Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Sungkyu. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Sungkyu. Pokaż wszystkie posty

24 kwietnia 2016

Mark & Sunggyu~cz.1 [Zamiana]



                 Obudziłem się po południu. Gdy zerknąłem na zegarek dostrzegłem godzinę 16-stą. Zdezorientowany i lekko zdenerwowany poszedłem do salonu, po czym z pogardą spojrzałem na swojego partnera i jego brata, którzy w najlepsze spali na dywanie.
- Wstawać lenie!- Dongwoo zerwał się na równe nogi przyjmując bojową pozę... zawsze tak robi gdy wyrwie się go niespodziewanie ze snu.
- Co?... Jezu, jak mnie boli głowa.
- Do której siedzieliście?
- Ja wiem... jak zasypiałem to na dworze było już jasno.
- Pięknie.- westchnąłem kucając przy Sungjongu - Skarbie, wstawaj.
- Mmmm...- chłopak jęknął odtrącając mnie ręką.
- Jest 16-sta... musimy się zbierać.- wtedy też przekręcił się na plecy, po czym lekko otworzył zaspane oczka.
- Nie chcę.
- Umawialiśmy się...
- Hyung...
- Obiecuję, że to tylko jeden raz.- chłopak westchnął wstając, po czym półprzytomny ruszył do łazienki.
- O czym wy mówicie?- Dongwoo usiadł na oparciu kanapy pijąc litrową wodę.
- Sungjong mówił ci o tym wczoraj.
- A bo myślisz, że ja pamiętam o czym wczoraj gadaliśmy.
- No tak... Zamieniamy się na jedną noc partnerami.- przyjaciel wypluł przed siebie wodę patrząc na mnie wielkimi oczyma.
- Że co?!... I Sungjong się na to zgodził?
- Mhm... bez problemu.
- Znudził ci się?
- Co?... Nie, po prostu...
- W końcu siedem lat to kupa czasu.
- Dongwoo do cholery... oboje chcemy spróbować czegoś nowego i tyle... jedna noc nie popsuje tego co jest między nami. 
- Hyuuuung!- usłyszałem zachrypnięty głos myszałka dobiegający z łazienki.
- Co jest?!
- Umyjesz mi plecy?!
- Już idę!- uśmiechnąłem się lekko spoglądając na zdziwionego Dongwoo - Idę się z nim wykąpać, a ty... weź sobie coś z lodówki i wyluzuj.- po tych słowach zniknąłem za drzwiami łazienki wpatrując się w stojącego w kabinie chłopca - Nie lepiej było wejść do wanny?
- Tu szybciej wytrzeźwieję.- rozebrałem się wchodząc pod ciepłe strużki prysznica. Gdy stanąłem za chłopakiem zacząłem delikatnie całować go po plecach, na co ten lekko się spiął.
- Co jest?
- Wciąż nie mogę cię zrozumieć.
- Boże, Sungjong...
- Boję się, że mnie po tym zostawisz.
- Nie gadaj głupot. 
- To darujmy to sobie.
- Jesteśmy już umówieni... nie mogę tego odwołać.- chłopak westchnął odwracając się przodem do mnie.
- Buzi.- pogłaskałem go po twarzy delikatnie go całując. Sungjong odwzajemniał pocałunek jakby miał być naszym ostatnim.
- Co tak łapczywie?
- Mówiłem ci już... chcę cię dobrze zapamiętać.- przez myśl przeszło mi odwołanie spotkania, jednak głos Marka był tak zachęcający, że wiem iż bardzo długo żałowałbym odwołania tej "randki".
- A ja ci już mówiłem, że jesteś głupi.- pospiesznie się umyłem wychodząc z kabiny - Myj się i wyłaź... mamy mało czasu.- chłopak przytaknął myjąc się niezwykle topornie. Gdy się ubrałem usiadłem w salonie obok Dongwoo, który znudzony oglądał telewizję.
- To zły pomysł.- powiedział w końcu zerkając na mnie.
- Niby dlaczego?
- Bo po tym wasz związek się posypie.
- Szczerze mówiąc w to wątpię. 
- A ja jestem tego niemal pewien.- przyjaciel westchnął wstając z kanapy - Dobra, spadam... bawcie się dobrze.- nie odpowiedziałem. Nie ma sensu żeby w ogóle rozmawiać na ten temat. Gdy opuścił nasze mieszkanie zrezygnowany spojrzałem na telefon, w którym czekał na mnie sms od Marka z dokładnym adresem. Jak się okazało mieszkają niedaleko nas więc spokojnie możemy przejść się do nich na piechotkę.
- Sungjong!
- Już idę!- widzę, że może być nieciekawie gdy już do nich przyjdziemy. Sungjong pewnie będzie miał obawy, będzie się bał... nie zdziwię się jak się wycofa - Chodź.- jęknął stając obok kanapy. Wstałem łapiąc go za rękę.
- Będzie dobrze.
- No wiem.- wymusił uśmiech cmokając mnie w dłoń. Kilka minut później byliśmy już w drodze. Szczerze? Czułem się coraz bardziej zestresowany, a serce rozsadzało mi klatkę piersiową - Poci ci się dłoń.
- Bo jest ciepło.
- Nie... bo się stresujesz. 
- Może trochę.
- Wracajmy do domu.
- Y y... idziemy do nich.
- A jak się czymś zarazimy?
- Nie zarazimy, bo mamy kochać się w gumce.
- Nie lubię tak...- jęknął chłopak wtulając się we mnie.
- Ja też... ale to dla naszego bezpieczeństwa....o... jesteśmy na miejscu.- przed nami ukazał się niewielki, 3-piętrowy blok znajdujący się na urokliwym, pełnym zieleni osiedlu - Chodź, żeby nie przedłużać.
- Hyung...
- No już.- jestem potwornie ciekawy Marka i jego partnera... w sumie to bardziej Marka. Przeszliśmy kilka schodów wchodząc na pierwsze piętro. Od razu zapukałem do drzwi ściskając mocniej dłoń przestraszonego Sungjonga. W pewnym momencie drzwi otworzyły się, a w progu stanął uśmiechnięty, czerwonowłosy chłopak.
- Hej... Sunggyu, tak?
- Zgadza się.
- Zapraszam.- puściłem partnera przodem, który wszedł do środka ze spuszczoną głową.
- To mój chłopak Sungjong... tylko trochę się stresuje.
- Hej.- Mark z uśmiechem podał mu rękę - W sumie to go rozumiem. Za pierwszym razem też się potwornie stresowałem.
- Widzisz... będzie dobrze.
- Pewnie, że tak.
- A twój partner...
- Jest na spacerze z psem... zaraz pewnie wróci.- ten cały Mark jest tak przystojny, że od razu bym się chętnie do niego dobrał - Wejdźcie do kuchni... kończę robić kolację.- ich mieszkanko jest strasznie przytulne i urokliwe. Z kuchni unosiły się niesamowite zapachy, przez które zrobiłem się potwornie głodny - Chcesz coś na uspokojenie Sungjong?
- Nie... nie, dziękuję.
- W sumie mamy dobre wina, to będzie wystarczające znieczulenie.- chłopak uśmiechnął się mieszając coś na patelni - Chociaż z drugiej strony chyba sporo wczoraj wypiliście.- mówiąc to spojrzał na mnie na co zareagowałem lekkim rumieńcem.
- Przestań.
- Oj no śmieję się... jest kacyk?
- I to jaki.
- Spoko... w nocy się go pozbędziemy.- puścił mi oczko, przez które ugięły się pode mną nogi. Wtedy też usłyszeliśmy szczeknięcie psa - Jackson wrócił.... kto to leci... chodź Bada!- do kuchni wbiegł ogromny psiak, który od razu zaczął się do nas łasić.
- Widzę, że mamy gości.- zamurowało mnie... para idealna. Jackson jest równie przystojny jak jego chłopak - Hej... jestem Jackson.
- Sunggyu.
- Sungjong...- burknął młodszy chowając się za moimi plecami.
- Ustaliliście kto z kim?
- Skarbie spokojnie.- Mark postawił na stole miski oraz talerze z przepysznym jedzeniem - Siadajcie.
- Muszę to wiedzieć żeby obmyślić strategię.
- Ty i te twoje strategie.- zaśmiał się rudzielec - Ja biorę Sunggyu.- właśnie to chciałem usłyszeć. Gdy usiedliśmy i nałożyliśmy sobie jeść Jackson spojrzał na Sungjonga upijając łyk wina.
- To wasz pierwszy raz?
- Tak.
- Co was skłoniło do czegoś takiego?
- Rutyna... jesteśmy ze sobą od siedmiu lat.
- Uuu, to faktycznie sporo.- odpowiedział Mark napychając usta jedzeniem.
- Mhm... a wy?
- Znamy się od czterech lat, a mieszkamy razem od dwóch.
