Mark&Hyungwon~cz.4[Odkryć siebie]

cz.1 cz.2 cz.3

                     Wróciliśmy do obozu dopiero gdy słońce zaczęło zachodzić. W międzyczasie otrzymałem masę telefonów od Dahyun, jednak nie odebrałem ani jednego. Jeździłem z Hyungwonem po Jeju ciesząc się swoją obecnością i zastanawiając się nad tym co dalej. Wspólnie doszliśmy do wniosku, że powinienem porozmawiać z Dahyun jak najszybciej. Hyungwon wypytywał mnie setki razy, czy aby na pewno jestem pewien co do swojej orientacji... wydaje mi się, że tak.
- Gdzie wy byliście tyle czasu?!- dziewczyna pędem ruszyła w moją stronę. Westchnąłem zamykając samochód, po czym zacząłem iść w stronę namiotu - Hej! Mówię do ciebie!
- Dahyun...
- Czekaj...- nastolatka złapała mnie za rękę uważnie mi się przyglądając - Co... kto ci to zrobił?!- zdziwiony dotknąłem szyi... no tak... przecież Hyungwon zrobił mi tam malinkę.
- Posłuchaj mnie...
- Byliście na dziwkach?! Jak mogłeś?! 
- Jestem pewna, że to sprawka Hyungwona.- wtrąciła Jungyeon mierząc wzrokiem swojego byłego chłopaka.
- Mark, to prawda?- zapytała przerażona Dahyun powoli puszczając moją rękę.
- Nie chciałem żeby to tak wyszło...- westchnąłem zerkając na bruneta - Przepraszam Dahyun, ale to koniec...- poczułem mocne uderzenie w twarz... w sumie zasłużyłem sobie na to.
- Ty świnio! Jak mogłeś?!... Wolisz facetów?!- wolałem to przemilczeć - Mów!
- Wracamy do domu...- rzuciłem, po czym dałem znać Hyungwonowi, by zaczął zbierać rzeczy ze swojego namiotu.
- Ty nie jesteś lepszy!- spojrzałem na Dahyun, która podeszła do chłopaka uderzając go z całej siły w twarz - Zabrałeś mi chłopaka!- pospiesznie do niej podbiegłem, odciągając ją od oszołomionego bruneta.
- Dahyun... zrozum, że to nie tak... poza tym, my nie jesteśmy razem...- wydusił z siebie podnosząc się z ziemi.
- W porządku?- spojrzałem na niego, na co ten jedynie przytaknął opierając się o samochód.
- Nie wierzę wam... dlaczego nie było was tak długo?! 
- Hyungwon pewnie próbowal ciałka twojego Marka.- odpowiedziała drwiąco Jungyeon - Przepraszam Dahyun, ale gardzę nimi... nienawidzę czegoś takiego... Zwykłe cioty i tyle.- moja była dziewczyna podbiegła do niej wtulając się w nią - Spokojnie.
- Pewnie masz rację... 
- Nie psuj sobie wakacji przez faceta.
- Racja...- dziewczyna otarła łzy patrząc na mnie - My tu zostajemy... wy róbcie co chcecie.- westchnąłem, po czym przygryzłem nerwowo wargę.
- Dahyun, nie utrudniaj mi tego... nie zostawię cię tutaj...
- Nie musisz się o mnie martwić... 
- Wyjechaliśmy razem i razem wrócimy...
- Nie decyduj za mnie do cholery!
- Daj spokój Mark.- poczułem na ramieniu rękę Hyungwona - Weź swoje rzeczy i spadamy stąd.- skinąłem głową, po czym w pośpiechu zacząłem zbierać swoje rzeczy. Nie chciałem zostawiać Dahyun na oddalonej setki kilometrów od Seoulu wyspie, wśród ciemnego, niebezpiecznego lasu. Bałem się, że coś jej się stanie, ale cóż... z drugiej strony ma przy sobie Jungyeon... jak napastnik zobaczy tak groźną laskę, od razu się wycofa. Po kilku minutach zbierania ubrań, butów czy ręczników zamknąłem bagażnik głęboko wzdychając.
- Dahyun... jesteś pewna, że nie chcesz wracać?
- Żegnam.- rzuciła patrząc na mnie morderczym wzrokiem. Zerknąłem na Hyungwona, który właśnie siadał do auta. Posłałem dziewczynie lekki uśmiech, po czym poszedłem w jego ślady. Nie minęło nawet pięć sekund, a my już jechaliśmy przez spowity mrokiem las.
- Jak się czujesz?- usłyszałem cichy, niepewny głos kolegi.
- Dobrze.
- Myślisz, że dobrze zrobiłeś?
- Nie wiem... to się okaże.- spojrzałem na niego lekko się uśmiechając.
- Może... może nie jest jeszcze za późno...
- O czym ty mówisz?
- To wszystko stało się zbyt szybko...
- Sugerujesz, że postąpiłem źle?
- Nie... to twoje życie i nie mam prawa się w nie wtrącać.
- Dzięki tobie zrozumiałem, że laski to jednak nie jest to...
- Mogłeś się jeszcze wstrzymać.- westchnął opierając głowę o zagłówek. Stwierdziłem, że to przemilczę. Gdy wyjechaliśmy z lasu spojrzałem na zegarek, na którym dochodziła 22.
- Zatrzymamy się dzisiaj w hotelu... nie mam siły jechać. 
- Mogę cię zmienić.
- Z tą kostką?
- No tak...
- Niedaleko jest fajny hotel... prześpimy się i rano wrócimy do Seoulu. - po kilku minutach dojechaliśmy do otoczonego płotem niewielkiego obiektu, złożonego z kilku domków - Jeju Gillime Pension.... może być?
- Jasne... w końcu to tylko jedna noc.- po wejściu do środka przywitała nas starsza, strasznie uprzejma kobieta.
- Witam.- ukłoniłem się lekko się uśmiechając - Przepraszam, że przyjechaliśmy tak późno...
- Żaden problem chłopcze... na pewno jesteście zmęczeni.
- Tak... chciałbym wynająć pokój.
- Jeden?- zdziwił się Hyungwon szarpiąc mnie za bluzę.
- Łóżka w naszych jedynkach są naprawdę duże... spokojnie.- uśmiechnęła się właścicielka wręczając mi klucz - Śniadanie jest od godziny 6 do godziny 11.
- Dziękujemy.- ukłoniłem się biorąc bruneta w talii, po czym zacząłem prowadzić go do pokoju.
- Czemu wziąłeś jeden pokój?- zdziwił się chłopak kuśtykając po drewnianych schodach.
- Mam jeden, mały powód.
- Hm? Jaki?- otworzyłem drzwi wprowadzając kolegę do środka. Zamykając drzwi spojrzałem na niego przełykając z trudem ślinę - Mark...
- Pomożesz mi się określić.
- Co... chyba już to zrobiłem...- moje spojrzenie wystarczyło, by chłopak zrozumiał o co chodzi - Nie... Mark, to za dużo...
- Jeśli tego nie chcesz, nie będę cię zmuszał...
- To nie tak, że tego nie chcę... Nie chcę żebyś później żałował i mnie o coś obwiniał.
- Nie będę ani tego żałował ani cię o nic obwiniał... Hyungwon, błagam cię...- podszedłem do bruneta cmokając go w kącik ust. To wystarczyło by mi uległ i się na wszystko zgodził.
- Ale... moja kostka...
- Dlatego to ja będę na górze.- odpowiedziałem, po czym rzuciłem torbę szukając w niej ręcznika i bokserek na zmianę - Idę pod prysznic.- Hyungwon skinął głową siadając na łóżku. Gdy zniknąłem za drzwiami łazienki ponownie zacząłem o wszystkim myśleć. Nie wiem czy dobrze zrobiłem... znów dopadły mnie wątpliwości i lekkie wyrzuty sumienia. Mimo to chciałem spróbować, by uspokoić jakoś sumienie... w zasadzie to być może uspokoić. Może się okazać, że mi się nie spodoba i co wtedy? Wrócę do Dahyun z podkulonym ogonem? Po wzięciu prysznica wszedłem do pokoju spoglądając na Hyungwona, który zamyślony ściągał z kostki opaskę uciskową. Gdy mnie zobaczył uśmiechnął się lekko, po czym wstał kuśtykając do łazienki - Poradzisz sobie?
