Jackson & JB ~cz.1 [Morderca o gołębim sercu]

- Dobra robota Jackson.- uśmiechnąłem się w stronę szefa, po czym wsiadłem do samolotu. Nazywam się Jackson Wang i od trzech lat pracuję w mafii. Zostałem wciągnięty w nią przez mojego ojca, który niedługo po tym zmarł podczas jednej z akcji. Jestem bezlitosny i dążę do tego, by być najlepszym, płatnym mordercą w Korei. By utrzymać się w tym zawodzie należy zachowywać zimną krew w każdej sytuacji, mieć setki masek, by dostosować je do odpowiedniej akcji i przede wszystkim trzeba myśleć tylko i wyłącznie o swoim tyłku. Przekonał się o tym nie kto inny jak mój ojciec, który był zmuszony zabić moją matkę... no cóż... takie jest życie gangstera - Przejmujesz kolejną sprawę.
- Jeszcze dobrze nie zakończyłem tej...- burknąłem nalewając sobie whisky.
- Jak to nie?... Youngjoon nie żyje, a przed tym wszystkim wyśpiewał ci wszystkie kluczowe informacje... pozamiatane.- westchnąłem rozsiadając się wygodnie na kanapie.
- O co chodzi tym razem?
- Przejdę od razu do rzeczy.- mężczyzna ułożył na kolanach teczkę, po czym wyciągnął z niej potrzebne dokumenty - Im Jaebum, urodzony 6 stycznia 1994 roku... uczy się w Yongsan International School w Seoulu. Jest w pierwszej dziesiątce najlepszych uczniów w Korei, a co najważniejsze... jest synem największej Seoulskiej szychy mającej wpływ na cały kraj. 
- Konkrety.
- Wracasz do liceum. Musisz udawać jego przyjaciela... wyciągnąć z niego jak najwięcej informacji. Przede wszystkim musisz zdobyć jego zaufanie, a kiedy już to zrobisz uprowadzisz go.... Jego ojciec powinien zapłacić za swojego synka spore pieniądze. 
- Mam się bawić w ucznia tylko po to żebyś zdobył kasę od jakiegoś dupka?- parsknąłem śmiechem wyglądając przez okno - Z palcem w dupie napadnę na bank i wyciągnę z niego dużo więcej pieniędzy niż ty od ojca tego Jaebuma. 
- Chyba nie do końca rozumiesz o co chodzi.
- To mi wytłumacz.
- Jego ojciec na boku prowadzi lewe interesy. Miał kiedyś z nami na pieńku, ale dupek nieźle się wycwanił...
- Pf... nie wierzę... przechytrzył was?
- Ten człowiek jest sprytniejszy niż ci się to wydaje więc nie ma się tu z czego śmiać.- wstałem z kanapy rozpinając w międzyczasie guziki koszuli.
- Kiedy mam zacząć?
- Najlepiej jutro.
- Po co ten pośpiech?
- Chcę moją kasę...- rzuciłem szefowi złowrogie spojrzenie... po cholerę mu się tak spieszy? Miałem w końcu dostać urlop. Odkąd pamiętam ryram dzień w dzień, a mój wypoczynek z dnia na dzień przesuwa się o kolejne kilka tygodni czy też miesięcy.... wkurzające.
- Hm... skoro masz takie parcie na pieniądze to może zarobisz je w uczciwy sposób?
- Nie drwij sobie ze mnie gnojku.
- Luzuj... podrzućcie mnie do domu... jestem zmęczony.- wyrwałem mężczyźnie teczkę z dokładnym opisem chłopaka. Muszę się z tym zapoznać, by wiedzieć z kim mam do czynienia. Im Jaebum... ma dokładnie tyle lat co ja. Od małego uczęszcza do najlepszych, Seoulskich szkół. Ma na swoim koncie dziesiątki nagród zdobytych w konkursach wiedzy... mało tego. Jego hobby to gra na fortepianie, startował nawet w konkursie Chopinowskim, jednak nie skończyło się to powodzeniem. W wolnych chwilach pracuje jako fotomodel... cóż... po zdjęciach mogę stwierdzić, że ładny z niego chłopczyk. Jeśli coś pójdzie nie tak szkoda by było go zabijać.
- Twój przystanek Jackson.- przeciągnąłem się klepiąc szefa po ramieniu - Będziemy po ciebie koło 9-tej.
- O tej porze będę się przekręcał na drugi bok.
- O 9 w mundurku i z plecakiem... masz czekać na nas pod domem.
- Nie wstanę tak wcześnie.
- Musisz... czasami żałuję, że twój ojciec cię w to wkręcił... gdybyś nie był tak dobry...
- To co? Zwolniłbyś mnie?
- Zwolnił to mało powiedziane.... dawno leżałbyś koło swoich rodziców...- uśmiechnąłem się cwaniacko przygryzając dolną wargę.
- Miłej nocy Hyung.- wysiadłem z samolotu, który wylądował na dachu willi moich rodziców. Nie odrywając wzroku od karty Jaebuma ruszyłem schodami prowadzącymi do środka. Przywitała mnie jak zwykle chłodna cisza przeszywająca mury tego domu. Cisza, pustka... cóż... plus jest taki, że nie ma tu nikogo kto śmiałby zawracać mi głowę. Ruszyłem do łazienki wrzucając po drodze papiery do mojej sypialni. Stojąc pod prysznicem myślałem o tym jak to jest być uczniem najlepszej szkoły w Seoulu. Jak mam się zachowywać by nie wzbudzać podejrzeń? Fakt... jestem dobry w tym co robię, ale szkolne lata dawno puściłem w niepamięć i za cholerę nie wiem jaką maskę mam przyjąć tym razem - Jackson, jesteś profesjonalistą... dasz sobie radę.- często mówię sam do siebie. Jest to jedyny sposób, by nie zwariować w tak ogromnym domu. Wyszedłem spod prysznica, po czym narzucając na siebie szlafrok zadzwoniłem tradycyjnie po pizzę - Teraz pytanie skąd wytrzasnę ten pieprzony mundurek...- burknąłem schodząc po schodach. Chciałem pójść do kuchni po coś do picia, jednak by to zrobić musiałem przejść przez ogromy salon, w którym w jego kluczowym punkcie jakim jest fortepian leżał mundurek przynależący do szkoły, do której mam uczęszczać - No tak...- westchnąłem siadając obok ubrań. W tym momencie jednak moją uwagę przykuł instrument, należący niegdyś do mojej mamy. Podniosłem klapę wykonując niepewnie kilka pierwszych linijek ulubionej etiudy kobiety - To śmieszne...- parsknąłem śmiechem, po czym zabierając z kuchni to, po co przyszedłem ruszyłem do mojego pokoju. Kładąc się wreszcie do łóżka ponownie przejrzałem bardzo dokładnie kartę Jaebuma. Nie dość, że jest najlepszym uczniem i gra na fortepianie to jeszcze w wolnym czasie pływa i biega. Poza tym kocha gotować i malować. Jego marzeniem są podróże w każdy zakątek świata - O stary... będę miał z tobą przerąbane... jest coś czego nie umiesz albo nie lubisz?- westchnąłem popijając martini - Oo coś jest.- Jaebum nienawidzi siedzieć bezczynnie i marnować czas. Najbardziej boi się samotności. Jego największą fobią jest ból... - Co?- zaśmiałem się przekręcając się na plecy - Mmm chętnie to wykorzystam jak nie będziesz chciał współpracować.- chłopak miewa koszmary związane ze śmiercią matki. Przez trzy lata po jej śmierci ojciec wysyłał go na przymusowe leczenie - Oo... to też jest ciekawe.- kobieta zmarła po tym jak doznała poważnej infekcji podczas misji w Kongo - Dobroduszna kobieta... gardzę takimi ludźmi.- burknąłem i zszedłem na dół słysząc dzwonek do drzwi.