- Uprzedzając wasze pytania... poznaliśmy się na jednej z takich zamiennych randek.- oho... spojrzałem na Sungjonga, który automatycznie odłożył pałeczki.
- Sugerujecie coś?- zapytał przysuwając się bliżej mnie.
- Nie... tylko was o tym informuję.- odpowiedział z uśmiechem brunet.
- A tak swoją drogą... jaki seks preferujecie?- Mark nie odrywał ode mnie wzroku jakby czuł, że w głowie kotłuje mi się idealny obraz naszego stosunku.
- Zawsze jestem na górze... tak tylko mówię.- uśmiechnąłem się cwaniacko spoglądając w oczy chłopaka.
- W takim razie może być ci ze mną ciężko.
- Co masz na myśli?
- Mark uwielbia dominować.- odpowiedział Jackson głaszcząc go pod stołem po udzie.
- To... to może ja wezmę Marka?- zasugerował nieśmiało Sungjong, na co oboje z rudzielcem powiedzieliśmy stanowcze "nie".
- Nie bój się Sungjong... ja się tobą zajmę.- Jackson spojrzał na niego posyłając mu uśmiech. Po kolacji i dwóch butelkach wina brunet pocałował Marka w czoło, po czym złapał w talii mojego chłopaka - My spadamy.- nie protestowaliśmy. Gdy zniknęli za drzwiami pokoju Mark przygryzł wargi głaszcząc mnie po udzie.
- Gotowy?
- Myślę, że tak.
- Jeśli chcesz, dam ci jeszcze trochę czasu.
- Po co z tym zwlekać?- ahh jak on mnie kręci. Mark złapał mnie za rękę, po czym zaciągnął mnie do sypialni zamykając drzwi na klucz.
- Wiesz.... podobasz mi się.- mimo ogromnego podniecenia starałem się zachować twarz i jeszcze trochę z nim poflirtować.
- A co z Jacksonem?
- To, że ze sobą mieszkamy o niczym przecież nie świadczy, prawda?- mówiąc to podszedł do mnie kładąc ręce na moich biodrach - Poza tym i tak rzadko kiedy ze sobą śpimy... głównie kochamy się z innymi osobami.
- W takim razie... ten wasz pseudo związek nie ma żadnego sensu.- chwyciłem rudzielca za podbródek patrząc mu prosto w oczy.
- No właśnie... po co go dalej ciągnąć?- szepnął cmokając mnie w kącik ust. Po tym geście przez moje ciało przeszedł przyjemny dreszcz.
- Każdemu zamiennemu partnerowi tak mówisz?- Mark pokręcił jedynie przecząco głową.
- Sunggyu.... jesteś szczęśliwy z Sungjongiem?
- Tak... i go kocham, ale...- westchnąłem czując jego wargi przesuwające się delikatnie po mojej szyi - Czasami czuję się źle w jego towarzystwie.... nudzi mnie...
- Dlatego masz teraz mnie.- chłopak pchnął mnie na łóżko, po czym usiadł na mnie okrakiem namiętnie mnie całując. W życiu nie poznałem nikogo, kto całowałby tak dobrze. Nie oszukujmy się, ale Sungjongie nie dorasta mu do pięt. Moje dłonie spoczęły na jego udach lekko je pieszcząc. Rudzielec westchnął mi w usta delikatnie się uśmiechając, po czym jednym, zwinnym ruchem zdjął ze mnie koszulkę rzucając ją w kąt pokoju. Jego wargi przeniosły się na moje obojczyki, klatkę piersiową oraz brzuch. Czułem, że coraz ciężej mi się oddycha. Zatopiłem palce w jego włosach odchylając głowę do tyłu - Aż tak ci dobrze?
- Jest mi cholernie dobrze.- Mark usiadł kładąc dłoń na moim członku.
- Widać, że to ty zawsze dogadzałeś Sungjongowi.- jego palce poszły w ruch, czym wywołał u mnie dość donośny jęk - Wchodził w ciebie chociaż raz?- mówiąc to rozpiął moje spodnie zdejmując je.
- Nie... to ja zawsze dominuję.
- No właśnie...- chłopak westchnął ponownie się nade mną nachylając - Szkoda mi ciebie Sunggyu.- zarzuciłem dłonie na jego kark delikatnie się uśmiechając.
- W takim razie zrób coś z tym.
- Mówiłeś, że lubisz dominować.
- Dzisiaj pozwalam ci zrobić ze mną co chcesz.- Mark uśmiechnął się ponownie mnie całując, podczas gdy jego dłoń dość intensywnie masowała mojego członka. Odwzajemniając pocałunek wsunąłem rękę pod bluzkę chłopaka bawiąc się jego sutkiem. Na ten gest rudzielec jęknął odrywając się ode mnie.
- Nie wytrzymam.
- Nie rozumiem...- mój zamienny partner usiadł pospiesznie się rozbierając.
- Przepraszam... zwykle się tak nie zachowuję.- jakie... on... ma... ciało.
- Zrobiłem coś nie tak?
- Cholernie mnie podniecasz.- Mark cmoknął mnie, po czym nakazał bym usiadł przy oparciu łóżka. Gdy to zrobiłem usiadł między moimi nogami całując mnie po brzuchu. Czułem jak robi mi się gorąco. Moje dłonie zacisnęły się na pościeli, a usta przybrały wyraz lekkiego grymasu. Gdy rudzielec przeszedł do pieszczenia mojego członka zacisnąłem powieki cicho jęcząc - Rozluźnij się.- szepnął ściągając ze mnie bokserki za pomocą zębów, po czym bez żadnej delikatności zanurkował między moimi nogami. Wiłem się po łóżku utrudniając tym samym kochankowi zadanie - Mam cię przywiązać do łóżka?- mruknął całując mnie po udach.
- Jeśli tego chcesz.
- Mmm...- Mark usiadł nachylając się do mojego ucha - Jesteś potwornie uległy.
- Zdarza mi się to pierwszy raz.
- Czuję się wyróżniony.- jego język przejechał po moim płatku, co wywołało u mnie przyjemny dreszcz - Jesteś potwornie niedopieszczony. 
- Przestań to powtarzać, bo mnie zawstydzasz.
- Okej... w takim razie...- chłopak uśmiechnął się przygryzając wargę - Przejdźmy w końcu do rzeczy, bo znając Jacksona, on i Sungjong już kończą.
- Twój facet masz aż takie tempo?
- Mhm... ale spokojnie... ja nie wypuszczę cię z łóżka do rana.- mówiąc to pociągnął mnie za nogi przez co moje ciało znalazło się w pozycji leżącej. Następnie Mark usiadł za mną zdejmując z siebie bieliznę... nie wiem czy byłem na to gotowy. W końcu jakby nie patrzeć to ja zawsze jestem górą i to ja wchodzę w Sungjonga... nigdy nie było odwrotnie - Stresujesz się?
- Troszkę.
- Mam być delikatny?- zapytał nakładając gumkę.
- Nie.... nie wiem... nie, leć na całość.
- Możesz tego żałować.
- Ufam ci...- rudzielec spojrzał na mnie zdziwiony. W sumie się nie znamy, a ja twierdzę, że mu ufam... no cóż. Chłopak sprawia wrażenie osoby, do której można mieć zaufanie.
- No dobrze... pierwsza i najważniejsza zasada... rozluźnij się.
- Okej.- wziąłem głęboki oddech nie mogąc uwierzyć w to, że dam w siebie wejść obcemu mi chłopakowi. Gdy poczułem ogarniającą mnie błogość chłopak zaczął we mnie wchodzić. Widać było, że potwornie mu się to podobało.
- Jaki ty jesteś ciasny.- jęknąłem jedynie zaciskając kurczowo powieki, po czym zarzuciłem dłonie na kark chłopaka przyciągając go do siebie - Boli?
- Nie... ale to trochę niekomfortowe.
- Zaraz się przyzwyczaisz... wejdę w ciebie do końca i dam ci trochę czasu.- mówiąc to zaczął całować mnie po twarzy i spełniać swoją wcześniejszą obietnicę. Gdy czułem jego ciepłe wargi na swojej owianej strachem i niepewnością buzi poczułem spokój. W pewnym momencie Mark położył się na mnie głęboko oddychając.
- Wszystko okej?
- To ja powinienem zadać to pytanie tobie.
- Zacznij już.
- Jesteś pewien?- skinąłem głową łącząc nasze usta pocałunkiem. Rudzielec zaczął się we mnie poruszać wydając przy tym niezwykle urocze jęki i stęknięcia. Powiem szczerze, że wyobrażałem to sobie zupełnie inaczej. Byłem pewien, że parka, z którą się wymieniamy pospiesznie załatwi swoje i nas pogoni, a tu? Kolacja, wino, rozmowa i o dziwo czuły, niezwykle przyjemny seks. Nie wierzę, że to mówię, ale mam nadzieję, że to nie będzie nasze ostatnie spotkanie...