- Tak, spokojnie.- po tych słowach zamknął drzwi oddając się kąpieli. Lekko przerażony tym, co za chwilę się wydarzy, zasunąłem w oknach rolety... w zasadzie nic więcej nie mogłem zrobić. Nie mieliśmy alkoholu ani świeczek... no cóż. Przygotowałem żel oraz bandaże i usiadłem na łóżku czekając na kolegę. Gdy ten wyszedł z łazienki usiadł obok mnie biorąc głęboki oddech - Upierdliwa jest ta kostka.- mówiąc to sięgnął po żel.
- Ja to zrobię.- nasmarowałem jego nogę, po czym dokładnie owinąłem ją bandażem i włożyłem w opaskę - I jak?
- Super... dzięki.- uśmiechnąłem się lekko, po czym wstałem gasząc światło - Denerwuję się.
- Ja też... ale jakoś damy radę.- usiadłem na łóżku sadzając na sobie okrakiem Hyungwona. Chłopak spiął się owijając ręce wokół mojej szyi.
- Czuję się jakbym robił to pierwszy raz.- szepnął, jednak pod wpływem moich warg na swojej nagiej klatce piersiowej jęknął chowając twarz w moich włosach. Całowałem go po torsie ciesząc się tym cudownym dźwiękiem. Punkt numer jeden zaliczony... jęki Hyungwona są niesamowicie seksowne i strasznie mnie pobudzają, podczas gdy Dahyun piszczała jak zepsuta zabawka, czym irytowała mnie za każdym razem. Oddech chłopaka stawał się coraz cięższy, a jęki donośniejsze i śmielsze. Uśmiechnąłem się lekko zakręcając językiem kółka wokół jego sutków. Brunet złapał mnie za włosy wydając z siebie gardłowy krzyk - Co... co ty wyprawiasz...- chwyciłem go za tył głowy wbijając się w jego usta. Hyungwon odwzajemniał pocałunek unosząc delikatnie miednicę, którą po chwili zaczął drażnić mojego pobudzonego już członka. Jego zresztą nie był gorszy. Obojgu nam chyba było już dobrze, a stres pod wpływem chwili zaczął z nas wyparowywać. Położyłem go delikatnie na łóżku siadając między jego nogami. Ponownie zacząłem pieścić wargami jego klatkę piersiową i brzuch. Moje dłonie błądziły po jego szczupłej talii, czym doprowadzałem go do ciągłych drgawek i cudownych, nieśmiałych jęków. Hyungwon chwycił mnie za włosy lekko za nie szarpiąc. Gdy moje wargi zjeżdżały na jego podbrzusze, czułem, że jest to ten moment. Zdjąłem z niego niepewnie bokserki przyglądając się jego nabrzmiałej męskości - Nie patrz tak.
- Przepraszam.... Nie wiem... nie wiem czy mam to robić.- chłopak poderwał się do siadu patrząc na mnie wielkimi oczyma.
- Nie... wstydzę się.
- W zasadzie nie masz czego.
- Nie dzisiaj... proszę cię.- skinąłem głową pozbawiając się dolnej części garderoby. Usiadłem okrakiem na chłopaku, po czym ponownie położyłem jego ciało całując go. Hyungwon pieścił moją twarz mrucząc mi w usta. Nie potrzebowaliśmy stosunku, by czuć się naprawdę dobrze. W pewnym momencie poczułem jak coś dotyka mojego wejścia. Jęknąłem prostując się. Wtedy też zauważyłem, że był to członek chłopaka.
- Ejjj...- zaśmiałem się czerwieniąc się.
- Przepraszam... nie chciałem.- uśmiechnąłem się siadając za chłopakiem. Chciałem w niego wejść, ale wtedy też Hyungwon usiadł patrząc na mnie - Masz może lubrykant?
- Jezus, no tak...- oprzytomniałem schodząc z łóżka. Wyciągnąłem z walizki żel, po czym usiadłem na łóżku wylewając trochę na rękę.
- Wiesz... ja mogę to zrobić.- szepnął zawstydzony zerkając na mnie z rumieńcem na twarzy.
- Jak to zrobisz to już nie będziemy musieli się kochać.- brunet zaśmiał się nalewając lubrykantu na dłoń. Następnie przysunął się bliżej mnie dotykając niepewnie mojego członka. Jęknąłem kurcząc brzuch... nigdy w życiu nie mogłem namówić Dahyun do takich rzeczy.
- I jak?- zapytał przyspieszając. Mój przyćpany wzrok ewidentnie mu wystarczył. Gdy Hyungwon wyczuł, że jestem już blisko przestał, przyprawiając mnie o wielki zawód, jednak wiedziałem, że jest to konieczne - Chyba możemy zacząć...- szepnął kładąc się.
- Ja... rozciągnę cię trochę...
- Nie... zrób to od razu.
- Będzie cię to cholernie boleć...
- Chcę mieć to z głowy... 
- Chcesz mieć z głowy... seks ze mną?
- Nie, to nie tak...- Hyungwon usiadł głaszcząc mnie po policzku - Chcę.... chcę mieć za sobą ten pierwszy... gejowski? raz... Strasznie się stresuję, a rozciąganie będzie mnie denerwować jeszcze bardziej.
- Ale...
- Mark... chcę tego... i cieszę się, że ty to zrobisz.
- Jesteś tego pewien?- gdy ten skinął głową położyłem go w poduszkach, po czym usiadłem między jego chudymi nogami - Hyungwon...
- Zrób to.- wchodziłem w niego najdelikatniej jak to było możliwe. Chłopak był niezwykle ciasny, co sprawiało mi ogromną przyjemność. Jego dłonie zaciskały się na pościeli, a usta wykrzywiały się w lekki grymas.
- Bardzo cię boli?
- Nie... to... to jest dość przyjemne.- uśmiechnąłem się kładąc się na jego drobnym ciele.
- Jak będziesz gotowy...
- Jestem gotowy.- szepnął całując mnie. Odwzajemniałem pocałunek poruszając delikatnie biodrami. Hyugnwon pojękiwał z każdym kolejnym pchnięciem, a jego dłonie błądziły po moich plecach lekko je drapiąc. Pierwszy raz... każdy kto go przeżył, wie jak się kończy... wszystko trwa niezwykle krótko, a i dochodzi się po kilku minutach. Zwykle towarzyszy temu masa podejść, bólu i łez, ale w naszym wypadku poszło to niezwykle gładko - Mark...- jęknął chłopak wyginając się w łuk. Czułem jak jego sperma skleja nasze brzuchy. Wtuliłem twarz w jego szyję wykonując kilka pchnięć... koniec. Zdyszany spoczywałem na ciele kochanka nie mogąc wykonać najmniejszego ruchu. Po chwili poczułem jak drobne ręce bruneta delikatnie mnie przytulają, a jedna z nich głaszcze mnie po głowie. Jego usta dotknęły mojego ucha lekko je całując. Czułem się cudownie... zdecydowanie seks z Hyungwonem był czymś dużo lepszym niż stosunki z Dahyun - Szybko.- szepnął chichocząc. Spojrzałem na niego cmokając go w nos.
- Chciałem zauważyć, że to ty doszedłeś jako pierwszy.- powoli z niego wyszedłem, po czym sięgnąłem po wiszący na krześle ręcznik i zacząłem nas wycierać.
- Mark...- Hyungwon usiadł lekko się czerwieniąc.
- Tak?- ten przysunął się bliżej mnie wtulając się w moją klatkę piersiową.
- Dziękuję.

