Sungjong & Sunggyu~cz.1 [Jesteś dla mnie kimś więcej]

                     Sobotni wieczór. Dongwoo siedział w pokoju przed komputerem i umawiał się ze swoim przyjacielem Sunggyu na wieczór filmowy. Wiedział,że jak co tydzień rodzice pójdą do kina i na jakąś kolację, a jego młodszy brat Sungjong zostanie wywieziony do dziadków za Seoul.
- Skarbie, możemy pogadać ?- do pokoju nastolatka weszła jego mama i usiadła na łóżku.
- Pewnie...co jest ?
- Zaraz ja i ojciec wychodzimy...
- No wiem...zaraz ma wpaść Sunggyu na jakiś filmek. 
- No widzisz...chodzi o to,że dzisiaj Sungjong musi zostać z wami.
- Co ?...dlaczego ?
- Dziadkowie jadą z nami i nie ma się nim kto zająć.
- Mamo...nikt nie wie o Sungjongu....znaczy Gyu wie,ale no...
- Nie wie o tym,że jest niedorozwinięty ?
Chłopak spuścił głowę i zacisnął pięści. Kochał swojego młodszego brata ponad wszystko,ale z drugiej strony jego niesprawność okropnie mu przeszkadzała. Kobieta wstała i podeszła do swojego syna mocno go przytulając.
- Nie wstydź się go...po naszej śmierci tylko on ci zostanie. Wiesz,że Sungjong świata poza tobą nie widzi.
- To nie chodzi o to...
- Boisz się,że jak twoi przyjaciele poznają prawdę to cię zostawią ?
Dongwoo jedynie kiwnął twierdząco głową.
- Jeśli tak zrobią, to znaczy,że nigdy nie byli twoimi prawdziwymi przyjaciółmi....będzie dobrze skarbie.- po tych słowach kobieta cmoknęła chłopaka w czoło i wyszła z jego pokoju. Dongwoo westchnął i zasiadł z powrotem do komputera.
<- Sungjong musi dzisiaj ze mną zostać...
-> Ooo no to super. W końcu go poznam :)
<- Wątpię żebyś się z nim dogadał...
-> Dongwoo..kto jak kto,ale ja na pewno dam sobie z nim radę :D Lecę, bo zaraz mam autobus. Do zobaczenia. 
- Taa....na pewno...
- Co pewno ?- Dongwoo podskoczył i gwałtownie się odwrócił. Zastał stojącego w drzwiach chudziutkiego brata ubranego w zakolanówki i za dużą bluzę.
- Nie strasz mnie tak, dobrze ?
- Przepraszam.- Sungjong ukłonił się, po czym podszedł do starszego brata i mocno go przytulił.
- Zaraz ma przyjść do mnie kolega...będziesz grzeczny ?
- Tak.
- A może cię wykopię i położę spać, co ?
- Nie.- chłopak pokręcił nerwowo głową - Z wami chcę. 
- Myszkooo,ale my będziemy oglądać straszne filmy...a ty się przecież takich boisz. 
- Nie boisz...już...zobaczysz. 
Dongwoo westchnął i cmoknął Sungjonga w czubek głowy.
- Rodzice już poszli ?
- Tak. 
- To chodź ze mną do salonu.- chłopak puścił brata i zszedł na dół ogromnego domu. Dla bezpieczeństwa zgasił ogień w kominku i schował wszystkie ostre przedmioty. Następnie naszykował filmy i jedzenie, po czym zabrał się za podgrzewanie mleka. Sungjong na śniadanie, obiad i kolacje jadał tylko i wyłącznie płatki z mlekiem. Nic innego nie chciało mu przechodzić przez gardło.
- Sungjong, chodź jeść ! 
Nie minęło nawet 10 sekund a u boku Dongwoona stał uśmiechnięty Sungjong.
- Siadaj szybciutko, to zdążę cię jeszcze nakarmić. 
Chłopak usiadł i po chwili wcinał płatki z mlekiem. Dongwoon karmiąc brata nerwowo zerkał co chwilę na wiszący w kuchni zegar. Nie chciał, by jego najlepszy przyjaciel przyłapał go w takiej głupiej sytuacji. Po chwili po domu rozległ się głośny dzwonek do drzwi.
- Koledzy !- krzyknął szczęśliwy Sungjong i spojrzał na bladego brata.
- Nie koledzy, tylko jeden kolega....i zachowuj się teraz, jasne ?
Sungjong przytaknął głową i sam kontynuował jedzenie płatków. Woo otworzył drzwi i lekko się uśmiechnął.
- Siema...wchodź bo zimno jak cholera.
- No hej.- do środka wszedł Sunggyu i zaczął się rozbierać - Przyniosłem piwo i takie inne pierdoły...Sungjong trochę wypije i się przede mną otworzy. - zachichotał chłopak i wraz z przyjacielem ruszyli do salonu.
