
- Czterech...
- Co? 
- Zelo nie drąż tematu.
- Utrzymujesz z którymś kontakt?
- Nie, coś ty... wszyscy myślą, że nie żyję. 
- Który z nich był najlepszy?- lalka westchnęła podając mi śniadanie.
- O co ci chodzi?
- Chcę wiedzieć czym od nich odstaję.
- Zwariowałeś?... niczym nie odstajesz. Jesteś najlepszy z nich wszystkich...
- Im też tak mówiłeś?
- Zelo...
- Masz zakaz wychodzenia z domu i szlajania się samemu, jasne?
- O co ci chodzi...
- O to, że jestem zazdrosny i nikt nie ma prawa nawet na ciebie patrzeć.
- Nie... nie poznaję cię...
- Mniejsza...- wstałem idąc do pokoju. Nie wiem właściwie o co mi chodzi. Po tym jak poszedłem z nim do łóżka poczułem jakąś niezwykle silną więź między nami. Nie chcę, by Jungkook wychodził sam do ludzi... nigdy nie wiadomo na kogo trafi... czy ktoś mi go nie zabierze... czy Kookie nie będzie wolał mieć innego właściciela albo co gorsza partnera... nawet mi to przez myśl nie przechodzi...

~c.d.n.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------