~c.d.n.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


Przepraszam, że nic tyle nie dodawałam, ale miałam pewne problemy osobiste, jednak mimo to nie chcę Was zaniedbywać i będę się starała dodawać posty na bieżąco.
I... z racji tego, że jest Was na moim blogu coraz więcej przypominam o trwającym do końca miesiąca konkursie, w którym wygrać można moją książkę i koreańskie przysmaki. Co należy zrobić? Wysłać mi na maila (xiaoluyaoi@gmail.com) recenzję Waszego ulubionego opowiadania znajdującego się na moim blogu.
+przypominam również o moim snapie: xiaolu_95 :)
Buziaki~

21 kwietnia 2016

Mark & Sunggyu~wstęp [Zamiana]



                     
                     Hm... nie wiem od czego mam zacząć. Może... Hej, nazywam się Sunggyu i mam 27 lat... aish, nie to głupie. No dobra... nazywam się Sunggyu i jestem mieszkańcem Seoulu. Od siedmiu lat jestem w związku z bratem mojego najlepszego przyjaciela- Sungjongiem. Z Dongwoo znam się od piaskownicy. Nasi rodzice są najlepszymi przyjaciółmi więc to logiczne, że nas ze sobą poznali. Miałem 3 lata gdy na świat przyszedł jego brat, którego od początku traktowałem jak swojego brata i najlepszego przyjaciela. Z czasem dopiero zaczęło docierać do mnie, że Sungjong jest dla mnie kimś więcej. Jak się okazało, on również coś do mnie czuł. Dowiedziałem się o tym gdy podczas świętowania moich 20 urodzin siedziałem z Dongwoo na piwie. Wtedy też przyznał mi, że jego młodszy braciszek jest zakochany we mnie po uszy. Dosłownie kilka dni po tej rozmowie spotkałem się z Sungjongiem i cóż... do tej pory jesteśmy parą. Mieszkamy ze sobą i żyje nam się... no właśnie. Wydaje mi się, że zbyt szybko się zaangażowaliśmy. Dopiero teraz widzę, że nie byłem gotowy na tak poważny i długi związek. W końcu to siedem lat... po tym czasie ludzie poza tym, że ze sobą mieszkają, pobierają się, tworzą rodzinę, planują wspólne wakacje, podjęcie kredytów... Ja czuję... hm... kocham Sungjonga... jest uroczym, ciepłym dzieciakiem, ale nie na dłuższą metę. Czuję, że potrzebuję czegoś nowego. Chcę spróbować nowych rzeczy... poznać nowe osoby... spróbować... z kimś innym. Sungjong wydaje mi się być zbyt dziecinny i niedojrzały do tak długiego związku.
- Hyuuuung!- westchnąłem nie odrywając wzroku od laptopa.
- Słucham skarbie!- po chwili w drzwiach stanął uśmiechnięty chłopak prezentując swoje wychudzone wręcz ciałko jedynie w samych spodniach.
- Kupiłem nowe spodnie... nie pogrubiają mnie?
- Żartujesz, prawda?
- Pogrubiają?... Boże, mówiłem Dongwoo, że będą złe.
- Chodzi mi o to, że jesteś potwornie chudy, a zadajesz mi jeszcze takie pytania... Przydałoby się żebyś przytył.- chłopak podszedł do mnie, po czym usiadł mi na kolanach wtulając się we mnie - No... sama skóra i kości.
- Nie podobam ci się?
- Podobasz, ale się o ciebie martwię... musisz trochę przytyć.
- Ile?
- Z dobre 10 kilo.
- Aishhh to za dużo.- mówiąc to cmoknął mnie w policzek zerkając na monitor komputera - Co oglądasz?
- Wpadłem na pewien pomysł.
- Jaki?- czułem, że to będzie jedynie monolog, na który Sungjong trochę pofuczy, ale z czasem i tak się zgodzi.
- Nie uważasz, że w naszym związku panuje potworna rutyna?
- To znaczy?
- No... ja pracuję, ty się uczysz... wracamy do domu, jemy obiad i każdy ucieka do swoich zabaweczek... Wieczorem przed spaniem się kochamy i rano znów to samo... ile tak można...
- Ale ja... ja lubię nasze wspólne życie...
- Sungjong, nie rozumiesz...- westchnąłem odgarniając mu grzywkę z czoła - Chcę żebyś wiedział, że cię bardzo kocham i chcę z tobą być...
- Ale...
- Ale... chcę spróbować czegoś nowego... znalazłem parę, która zajmuje się swingingiem i...
- Leczą coś?... Hyung, jesteś chory?- o tym właśnie mówiłem na początku... kochany, ale potwornie głupiutki dzieciak.
- Nie skarbie... wymieniają się na jedną noc partnerami i chcę żebyśmy spróbowali tego właśnie z nimi.- cisza... Sungjong zszedł z moich kolan wpatrując się ślepo w monitor.
- Ale że co... nie podoba ci się ze mną w łóżku?... Sunggyu, ja naprawdę daję z siebie wszystko... chcę żeby ci było jak najlepiej...
- Wiem, ale jesteśmy ze sobą siedem lat i...
- Oddasz mnie w ręce innego chłopaka?... Czemu?- jego głos się łamał. Było mi go potwornie szkoda, ale chciałem dociągnąć to do końca. Wstałem wtulając w siebie partnera.
- Jedna noc myszko... i później wszystko będzie jak dawniej.
- Ale...
- Oni nam pokażą ile dla siebie tak naprawdę znaczymy i jak bardzo się kochamy.
- Zgoda...- no.. cały Sungjong... albo myszałek, bo tak też go nazywam.
- Będzie naprawdę fajnie, zaufaj mi.
- Wiem Hyung... skoro tak mówisz to na pewno tak będzie.- uśmiechnąłem się delikatnie go całując - Mmm... obiecaj mi coś.
- Co zechcesz.
- Obiecaj, że to będzie jednorazowa akcja.
- Obiecuję, a teraz chodź.- pociągnąłem go na łóżko kładąc się na plecach. Myszałek z uśmiechem usiadł na mnie okrakiem kręcąc delikatnie biodrami - Nooo pokaż na co cię stać.- wtedy też usłyszałem dzwoniący telefon służbowy stojący na biurku.
- Nie odbieraj.
- Nie mam zamiaru.- złapałem go za drobne biodra przygryzając wargi. Wtedy jednak włączyła się sekretarka, a w niej zabrzmiał głos Dongwoo.
- Wiem durnie, że jesteście w domu i że pewnie się kochacie dlatego nie odbieracie...- chłopak westchnął, a my wymieniliśmy się uśmiechami - Macie 5 minut, także Sunggyu, ty stara ruro działaj... Wpadam do was z żarciem i winem... do zobaczenia. - koniec wiadomości. Spojrzałem zamyślony na partnera, który śmiał się w najlepsze.