*

- Wstawaj!- czułem jak ktoś szarpie mnie za ramię. Ziewnąłem po czym leniwie i niezbyt chętnie otworzyłem oczy, by zobaczyć kto to... no tak... jak zwykle do domu wszedł mój szef wraz z resztą współpracowników.

- Przestaniecie tu do cholery włazić?- burknąłem siadając.

- Jakby nie patrzeć jesteś jeszcze zbuntowanym gnojkiem, nad którym trzeba trzymać rękę.

- Nie pozwalaj sobie...- sięgnąłem po telefon - Jest dopiero siódma...

- I dobrze... ubieraj się... musimy omówić jeszcze kilka spraw.- zwlokłem się z łóżka, po czym rozebrałem się do naga - Zero wstydu...

- Jestem u siebie.- sprostowałem sprawę narzucając na siebie mundurek - I jak?... aishh...czuję się jak kretyn.

- Wyglądasz... całkiem dobrze jak na ciebie.

- Ha ha ha... doprawdy zabawne. 

- Jaebumowi na pewno się spodobasz.

- Że co?

- Właśnie... sprawa, którą mamy omówić to to, że Jaebum jest gejem.... rozumiesz co masz robić?- coś mi tu nie grało. Poza tym jak mógł wylecieć z taką informacją właśnie w takim momencie? - Rozumiem, że nie... zakręć się koło niego.

- Co...

- No wiesz...

- Nie ma takiej opcji.

- Jackson musisz.

- Nie... nie biorę tej sprawy.

- Jak to nie bierzesz tej sprawy?!... Tylko ty możesz to zrobić.

- Nie jestem pedałem, jasne?

- Chodzi o pare buziaków czy nie wiem... co tam robią geje.... zaproś go gdzieś.

- Nie...

- Jackson...- mężczyzna westchnął wyciągając z kurtki druczek do czeków - Zaliczka... milion?