- Taa...on i bez tego jest otwarty jak cholera...
- No to super...gdzie on jest ?
- Em...je...i no...później może przyjdzie. 
- A no spoko.- Gyu usiadł na kanapie - Co oglądamy ?
- Nie wiem...wybierz coś.
Po wybraniu filmu Dongwoo usiadł obok przyjaciela z piwem w ręku i zaczęli wspólny wieczór filmowy. Chłopak co chwilę modlił się o to,by do pokoju nie wszedł jego młodszy brat. Gyu widział, że jego przyjaciel jest wyraźnie zdenerwowany.
- Co się dzieje ?
- Hm ?
- O czym tak ciągle myślisz ?..skup się na filmie. 
- Tak tak..
- Dongwoo...
- Słuchaj...muszę ci o czymś powiedzieć...
- No słucham.
Chłopak wziął głęboki oddech i spojrzał na przyjaciela.
- Chodzi o to,że...Sungjong...on...
Nie dokończył bo do pokoju wszedł nastolatek z misiem w ręku i stanął przed kanapą przysłaniając tym samym telewizor. Sunggyu spojrzał na smukłe ciałko chłopaka i lekko się uśmiechnął.
- Cześć, jestem Sunggyu.
Sungjong spojrzał na Dongwoo i mocno się do niego przytulił.
- Sungjong przywitaj się...
- Nie.
- Dlaczego ?
- Wstydzę się.
- Co jest...- Gyu spojrzał na Dongwoo i uniósł lekko brew.
- Właśnie o tym chciałem z tobą porozmawiać..-odpowiedział mu chłopak. Sungjong w tym czasie kicał po swoim bracie i piszczał jak małe dziecko.
- Chcę płatków jeszcze zjeść.
- Zaraz myszko.
- On jest chory, tak ?- Sunggyu przysunął się bliżej rodzeństwa.
- Jest niedorozwinięty....śmiało możesz stąd wyjść i wszystkim o tym opowiedzieć...
- Naprawdę myślisz,że twój najlepszy przyjaciel zrobiłby coś takiego ?
- Nie wiem...przepraszam...
- PŁATKI DAJ !!
- Chodź Sungjong...ja ci dam te płatki.- Gyu wstał i uśmiechnął się do nastolatka. Ten złapał go za rękę i obaj ruszyli do kuchni. Zdezorientowany i jeszcze cały w emocjach Dongwoo został w salonie, by dać im się lepiej poznać.
- To co Sungjong ? Jakie chcesz te płatki ?...bo widzę,że w szafce jest ich cała kolekcja. 
- Kolorowe chcę.
- Hmm...- chłopak zajrzał do szafki i wyciągnął z niej trzy pudełka kolorowych płatków - Zmieszam ci je wszystkie...co ty na to ?
- Tak. 
- Tak...no to jak tak to super.- po chwili wręczył nastolatkowi miskę z jedzeniem - Smacznego.
- Ty...mnie nakarm. 
- Dongwoo cię zawsze karmi ?-zapytał ciekawy chłopak i po chwili karmił brata swojego przyjaciela.
- Tak.
- No dobrze...to wcinaj powoli. 
- A ty do nas jeszcze przyjdziesz ?
- Yhym...pod warunkiem,że dostanę od ciebie zaproszenie. 
- Narysowane ?
- Niee - Sunggyu zachichotał i przeczesał brązowe włosy chłopaka - Wystarczy słowne. 
- To zapraszam...albo tu mieszkaj.
Z twarzy Gyu nie schodził uśmiech. Chory nastolatek zrobił na nim ogromne wrażenie.
- Aż tak mnie polubiłeś ?
- Tak.
- To się bardzo cieszę...też cię polubiłem, wiesz ?
Sungjong zarumienił się i wtulił się w kolegę brata.
- Co się stało ?
- Mam kolegę. 
- Jestem twoim pierwszym kolegą ?
- Tak. 
- A Dongwoo ?
- To mój brat...i chyba mnie nie kocha...
- Czemu tak myślisz ?
- Bo podsłuchałem mamę i tatę...
- Em..a co oni mówili ?
- Mówili,że Dongwoo się wstydzi mnie. 
- Oj głuptasie...Dongwoo kocha cię najbardziej na świecie, uwierz mi. 
- A ty ?
- Co ja ?
- Kochasz mnie też ?
Chłopak otworzył szeroko oczy i spojrzał zdziwiony na nastolatka. Co prawda był nim zauroczony, ale to zupełnie coś innego niż miłość. Wziął głęboki oddech i złapał delikatnie chłopaka za twarz.
- Bardzo cię lubię Sungjong...
- A to nie kochasz ?
- Za krótko się znamy...ale jesteśmy przyjaciółmi, tak ? I będę cię codziennie odwiedzał i gdzieś zabierał, obiecuję. 
- Na mały paluszek ?- chłopak wyciągnął chudziutką rękę w stronę Sunggyu i wystawił mały palec - Ja i Dongwoo tak robimy zawsze.