- Stara ruro?... To odniesienie do mojego penisa czy co?- Sungjong wybuchł śmiechem siadając między moimi nogami.
- Ja tam uwielbiam twoją starą rurę.- mówiąc to delikatnie pocałował mojego członka przez materiał spodni, po czym zeskoczył z łóżka.
- I teraz zostawisz swojego Hyunga na pożarcie chcicy.
- Wierzę w to, że mój dzielny Hyung opanuje swój pociąg seksualny i poczeka grzecznie do wieczora.
- Nie mam innego wyjścia.- westchnąłem wstając - Nie wiesz co może chcieć Dongwoo?
- Y y... a nie... może chodzi o jego laske?
- Mają jakąś dramę?- mówiąc to ruszyłem do kuchni by przygotować trzy kieliszki na wino.
- Nie chciał mi powiedzieć, ale ja widzę, że coś jest nie tak.
- No cóż... przyjdzie to zobaczymy.
- Sunggyu?
- Hm?
- I zobacz... będziemy mieź teraz jakieś urozmaicenie... nadal chcesz zmiany partnerów?
- Kotek...
- Nie chcę żeby dotykał cię inny chłopak.
- Aż taki jesteś zazdrosny?
- Wiesz, że tak...- zaśmiałem się wtulając w siebie chłopaka. Wtedy też rozległo się pukanie do drzwi. Pocałowałem go w czoło posyłając mu ciepły uśmiech.
- Otworzysz?- gdy Sungjong pobiegł do drzwi wziąłem głęboki oddech, by przygotować się na rozmowę z najlepszym kumplem. Gdy ten wszedł do kuchni klepnął mnie w plecy, czym mało co nie wybił mi płuc.
- Siemaaa.
- Hej... a ty co taki wesoły?- Dongwoo postawił na ladzie cztery butelki wina i reklamówkę z pysznie pachnącym jedzeniem.
- Uwaga... właśnie zerwałem z Seolhyun.- otworzyłem szeroko oczy zerkając na zdziwionego Sungjonga.
- Co... dlaczego?
- Przyłapałem ją na zdradzie... w zasadzie nasz związek od dłuższego czasu był dość toksyczny i...
- To cię tak cieszy Dongwoo?- zapytał jego młodszy brat rozlewajac do kieliszków wino.
- Trochę pocierpiałem, ale czuję, że teraz rozpocznę nowe życie.
- Skoro masz takie do tego podejście, nie pozostaje mi nic innego jak tylko się cieszyć i ci kibicować.- odparłem z uśmiechem.
- To co?... Dzisiaj pijemy do rana.... a... i zostanę u was na noc.
- Ale...
- Jechałem autobusem i nie będę miał do siebie nocnego... poza tym nie ruszałem nawet samochodu, bo wiedziałem, że wyjdę od was pijany jak świnia.- wymieniliśmy z Sungjongiem uśmiechy prowadząc chłopaka do salonu. Fakt... noc była długa i zakrapiana ogromną ilością alkoholu. Gdy wypiliśmy ostatnią butelkę wina, Sungjong poszedł do sklepu po kolejne kilka butelek, które zniknęły równie szybko jak się pojawiły.
- Ej... ej Dong... Dongwoo.- myszałek beknął, czym wowołał u nas śmiech - Ty wiesz co ja... co wymyśliła stara rura?- "oburzyłem" się uderzając pijanego partnera poduszką.
- Co takiego?
- Że się będziemy pieprzyć z kimś innym.- mimo ogromnej ilości alkoholu we krwi starałem się trzeźwo myśleć i załagodzić wybuch Dongwoo jakąś mądrą wymówką.
- Ej no i spoko.- hm... no takiej reakcji się nie spodziewałem.
- Co nie? 
- Ej dobra... bo ja ledwo widzę na oczy.- uciąłem temat kładąc się na kanapie.
- Ty zawsze masz probemy z widzeniem... a właśnie Sungjong... znasz ten kawał?
- Jaki kawał?
- Kawał, nie kawał... taką docinkę...o... żart sytuacyjny.- aż przyjemnie się patrzyło na tą inteligentą rozmowę braci.
- Nie... dawaj.
- Hej Sunggyu! Gdzie zgubiłeś oczy?!- wtuliłem twarz w poduszkę starając się zachować powagę... co za żałosny "dowcip"... w sumie jest on w stylu Dongwoo. Sungjong leżał na ziemi płacząc ze śmiechu, a zadowolony z kawału starszy brat nalewał sobie kolejny kieliszek.
- Koniec tego picia... Sungjong jutro musimy być trzeźwi, a szykuje nam się kac jak stąd do Busan.
- A jutro macie tą swoją zamienną randkę?
- No... chyba tak.- jęknąłem przecierając rękoma twarz, po czym mimo późnej pory wybrałem numer do jednego z chłopaków.
- Tak słucham.- jego niski, niesamowicie męski głos od razu postawił mnie do pionu.
- Y... hej... mówi Sunggyu... ja...
- A tak, wiem kim jesteś... dzisiaj ze sobą pisaliśmy, prawda?
- Tak... dzwonię właśnie w tej sprawie.
- Hm... jesteś pijany?- fuck... aż tak bardzo to słychać?
- Aish... wybacz...- usłyszałem jedynie cichy, uroczy śmiech.
- Jest piątek, to normalne... kiedy bylibyście gotowi się spotkać?
- Nawet jutro.
- Oo super... proponuję 19- stą... u nas w mieszkaniu.
- Jasne.
- Rano przyślę ci sms'a z przypomnieniem i adresem, bo teraz może być ci ciężko to zapamiętać.- chłopak ponownie się zaśmiał. Westchnąłem zaciskając ze wstydu powieki - A... zapisz sobie mój numer.
- A...
- Nazywam się Mark... jutro poznamy się lepiej.
- Okej...
- To co Sunggyu... do jutra?
- Do jutra.
- Pa, trzymaj się.- rozłączyłem się spoglądając na wesołych braci.
- Jutro o 19-stej.- burknąłem łapiąc się za głowę - Idę do łóżka... idziesz mysza?
- Jeszcze posiedzę.
- Okej... ale nie pij już.- pocałowałem go w kącik ust, po czym ruszyłem do sypialni rzucając się na łóżko. Mimo tego, że jestem potwornie nieprzytomny, nie potrafię przestać myśleć o Marku... w zasadzie to o jego głosie. Jest... ah... aż przyjemnie będzie się go jutro słuchać. Wiem już, że wezmę sobie jego... Sungjongowi zostawię jego partnera. Póki co jednak zamykające się samoczynnie powieki dają mi wyraźnie znać, że to pora na spanie. No cóż... nie pozostaje mi więc nic innego jak życzyć Wam dobrej nocy i wytrwałości co do tego opowiadania.