- Za takie poświęcenie?... chyba sobie kpisz Hyung...

- Ty podły dzieciaku.... dziesięć milionów...

- Stoi.- odebrałem od mężczyzny czek, po czym włożyłem go do szafki nocnej - Idźmy już... chcę to mieć za sobą.

Całą drogę rozmyślałem o tym jak mam zbajerować tego dzieciaka. Skoro jest gejem to bez problemu powinien na mnie polecieć. Tak wiem... nie należę do skromnych osób. Tacy ludzie nie przebiją się przed tą pieprzoną, życiową dżunglę. Jeśli nie będziesz rekinem inni cię pożrą i zmieszają z gównem... nie pozwolę na to, bym stał się takim mięczakiem. Znam po prostu swoją wartość...

- Kończysz o 16-stej.- zajechaliśmy pod szkołę. 

- Tak późno?

- Wynagrodzę ci to.

- Jak?

- Na wieczór sprowadzę ci kilka panienek.

- Spoko.- odebrałem od szefa plan zajęć i wysiadłem z samochodu kierując się prosto do głównego wejścia... nie chciałem czekać. Po wejściu do środka totalnie zgłupiałem - W którą stronę mam iść...

- Hej, pomóc ci w czymś?- nagle jakby spod ziemi pojawił się przy mnie drobny chłopak w okularach. Normalnie dostałby ode mnie po twarzy, jednak tym razem musiałem być potulnym, bezkonfliktowym "uczniem".

- Sala numer 63.

- Chodź za mną.- ygh... świetnie. Skinąłem jednak głową i ruszyłem za chłopakiem - A więc jesteś tu nowy.

- No...

- Będzie ci ciężko... przenosić się tak w środku semestru.

- Jestem tu w interesach.- rzuciłem, by się w końcu zamknął. Chłopak na tyle się zmieszał, że nie wiedział jak ma odpowiedzieć... i dobrze.

- To tu...

- Dzięki.- zerknąłem przez szklane drzwi do środka sali. Chmara uczniów podzielonych tradycyjnie na grupki. Laski uczące się, dziewczyny dbające jedynie o swój wygląd, plotkary... norma... dobra dalej. Chłopcy... kujoni, sportowcy, artyści i niczym niewyróżniająca się szara masa - Gdzie ten Jaebum...- jest. Siedzi przy samym oknie z nosem w książce... o ludu. Wszedłem do środka... oczy wszystkich uczniów zostały skierowane na mnie - Cześć...- burknąłem siadając w wolnej ławce. Słyszałem jak dziewczyny podniecają się na mój widok... kolejne zachowanie, które jest dla mnie normą. Uśmiechnąłem się cwaniacko, po czym wyciągnąłem telefon. Sprawdziłem twittera, poczytałem informacje dotyczące spraw bieżących na świecie. Cały czas czułem na sobie wzrok klasy, jednak najbardziej drażniło mnie spojrzenie Jaebuma, które dosłownie przeszywało mnie na wylot... irytujące - Przestaniesz tak się na mnie gapić?- spojrzałem na zmieszanego, szarowłosego chłopaka... w klasie zapanowała cisza.

- Ja... bardzo przepraszam...- Jaebum ukłonił się i ponownie zatopił nos w książce.

- Wreszcie ktoś przygadał temu kujonowi.

- I co Jaebum?... wreszcie ktoś zamknął ci tą przemądrzałą japę.- yhym... czyli chłopak nie jest tu zbytnio lubiany. W zasadzie w tym momencie przypomina mi mnie ze szkolnych lat. Też nigdy nie potrafiłem się z nikim dogadać i wtopić w otoczenie. 

- To że ja go uciszyłem nie znaczy, że możecie po nim jeździć...- cisza... każda osoba powróciła do swoich wcześniejszych zajęć... i to mi się podoba. Spojrzałem na Jaebuma, który zdenerwowany wpatrywał się w książkę... nie śmiał nawet podnieść głowy. Westchnąłem po czym przeniosłem swoje rzeczy do ławki stojącej przed nim - Dobra wyluzuj... może rzeczywiście źle zacząłem.- chłopak spojrzał na mnie zmieszany lekko się uśmiechając.

- Jestem Jaebum...

- Jackson... co tam czytasz?

- Em... "Pozdrowienia z Korei...Uczyłam dzieci północnokoreańskich elit"... Kim Suki... nie wiem czy zna...

- Czytałem... fajna książka.

- O... lubisz czytać?

- Powiedzmy... wolę jednak powieści przygodowe niż... jak to nazwać?... dziennikiem?- chłopak ponownie się uśmiechnął po czym sięgnął do plecaka. Po chwili wyciągnął z niego książkę.

- Przeczytaj to... powinno ci się spodobać.- uroczy dzieciak. Dobrze, że od razu złapaliśmy wspólny język. Muszę dzisiaj przerobić książkę od niego, by jutro mieć z nim o czym rozmawiać. Uśmiechnąłem się więc sięgając po przedmiot.