- Obiecuję na mały paluszek. - Gyu uśmiechnął się i po chwili jego palec zaplótł się z palcem kolegi.
W tym momencie do kuchni wszedł Dongwoo.
- Myszko, lecimy do wanny.
- Mam kolegę. 
- O widzisz...no to się cieszę. Chodź szybciutko, jutro mi wszystko opowiesz. 
- Mogę iść z Sunggyu ?
- Do wanny ?
- Tak.
- Mychu...leć, bo cię złapie zły kot. 
Sungjong zaśmiał się i pobiegł w stronę łazienki. Dongwoo westchnął i spojrzał na swojego przyjaciela.
- Dzięki,że tak się zachowałeś...
- Jesteśmy przyjaciółmi głupku...czego ty się spodziewałeś ?- Dongwoo uśmiechnął się i wtulił się w Sunggyu.
- Czemu ci tak mocno wali serce ?
- Aa...długa historia. 
- Opowiadaj. 
- Jutro, dobrze ? Będę się już zbierał do domu. 
- Nie no zostań jeszcze. Wykąpię tylko Sungjonga i go położę spać i dokończymy ten film. 
- Dongwoo...jutro, dobrze ?
- Czyli Sungjong to jest przeszkoda, tak ?...wiedziałem,że tak będzie..
- Nie nie...spokojnie...to naprawdę nie chodzi o to.
- No to o co ?- do oczu Dongwoo powoli zaczęły napływać łzy.
- Czubku nie płacz...Sungjong jest naprawdę kochanym chłopakiem.
- Ale...?
- Aish z tobą to jak z dzieckiem....mogę jutro go gdzieś zabrać ?
Chłopak wytarł łzy i spojrzał zdziwiony na przyjaciela.
- Co takiego ?
- No czy mogę go gdzieś zabrać...nie wiem...na spacer albo do zoo.
- Ale...jak to...
- Dongwoo...ufasz mi ?
- Najbardziej na świecie.
- To wpadnę jutro po młodego koło 12, okej ?- mówiąc to posłał przyjacielowi słodki uśmiech i wyszedł z domu. Zdezorientowany Dongwoo poszedł do łazienki, w której kąpał się jego brat.
- Mysza ?
- Kotek przyszedł.- zachichotał Sungjong i dmuchnął w chłopaka pianą.
- Yhym..i jak mi nie odpowiesz na pytanie to cię zje. 
- A jakie pytanie ?
- Lubisz Sunggyu ?
- Tak. 
- A o czym rozmawialiście w kuchni ?
- A to tajemnica. 
- Oj mysza...kotek jest baaardzo głodny. 
Sungjong pisnął i odsunął się od brata.
- Wygłupiam się tylko. To powiesz mi ?
- Nie.
- Czemu ?
- Bo się śmiać będziesz. 
- Nie będę...obiecuję.
- Bo ja zapytałem tego chłopca czy mnie kocha.
- Em...i co ci powiedział ?
- Że mnie bardzo lubi. On jest bardzo słodki...ja go kocham. 
- Wariacie ty...za krótko się znacie...nic przecież o nim nie wiesz. 
- Ale go i tak kocham.
Dongwoo widząc szczęście brata uśmiechnął się szeroko i pogłaskał go po głowie.
- To pewnie ucieszy cię wiadomość,że jutro zabiera cię do zoo.
- Mnie do zoo ?
- Yhym...cieszysz się ?
- TAK !
- Jeju nie krzycz tak. 
Dongwoo wykąpał brata i ubrał go w piżamę, po czym niosąc go na rękach jak malutkie dziecko położył go do łóżka.
- Jaką ci bajkę poczytać ?
- Powiedz mi coś sam.
- A co takiego ?
- O tym chłopcu. 
- Hm...no dobrze,ale ty zamykaj oczka i spróbuj zasnąć, okej ?
Sungjong posłusznie zamknął oczy i złapał brata za rękę.
- Hmm..no to Sunggyu bardzo lubi grać w koszykówkę i piłkę nożną. Niby taki z niego sportowiec, ale jak w gimnazjum poszliśmy na rowery to wywalał się na każdym zakręcie. - na twarzy Sungjonga pojawił się delikatny uśmiech - Uwielbia ostrą kuchnie...zawsze jak chodzimy coś zjeść i daje mi spróbować swojego jedzenia, to muszę to popijać litrami wody. Nie lubi słodyczy....hmm słucha k-pop'u, a jego ulubionym zespołem jest B1A4, czyli lubicie to samo. Jutro w zoo pewnie będzie się podniecał żyrafami, bo to jego ulubione zwierzaki...a tak poza tym to...- tu przerwał bo usłyszał chrapnięcie Sungjonga. Chłopak uśmiechnął się i cmokną go w czoło - Śpij aniołku. 