~c.d.n.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------



6 października 2015

Sunggyu & Sungjong~cz.1 [Pragnę jedynie akceptacji]



                        "Wreszcie koniec", pomyślałem schodząc ze sceny. Ogólnie rzecz biorąc jestem bardzo zadowolony z koncertu w Polsce i z tego jak przywitały nas polskie Inspirits, ale to co odwalili Dongwoo i Woohyun przechodzi ludzkie pojęcie. Zrobiło mi się tak potwornie głupio, że chciałem zapaść się pod ziemię. Nie wiecie o co mi chodzi? Podczas koncertu powiedziałem, że wszystkie polskie Inspirit traktuję jak swoje dziewczyny, na co te matoły wybuchły śmiechem.... no to o czym to może świadczyć? Staram się jak tylko mogę, by ukryć fakt, że jestem gejem, ale jak widać nie mogę liczyć w tej kwestii na przyjaciół i ich pomoc. Walić ich... mam nadzieję, że fanki szybko o tym zapomną.
- Sungjong?
- Hm?- odwróciłem się w stronę Dongwoo, który wpatrywał się we mnie z szerokim uśmiechem na twarzy.
- Dowaliłeś dzisiaj z tymi laskami.
- Odwal się, co?
- Nie pyskuj... pamiętaj, że jestem starszy. 
- To zejdź w końcu ze mnie... ile można czepiać się o to samo?- mhm.. Dongwoo, czyli wróg homoseksualizmu numer jeden. Może nie wróg... ale lubi się czasem ze mnie pośmiać i mi podokuczać, a że ja jestem jaki jestem, to nie dam po sobie jeździć. To jakiego fani widzą mnie podczas występów, a jaki jestem w rzeczywistości to dwie różne postaci. Nie jestem raczej typem słodkiego chłopczyka, mimo że na takiego wyglądam. Wytwórnia wykorzystuje ten wizerunek i każe mi grać słodkiego maknae, jednak gdy schodzę ze sceny jestem oschłym i pyskatym chłopakiem... zdziwieni? Ha... dużo rzeczy nie wiecie o naszym prywatnym życiu.
- Oj nie bocz się tak... pożartować już nie można?
- Kurwa mać...- walnąłem ręką o blat i spojrzałem na chłopaka - Może to i było śmieszne na samym początku, ale teraz mam już dosyć, rozumiesz?... Nigdy nie dorośniesz i do końca życia będziesz się z tego śmiał?
- Ma racje Dongwoo... daj mu już spokój.- głos zabrał Sunggyu i lekko się do mnie uśmiechnął - Lećcie się szybko przebrać i spadamy do hotelu.- posłałem Dongwoo wrogie spojrzenie i ruszyłem do szatni - Co ten głupek ci znowu mówił?
- Daj spokój hyung... teraz wiem, że przyznanie się wam do tego, że jestem gejem to był największy błąd w moim zyciu.
- Dlaczego tak uważasz?
- Widzę jak się teraz zachowujecie w stosunku do mnie.- narzuciłem kurtkę na ramiona i sięgnąłem po wodę - Czy pociąg do osoby tej samej płci to naprawdę tak niesamowita i śmieszna sprawa, z której trzeba się bez przerwy śmiać?
- Sungjong... trochę dystansu.
- W dupie mam wasz dystans.- włożyłem w uszy słuchawki i zdecydowanym krokiem wyszedłem tylnym wejściem klubu. Tradycyjnie... odkąd przyznałem się przed zespołem, że jestem gejem, usiadłem sam na samym końcu autokaru. Narzuciłem na głowę kaptur od bluzy, a na twarz nałożyłem maskę. Jestem zmęczony... i to bardzo. Występ w Chinach, szybki lot do Korei i przylot do Europy... mój organizm powoli zaczyna mówić "dość". Jedyne czego teraz pragnąłem to wanna i łóżko. Jadąc przez Warszawę cały czas myślałem o Gyu i jego zachowaniu w stosunku do mnie. W zasadzie jako jedyny mi nie docina i zwykle zlewa to jak zachowuje się reszta chłopaków. Hm... w sumie jako lider powinien ich upomnieć... a zresztą... mam to gdzieś. Odkąd poczułem się "inny" sam musiałem się z tym zmagać... dałem radę? Dałem... jak widać jestem jednostką samowystarczalną i poradzę sobie z każdym, nawet największym problemem.
Po przyjeździe do hotelu wziąłem z recepcji klucz i udałem się do swojego pokoju, który dzieliłem z Myungsoo i Howonem, z tym że te barany poszły jeszcze do baru czegoś się napić. Po wejściu do pokoju rozebrałem się i ruszyłem pod prysznic. Stojąc pod stróżkami ciepłej wody zastanawiałem się dlaczego ludzie w dzisiejszych czasach tak negatywnie odbierają homoseksualizm. Szydzą z takich osób lub co gorsza prześladują je i nie daj Boże biją na tle właśnie homofobicznym. Przecież jak na światło dzienne wyjdzie to, że jestem gejem, nie będę miał życia. W zasadzie już go nie mam, ale gdy tak intymna sprawa wyjdzie w świecie showbiznesu, nie ma nawet takiej opcji by brukowce puściły to bez nawet najmniejszego komentarza.
- Czemu nie zamykasz drzwi?- odwróciłem się gwałtownie i ujrzałem w drzwiach Sunggyu, który wpatrywał się we mnie bez najmniejszej nawet emocji wypisanej na twarzy.
- Dlaczego wszedłeś do mojego pokoju?
- Hm... nie ciekawi cię bardziej to, dlaczego wszedłem ci do łazienki?- parsknąłem zrezygnowany i kontynuowałem prysznic.
- Czego chcesz?
- Mogę u ciebie zostać? Chłopaki poszli pić z Myungsoo i Howonem i nie dali mi klucza... nie będę przecież pół nocy stał pod pokojem.
- Spoko... ale póki co wyjdź, bo chcę się wykąpać.
- Jasne.- hyung opuścił łazienkę. Jakoś nie poczułem się zbytnio zawstydzony tym, że widział mnie nago. Będąc w zespole raczej do tego przywykłem. Latanie nago po dormie jest sprawą normalną... chociaż... było, do czasu. Po wyjściu z łazienki poszedłem do pokoju, w którym siedział lider.
- Jak chcesz hyung to idź do łazienki.
- Nie no spoko.- Gyu przyjrzał mi się uważnie i westchnął - Jak się czujesz?
- W jakim sensie?
- No wiesz... takie docinki ze strony chłopaków muszą być niezbyt przyjemne.
- Spoko, przywykłem.- wyciągnąłem telefon i zacząłem przeglądać wszelkie portale społecznościowe i plotkarskie.
- Sungjong... nie ma czegoś takiego jak "przyzwyczaić się" do tego, że ktoś cię kopie po dupie... powinieneś się w końcu postawić.- parsknąłem śmiechem i leniwie podniosłem oczy na chłopaka.
- Nie rozśmieszaj mnie hyung. Ja potrafię odpysknąć... za to ty...- tu westchnąłem i znów wbiłem wzrok w komórkę - Ty jako lider nic z tym nie robisz, a wydaje mi się, że twoim zadaniem jest między innymi to, by zapewnić wszystkim członkom zespołu równe i dogodne warunki, mam rację?
- Tak, ale...
- No właśnie... poza tym przyznałem się wam do tego dobry rok temu, a ciebie nagle teraz wzięło na rozmowę o mojej orientacji... darowałbyś sobie. Ja nie wtrącam się w to co wy robicie w łóżku, to wy nie wtrącajcie się do mnie... tak będzie najlepiej.
- Wiesz co? -Sunggyu wstał i podszedł do blatu kuchennego, by zrobić nam kawę - Zdecydowanie wolę cię takiego, jakim stworzyła cię wytwórnia... słodki, niewinny chłopaczek...hm... z kimś takim właśnie kojarzy mi się gej. A ty jesteś jego totalnym przeciwieństwem... 
- Mhm... jaki jestem twoim zdaniem?- podszedłem do chłopaka i stanąłem na przeciwko niego z założonymi rękoma.
- Chodzi mi o to...
- Sunggyu... za kogo mnie do cholery masz?
- Jeśli mam być szczery.... za pyskatego, zagubionego gnojka, chowającego się za skorupą twardziela... tak naprawdę nie jesteś taki.- czułem jak wszystko we mnie chodzi... nie dość, że byłem cholernie zmęczony, to jeszcze cały czas miałem w głowie obraz śmiejących się chłopaków podczas koncertu. Stanąłem blisko twarzy lidera i spojrzałem mu głęboko w oczy. Miałem ochotę mu wygarnąć co o nim myślę, a ten akurat zrobił coś, co przyspieszyło jedynie ten proces. Złapał mnie w talii i przyciągnął bliżej siebie, unosząc jedną brew.
- Co ty wyprawiasz?
- Mam rację, prawda Sungjong?
- Oszalałeś?!- odepchnąłem chłopaka i głęboko oddychając zacząłem swój wywód - Mam was dosyć, rozumiesz?! Rzygam już waszymi ciągłymi docinkami i złośliwymi komentarzami! Zachowujecie się jak niedojrzałe gnoje!... Wiesz co? Myślałem, że chociaż znajdę oparcie w tobie, jako liderze, ale jak widać bardzo potrafisz rozczarować.... takiego lidera można sobie w dupe wsadzić! 
- Oho, nasz kapryśny maknae ma już fantazje erotyczne z naszym staruszkiem... uważaj na siebie Sunggyu.- do pokoju wszedł ledwo trzymający się na nogach Dongwoo. Już miałem do niego podejść i uderzyć go z całej siły w twarz, ale wtedy wparował za nim manager, który w ostatniej chwili złapał mnie za rękę.
- Sungjong... idziesz ze mną. A ty Sunggyu pomyśl nad sobą i porozmawiaj z chłopakami... dobranoc.- po tych słowach wyprowadził mnie na hotelowy korytarz i skierował w stronę swojego pokoju. Mam już dość. Chciałem się teraz popłakać z bezsilności, ale nie mogłem psuć wizerunku pyskatego maknae. Po wejściu do pokoju managera usiadłem na kanapie i wyciągnąłem telefon - Schowaj go.
- Nie mam zamiaru.- aish... poczułem jak łamie mi się głos. Wziąłem głębszy oddech i spojrzałem na mężczyznę - Czego pan chce?
- Chcę porozmawiać o tym, co dzieje się w waszym dormie od jakiegoś roku.
- Serio? Akurat teraz? Boże, dajcie już sobie z tym spokój. Jestem gejem i nikt tego nie zmieni, jasne? A to czy chłopaki to akceptują czy nie lata mi koło dupy. 
- Jak widać nie... Możesz ze mną szczerze porozmawiać? Proszę cię.- westchnąłem i odłożyłem telefon. Znam tego gościa już dobre pare lat i wiem, że tak łatwo mi nie odpuści, a jako że jestem strasznie zmęczony, wolałem już to mieć za sobą.
- No dobrze... co chce pan wiedzieć?
- Tylko Sungjong... kulturalnie i na spokojnie... najlepiej powiedz mi o wszystkim.
- O ludu... czuję się gejem od dobrych kilku lat i jak pan pamięta rok temu przyznałem się do tego chłopakom. Z początku było okej, a po jakimś miesiącu zaczęli mi docinać... mam już dość słuchania o tym, że jestem pedałem i ciągłych pytań typu "czy lubisz w dupę"... rzygam nimi, jasne? Jeśli nic się w tej kwestii nie zmieni, to odejdę, bo mam już tego naprawdę dosyć.
- Poczekaj... naprawdę jesteś w stanie odejść z zespołu przez coś takiego?
- A dlaczego nie? Pan byłby w stanie dzień w dzień słuchać o tym, że jest pan gorszy?... a z resztą... nie wiem po co ja to mówię.
- Sungjong...- mężczyzna usiadł obok mnie i wziął głęboki oddech - Kolejne szczere pytanie, po którym oczekuję szczerej odpowiedzi.... jest w zespole ktoś, do kogo czujesz coś więcej? - nie byłem przygotowany na takie pytanie. Muszę przyznać, że troszkę mnie nim zaskoczył.
- A co to za pytanie?
- Wiesz... wolałbym wiedzieć, by w razie czego odpowiednio zadziałać.
- To znaczy?
- Sungjong.... jest ktoś taki czy nie?
- Może...
- Kto to?- czułem jak robi mi się potwornie głupio. Mimo to przybrałem maskę twardziela i z cwaniakim uśmiechem podniosłem się z kanapy.
- Sunggyu... ale spokojnie... nie będę się z niczym wychylał... pieprzę moje szczęście, w końcu najważniejsze jest dobro zespołu, prawda?- uśmiechnąłem się lekko i podszedłem do drzwi - Dobranoc hyung.