- Dzięki... jutro ci przyniosę.

- Nie musisz się spieszyć.

- Pochłaniam książki jak głupi także myślę, że do jutra skończę.- mhm... czuję, że cała noc przede mną. Dzwonek... zostałem oczywiście przedstawiony całej klasie... luzik. Ludzie nazwali mnie klasowym bad boy'em, jednak ja wolę skupić się na zadaniu i trzymać się z klasowym kujonem. Wytrzymam... w końcu ile to może potrwać? Góra miesiąc... jak dobrze pójdzie i uda mi się go zbajerować to może te męki będą trwały krócej. Chociaż z drugiej strony nie wydaje mi się, by Jaebum był tak otwarty na drugiego człowieka... zanim go pocałuję może minąć cały semestr. 

      Czekałem przed szkołą na szefa, który miał czekać na mnie punktualnie o 16-stej jednak nadal nie było po nim ani śladu. Zdenerwowany wyciągnąłem telefon, jednak wtedy usłyszałem za plecami cichy, nieśmiały głos.

- Jackson...- Jaebum... uśmiechnąłem się lekko odwracając się w jego stronę.

- Co tam?

- Wiesz... tak sobie pomyślałem... mamy dość ciężki materiał i...

- O... chcesz mnie uczyć?

- Jeśli chcesz...

- Spadłeś mi chłopie z nieba.- jego blada twarz momentalnie zalała się rumieńcem - Pójdziemy do mnie w piątek po lekcjach, pasuje ci?

- T... tak... pewnie...

- To świetnie.- w tym momencie podjechał po mnie samochód - Oo to mój.... wujek... muszę już lecieć.

- Jasne... do zobaczenia jutro.- uśmiechnąłem się wsiadając do samochodu. Po zamknięciu drzwi warknąłem rozpinając koszulę - Wreszcie koniec...

- Było aż tak źle?- zastępca szefa wpatrywał się we mnie wielkimi oczyma.

- Nie denerwuj mnie...

- Jaki jest ten Jaebum?- miły, przyjazny chłopak, ale przecież im tego nie powiem.

- Kujon... ciężko z nim będzie.

- Umówiłeś się z nim jakoś?

- No... w piątek ma mnie uczyć... po szkole idziemy do mnie.- widziałem malujący się na twarzy szefa uśmiech - Nie, nie przelecę go i nie mam zamiaru go całować.

- Oj Jackson... chyba nie muszę ci tłumaczyć co i jak robić po kolei.

- Jaja sobie robisz?

- No właśnie... zanim dojdzie do pocałunku podotykaj go tro...

- Dość!... zamiast zabić jego chętnie ukatrupiłbym ciebie Hyung.

- Jesteś bezczelnym gnojem, ale za to właśnie cię lubię.- prychnąłem po czym sięgnąłem do plecaka. Pod rękę jako pierwsza wpadła mi książka, którą pożyczył mi chłopak. Wyciągnąłem więc ją i zacząłem czytać... tak po prostu. Po pierwszych zdaniach widzę, że jest to książka opowiadająca historię jakiejś grupki gangsterskiej. No no Jaebum... nawet nie wiesz jak dobrze trafiłeś z tą pożyczką.

~c.d.n.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Jackson & BamBam ~cz.1 [Wypuść mnie]