~c.d.n.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Ostatnio [czyt.wczoraj] naszły mnie myśli czy powinnam nadal pisać. Mam oczywiście na myśli bloga. Z pisaniem nie rozstanę się nigdy gdyż jest to kluczowa część mojej pracy, ale pisanie yaoi... kocham to, ale zauważyłam, że jest coraz więcej, lepszych ode mnie blogerek zajmujących się tą tematyką. Zakładając bloga postawiłam sobie cel- "Chcę być najlepsza", ale zauważyłam, że moje ficzki są chyba jakościowo coraz gorsze, mimo że wkładam w nie całe serducho. Tutaj moje Skarby jest prośba do Was. Napiszcie mi co powinnam zmienić, co chcielibyście żebym zmieniła, na co powinnam zwracać większą uwagę itp. A może całkowicie powinnam z tym skończyć?;;
Będę Wam bardzo wdzięczna za każdą radę/uwagę.
Kocham Was!~

Mark&Hyungwon~cz.3[Odkryć siebie]

cz.1 cz.2

- Dość!- oburzyła się Dahyun. Po kilku sekundach od jej krzyku przerwałem pocałunek patrząc nieprzytomnym wzrokiem w oczy Hyungwona. Brunet oblizał wargi lekko się czerwieniąc - Mark... śpisz dzisiaj na dworze!- po tych słowach obrażona dziewczyna ruszyła do namiotu, podczas gdy ja wciąż topiłem się w oczach przyjaciela.
- Wiedziałam...- Jungyeon westchnęła powoli wstając - Hyungwon, to koniec.- dodała, po czym zniknęła w namiocie, który dzieliłem z Dahyun.
- Jesteś wolny.- uśmiechnąłem się wracając powoli do siebie.
- Tak... na to wygląda.
- Uśmiechnij się... musimy to opić.- kąciki ust Hyungwona uniosły się lekko ku górze. Polałem nam soju wręczając jeden kieliszek chłopakowi - Nie cieszysz się?
- Bardzo się cieszę... za to ty będziesz miał jutro niezłą jazdę z Dahyun.
- A tam.- wzruszyłem ramionami unosząc kieliszek - Jakoś ją złagodzę.... Zdrówko.- piliśmy przez kolejne kilka godzin dopóki nie zaczęło świtać. Po tym czasie ledwo żywy ułożyłem się na kocu spoglądając na zamyślonego chłopaka - Zaraz umrę.
- Mmm... też nie czuję się najlepiej.
- Połóż się... może się lepiej poczujesz.
- A co powiesz na kąpiel w morzu?
- Teraz?- usiadłem wpatrując się w kolegę. Ten jedynie spojrzał na mnie uśmiechając się, po czym zaczął się rozbierać.
- To nam dobrze zrobi.
- Może i masz rację.- wstałem leniwie zdejmując z siebie warstwy ubrań. Gdy byłem już w samych bokserkach poczułem na swojej dłoni delikatny, nieśmiały dotyk, od którego zrobiło mi się przyjemnie ciepło.
- Gotowy?- zapytał z uśmiechem Hyungwon.
- Aishh... woda musi być teraz cholernie zimna.
- To mi zrobi dobrze na kostkę.- skinąłem głową łapiąc kolegę w talii. Gdy go dotknąłem ten zadrżał lekko się czerwieniąc. Poczułem w brzuchu dziwny ucisk, a serce jakby nagle przyspieszyło. Mimo to zacząłem prowadzić go w stronę wody.
- W ogóle... pamiętasz co się wczoraj stało?- zapytałem stawiając go w morzu.
- Pewnie... mimo, że wypiłem dużo to wszystko pamiętam.- skinąłem głową wchodząc nieco głębiej.
- Nie żałujesz?
- Rozstania z Jungyeon czy pocałunku?- zamurowało mnie. Odwróciłem się niepewnie w stronę kuśtykającego chłopaka.
- Em... w zasadzie obu tych rzeczy...
- Nie żałuję żadnej z tych rzeczy... dobrze się stało.- podsumował dając nura. Nie wiem czemu, ale od wczoraj odkąd się pocałowaliśmy moje serce bije przy nim dwa razy szybciej. Z resztą... wydaje mi się, że ja też nie jestem mu obojętny. Dzisiaj gdy go dotknąłem... aishh, o czym ja myślę. Jestem z Dahyun, a poza tym jestem w stu procentach hetero... była to jedynie chwila słabości pod wpływem alkoholu, to wszystko - Na co czekasz?!- krzyknął brunet znajdujący się już po drugiej stronie pomostu. Nie powiem mu przecież, że panicznie boję się wody, bo naoglądałem się za dużo horrorów... to by było dość głupie.
- Już płynę!- przeklnąłem w duszy tę chwilę, po czym zacząłem płynąć w stronę Hyungwona. Oczywiście wmówiłem sobie, że krąży koło mnie chmara rekinów, a pod piaskiem leżą zakopane zwłoki, które tylko czekają żeby wciągnąć mnie pod wodę - Jestem.- wysapałem łapiąc się panicznie pomostu. Brunet zmarszczył brwi uważnie mi się przyglądając.
- Boisz się?
- No co ty... po prostu dawno nie pływałem. 
- Mogłeś od razu powiedzieć, że masz lęk przed wodą... wtedy bym nie naciskał.
- Nie mam żadnego lęku do cholery.
- Takiego bohatera możesz zgrywać przed Dahyun, ale mnie nie oszukasz.- uśmiechnął się patrząc w stronę pomarańczowego słońca.
- Nie irytuj mnie.- chłopak zaśmiał się zerkając na mnie.
- A tak swoją drogą... ciekawe co nas wczoraj goniło, nie?
- Co by to nie było, mogłoby cię zjeść. 
- Ty tak na poważnie?- zapytał otwierając szeroko oczy.
- Hm... miałbym z głowy ciebie i twoje głupie gadki.
- Oh...- brunet westchnął, po czym odbił lekko od pomostu płynąc powoli w stronę plaży.
- Hyungwon... Hyungwon, nie wygłupiaj się.- zacząłem płynąć za nim, jednak ten nawet nie pomyślał o tym, by się zatrzymać - Hyungwon, żartowałem.- przez skręconą kostkę był osłabiony, dzięki czemu mogłem go zatrzymać. Widok jaki zastałem cholernie mnie zabolał - Płaczesz?
- Nie... jesteśmy w wodzie, to chyba logiczne, że...
- Zamknij się.- westchnąłem lekko się uśmiechając. Chciałem za wszelką cenę załagodzić sytuację - To był żart... przepraszam.
- Głupi żart.- szepnął brunet zlizując z warg łzę.
- Nie płacz...- zacząłem wycierać jego delikatną buźkę z łez - Wiem, że to było nie na miejscu... coś naprawdę mogło ci się stać...
- Przecież tego właśnie chciałeś.
- Nie... nie wybaczyłbym sobie tego, jakby ktoś cię wtedy skrzywdził.- Hyungwon zamknął oczy łapiąc mnie delikatnie za dłoń. Następnie przysunął ją w okolice swoich warg, po czym złożył na niej delikatny pocałunek. Mimo, że byłem w ogromnym szoku, z moich ust wydobyło się ciche westchnięcie... nic więcej... nie potrafiłem go odepchnąć... powiedzieć, że ma przestać. Chyba za bardzo mi się to podobało... - Nie powinniśmy...- szepnąłem ciesząc się ostatnimi sekundami tej pieszczoty. Brunet spojrzał na mnie lekko zawstydzony.