Po tych słowach położył się obok brata i czuwał nad nim, z resztą jak co noc...


~c.d.n.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Bang & Zelo [Call me your noisy schoolboy]

          JunHong- uczeń 3 klasy liceum. Był przeciętnym uczniem. Zwykle dostawał czwórki, czasami wpadały mu jakieś piątki. Jedynym przedmiotem, który mu nie szedł, a z którego musiał pisać końcowy test to matematyka. Chłopak mimo wielu godzin zajęć w szkole i korepetycji niewiele z tego rozumiał. Jego nauczyciel -YoungGuk, był uznawany za bardzo surowego i wymagającego nauczyciela, który słynął z nienawiści do swoich uczniów. Ponoć jego hobby było niedopuszczanie dzieciaków do matury. JunHong, na którego koledzy ze szkoły mówili Zelo, okropnie bał się każdych zajęć z YoungGukiem i zawsze jak siadał w jego sali nie mógł się doczekać aż ją opuści.
Właśnie wszedł niechętnie do sali matematycznej i usiadł na swoim miejscu. Już po chwili poczuł na sobie spojrzenie nauczyciela i ten jego cwaniacki uśmiech, którego tak bardzo nienawidził. YoungGuk wstał trzymając w rękach stos zapisanych kartek.
- Cholera jasna...pewnie sprawdził już kartkówki..znowu dostałem pałę...- syknął Zelo do siedzącego obok niego kolegi. Ten jedynie skinął twierdząco głową i westchnął. Również nie lubił matematyki i też groziło mu niezdanie. Nauczyciel przeszedł się po sali z uśmiechem i po kolei rozdawał dzieciakom ich kartkówki. Gdy przyszła kolej na JunHonga przystanął przy nim, uniósł kartkę z jego oczywistą jedynką i zawołał całą klasę.
- Oto kartkówka największego głąba jakiego kiedykolwiek uczyłem...- następnie położył ją przed Zelo i szepnął - Po mojej lekcji masz zostać w klasie.
- Ciekawe czego od ciebie chce.- powiedział przyjaciel chłopaka, gdy nauczyciel zasiadał na swoim miejscu.
- Wali mnie to...pewnie chce mi oznajmić,że nie zdam albo że mam się zacząć uczyć do poprawek. 
- To będzie baaardzo miłe z jego strony jak pozwoli ci poprawiać. 
- Racja....a znając tego dupka, to mi akurat takiej możliwości nie da. 
Po skończonej lekcji Zelo zgodnie z zapowiedzią nauczyciela został w sali. YoungGuk zamknął drzwi i bacznie przyglądał się swojemu uczniowi.
- Po co pan zamknął te drzwi ?
- Żeby nikt nam nie przeszkadzał. 
- Co ?...niby w czym ?
- ...w rozmowie oczywiście.- mężczyzna usiadł na ławce chłopaka i spojrzał mu w oczy. Widział w nich totalny luz i chęć wyjścia na przerwę.
- Czego mam się nauczyć do tych poprawek ?- Zelo wyciągnął jabłko z plecaka i zaczął je jeść.
- Właśnie długo myślałem o tym, jak możesz zaliczyć mój przedmiot i chyba mam pewien pomysł....można by powiedzieć,że propozycję. 
- No to słucham.- nastolatek wyglądał na coraz bardziej znudzonego.
- O której dzisiaj kończysz ?
- Hmm...mam jeszcze wf...to o 15. 
- Poczekam na ciebie i pojedziemy do mnie, okej ?
- Do pana ?...niby po co ?
- Dam ci materiały na poprawkę i kilka wskazówek jak szybko i skutecznie się tego nauczyć.
- No okej....ale mówił pan o jakiejś propozycji...
- Wszystko w swoim czasie. -YoungGuk wstał i otworzył drzwi do sali - Śmigaj na lekcje...i do zobaczenia.
Zelo pokręcił głową i wyszedł na korytarz cały czas rozmyślając o słowach nauczyciela. Ten nieziemsko przystojny mężczyzna podobał się nie tylko pracownicom i uczennicom,ale także niektórym chłopcom. JunHong na samą myśl o tym,że mogłoby go coś z nim łączyć poklepał się po twarzy i pokręcił energicznie głową.
- Aishhh to niemożliwe...
- Co takiego ?- chłopak odwrócił się i ujrzał za plecami swojego przyjaciela.
- Co ? Aa....nic nic...
- Co z wielkim panem B ?
- A daj spokój...mam do niego później jechać po materiały do poprawki.
- Cooo ? On cię odbiera ze szkoły i do niego jedziecie ?
- No tak...a co ?
- Nie no nic...tylko uważaj.
- Ym...sugerujesz coś ?
- Nie...ale ostrożność w tym wypadku nie zaszkodzi. 