         Cisza..... głucha cisza i ciemność. Czułem się lekko otumaniony, a w uszach szumiało mi jak po porządnym, rockowym koncercie. Nie wiedziałem gdzie jestem. Czułem okropny zapach wilgoci i grzyba. Czułem,że mam związane ręce i nogi, a na oczach mam przepaske. Serce biło mi jak szalone... okropnie się bałem.
- W końcu się ocknąłeś.- cichy, męski głos. Po chwili mogłem otworzyć oczy i zobaczyć gdzie się znajduję. Z początku promienie słoneczne uderzyły w moje wrażliwe oczy. Po kilkukrotnym mrugnięciu spojrzałem na stojącą nade mną postać. Był to szczupły, wysoki chłopak o szarych włosach. Miał na sobie stare, podarte ubrania, a w rękach trzymał koc, który wyglądał równie okropnie jak jego ciuchy - Jak się czujesz?
- Hm? ...Co ja tutaj w ogóle robię?- chłopak kucnął przede mną i narzucił mi na ramiona koc.
- Pewnie nic nie pamiętasz. 
- Skąd mam pamiętać do cholery? Dlaczego siedzę w śmierdzącej piwnicy i w ogóle...kim ty jesteś?
- Po pierwsze uspokój się...
Starałem się, ale jak człowiek może zachować spokój w takiej sytuacji?
- Już? 
Przytaknąłem jedynie i skuliłem się pod kocem, gdyż w piwnicy panował okropny chłód.
- Nazywam się Jaebum...ale mów do mnie JB... Zamknął cię tutaj, podobnie jak mnie Jackson Wang...tutejszy milioner, słynący z okropnej samotności...
Nic z tego nie rozumiałem... czy tego gościa totalnie pogrzało?
- Co takiego?
- Jesteś teraz w Kaliforni...zapomnij o Seoulu, bo zakładam, że jesteś właśnie stamtąd.
Serce mało mi nie stanęło... jak to jestem w Kaliforni? Jak ja się tutaj w ogóle znalazłem?
- To żart?....Jeśli tak to bardzo udany, a teraz masz mnie stąd wypuścić...
- Nie mogę...
- Wypuść mnie stąd! Nie bawi mnie to, rozumiesz?!
Wtedy usłyszałem dość głośny trzask drzwi. JB automatycznie się ode mnie odsunął i pobiegł w drugi kąt pomieszczenia. Totalnie zgłupiałem...nie wiedziałem już o co w tym wszystkim chodzi. Za wszelką cenę starałem się przypomnieć sobie, co robiłem zanim tu trafiłem, ale przeszkodził mi w tym mężczyzna, który z impetem wparował do piwnicy. Gdy mnie zobaczył uśmiechnął się lekko i kucnął.
- Chodź do mnie.
Słucham?... Spojrzałem na niego przestraszony, a po chwili cały okryłem się kocem. Mężczyzna popatrzył na JB i skinął na niego głową. Ten od razu znalazł się przy nim. Chłopak objął go ramieniem i pogłaskał po plecach.
- Dlaczego on nie reaguje?
- Nie zdążyłem mu o wszystkim powiedzieć...przepraszam...
Wyłoniłem głowę spod koca by móc oglądać to dziwne przedstawienie. Elegancki mężczyzna pocałował JB w głowę i lekko się uśmiechnął.
- Tym razem ci popuszczę. 
Widziałem jak z przestraszonego chłopaka dosłownie schodzi powietrze. Bał się go...widać to było na kilometr.
- Powiedz mu o wszystkim, a o 22 przyjdzie po ciebie Mark... podopieszczam dzisiaj mojego ulubieńca.
- Dobrze...
Po tych słowach mężczyzna wymienił kilka pocałunków z JB i wyszedł.
- Co to miało być?....i o czym masz mi powiedzieć?- czułem jak do oczu napływają mi łzy. Chyba powoli zaczynałem wszystko rozumieć... nie miałem zamiaru skończyć jak męska dziwka jakiegoś popieprzonego milionera. Jaebum westchnął i usiadł bliżej mnie. Mimowolnie wtuliłem się w niego. Po chwili po jego szyi popłynęły moje łzy.
- Nie płacz...
- Wypuść mnie stąd, błagam cię.
- Posłuchaj mnie uważnie,bo powiem to tylko raz.... Jackson jeździ czasami na aukcje, na których bieda handluje swoimi dziećmi....dostają za to dużą kasę więc taki interes im się opłaca...
- Czekaj, czekaj....o czym ty mówisz?
- Jackson cię kupił....od twojej rodziny... Zostaniesz już w tej piwnicy na zawsze...nie masz dokąd wracać...
Czułem jak żal, ogromny ból i rozczarowanie ściskają moje gardło. Zacisnąłem dłonie na koszulce JB i zacząłem płakać jak jeszcze nigdy. W przeciągu pół godziny moje życie legło w gruzach. Nie miałem nic... moja rodzina sprzedała mnie jak jakiś stary samochód... fakt... moje całe życie było bardzo skromne, ale nie sądziłem, że rodzice będą zdolni do czegoś takiego. Moje plany związane z nauką w Seoulu, plany związane z podróżowaniem, założeniem rodziny i kupnem pięknego domu i pieprzonego psa zniknęły od tak. Teraz do końca życia będę maskotką chorego psychicznie milionera. A raczej będę nią dopóki będę w miarę młody i dopóki nie znudzi mu się mój tyłek. Czułem jak zbiera mi się na wymioty. Jaebum wyraźnie to wyczuł i podsunął mi pod usta stare, zardzewiałe wiadro, które po chwili wypełniły moje wymiociny.