- Przepraszam.- odpowiedział z lekkim uśmiechem i ponownie zaczął płynąć w stronę lądu. Tym razem go nie zatrzymywałem. Co tu się właśnie stało? Na szczęście nikt tego nie widział... poprzez "nikt", mam na myśli oczywiście Dahyun. Stałem w wodzie jak wryty wpatrując się w przepływające przede mną, drobne ryby.
- Mark...- mrugnąłem kilkakrotnie spoglądając na osobę stojącą obok mnie - Wołam cię już któryś raz...- była to Dahyun. Skinąłem głową uciekając wzrokiem na stojącego przy samochodzie Hyungwona - Oppa... wszystko w porządku?
- Kazałaś mi spać na dworze... jak może być w porządku?- jego idealne, mokre ciało lśniło skąpane promieniami słonecznymi.
- Wiem skarbie... zbyt ostro zareagowałam, przepraszam.- dziewczyna westchnęła głaszcząc mnie po ramieniu - Chodź do namiotu... jakoś ci to wynagrodzę.
- Nie mam ochoty.- burknąłem wychodząc z morza.
- Oppa!- no tak... należę do osób, które zwykle nie odmawiają, ale szczerze mówiąc nie mam ochoty na seks... z nią. Minąłem Hyungwona w absolutnej ciszy, po czym sięgnąłem do namiotu po ręcznik, którym pospiesznie zacząłem się wycierać. Czułem na sobie jego spojrzenie. Wiedziałem, że relacje między nami będą coraz gorsze, a atmosfera coraz cięższa. Nie obwiniam go za to, że mnie pocałował...w końcu sam tego chciałem. Najgorsze jest to, że całuje tak cholernie dobrze, że mam ochotę na więcej. Można więc powiedzieć, że głównie jestem wściekły na samego siebie - Oppa... co się z tobą dzieje? Proszę cię, nie bądź na mnie zły. 
- Boże Dahyun...
- Zrobię wszystko, tylko się na mnie nie złość.
- Zrozum, że to nie chodzi o ciebie! Nie wszystko kręci się wokół twojej osoby!- rzuciłem ręcznikiem, narzucając na siebie zdjęty kilkanaście minut wcześniej t-shirt. Miałem dość... chyba ta sytuacja trochę mnie przerosła.
- Mark...- usłyszałem cichy, zaniepokojony lekko głos Hyugwona. Spojrzałem na niego biorąc głęboki oddech.
- Jadę do miasta...
- Po co?
- Po fajki... jak chcesz to wsiadaj.- burknąłem idąc w stronę samochodu. Siadając za kierownicą ujrzałem jedynie płaczącą w ramionach koleżanki Dahyun. Kocham ją, ale miałem teraz poważniejszy problem. Gdy Hyungwon zajął miejsce obok mnie, spojrzał na mnie przełykając z trudem ślinę.
- Może... może nie powinienem z tobą jechać.- zamknąłem automatycznie drzwi, po czym ruszyłem w stronę centrum - Mark... co się stało?
- Chcę z tobą porozmawiać.
- O czym?- zamilkłem. Stwierdziłem, że bezpieczniej będzie odjechać kilka kilometrów od miejsca biwaku i dopiero zacząć rozmowę - Mark...- szepnął chłopak, jednak po ujrzeniu mojej kamiennej twarzy zamilkł skupiając się na drodze. Po przemierzeniu około 10 kilometrów, zatrzymałem się niedaleko wyjazdu z lasu. Otaczały nas drzewa... wokół nas było cicho i bardzo spokojnie... idealna atmosfera na rozmowę.
- Nie wiem nawet od czego mam zacząć...
- Mam czas...- szepnął brunet zaciskając dłonie na dresowych spodniach.
- Wybacz, ale... wiem o wszystkim.
- Nie rozumiem...
- Wiem, że całowałeś się ze swoim przyjacielem... wiem, że przez to poczułeś coś do facetów...
- Co?!... Skąd to wiesz do cholery?!
- Rozmawiałem z Jungyeon... 
- Jak mogłeś?!
- Co czułeś jak całowałeś mnie?- cisza. Wziąłem głęboki oddech spoglądając na zdziwionego kolegę.
- O czym ty mówisz...
- Odpowiedz mi...
- Nie chcę o tym rozmawiać...
- W końcu będziesz musiał... to dla mnie cholernie ważne...- Hyungwon odpiął pasy łapiąc za klamkę - Co ty robisz?
- Otwórz drzwi.
- Dlaczego?
- Po tym wszystkim nie będziesz chciał mnie widzieć.
- Więc ci się to podobało.- Hyungwon zaśmiał się nerwowo przygryzając wargę. Zapadła między nami cisza - Co teraz?
- Jak to co?- brunet zerknął w moją stronę czerwieniąc się - Po powrocie do Seoulu każdy idzie w swoją stronę... Jungyeon idzie zatruwać dupę innym ludziom, ty będziesz dalej wiódł słodkie, cukierkowe życie z Dahyun...
- A ty?... co z tobą?
- Nie wiem...
- A... jeśli bym ci powiedział, że...- czułem jak robi mi się gorąco, a słowa, które chciałem wypowiedzieć, nie mogły mi przejść przez gardło - Nie wiem czy nadal chcę być z Dahyun...- znów cisza. Hyungwon wpatrywał się we mnie wielkimi oczyma szukając w międzyczasie odpowiednich słów.
- Co ty pieprzysz...
- Nie chcę się wtrącać w twoje życie, ale dzięki tobie chyba zrozumiałem, kim naprawdę jestem...
- Przemyśl to dokładnie...- miałem dość. Nachyliłem się do chłopaka patrząc mu w oczy. Wymienialiśmy się jedynie ciężkimi oddechami... czuliśmy nasze szybko bijące serca - Nie rób tego.- szepnął, czym jeszcze bardziej zachęcił mnie do działania. Ułożyłem delikatnie dłoń na jego bladym policzku, po czym w bardzo subtelny sposób spróbowałem jego warg. Hyungwon zadrżał cmokając mnie w kącik ust - Będziesz tego żałował...
- Niczego nie będę żałował.- szepnąłem łącząc nasze wargi namiętnym pocałunkiem. Brunet mruczał głaszcząc mnie po karku - Dlaczego masz przed tym takie opory?
- Boję się, że spieprzę ci życie.
- Spieprzysz, jeśli się ode mnie odwrócisz i mnie zostawisz.- znów pocałunek. Nie potrafiłem się od niego oderwać. Wiedziałem, że zranię tym Dahyun, dlatego też stwierdziłem, że z wyznaniem prawdy poczekam aż wrócimy do domu. Hyungwon całował mnie coraz zachłanniej szarpiąc mnie delikatnie za włosy. Po jego policzkach spływały łzy, jednak jak później tłumaczył, były one wywołane szczęściem. W końcu brunet zaczerpnął powietrza przenosząc swoje pełne wargi na moją wrażliwą szyję. Jęknąłem przyciągając go w swoją stronę. Po chwili pieszczot, Hyungwon zostawił na mojej szyi krwawy ślad, jednak jękami zachęcałem go do zrobienia ich więcej. Tym razem wszystkie malinki chłopak umiejscowił pod moją koszulką. Po wszystkim oparł swoje drobne dłonie na mojej klatce piersiowej, po czym głęboko oddychając patrzył mi w oczy.
- To szaleństwo.- uśmiechnąłem się lekko go całując - Nie wracajmy tam.- zaśmialiśmy się stykając się czołami. Nie mam pojęcia, co wyprawiam. Działam pod wpływem chwili, ale jestem w takim wieku, w którym kieruję się głównie emocjami, a nie rozumem. Póki co mam przy sobie Hyungwona... nie chcę myśleć o nadchodzących konsekwencjach.