~c.d.n.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------




26 maja 2015

Sungjong & Sunggyu ~cz.1 [Nowa praca]



                    Stałem przed nowym miejscem pracy i trząsłem się ze strachu. W końcu po kilku miesiącach poszukiwań udało mi się dostać pracę w prestiżowym i jednocześnie najlepszym hotelu w Seoulu. Była to dla mnie ogromna szansa, której nie chciałem zaprzepaścić. Planowałem wyjazd do Europy i rozpoczęcie studiów w Paryżu bądź Londynie, ale są to niestety plany na bardzo daleką przyszłość, dlatego też póki co muszę wziąć się w garść i zarobić na te marzenia. Po wzięciu głębokiego oddechu zrobiłem krok w przód i wszedłem do wielkiego budynku. Miejsce było niesamowite. Wszystko dopieszczone i niesamowicie czyste i poukładane. Muszę przyznać, że robiło to na mnie piorunujące wrażenie. Główny hol tak mnie wciągnął, że zapomniałem, po co tu przyszedłem.
- Ty jesteś Sungjong?
- Hm?- spojrzałem w stronę dobiegającego głosu i ujrzałem przed sobą elegancką kobietę w szpilkach, spódnicy i żakiecie. Przełknąłem głośno ślinę i lekko się uśmiechnąłem - Tak, to ja.
- Chodź za mną.- skinąłem jedynie głową i za nią ruszyłem. Po wejściu do sektora dla pracowników, kobieta wręczyła mi uniform i plakietkę z moim imieniem - Jak ci poszła rozmowa o pracę?
- Bardzo się stresowałem, ale em...no..udało się.- zwykle gdy nie wiem, co mam powiedzieć, jedynie głupkowato się uśmiecham.
- Hm..to dobrze. Teraz bardzo cię proszę przebierz się i przyjdź do mnie, to powiem ci co masz robić.- po tych słowach kobieta wpisała coś w papiery i zniknęła w pokręconych korytarzach. Ja natomiast jak ta sirota ruszyłem do szatni, by się przebrać. Po ubraniu uniformu i przypięciu plakietki poczułem niesamowitą dumę, mimo że moją pracą będzie praca boya hotelowego. Mimo to gdy patrzyłem na siebie w lustrze czułem się niesamowicie przyjemnie.
- Dobra Sungjong, koniec tego podziwinia.- lubię mówić sam do siebie. Tak wiem, jest to dziwne, ale zawsze podczas takiej "rozmowy" czuję się lepiej - Hwaiting!- uśmiechnąłem się szeroko i ruszyłem do gabinetu mojej szefowej. Po zapukaniu, do środka zaprosił mnie niski, męski głos.
- Em.. dzień dob...
- Hej.- przede mną stanął wysoki chłopak. Wyglądał na niewiele starszego ode mnie - Sungjong,tak?
- Zgadza się.
- Super. Dzisiaj zaczynasz pracę, także z uśmiechem, energią i nie stresuj się tak, dobra? Widać, że stres bije od ciebie na kilometr.... Przydzielę cię dzisiaj do Howon'a. On powie ci co i jak, okej?
- Dobrze..
- A... jestem Sunggyu. Mów mi na ty.- chłopak uśmiechnął się ciepło i podał mi rękę.
- Sungjong.
- Żeby nie przedłużać, przejdziemy od razu do Howon'a. - skinąłem głową i ruszyłem za chłopakiem. Był nieziemsko przystojny i jednocześnie strasznie słodki. Mój ideał. A właśnie... muszę się kryć ze swoim homoseksualizmem w pracy, żeby mnie przez to nie wywalili. Wiadomo jak to teraz jest. Potrafią zbluzgać człowieka za byle co. Po podejściu do recepcji Gyu poprosił bym na niego poczekał, po czym podszedł do jakiegoś bruneta. Gdy ten mnie zobaczył westchnął i skinął na polecenie swojego szefa. Yhym.. to pewnie ten Howon. Widać, że szkolenie nowego nie jest mu na rękę, ale cóż... nie ma wyjścia. Po kilku minutach chłopak podszedł do mnie i podał mi rękę.
- Howon...ale mów mi Hoya.
- Sungjong... miło mi.
- No dobra, to co? Powiem ci co i jak i poślę cię do jakiegoś gościa.
- J... już dzisiaj?
- A czego się spodziewałeś? Tu nie ma czasu na opierdzielanie się. 
W tym momencie byłem przerażony. Kontakty z ludźmi są dla mnie rzeczą masakryczną i ciężką do przepchnięcia, ale ta praca niestety tego wymaga. Cały czas motywowałem się tym, że po ostrej pracy w hotelu będę miał pieniądze na wyjazd i naukę w Europie. Ta myśl przebijała wszystkie inne. Po krótkim, ale treściwym wykładzie Howon'a, przeszliśmy pod główne wejście hotelu. Mieliśmy czekać na przyjezdnych i brać ich bagaże. W sumie nic trudnego pod warunkiem, że nie przyjedzie tu żaden obcokrajowiec. W sumie znam angielski i japoński, ale posługiwanie się nimi, to dla mnie ogromny stres. W pewnym momencie pod hotel podjechała limuzyna. Hoya szturchnął mnie i skinął głową, bym wziął wózek i zabrał rzeczy. Kilka pierwszych kolejek było okej, ale pod koniec dnia byłem ledwo żywy. Nogi bolały mnie jak nigdy dotąd, a plecy nie nadawały się do wyprostowania. Wracałem do domu ze łzami w oczach i szczerze przeklinałem to miejsce. Nie miałem ochoty wstawać na drugi dzień do pracy. Najchętniej zostałbym w łóżku i wyleczył wszystkie dolegliwości, jednak chęć zarobku i zobaczenia Sunggyu były silniejsze.