- Już dobrze.- JB ściągnął koszulkę i wytarł mi nią usta, po czym znów mnie w siebie wtulił - Wiem, że twoja rodzina zawiodła....ja nie umiałbym zrobić czegoś takiego swojemu dziecku. 
Po kilku minutach uspokoiłem się i leżąc głową na klatce piersiowej chłopaka zamknąłem oczy.
- A ty jak się tutaj znalazłeś?
- Jackson mnie znalazł na ulicy... Wiesz....bardzo chciałem studiować w Kaliforni. Rodzice stwierdzili, że sobie nie poradzę i że mam zostać w Seoulu. Ja na przekór im znalazłem pracę, która pozwoliła mi na dobry start w Stanach. Po przyjeździe tutaj jednak nie było tak kolorowo jak to sobie wyobrażałem... pieniądze bardzo szybko się rozeszły i wylądowałem na ulicy. Wtedy właśnie znalazł mnie Jackson i wiesz co? W sumie cieszę się, że tutaj jestem...
- Nie rozumiem.... przecież on cię wykorzystuje...
- Nie... znaczy...może na początku. Wiesz... zawsze uważałem się za homofoba i pierwsze kontakty z Jacksonem to była dla mnie okropna męka...po każdym stosunku wymiotowałem jak kot i wyłem jakby to miało mi w czymś pomóc. 
- I co z tym zrobiłeś?- JB spojrzał na mnie i wytarł mi delikatnie oczy.
- Po pewnym czasie zauważyłem, że on nie chce dla mnie źle... Tak naprawdę Jackson jest bardzo skrzywdzonym człowiekiem, dlatego dba o mnie najlepiej jak umie...
- Gwałcąc cię?
- Hm...z początku też tak na to patrzyłem, ale teraz z perspektywy czasu widzę jak delikatnie się ze mną obchodził... traktował mnie jak figurkę z porcelany... spełniał każdą moją zachciankę, zabierał mnie wszędzie gdzie chciałem...
- To dlaczego cały czas mieszkasz w piwnicy?
- Jackson to bardzo wpływowy facet...wiesz...człowiek biznesu. Codziennie przez ten dom przewija się setka inwestorów i innych równie ważnych ludzi jak on... Jakby mnie zobaczyli w jego willi rozeszłyby się plotki, które mogłyby zaszkodzić reputacji Jacksona, rozumiesz?
- Chyba tak...
- Pewnie dzisiaj da ci spokój, ale jutro no... będzie chciał cię wybadać. 
- To znaczy?
- Mark... jego pupilek...przyniesie ci garnitur, wykąpie cię i nauczy dobrych manier. Wieczorem zjesz z Jacksonem kolację, a później pewnie będziecie się kochać... zwykle tak to wygląda.
- A..ale...
- Nie masz się czego bać... naprawdę. Możesz mi wierzyć, że zrobi to najdelikatniej jak umie.
- Na samą myśl zbiera mi się na pawia...- burknąłem i położyłem się na chłodnej ziemi. JB lekko się uśmiechnął i przykrył mnie kocem.
- Porozciągaj się trochę sam...to wam ułatwi sprawę.
- Pf....debil.
Jaebum znów posłał mi słodki uśmiech i podszedł pod drzwi.
- Mark!
Po chwili w drzwiach stanął przystojny, młody chłopak o rudawych włosach. Zmierzył mnie wzrokiem i rzucił w moją stronę koc i ubrania.
- Przebierz się w to....A ty Jaebum spieprzaj do łazienki. 
- Kiedy w końcu nauczysz się odrobiny kultury?- zapytał JB stając w drzwiach na równi z Markiem.
- A ty kiedy w końcu nauczysz się tego, że to ja jestem ulubieńcem Jacksona?
- Oj Mark Mark...nie musisz czuć się zagrożony. Dopóki liżesz mu dupę nie wyrzuci cię stąd. 
Po tych słowach JB dostał w twarz od zazdrosnego chłopaka. Poderwałem się na równe nogi i podbiegłem do kolegi.
- Nic ci nie jest?
- Nie, spokojnie...przebierz się i ogólnie rób to co ci mówi ten buc, okej?
- Mhm.- przytaknąłem i wróciłem do rozkazu Marka. Jaebum wstał i powolnym krokiem ruszył do wyjścia z piwnicy. Chłopak ponownie zmierzył mnie wzrokiem i parsknął śmiechem.
- Jackson ma dla ciebie coś specjalnego.
- To znaczy?
- Możesz być pewien, że nie siądziesz na dupie przez tydzień. 
Zatkało mnie...półnagi osunąłem się po wilgotnej ścianie i znów zacząłem płakać. Mark zaśmiał się i wyszedł trzaskając mocno drzwiami. Byłem w pułapce bez wyjścia. Posesji strzegła masa psów obronnych, a w piwnicznych oknach znajdowały się kraty. Z resztą nawet jakby udało mi się uciec to dokąd bym poszedł.... przecież wszystko już straciłem...