~c.d.n.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Mark&Hyungwon~cz.2[Odkryć siebie]

cz.1

                         Pocałowałem w czoło śpiącą jeszcze Dahyun, po czym wyszedłem z namiotu, by trochę pobiegać. Ćwiczę codziennie, jednak teraz nadarza się jedna z niewielu okazji, kiedy to mogę pobiegać na świeżym powietrzu. Po wyjściu na dwór zauważyłem rozciągającego się Hyungwona. Uśmiechnąłem się podchodząc do niego.
- Hej, już nie śpisz?- brunet spojrzał na mnie lekko się uśmiechając.
- Nie... nie mogłem dzisiaj zasnąć...- odpowiedział wzdychając, po czym pomasował się po karku.
- Spanie w samochodzie chyba ci nie służy.
- To nie to.- Hyungwon przygryzł wargi spoglądając na morze - A ty co? Czemu nie w namiocie?
- Idę pobiegać.
- O... właśnie szykowałem się do treningu... mogę iść z tobą?
- Pewnie.- posłałem mu uśmiech klepiąc go po ramieniu. Po chwili w ciszy ruszyliśmy przed siebie. Słyszeliśmy jedynie trzask łamanych, drobnych gałązek i nasze ciężkie oddechy. Trwało to około 30 minut. Po tym czasie dotarliśmy do ogromnej, jednak bardzo kameralnej i cichej polany, na której nie było absolutnie nikogo. Otoczona była ciemnym, gęstym lasem, a na jej powierzchnię nie padały promienie słoneczne - Trochę strasznie.- szepnąłem uważnie się rozglądając. Chłopak przytaknął wychodząc na jej środek.
- Boisz się?
- Nie powiem, że nie.
- Stojąc tu mam wrażenie jakby ktoś mnie obserwował.- czułem jak dostaję gęsiej skórki. Mimo to podszedłem do Hyungwona spoglądając w ciemny las - I co powiesz?
- Spadajmy stąd.
- No co ty.
- Nie jestem miłośnikiem horrorów... czuję się tu dość dziwnie.- brunet skinął głową, po czym zaczęliśmy wychodzić z polany na ścieżkę, którą biegliśmy. W pewnym momencie zerwał się dość silny wiatr, jednak wtedy wymieniliśmy się jedynie uśmiechami idąc dalej. Dopiero gdy usłyszeliśmy za plecami warczenie podobne do tego jakie wydają z siebie wściekłe psy wpadliśmy w panikę biegnąc pospiesznie przed siebie - Szybciej!- nagle usłyszałem krzyk Hyungwona. Spanikowany przystanąłem odwracając się za siebie. Chłopak leżał na ziemi jak długi zwijając się z bólu, jednak nikogo przy nim nie było. Przerażony podbiegłem do niego starając się go podnieść - Wstawaj, już niedaleko.
- Nie dam rady.- syknął masując się po kostce.
- Cholera...- kucnąłem uważnie oglądając jego nogę, która rzeczywiście nie wyglądała za dobrze - Dasz radę wskoczyć mi na plecy?
- Dojdę do namiotów sam.
- Nie wygłupiaj się.- podniosłem go stawiając jego obolałe ciało pod drzewem.
- Mark, ja naprawdę...
- Wskakuj.- powiedziałem stanowczo stając tyłem do chłopaka. Hyungwon jęknął, po czym owinął ręce wokół mojej szyi, niezdarnie na mnie wskakując. Złapałem go za pośladki, po czym usadziłem go wygodnie na swoich plecach - W którą stronę do namiotów?
- To chyba tam.- odpowiedział wskazując jedną ze ścieżek. Niosłem go do naszego obozu z mocno bijącym sercem. Cały czas miałem wrażenie, że ktoś nam się przygląda i za nami idzie - Nie jest ci ciężko?
- Hm?- zerknąłem za siebie czując jak denerwuję się coraz bardziej.
- Pytałem czy nie jest ci ciężko.
- Nieee, coś ty... jesteś leciutki.- wziąłem głęboki oddech rozglądając się nerwowo na boki - Nie czujesz się obserwowany?
- Hmmm.... nie.
- Dziwne...
- Daj spokój... faktycznie to było dziwne, ale nie przesadzajmy.
- Może masz rację.- wracaliśmy do obozu z dobre 40 minut gdyż ciężko nam było odnaleźć drogę powrtoną. Gdy weszliśmy na naszą polanę, dziewczyny siedziały przy ognisku grzejąc wodę w garnku.
- Oppa!- ucieszyła się Dahyun idąc w naszą stronę, podczas gdy jej przyjaciółka nawet nie drgnęła na widok swojego rannego chłopaka.
- Cześć skarbie.- pocałowałem ją delikatnie, po czym otworzyłem w samochodzie drzwi do bagażnika.
- Co się stało?- zapytała patrząc na Hyungwona.
- Przewróciłem się i trochę boli mnie noga... ale to nic takiego.- odpowiedział z uśmiechem.
- Przestań się nad sobą użalać...- burknęła Jungyeon zalewając sobię herbatę - Cioty tak mają...- dodała czym wprowadziła mnie w spore nerwy.
- Coś ty powiedziała?- wyprostowałem się odstawiając wcześniej wyciągniętą z bagażnika apteczkę.
- Daj spokój...- szepnął Hyunwon spuszczając głowę, na co Dahyun jedynie przytaknęła.
- Twój chłopak skręcił prawdopodobnie kostkę, a ty nawet nie zainteresowałaś się jego stanem... nie masz serca.
- Ja nie mam serca?- dziewczyna parsknęła śmiechem wbijając wzrok w bruneta - Hyungwon, robimy sobie dzisiaj dzień szczerości?
- Daruj sobie...- burknął zalewając się rumieńcem. O co tu do cholery chodzi? Spojrzałem na Dahyun, która zdenerwowana szarpała mnie za rękaw bluzy.
- Oppa... jedź z nim do szpitala, a my przygotujemy coś do jedzenia.- wypuściłem z siebie powietrze pomagając Hyungwonowi zająć miejsce z przodu samochodu.
- Najlepiej zamknij się w namiocie i poczekaj aż wrócimy...
- Co? Dlaczego?
- Coś tu jest... 
- Co... Mark, o czym ty mówisz?
- Jeszcze niczego tak naprawdę nie wiemy, nie strasz jej.- odpowiedział brunet zapinając pasy.
- O czym wy mówicie?
- Do namiotu.- pocałowałem ją w czoło, po czym usiadłem za kółkiem ruszając w stronę miasta. Gdy nasza polana zniknęła mi z zasięgu wzroku westchnąłem spoglądając na chłopaka - Hyungwon...
- Hm?
- Nie powinienem się w to mieszać, ale... o czym mówiła Jungyeon?- ten od razu zamilkł wbijając wzrok w okno. Po chwili jednak otworzył szybę wyciągając ze schowka papierosy, po czym odpalił jednego z nich - Hyungwon...
- Nie chcę o tym rozmawiać...
- Ale...- chłopak wywinął oczami włączając radio... to był ostateczny znak mówiący, bym nie poruszał więcej tego tematu. W absolutnej ciszy dojechaliśmy do szpitala, w którym kostka Hyungwona została zmrożona i umieszczona w opasce uciskowej - Jak się czujesz?- zapytałem gdy przekraczaliśmy próg szpitala.
- Już dobrze... dzięki, że mnie tu przywiozłeś.- uśmiechnąłem się lekko sadzając kolegę w samochodzie.
- Od tego ma się kumpli.- brunet odwzajemnił uśmiech opierając głowę o zagłówek - Coś cię gryzie.
- Nie coś, tylko Jungyeon...- kucnąłem na szpitalnym parkingu przyglądając się uważnie chłopakowi.
- Na pewno nie chcesz o tym pogadać?
- Wiesz... ufam ci, ale to chyba zbyt szybko... znamy się w końcu dopiero dwa dni.
- No tak.- uśmiechnąłem się wzdychając - Tooo... co robimy? Bo zakładam, że nie chcesz tam wracać.
- Normalnie czytasz mi w myślach.- zachichotałem sięgając po telefon.
- Poczekaj.- zadzwoniłem do Dahyun pytając ją o to czy wszystko z nią w porządku. Gdy dziewczyna zapewniła mnie, że nic się nie dzieje, zapytałem czy potrzebujemy czegoś ze sklepu... Dahyun... laska jak każda inna. Jej lista zakupów mogłaby się ciągnąć przez całą długość szpitalnego parkingu - No... to jedziemy na zakupy.- w sklepie poza potrzebnymi produktami kupiliśmy alkohol będący niezbędnikiem wieczornego ogniska. Przez cały ten czas świetnie się ze sobą dogadywaliśmy... nie brakowało nam tematów do rozmów, a z naszych twarzy nie schodziły uśmiechy. Znam Hyungwona od dwóch dni, a dogaduję się z nim jak z najlepszym przyjacielem.
- Boże spraw aby te 9 dni zleciało jak najszybciej.- burknął chłopak gdy wjeżdżaliśmy do lasu.
- Źle ci ze mną?- zaśmiałem się.
- Z tobą bardzo dobrze.- odpowiedział z grobową miną - Gorzej z tą pindą.