Zelo przez cały wf miał w głowie słowa swojego kolegi. Słowa pomieszane z seksowną i pociągającą twarzą jego nauczyciela. Przez to wszystko oberwał wielokrotnie piłką, ale był tak zajęty myślami,że nie odczuwał specjalnie bólu. Po skończonych zajęciach wziął prysznic i pobiegł pod szkołę, gdzie miał czekać na niego YoungGuk. Gdy zobaczył go w płaszczu ciągnącym się do ziemi,a do tego palącego papierosa stojąc przed najnowszym modelem Bentley'a nogi mu się ugięły. W jego głowie wielokrotnie przewijało się jedno pytanie: "Dlaczego ten dupek musi być tak cholernie przystojny i pociągający?!". Gdy podszedł do mężczyzny, ten uśmiechnął się i otworzył mu drzwi. Zelo parsknął śmiechem i wszedł do samochodu, modląc się w duszy, żeby YoungGuk się do niego nie przystawiał. Mimo,że go nienawidził, nauczyciel okropnie go pociągał, ale mimo to chłopak chciał być twardy i tak tego nie okazywać. Całą drogę oboje milczeli. Zelo bez przerwy wpatrywał się w okno i kurczowo ściskał stojący na jego udach plecak. Bang jedynie uśmiechał się pod nosem i co chwilę zerkał na swojego podopiecznego. Gdy zajechali pod dom JunHong nerwowo wyskoczył z samochodu i spojrzał na zdziwionego matematyka.
- A tobie co młody ?
- Czego tak naprawdę pan ode mnie chce ?
- Tak jak mówiłem...chcę dać ci materiał do poprawki. Później odwiozę cię do domu, spokojnie.
Zelo westchnął i niechętnie ruszył za mężczyzną do mieszkania. Po wejściu do niego stanął w przedpokoju i spojrzał na jego wygląd. Wszystko urządzone było w odcieniach bieli i szarości. Nie spodziewał się czegoś takiego po takim typie.
- Rozbierz się.- YoungGuk uśmiechnął się i wystawił ręce by wziąć od chłopaka kurtkę.
- Daje mi pan te materiały czy nie ? 
- Musisz chwilę zostać, bo chcę je z tobą omówić. 
Nastolatek jęknął i rozebrał się, po czym zasiadł w salonie. YongGuk wręczył chłopakowi notatki i usiadł dość blisko niego. Zelo po chwili mógł poczuć na swojej talii delikatne ręce nauczyciela. Zamknął oczy i cicho westchnął...wiedział,jakie plany ma YoungGuk i mimo,że miał świadomość tego,że to chore i niedozwolone chciał w to brnąć. Bang nachylił się do nastolatka i swoimi pełnymi wargami delikatnie całował go po uchu i szyi. JunHong co chwilę pojękiwał i spoglądał nieśmiało na nauczyciela, który pozwalał sobie na coraz więcej. Wsunął lekko lodowatą dłoń pod bluzkę ucznia i opuszkami palców pieścił jego podbrzusze. Zelo niewiele myśląc rozpiął spodnie by ułatwić mu zadanie. Bang z uśmiechem na twarzy złapał za męskość nastolatka i zaczął mu dogadzać, jednocześnie namiętnie go całując. Jako że była to pierwsza tak intymna sytuacja w jakiej znalazł się Zelo, chłopakowi nie trzeba było wiele czasu by dojść. Po chwili na ręce nauczyciela znajdowała się lepka, biała wydzielina, na widok której zawstydzony chłopak wtulił się w ciało YoungGuka.
- Otwórz buźke.- Zelo posłusznie zrobił to i po chwili ssał palce Banga, jednocześnie masując jego męskość - To co....trója na semestr w zamian na seks ?
Chłopak jedynie skinął twierdząco głową i połączył swoje usta z cudownie miękkimi i słodkimi wargami Banga. W tym momencie dotarło do niego,że pragnie Banga jak nikogo innego...że kocha go i chce z nim być, mimo, że taka sytuacja nie byłaby mile widziana wśród nauczycieli i uczniów.
     YoungGuk kochał się z Zelo niesamowicie czule i delikatnie. Nastolatek był pewien, że to dlatego, że również się w nim zakochał i chce mu to w ten sposób okazać. Po dość długim i namiętnym stosunku chłopcy leżeli wtuleni w siebie, co chwilę się całując i delikatnie pieszcząc swoje ciała. Gdy nastał wieczór, Zelo spojrzał na zegarek i westchnął.
- Nie chcę wracać do domu.
- Odwiozę cię...- Bang znów przybrał skorupę oschłego dupka.
- Y yyy...mogę dzisiaj spać u ciebie ?
- Wstawaj i się ubierz.
- YoungGuk proszę cię...nie wytrzymam bez ciebie do jutra.- nastolatek uśmiechnął się, po czym wstał i wtulił się w Banga.
- Masz tą tróję, to czego ty jeszcze ode mnie chcesz ?
- Jak to czego....ja nie potrzebuję tej trói, chcę ciebie...