~c.d.n.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

12 grudnia 2014

Sungjong & Sunggyu~cz.1 [Jesteś dla mnie kimś więcej]


                     Sobotni wieczór. Dongwoo siedział w pokoju przed komputerem i umawiał się ze swoim przyjacielem Sunggyu na wieczór filmowy. Wiedział,że jak co tydzień rodzice pójdą do kina i na jakąś kolację, a jego młodszy brat Sungjong zostanie wywieziony do dziadków za Seoul.
- Skarbie, możemy pogadać ?- do pokoju nastolatka weszła jego mama i usiadła na łóżku.
- Pewnie...co jest ?
- Zaraz ja i ojciec wychodzimy...
- No wiem...zaraz ma wpaść Sunggyu na jakiś filmek. 
- No widzisz...chodzi o to,że dzisiaj Sungjong musi zostać z wami.
- Co ?...dlaczego ?
- Dziadkowie jadą z nami i nie ma się nim kto zająć.
- Mamo...nikt nie wie o Sungjongu....znaczy Gyu wie,ale no...
- Nie wie o tym,że jest niedorozwinięty ?
Chłopak spuścił głowę i zacisnął pięści. Kochał swojego młodszego brata ponad wszystko,ale z drugiej strony jego niesprawność okropnie mu przeszkadzała. Kobieta wstała i podeszła do swojego syna mocno go przytulając.
- Nie wstydź się go...po naszej śmierci tylko on ci zostanie. Wiesz,że Sungjong świata poza tobą nie widzi.
- To nie chodzi o to...
- Boisz się,że jak twoi przyjaciele poznają prawdę to cię zostawią ?
Dongwoo jedynie kiwnął twierdząco głową.
- Jeśli tak zrobią, to znaczy,że nigdy nie byli twoimi prawdziwymi przyjaciółmi....będzie dobrze skarbie.- po tych słowach kobieta cmoknęła chłopaka w czoło i wyszła z jego pokoju. Dongwoo westchnął i zasiadł z powrotem do komputera.
<- Sungjong musi dzisiaj ze mną zostać...
-> Ooo no to super. W końcu go poznam :)
<- Wątpię żebyś się z nim dogadał...
-> Dongwoo..kto jak kto,ale ja na pewno dam sobie z nim radę :D Lecę, bo zaraz mam autobus. Do zobaczenia. 
- Taa....na pewno...
- Co pewno ?- Dongwoo podskoczył i gwałtownie się odwrócił. Zastał stojącego w drzwiach chudziutkiego brata ubranego w zakolanówki i za dużą bluzę.
- Nie strasz mnie tak, dobrze ?
- Przepraszam.- Sungjong ukłonił się, po czym podszedł do starszego brata i mocno go przytulił.
- Zaraz ma przyjść do mnie kolega...będziesz grzeczny ?
- Tak.
- A może cię wykopię i położę spać, co ?
- Nie.- chłopak pokręcił nerwowo głową - Z wami chcę. 
- Myszkooo,ale my będziemy oglądać straszne filmy...a ty się przecież takich boisz. 
- Nie boisz...już...zobaczysz. 
Dongwoo westchnął i cmoknął Sungjonga w czubek głowy.
- Rodzice już poszli ?
- Tak. 
- To chodź ze mną do salonu.- chłopak puścił brata i zszedł na dół ogromnego domu. Dla bezpieczeństwa zgasił ogień w kominku i schował wszystkie ostre przedmioty. Następnie naszykował filmy i jedzenie, po czym zabrał się za podgrzewanie mleka. Sungjong na śniadanie, obiad i kolacje jadał tylko i wyłącznie płatki z mlekiem. Nic innego nie chciało mu przechodzić przez gardło.
- Sungjong, chodź jeść ! 
Nie minęło nawet 10 sekund a u boku Dongwoona stał uśmiechnięty Sungjong.
- Siadaj szybciutko, to zdążę cię jeszcze nakarmić. 
Chłopak usiadł i po chwili wcinał płatki z mlekiem. Dongwoon karmiąc brata nerwowo zerkał co chwilę na wiszący w kuchni zegar. Nie chciał, by jego najlepszy przyjaciel przyłapał go w takiej głupiej sytuacji. Po chwili po domu rozległ się głośny dzwonek do drzwi.
- Koledzy !- krzyknął szczęśliwy Sungjong i spojrzał na bladego brata.
- Nie koledzy, tylko jeden kolega....i zachowuj się teraz, jasne ?
Sungjong przytaknął głową i sam kontynuował jedzenie płatków. Woo otworzył drzwi i lekko się uśmiechnął.
- Siema...wchodź bo zimno jak cholera.
- No hej.- do środka wszedł Sunggyu i zaczął się rozbierać - Przyniosłem piwo i takie inne pierdoły...Sungjong trochę wypije i się przede mną otworzy. - zachichotał chłopak i wraz z przyjacielem ruszyli do salonu.
- Taa...on i bez tego jest otwarty jak cholera...
- No to super...gdzie on jest ?
- Em...je...i no...później może przyjdzie. 
- A no spoko.- Gyu usiadł na kanapie - Co oglądamy ?
- Nie wiem...wybierz coś.
Po wybraniu filmu Dongwoo usiadł obok przyjaciela z piwem w ręku i zaczęli wspólny wieczór filmowy. Chłopak co chwilę modlił się o to,by do pokoju nie wszedł jego młodszy brat. Gyu widział, że jego przyjaciel jest wyraźnie zdenerwowany.
- Co się dzieje ?
- Hm ?
- O czym tak ciągle myślisz ?..skup się na filmie. 
- Tak tak..
- Dongwoo...
- Słuchaj...muszę ci o czymś powiedzieć...
- No słucham.
Chłopak wziął głęboki oddech i spojrzał na przyjaciela.
- Chodzi o to,że...Sungjong...on...
Nie dokończył bo do pokoju wszedł nastolatek z misiem w ręku i stanął przed kanapą przysłaniając tym samym telewizor. Sunggyu spojrzał na smukłe ciałko chłopaka i lekko się uśmiechnął.
- Cześć, jestem Sunggyu.
Sungjong spojrzał na Dongwoo i mocno się do niego przytulił.
- Sungjong przywitaj się...
- Nie.
- Dlaczego ?
- Wstydzę się.
- Co jest...- Gyu spojrzał na Dongwoo i uniósł lekko brew.
- Właśnie o tym chciałem z tobą porozmawiać..-odpowiedział mu chłopak. Sungjong w tym czasie kicał po swoim bracie i piszczał jak małe dziecko.
- Chcę płatków jeszcze zjeść.
- Zaraz myszko.
- On jest chory, tak ?- Sunggyu przysunął się bliżej rodzeństwa.
- Jest niedorozwinięty....śmiało możesz stąd wyjść i wszystkim o tym opowiedzieć...
- Naprawdę myślisz,że twój najlepszy przyjaciel zrobiłby coś takiego ?
- Nie wiem...przepraszam...
- PŁATKI DAJ !!
- Chodź Sungjong...ja ci dam te płatki.- Gyu wstał i uśmiechnął się do nastolatka. Ten złapał go za rękę i obaj ruszyli do kuchni. Zdezorientowany i jeszcze cały w emocjach Dongwoo został w salonie, by dać im się lepiej poznać.