- Dasz radę... jakoś tak zorganizujemy czas żebyś z nią nie przebywał.- brunet skinął głową spoglądając na las. Ciekawe co to za sprawa, o której było tak głośno dzisiaj rano. Mam nadzieję, że gdy wieczorem trochę wypije, wszystko mi wyśpiewa. Wiem, że nie powinienem być tak wścibski, ale co ja na to poradzę, że tak bardzo mnie to ciekawi. Gdy zajechaliśmy na polanę wysiadłem pospiesznie z auta podbiegając do drzwi Hyungwona. Gdy je otworzyłem chciałem pomóc mu wysiąść, jednak ten odtrącił mnie spoglądając na swoją dziewczynę.
- Nie przy niej... znowu zacznie pieprzyć głupoty.- skinąłem głową dając mu wolną rękę. Jungyeon pokręciła jedynie głową wyciągając zakupy z bagażnika.
- Możemy pogadać?- spojrzałem na krótkowłosą dziewczynę, która jakoś niespacjalnie wyrażała zainteresowanie moją osobą - Mówię do ciebie...
- O czym chcesz ze mną rozmawiać?- westchnęła zerkając na mnie. Czułem jak tracę nad sobą kontrolę. Chwyciłem ją za rękę ciągnąc ją w stronę mostu - Hej!
- Nie irytuj mnie, dobrze ci radzę.- gdy weszliśmy na pomost, dziewczyna założyła ręce robiąc minę obrażonej divy - Dlaczego tak się zachowujesz?
- Nie wiem o czym mówisz.
- O tym jak traktujesz Hyungwona... to twój chłopak do cholery.
- Nie mam już do niego szacunku... nie po tym co zrobił.
- Z tego co wiem to ty go zdradziłaś.
- Owszem, ale miałam powód.
- Nic nie jest w stanie wytłumaczyć zdrady.
- On zdradził mnie pierwszy...- przyznam, że trochę zgłupiałem.
- Poczekaj... o czym ty mówisz?- blondynka westchnęła patrząc w stronę polany, jednak nikogo nie było na niej widać.
- Kilka dni przed urodzinami Hyungwona, jego kumpel zorganizował domówkę... Trochę popiliśmy i... Minhyuk... jego kolega, który jest gejem... zmusił go do pocałunku. Najlepsze jest to, że Hyungwon nie protestował. Całował się z nim na moich oczach, a później upierał się, że mu się to bardzo podobało i że czuje się bi... Podczas jego urodzin stwierdziłam, że się zemszczę...
- Przespałaś się z jego przyjacielem będąc tego w pełni świadoma, podczas gdy Hyungwon jedynie pocałował swojego kolegę i to jeszcze będąc pod wpływem...- Jungyeon wzruszyła jedynie ramionami.
- Ze mną nie ma żartów.
- Jesteś żałosna... mam nadzieję, że Hyungwon w końcu cię pogoni i znajdzie porządną dziewczynę.
- Albo chłopaka.- odpowiedziała drwiąco idąc w stronę polany - Ahh... zapomniałabym!- odwróciłem się spoglądając na dziewczynę - Uważaj żeby nie dobrał ci się do dupy!- Jungyeon zaśmiała się biegnąc w stronę Dahyun. Co za podła laska... nie rozumiem po co Dahyun brała ich ze sobą wiedząc w jakich są teraz relacjach. Jeśli chodzi o Hyungwona, mój stosunek co do niego nie zmienił się po tym, czego się właśnie dowiedziałem. Jeśli pocałunek z przyjacielem utwierdził go w tym, że czuje się bi, to chyba dobrze. Jesteśmy już w takim wieku, że to już najwyższa pora, by się określić.
                    Na szczęście reszta dnia minęła nam dość szybko i nawet bezkonfliktowo. Dahyun co chwilę plotkowała z Jungyeon o nowościach w świecie k-pop'u, dzięki czemu mogłem spędzić trochę czasu z Hyungwonem. Rozmawialiśmy o książkach, muzyce, sporcie, naszych zainteresowaniach, planach na przyszłość... naprawdę z przyjemnością będę wracał do tego dnia. Pod wieczór gdy dziewczyny poszły nad wodę, by się wykąpać, ja wraz z Hyungwonem zajęliśmy się przygotowaniem ogniska.
- Aishh...- brunet syknął siadając na przygotowanym kocu.
- Aż tak cię boli?
- Trochę... ale zaraz mi przejdzie i ci pomogę.
- Nie ma mowy.- rzuciłem drewno w miejsce wyznaczone na ognisko, po czym kucnąłem przed przyjacielem biorąc w ręce jego kostkę - Nasmaruję ci ją tym żelem, który dał lekarz.
- Nie no... mogę to zrobić sam.
- Nie kłóć się ze mną.- wymieniliśmy się uśmiechami, po czym odłożyłem delikatnie jego nogę idąc do namiotu po apteczkę. W sumie nie muszę jakoś specjalnie przejmować się słowami Jungyeon... widać, że Hyungwon traktuje mnie jedynie jak kumpla i niczego więcej ode mnie nie oczekuje. Po zabraniu żelu i czystego bandaża wróciłem do chłopaka siadając przed nim po turecku - Połóż na mnie nogę.- gdy Hyungwon ułożył kostkę na mojej nodze zdjąłem ostrożnie opaskę, po czym zacząłem smarować obolałe miejsce. Brunet wzdrygnął się sycząc - Zimne?- uśmiechnąłem się unosząc brew.
- Strasznie... ale to dobrze.
- Mam nadzieję, że po tym przestanie cię boleć.- dawałem z siebie naprawdę wszystko wczuwając się w każdy ruch.
- Na pewno.- Hyungwon przygryzł wargę - A jak jeszcze mamy pić, to pójdę spać absolutnie znieczulony.- zaśmiałem się owijając kostkę bandażem.
- Jakby jednak coś się działo w nocy to przyjdź po mnie, okej?
- Nie będę cię budził.
- Hyungwon...
- Dobrze, nie denerwuj się.- włożyłem kostkę w opaskę ciesząc się ze swojej roboty.
- Gotowe.
- Dziękuję.
- Możemy zaczynać!- usłyszałem za plecami krzyk Dahyun. Przytaknąłem, po czym zacząłem znosić do ogniska najpotrzebniejsze rzeczy w postaci jedzenia, alkoholu czy talerzy. Bez zastanowienia zająłem też miejsce obok chłopaka zaczynając z nim od razu rozmowę. Zdezorientowana Dahyun usiadła naprzeciwko nas wraz ze swoją koleżanką. Noc mijała naprawdę przyjemnie. Alkohol lał się litrami, a nasza czwórka była w coraz to lepszych nastrojach - Mam pomysł!- Dahyun wstała trzymając w ręku butelkę soju - Zagramy w butelkę na pytania albo zadania!- wraz z Jungyeon przytaknęliśmy na ten pomysł, jednak Hyungwon jako jedyny nie pałał jakimś szczególnym optymizmem.
- Co z tobą?- zapytałem kładąc mu rękę na kolanie.
- Nie lubię takich zabaw.
- Daj spokój... pośmiejemy się, może być fajnie.- gdy dziewczyny usiadły bliżej nas zaczęliśmy kręcić butelką. Wiadomo... każdy na początku prosił o pytania gdyż bał się wyzwań ze strony przeciwników. Gdy wypadło na Jungyeon ta uśmiechnęła się pijąc kolejną porcję soju.
- Chcę wyzwanie!
- Wskocz na golasa do morza.- odpowiedziała roześmiana Dahyun.
- Żaden problem... i tak jedynym facetem, któremu się to może spodobać będzie Mark.- dziewczyna zdjęła z siebie ubrania biegnąc w stronę wody. Dahyun nagle posmutniała jednak mimo to starała się dobrze bawić. Westchnąłem spoglądając na pozbawionego jakichkolwiek chęci do życia Hyungwona.
- W porządku?- brunet skinął głową lekko się uśmiechając. Nagle usłyszeliśmy plusk.
- Zadanie zaliczone!- krzyknęła Jungyeon.
- Wracaj do nas i bawimy się dalej!- moja dziewczyna wzięła głęboki oddech spoglądając na Hyungwona - Przepraszam, że cię tu zaciągnęłam.
- Nie przepraszaj mnie... dzięki tobie poznałem Marka.- Dahyun uśmiechnęła się spoglądając na mnie z błyskiem w oku. Pewnie się cieszyła, że zająłem się jej przyjacielem gdy tego najbardziej potrzebował. Gdy wróciła do nas mokra dziewczyna, Dahyun otuliła ją ręcznikami, po czym pomogła jej się ubrać.
- To teraz kręce ja.- krótkowłosa usiadła na kocu kręcąc butelką. Pech chciał, że wypadło na mnie. Uśmiechnąłem się cwaniacko prosząc o zadanie - Pocałuj Hyungwona.
- Jungyeon, no co ty...- Dahyun jakby trochę oniemiała.
- Daj spokój skarbie... to tylko zabawa.- odpowiedziałem patrząc na zaczerwienionego chłopaka - Hyungwon...
- To nie zepsuje relacji między nami?
- Nie ma takiej opcji.- odpowiedziałem wbijając się w pełne, niezwykle słodkie wargi kolegi...