- Jaja sobie robisz ? Ubieraj się i nie świeć fiutem, bo sąsiedzi zobaczą. 
- Chciałeś mnie tylko wykorzystać...?- głos chłopaka zadrżał,a do oczu napłynęły łzy.
- Wiedziałeś na co się piszesz...nie ty pierwszy w ten sposób zaliczyłeś u mnie przedmiot. A wierz mi,że nigdy nie chciałbym się wiązać z takim szczylem jak ty. 
Zelo poczuł jak po jego policzkach spływają łzy. Pośpiesznie się ubrał i stanął przed nauczycielem.
- Ale ja cię naprawdę kocham...proszę, daj mi szansę...
- Jeszcze nigdy nie miałem takiej jazdy. - Bang zachichotał i wskazał na drzwi - Tam są drzwi...do widzenia.
- Bangi...
- Wypad ! 
Zawiedziony nastolatek chwycił za plecak i pośpiesznie wybiegł z mieszkania. Niewiele widział, gdyż całą widoczność przysłaniały mu łzy. Mimo delikatności YoungGuk'a podczas seksu, Zelo czuł lekki dyskomfort przez co co chwilę uginały mu się nogi. Nie zauważył krawężnika odgradzającego chodnik od ulicy i potknął się o niego lądując prosto pod kołami pędzącego samochodu. Słychać było jedynie głośny pisk opon i krzyk przerażonych tym widokiem przechodniów. Samochód całą swoją masą dwukrotnie poturbował nastolatka, który w tym momencie stracił jakąkolwiek świadomość i nie miał pojęcia co się właściwie stało. Ostatkiem sił przekręcił lekko głowę i zobaczył biegnącego w swoją stronę Banga. Z lekkim uśmiechem na ustach zamknął oczy i odszedł...


~Koniec.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------

Hansol & B-joo~cz.3 [Uzależniony od miłości- Koniec]

            Jak już mówiłem, ByungJoo wziął się za siebie i zaczął chodzić na terapię. Z początku widziałem,że rzeczywiście chce coś zmienić...ale jak usłyszał rady i metody psychologa od razu powrócił stary B-joo...
"Proszę odciąć mu całkowity dostęp do internetu. Wynieść z domu komputer i ruter i zabrać mu telefon". Nazwałbym to bardziej terapią szokową i rzeczywiście dla osoby chorej musiałoby to być bardzo ciężkie. Gdy usłyszał te słowa od razu wyszedł z gabinetu. Pobiegłem za nim i starałem się wytłumaczyć,że to jedyna metoda, by zaczął normalnie funkcjonować,ale do niego nic nie docierało....żadne prośby i argumenty. Po tej wizycie postanowiłem podejść do całej sprawy trochę inaczej. Umówiłem go na terapię grupową, by mógł się wygadać i poznać sytuacje innych ludzi, którzy żyją z podobnym uzależnieniem. Niechętnie,ale pod naciskiem i moim nadzorem zgodził się na nią pójść. Zapoznał się tam z dwójką chłopców w jego wieku...B-joo i kontakt z ludźmi w realnym świecie...to już naprawdę duży postęp. Okazało się,że ich rodzice wysłali ich najpierw do psychologa, a później do psychiatry, który zażądał zamknięcia ich w szpitalu psychiatrycznym. Tam obaj nie wytrzymywali braku dostępu do internetu i próbowali popełnić samobójstwo. Po tym incydencie znów wylądowali u psychologa i teraz leczą się za pomocą terapii grupowej. Widziałem z jaką uwagą mój chłopak słuchał tego,co mówią jego nowo poznani koledzy. Nawet łudziłem się,że coś w końcu do niego dotarło...ale się myliłem. Podczas jednego z tych spotkań, psycholog poprosił wszystkich by wyciągnęli telefony i włożyli je do pudełka, z którym teraz przejdzie się po sali. Wszyscy wykonali jego prośbę, z nadzieją,że po skończonym spotkaniu otrzymają je z powrotem. Psycholog jednak był sprytniejszy i oznajmił,że telefony odda pod koniec tygodnia. Gdy B-joo to usłyszał dostał ataku paniki i płakał w moich ramionach jak skrzywdzone dziecko. Psycholog zażądał wtedy bym dla dobra swojego i ByungJoo wyszedł z sali...niestety tak też zrobiłem. Słyszałem zza drzwi histerię i panikę osób uczestniczących w terapii....powiem szczerze,że było to coś okropnego, zwłaszcza,że miałem tę świadomość,że mój chłopak również tam był. Bałem się co będzie po powrocie do domu. Komputer odłączony,a ruter dawno leżał na śmietniku. Pamiętam,że był to poniedziałek....czyli całe pięć dni B-joo pozbawiony będzie dostępu do internetu....cholera jasna, czułem,że to może się źle skończyć.