- To co Sungjong ? Jakie chcesz te płatki ?...bo widzę,że w szafce jest ich cała kolekcja. 
- Kolorowe chcę.
- Hmm...- chłopak zajrzał do szafki i wyciągnął z niej trzy pudełka kolorowych płatków - Zmieszam ci je wszystkie...co ty na to ?
- Tak. 
- Tak...no to jak tak to super.- po chwili wręczył nastolatkowi miskę z jedzeniem - Smacznego.
- Ty...mnie nakarm. 
- Dongwoo cię zawsze karmi ?-zapytał ciekawy chłopak i po chwili karmił brata swojego przyjaciela.
- Tak.
- No dobrze...to wcinaj powoli. 
- A ty do nas jeszcze przyjdziesz ?
- Yhym...pod warunkiem,że dostanę od ciebie zaproszenie. 
- Narysowane ?
- Niee - Sunggyu zachichotał i przeczesał brązowe włosy chłopaka - Wystarczy słowne. 
- To zapraszam...albo tu mieszkaj.
Z twarzy Gyu nie schodził uśmiech. Chory nastolatek zrobił na nim ogromne wrażenie.
- Aż tak mnie polubiłeś ?
- Tak.
- To się bardzo cieszę...też cię polubiłem, wiesz ?
Sungjong zarumienił się i wtulił się w kolegę brata.
- Co się stało ?
- Mam kolegę. 
- Jestem twoim pierwszym kolegą ?
- Tak. 
- A Dongwoo ?
- To mój brat...i chyba mnie nie kocha...
- Czemu tak myślisz ?
- Bo podsłuchałem mamę i tatę...
- Em..a co oni mówili ?
- Mówili,że Dongwoo się wstydzi mnie. 
- Oj głuptasie...Dongwoo kocha cię najbardziej na świecie, uwierz mi. 
- A ty ?
- Co ja ?
- Kochasz mnie też ?
Chłopak otworzył szeroko oczy i spojrzał zdziwiony na nastolatka. Co prawda był nim zauroczony, ale to zupełnie coś innego niż miłość. Wziął głęboki oddech i złapał delikatnie chłopaka za twarz.
- Bardzo cię lubię Sungjong...
- A to nie kochasz ?
- Za krótko się znamy...ale jesteśmy przyjaciółmi, tak ? I będę cię codziennie odwiedzał i gdzieś zabierał, obiecuję. 
- Na mały paluszek ?- chłopak wyciągnął chudziutką rękę w stronę Sunggyu i wystawił mały palec - Ja i Dongwoo tak robimy zawsze.
- Obiecuję na mały paluszek. - Gyu uśmiechnął się i po chwili jego palec zaplótł się z palcem kolegi.
W tym momencie do kuchni wszedł Dongwoo.
- Myszko, lecimy do wanny.
- Mam kolegę. 
- O widzisz...no to się cieszę. Chodź szybciutko, jutro mi wszystko opowiesz. 
- Mogę iść z Sunggyu ?
- Do wanny ?
- Tak.
- Mychu...leć, bo cię złapie zły kot. 
Sungjong zaśmiał się i pobiegł w stronę łazienki. Dongwoo westchnął i spojrzał na swojego przyjaciela.
- Dzięki,że tak się zachowałeś...
- Jesteśmy przyjaciółmi głupku...czego ty się spodziewałeś ?- Dongwoo uśmiechnął się i wtulił się w Sunggyu.
- Czemu ci tak mocno wali serce ?
- Aa...długa historia. 
- Opowiadaj. 
- Jutro, dobrze ? Będę się już zbierał do domu. 
- Nie no zostań jeszcze. Wykąpię tylko Sungjonga i go położę spać i dokończymy ten film. 
- Dongwoo...jutro, dobrze ?
- Czyli Sungjong to jest przeszkoda, tak ?...wiedziałem,że tak będzie..
- Nie nie...spokojnie...to naprawdę nie chodzi o to.
- No to o co ?- do oczu Dongwoo powoli zaczęły napływać łzy.
- Czubku nie płacz...Sungjong jest naprawdę kochanym chłopakiem.
- Ale...?
- Aish z tobą to jak z dzieckiem....mogę jutro go gdzieś zabrać ?
Chłopak wytarł łzy i spojrzał zdziwiony na przyjaciela.
- Co takiego ?
- No czy mogę go gdzieś zabrać...nie wiem...na spacer albo do zoo.
- Ale...jak to...
- Dongwoo...ufasz mi ?
- Najbardziej na świecie.
- To wpadnę jutro po młodego koło 12, okej ?- mówiąc to posłał przyjacielowi słodki uśmiech i wyszedł z domu. Zdezorientowany Dongwoo poszedł do łazienki, w której kąpał się jego brat.
- Mysza ?
- Kotek przyszedł.- zachichotał Sungjong i dmuchnął w chłopaka pianą.
- Yhym..i jak mi nie odpowiesz na pytanie to cię zje. 
- A jakie pytanie ?
- Lubisz Sunggyu ?
- Tak. 
- A o czym rozmawialiście w kuchni ?
- A to tajemnica. 
- Oj mysza...kotek jest baaardzo głodny. 
Sungjong pisnął i odsunął się od brata.
- Wygłupiam się tylko. To powiesz mi ?
- Nie.
- Czemu ?
- Bo się śmiać będziesz. 
- Nie będę...obiecuję.
- Bo ja zapytałem tego chłopca czy mnie kocha.
- Em...i co ci powiedział ?
- Że mnie bardzo lubi. On jest bardzo słodki...ja go kocham. 
- Wariacie ty...za krótko się znacie...nic przecież o nim nie wiesz. 
- Ale go i tak kocham.
Dongwoo widząc szczęście brata uśmiechnął się szeroko i pogłaskał go po głowie.
- To pewnie ucieszy cię wiadomość,że jutro zabiera cię do zoo.
- Mnie do zoo ?
- Yhym...cieszysz się ?
- TAK !
- Jeju nie krzycz tak. 
Dongwoo wykąpał brata i ubrał go w piżamę, po czym niosąc go na rękach jak malutkie dziecko położył go do łóżka.
- Jaką ci bajkę poczytać ?
- Powiedz mi coś sam.
- A co takiego ?
- O tym chłopcu. 
- Hm...no dobrze,ale ty zamykaj oczka i spróbuj zasnąć, okej ?
Sungjong posłusznie zamknął oczy i złapał brata za rękę.
- Hmm..no to Sunggyu bardzo lubi grać w koszykówkę i piłkę nożną. Niby taki z niego sportowiec, ale jak w gimnazjum poszliśmy na rowery to wywalał się na każdym zakręcie. - na twarzy Sungjonga pojawił się delikatny uśmiech - Uwielbia ostrą kuchnie...zawsze jak chodzimy coś zjeść i daje mi spróbować swojego jedzenia, to muszę to popijać litrami wody. Nie lubi słodyczy....hmm słucha k-pop'u, a jego ulubionym zespołem jest B1A4, czyli lubicie to samo. Jutro w zoo pewnie będzie się podniecał żyrafami, bo to jego ulubione zwierzaki...a tak poza tym to...- tu przerwał bo usłyszał chrapnięcie Sungjonga. Chłopak uśmiechnął się i cmokną go w czoło - Śpij aniołku. 
Po tych słowach położył się obok brata i czuwał nad nim, z resztą jak co noc...


~c.d.n.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------