~c.d.n.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------

G Dragon & TOP

   
         Znów wraz z Top'em musiałem ruszać na tzw. akcję. Akcje polegały na ściganiu gangów, mordowaniu winnych i niewinnych ludzi, rabunkach itp. Byliśmy postrachem całego Seoulu, co jeszcze bardziej zachęcało nas do działania. Tym razem mieliśmy rozbić świeżo powstający gang, działający w dzielnicy Mapo-gu. Ubrany i nastawiony psychicznie przygotowywałem broń.
- Smoczku pospiesz się !-zawołał TOP i wszedł do pokoju, w którym przebywałem.
- Nie mów do mnie smoczku...
- Oj wiesz,że uwielbiam tak do ciebie mówić.
- Tak,ale ja nie lubię tego słuchać. 
- Oj daj już spokój....jesteś gotowy ?
- No..jak zawsze.- rzuciłem, posłałem mu cwaniacki uśmiech i ruszyłem do samochodu. TOP siadł za kierownicą i w ciszy ruszyliśmy do Mapo-gu. Bałem się...jak przed każdą akcją. Nigdy nie wiadomo jak mogły się one skończyć. Mogłem zginąć ja...mógł zginąć TOP, któryś mógł zostać ranny..nigdy nie mogliśmy tego przewidzieć, a mimo to lubiliśmy to robić. Budziło to w nas szczyptę adrenaliny i napięcia. Po około 15 minutach zajechaliśmy na miejsce, pod opuszczoną fabrykę, która była siedzibą gangu.
- Działamy według planu...pamiętasz go ?-zapytał TOP i wyciągnął z kieszeni spodni broń.
- Pewnie, że pamiętam...
- Widzę, że tym razem jesteś bardzo zestresowany.
- Wydaje ci się.... w końcu nie robię tego pierwszy raz.- odpowiedziałem mu i wysiadłem z samochodu. Chłopak zrobił to samo i dał mi znak głową, w którą stronę mam się udać. Obeszliśmy budynek...ja z lewej, a TOP z prawej strony. Po kolejnej komendzie wszedłem do środka, w którym panowała głucha cisza. Tak, jakby nikt tam nie przebywał. Mimo to szedłem w głąb fabryki. Jedyne co słyszałem to moje kroki i ciężki, płytki oddech. W duszy modliłem się o to,by gangu nie było w środku. Wyjrzałem zza ściany do drugiego pokoju...pustka i cisza. Za wybitą szybą okna zobaczyłem przebiegającą postać.
- TOP tu nikogo nie ma...zwijajmy się.
Odpowiedziała mi jedynie głucha cisza. Byłem pewny, że osoba biegnąca za oknem to mój wspólnik. Odwróciłem się gwałtownie i od razu znalazłem się w ramionach jednego z członków gangu.
- Kogo ja tu widzę.- uśmiechnął się ukazując rząd zżółkniętych zębów.
- Puść mnie do cholery.
- Nie żartuj... Ji Youn ! Jednego już mam !- zawołał po czym związał mi ręce i prowadził przez fabrykę w nie wiadomo jakie miejsce. Czułem jak serce podchodzi mi do gardła. Miałem jedynie nadzieję, że TOP nie da się złapać. Zostałem wepchnięty do pomieszczenia, w którym znajdowała się stara lampa, dająca okropne, żółte światło, obdarty materac, na który zarzucony był kawałek starej szmaty i kilka równie starych krzeseł. Usiadłem na materacu i spojrzałem na mężczyznę stojącego przede mną.
- Czego chcecie...
- Wszystkiego dowiesz się w swoim czasie.
- Mów...
- To nie ty będziesz tu dyktował warunki.- uśmiechnął się, a drzwi do pokoju otworzyły się. Mężczyzna należący do gangu posadził obok mnie TOP'a. Czułem,że to już koniec...pierwszy raz w życiu ponieśliśmy porażkę. Mężczyźni weszli do pomieszczenia...łącznie było ich siedmiu. Zajęli krzesła stojące w pokoju i wpatrywali się w nas zaćpanymi oczyma. Jeden z nich odwiązał nam ręce i stanął obok drzwi.
- Możecie nie odwalać cyrku ?...Wypuśćcie nas stąd.- powiedział spokojnie TOP i pogłaskał mnie po plecach.
- Wypuścimy...jak spełnicie naszą zachciankę...
- Waszą zachciankę ?- chłopak parsknął śmiechem i wstał.
- Bawi cię coś ?- mężczyzna pchnął TOP'a tak,że znów wylądował obok mnie.
- Dobra...czego chcecie...
Mężczyźni uśmiechnęli się i rzucili nam na materac kajdanki i różne erotyczne gadżety.
- Podpisać wam to,czy jak ?- zaśmiał się TOP i szturchnął mnie, żebym trochę się rozluźnił. Mimo to wiedziałem co się święci i jakoś nie miałem ochoty na śmianie się.
- Żartowniś.... masz przykuć go do łóżka i zgwałcić...
- Posrało was... 
Po tych słowach jeden z gangsterów podniósł mnie i przyłożył mi broń do głowy.
- Mam go zabić ?!
- Nie... zostaw go...