Po powrocie do domu położyłem chłopaka do łóżka,a na szafce obok leki uspokajające, tak, jak zalecił to psychiatra. Mówił,że ten tydzień będzie dla nas bardzo trudny i zadecyduje o naszym dalszym, wspólnym życiu i dalszej terapii ByungJoo. Ponoć wielu partnerów osób uzależnionych nie wytrzymywało tej sytuacji i pozostawiało swoje drugie połówki samym sobie....ja nigdy nie mógłbym tak zrobić. Za bardzo kocham B-joo i obiecałem sobie i jemu,że będę przy nim i będę go wspierać choćby nie wiem co się działo.
Położyłem się obok chłopaka i mocno go przytuliłem. Czułem jego mocno bijące serce i drżące ciało...nie miałem pojęcia jakimi słowami mam go uspokajać i czy w ogóle wchodzić z nim w jakąkolwiek dyskusję. Postanowiłem to przemilczeć i jedynie głaskałem go po głowie i cicho nuciłem jego ulubioną piosenkę. B-joo zdumiewająco szybko się uspokoił i zasnął. Gorzej było po przebudzeniu się...gdy wstał, pierwszą czynnością jaką wykonał było przeszukanie kieszeni spodni w celu znalezienia telefonu. Później dopiero przypomniał sobie,że telefon został mu odebrany i otrzyma go dopiero w piątek. Zdenerwowany sięgnął po mój,ale całe szczęście w porę się zorientowałem i zabrałem mu go. ByungJoo wziął zamach by mnie uderzyć, ale gdy zobaczył mój strach w oczach i automatyczny odruch skulenia się wziął głęboki oddech i usiadł koło biurka, by się uspokoić. Oczywiście przepraszał mnie i błagał bym dał mu choć na chwilę swój telefon....wtedy niewiele myśląc rzuciłem nim o ścianę i powiedziałem,że będziemy leczyć się z internetu razem. Pamiętam minę B-joo do dziś...otworzył szeroko oczy i usta i delikatnie poruszał wargami by coś powiedzieć, ale był tak zdziwiony moim postępowaniem,że nic nie mógł z siebie wydusić. Wtedy delikatnie go pocałowałem i obiecałem,że pomogę mu wyjść z nałogu.
Te pięć dni bez internetu zleciało nam dość szybko. Załatwiłem sobie na uczelni zwolnienie i usprawiedliwiłem tak długą nieobecność ByungJoo. W ciągu tego tygodnia zabierałem mojego skarba na długie spacery, zakupy, chodziliśmy na kręgle czy do kina...robiłem wszystko, byleby tylko nie myślał o internecie. I wtedy też zauważyłem,że B-joo strasznie źle czuje się wśród ludzi. Ciągle się zakrywał, chował się za mną i marudził,że chce już wracać do domu, bo wszyscy się na niego dziwnie patrzą. Zrozumiałem wtedy,że internet był dla chłopaka formą ucieczki od świata realnego i dlatego był tak przerażony, gdy nagle mu się to odbierało. Mimo,że było mi go okropnie szkoda byłem nieugięty i mimo płaczu i napadów agresji nie pozwalałem mu obcować z internetem.
Podczas piątkowej terapii psycholog zapytał, jak przez ten tydzień żyło się nam, jako parze, bez internetu. Słowa B-joo brzmiały następująco: "Było mi cholernie ciężko, ale dopiero teraz doceniłem jakiego mam cudownego chłopaka i jak wiele jest w stanie dla mnie zrobić....mimo,że na niego krzyczałem i go biłem,on dalej przy mnie jest...". Po jego bladej buźce zaczęły spływać łzy, a ręce, które zarzucił mi na szyję delikatnie się zacisnęły. Po kolejnym pytaniu psychologa, dotyczącym powrotu do nałogu B-joo stwierdził,że nie potrzebuję komputera i telefonu, tylko mnie, mojej cierpliwości i czasu, by mógł otworzyć się na prawdziwy świat i ludzi. Powiem szczerze,że to był najpiękniejszy dzień w moim życiu...tydzień bez dostępu do internetu i mimo bólu, wyrzeczeń i wewnętrznej walki samego ze sobą ByungJoo definitywnie postanowił to skończyć. Później dodał,że woli się skupić na mnie i naszym związku niż na bzdetnych portalach społecznościowych,z których i tak nic nie wynosi. I tym oto sposobem B-joo był jedyną osobą, której udało się skończyć terapię pomyślnie...

*

Jesteśmy już dobry rok po tym wydarzeniu. B-joo wchodzi do internetu jedynie po to by znaleźć materiał na wykłady, czy udzielić rad osobom, które są w podobnej sytuacji jak on sam rok temu. Właśnie....ByungJoo założył bloga dotyczącego uzależnienia od świata wirtualnego i odpowiada na pytania, pisze notki czy opowiada o swoim życiu i o tym, jak uzależnienie przebiegało w jego wypadku. 