~c.d.n.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Mark&Hyungwon~cz.1[Odkryć siebie]

                      Końcówka wakacji. No cóż... dobre i to. Zostały nam jeszcze dwa tygodnie beztroskiej zabawy i absolutnego luzu. Stwierdziłem, że po maturze pójdę do pracy, a później pojadę gdzieś z moją dziewczyną. Przez 1,5 miesięca zarobiłem odpowiednią sumę pieniędzy by zabrać ją w fajne miejsce. Dahyun jednak uznała, że woli jechać pod namioty na Jeju. Jak wiadomo, my faceci jesteśmy strasznie ulegli i przytakniemy na wszystko, czego zapragną nasze kobietki. Zaproponowałem rezerwację miejsca na kempingu, jednak po dłuższych rozmowach uznaliśmy, że wolimy rozbić namiot w lesie, by poczuć trochę adrenaliny i dreszczyku.
Dzień przed wyjazdem. Spotkaliśmy się u mnie w mieszkaniu, by wspólnie spakować się na wyjazd.
- Skarbie, po co ci tyle tych rzeczy?- zapytałem unosząc w górę jej jedwabny sweterek - Jedziemy do lasu, a nie na pokaz mody.
- Wiem Oppa, ale zawsze chcę ładnie dla ciebie wyglądać.- uśmiechnąłem się podchodząc do dziewczyny, po czym delikatnie ją pocałowałem.
- Zawsze ładnie wyglądasz... a najładniej jak absolutnie nic na sobie nie masz.- Dahyun zaczerwieniła się uderzając mnie w ramię.
- Aaa Oppa, przestań! Zawstydzasz mnie!
- Wybacz kochanie.- zaśmiałem się wpakowując do walizki swoje rzeczy. Dziewczyna podeszła do mnie zagryzając wargę.
- Możemy o czymś porozmawiać?
- Wziąłem wszystko co trzeba.- mówiąc to przedstawiłem jej coś na wzór kosmetyczki z prezerwatywami i lubrykantami.
- Nie mówię o tym Mark.
- A o czym?
- Boo... zaprosiłam na wyjazd moich znajomych ze szkoły.
- Co takiego?- przyznam, że byłem szczerze zawiedziony tym wyznaniem - Kogo?
- Jungyeon i jej chłopaka...- westchnąłem wyciągając z szafy swetry.
- Szkoda, że wcześniej tego ze mną nie uzgodniłaś.
- Przepraszam Oppa... oni są naprawdę fajni. Z Hyungwonem na pewno się dogadasz.
- Wolałem spędzić ten czas z tobą.
- Spędzisz go ze mną!- oburzyła się nastolatka tupiąc nogą - Chcieli gdzieś pojechać to zaproponowałam im wyjazd z nami.
- Dobrze dobrze, już się tak nie denerwuj. Mam tylko nadzieję, że nie będą nam wchodzić w drogę.
- Nie będą, obiecuję!