- To zrób to,co wam mówimy !- zostałem pchnięty na łóżko wprost w ramiona mojego przyjaciela. Wizja tego, że miał mnie zgwałcić przerażała mnie. Ufałem mu...ale nie miałem pojęcia jakie wymogi będą mieli gangsterzy.
- Smoczku....przepraszam...- wyszeptał chłopak i zaczął mnie rozbierać.
- Nie przepraszaj....rób to co ci karzą...- do oczu napływały mi łzy. Widziałem jak kolejne części garderoby lądują na środku pokoju. TOP wziął kajdanki i przykuł mnie do kaloryfera znajdującego się nad materacem. Czułem na sobie spojrzenia mężczyzn. TOP rozebrał się i kucnął obok mnie głaszcząc mnie po głowie.
- Usiądź na nim, niech ci machnie loda...- a więc takie było pierwsze polecenie. Chłopak wstał i przetarł twarz rękoma.
- Po co mam to robić ?
- Żeby ci chuja postawił...
- Sam sobie zwalę...
- Zrób to albo twój żałosny wspólnik zginie...
TOP usiadł mi na klatce piersiowej. Spojrzałem na jego bladą twarz, po której spływały łzy. Ujął moją twarz i wsunął mi w usta swojego penisa. Czułem jak do gardła podchodzi mi obiad. Było to niesamowicie upokarzające i obrzydliwe. Jeden z mężczyzn usiadł za TOP'em i zaczął ruszać jego biodrami. Jego męskość podchodziła mi po samo gardło. Z moich oczu zaczęły płynąć łzy. Miałem już dość. Próbowałem ruszyć rękoma,ale nie mogłem, ponieważ były przykute do kaloryfera.
- Wystarczy,on już nie może.- powiedział chłopak i wyciągnął z moich ust stojącego już penisa. Zszedł ze mnie i usiadł na łóżku spuszczając głowę. Ja natomiast wychyliłem głowę za łóżko i zwymiotowałem. Seung usiadł koło mnie, podniósł mnie i wytarł mi usta.
- Zaraz będzie po wszystkim...przyrzekam...- wyszeptał i pocałował mnie w czoło. Strasznie się bałem. Chciałem mieć to już za sobą. Skinąłem twierdząco głową i położyłem się na plecach. Chłopak usiadł za mną i rozszerzył mi lekko nogi.
- Macie jakiś lubrykant ?- zapytał cicho i głaskał mnie po udach.
- Co takiego ?
- Czy macie jakiś lubrykant...
- Jedź z nim na sucho.
- To będzie go bolało...
- Ma boleć... dawaj, bo zaraz stracimy cierpliwość. 
TOP napluł na rękę i rozsmarował wydzielinę na swoim penisie. Następnie usiadł bliżej mnie i zaczął powoli we mnie wchodzić. Czułem jakby ktoś wkładał we mnie nóż. Ból był ogromny, mimo że TOP starał się, by bolało mnie jak najmniej. Skrzywiłem się i złapałem za materac wyginając się w łuk. Chłopak nachylił się do mnie, mocno mnie przytulił i pocałował w ucho.
- Bardzo boli ?
- Już nie mogę...- pisnąłem i objąłem go rękoma bardziej wtulając się w jego ciało.
- Za 10 minut będzie po wszystkim...spokojnie.- chłopak wszedł we mnie do końca. Zaczął delikatnie ruszać biodrami. Każdy jego ruch kończył się moim piskiem i łzami.
- Przypominam, że to miał być gwałt...mam ci pokazać jak to wygląda ?- jeden z mężczyzn powoli tracił cierpliwość.
- Daj nam chwilę do cholery....jego to boli...
- Gówno mnie to obchodzi ! - mężczyzna odepchnął TOP'a, rozebrał się i wszedł we mnie z całej siły. Wrzasnąłem i zacząłem płakać jak dziecko. Gangster bił mnie i gwałcił najbrutalniej jak tylko mógł. TOP trzymany przez jego wspólników spuścił głowę, a na ziemie spływały jego łzy. Po skończonym gwałcie mężczyzna doszedł mi na twarz, co wywołało u mnie kolejne mdłości. Seung wyrwał się z rąk mężczyzn, usiadł na materacu i wtulił mnie w swoje ciało.
- Już po wszystkim, słyszysz ? Wszystko będzie dobrze..- jego głos drżał. Narzucił na mnie koc i mocno mnie przytulił. - Dostaliście to czego chcieliście... macie nas stąd wypuścić...
- Żartujesz sobie ?- gangsterzy zaśmiali się i wyszli z pokoju. Spojrzałem na przyjaciela po czym wtuliłem twarz w jego szyję.
- Chcę do domu...
- Zabiorę cię do domu...obiecuję...
     Mimo obietnic siedzieliśmy w fabryce przez kolejne 4 miesiące. Codziennie bici, gwałceni, upokarzani i molestowani. Kilka dni przed znalezieniem gangu przez policję mój wspólnik i najlepszy przyjaciel zmarł... Był wykończony ciągłymi torturami i gwałtami. Ja natomiast w opłakanym stanie zostałem zamknięty w psychiatryku gdzie moja depresja pogłębiała się coraz bardziej z dnia na dzień...


~Koniec.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------