A teraz coś ode mnie....zdjęcie było robione jakiś miesiąc temu,ale jest jednym z moich ulubionych. Para idealna, prawda ?

~Koniec.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------

Hansol & B-joo~cz.2 [Uzależniony od miłości]

          Wróciłem do domu dopiero na drugi dzień. W progu przywitał mnie zapłakany B-joo i przepraszał za to,że na mnie nakrzyczał. Oczywiście ja głupi i zakochany mu wybaczyłem. Tradycyjnie w ramach przeprosin poszliśmy do łóżka i kochaliśmy się przez dobre kilka godzin. Po skończonym stosunku leżałem wtulony w ByungJoo, który gdy tylko z niego wyszedłem sięgnął po telefon, by odpisać na wiadomości.
- Skarbie...-zacząłem i delikatnie złapałem za telefon chłopaka, ale poczułem jak jego ręka mocniej się na nim zaciska.
- Hm ?
- Możesz to na chwilę odłożyć ?
- Zaraz...
- ByungJoo, proszę no....chcę z tobą porozmawiać.
- O czym ?
- Najpierw odłóż telefon...- B-joo westchnął i powiadomił wszystkich znajomych,że "chłopak zawraca mi dupę, zaraz wracam". W tym momencie zrobiło mi się cholernie przykro, ale starałem się tego nie pokazywać i grać twardego.
- No odłożyłem....mów o co chodzi.
- ByungJoo....zdajesz sobie sprawę z tego,że jesteś uzależniony od internetu ?
- Mmm....nie ?
- No to ja ci to uświadamiam,że masz poważny problem....zapisałem cię już nawet na terapię i zacz...
- Co zrobiłeś ?
- Zapisałem cię na terapię...
- Jaja sobie robisz ?-chłopak wstał i nałożył bokserki i koszulkę. Czułem,że ta rozmowa nie będzie należała do najprzyjemniejszych.
- Nie....B-joo to trwa odkąd cię znam....powiedz mi, kiedy ostatnio byłeś na uczelni ?
- Z miesiąc temu...
- Właśnie....zamiast się uczyć, wolisz siedzieć w domu przed kompem...
- No...-ByungJoo usiadł do biurka, na którym stał komputer - Kurwa mać !
- Co się stało...
- Neta nie ma !
- No tragedia....jak ty to teraz wytrzymasz...?
- Zamknij się, kurwa !- chłopak pospiesznie zresetował ruter i trzęsącymi cię dłońmi pisał do znajomych sms'y,że nie ma internetu. Ja natomiast ubrałem się i co chwilę wycierałem łzy, które spływały mi po policzkach.
- B-joo, co jest dla ciebie ważniejsze....ja...czy ten pieprzony internet ?-mówiąc to stanąłem przed chłopakiem i delikatnie pogłaskałem go po głowie.
- Boże, odwal się !
- Po cholerę ze mną jesteś ?! Cały czas siedzisz tylko przed tym pieprzonym komputerem albo telefonem ! Gdzie w tym wszystkim jest miejsce dla mnie ?! -gdy zobaczyłem brak reakcji ze strony mojego chłopaka niewiele myśląc chwyciłem za ruter i cisnąłem nim z całej siły o ścianę...i to chyba była najgorsza rzecz jaką mogłem zrobić...B-joo wpadł w szał. Zaczął wrzeszczeć i histeryzować jak dziecko. Do tego przewrócił mnie na ziemię i zaczął okładać pięściami...na oślep, jak popadnie...nadal jak to wspominam chce mi się płakać. Mam żal do siebie o to,że go wtedy sprowokowałem... Pamiętam,że nabił mi mnóstwo siniaków i połamał nos oraz żebra, których ból czuję do dnia dzisiejszego. Oczywiście sam musiałem zgłosić się do szpitala,w którym leżałem przez tydzień. B-joo nie odwiedził mnie ani razu...
Gdy wróciłem do domu zastałem mojego chłopaka siedzącego na kanapie z laptopem na kolanach. Gdy mnie zobaczył zamknął go i stanął tuż przede mną. Z jego oczu zaczęły lecieć łzy,a ręce delikatnie dotykały mojego ciała...chyba dotarło do niego co zrobił i w ten sposób starał się mnie bardziej nie uszkodzić. Słowa, które wtedy wypowiadał pamiętam do dzisiaj:
"Hansol, błagam cię wybacz mi...nie wiem,co się wtedy ze mną stało,ale cholernie tego żałuję. Przecież wiesz,że bardzo cię kocham i nigdy bym cię nie uderzył...". Gdy chciałem mu przerwać delikatnie mnie cmoknął i złapał za rękę..."Zapisałem się na terapię, tylko błagam cię,daj mi ostatnią szansę...".
I co ? Szansa oczywiście została dana... ciekawe tylko jak i czy w ogóle zostanie wykorzystana...


~c.d.n
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------