*

                     Następnego dnia ruszyliśmy na Jeju gdzie mieliśmy się spotkać ze znajomymi Dahyun i wspólnie ruszyć na poszukiwanie miejsca na rozbicie namiotów. Strasznie cieszyłem się na ten wyjazd gdyż były to nasze pierwsze, wspólne wakacje. Jestem z Dahyun od pięciu miesięcy... tak wiem, świeżaki, ale jesteśmy do przodu z bardzo wieloma rzeczami, z którymi pary z bardzo długim stażem zwlekają w nieskończoność. 

- Ale tu pięknie!- zawołała podekscytowana Dahyun wysiadając z taksówki.

- Cieszę się, że ci się podoba.- podszedłem do niej całując ją w głowę, po czym zająłem się wyciąganiem walizek z bagażnika. W pewnym momencie usłyszałem szczebiot dziewczyny... musieli do nas dotrzeć Jungyeon z Hyungwonem. 

- Heeej, jak się cieszę, że już jesteście!- westchnąłem odwracając się do tyłu. Moja dziewczyna przytulała się z zupełnie obcą laską, podczas gdy jej chłopak miał dokładnie taką samą, zdezorientowaną minę jak ja. Zachichotałem podchodząc do wysokiego, nieziemsko przystojnego bruneta.

- Cześć... jesteś Hyungwon, mam rację?

- Tak.- chłopak ukłonił się podając mi rękę.

- Jestem Mark.- przedstawiłem się ściskając jego dłoń.

- Tak, wiem... Dahyun bardzo dużo nam o tobie opowiadała.

- Mam nadzieję, że same dobre rzeczy.- brunet o wyglądzie modela uśmiechnął się, zalewając się rumieńcem.

- Szczególnie wychwalała twoje wyczyny w łóżku.

- Co takiego...- poczułem się jak skończony idiota. Hyungwon poklepał mnie po ramieniu śmiejąc się.

- Nie jeden koń mógłby pozazdrościć ci takiego zdrowia.

- Przestań.- prychnąłem idąc w stronę samochodu, który miał nas zawieźć do lasu. Co za bezczelny, pewny siebie typ. Wygląda na sympatycznego, ale czuję, że coś się kryje za tą zasłoną. 

- Oppa, poznałeś już Hyungwona?- obok mnie stanęła rozpromieniona Dahyun trzymająca za rękę swoją przyjaciółkę.

- Tak...- odwróciłem się w ich stronę lekko się uśmiechając - Jestem Mark, miło mi.

- Jungyeon.- krótkowłosa dziewczyna ukłoniła się posyłając w moją stronę szeroki uśmiech.

- Wsiadajcie.- rzuciłem spoglądając na Hyungwona, który właśnie odpalał papierosa. Westchnąłem ponownie do niego podchodząc - Gaś to i siadaj za kółkiem.

- Daj mi dwie minuty... dokończę go.

- Dobra... daj mi jednego.- burknąłem wyciągając rękę w jego stronę. Brunet uśmiechnął się częstując mnie papierosem - Dzięki.- gdy zaciągnąłem się dymem Hyungwon westchnął spoglądając na Morze Chińskie.

- Wyluzuj Mark... jesteśmy tu na wakacjach i wolałbym się z tobą nie kłócić.- spojrzałem na niego unosząc brwi, jednak ten nawet nie drgnął - Musimy jakoś się zjednoczyć żeby przetrwać wakacje z dwoma babami.- po dokończeniu tego zdania spojrzał na mnie uśmiechając się. Zaśmiałem się rzucając peta na ziemię.

- Myślisz, że będzie tak źle?

- Ja to wiem.- chłopak zgasił papierosa wyciągając tym samym kluczyki do auta - To jak?

- Może i masz rację.- uśmiechnęliśmy się ściskając sobie dłonie. W sumie taka męska solidarność podczas takiego wyjazdu będzie nam potrzebna. Po wejściu do samochodu Hyungwon odpalił silnik kierując się w stronę lasu. Dziewczyny siedzące z tyłu auta rozmawiały o comebacku VIXX niesamowicie przy tym piszcząc.

- Boże, jak Leo tam seksownie wygląda... przecież jak to zobaczyłam, myślałam, że umrę.

- Leo? Ja głównie skupiałam się na liderze... zwłaszcza jak na koniec stał mokry od tego deszczu.- kolejny pisk.

- Skarbie... możecie troszkę ciszej?- spojrzałem na Dahyun lekko się uśmiechając.

- Oppaaa... jak mam być ciszej, jak Leo jest tak niesamowity?

- To może Leo powinien zostać twoim chłopakiem, co?- cisza. Dziewczyna nadymała policzki wyglądając przez okno - Podziwiaj widoki myszko.

- Dobrze...- zerknąłem na Hyungwona, którego usta formowały się w lekki uśmiech. Zagryzłem wargi, by nie wybuchnąć śmiechem, po czym zamknąłem oczy ciesząc się upragnioną ciszą. Jechaliśmy około 20 minut. Po tym czasie brunet zjechał na leśną ścieżkę prowadzącą do... no właśnie. Jechaliśmy w zasadzie w nieznane i to było w tym wszystkim najlepsze. 

- Wiesz dokąd jedziemy?- spojrzałem na kierowcę, który z lekkim przerażeniem w oczach prowadził auto w coraz to ciemniejszy las.

- W sumie to nie.- uśmiechnął się rozglądając się za jakąś polaną.

- Mark, ja się boję.- pisnęła Dahyun łapiąc mnie za rękę.

- Przecież chciałaś wakacje rodem z horroru to proszę bardzo... jako mężczyźni spełniamy twoje marzenie.- wymieniliśmy się z Hyungwonem spojrzeniami szeroko się uśmiechając.

- Widzę, że od początku zaczęliście się ze sobą dogadywać.- wtrąciła Jungyeon pomagając swojemu chłopakowi w znalezieniu miejsca.

- To chyba dobrze.- burknął Hyungwon, czym potwornie mnie zaskoczył. Jego dziewczyna też nagle zamilkła, a ja lekko oszołomiony spojrzałem na Dahyun, która uspokoiła mnie dając mi wyraźnie do zrozumienia, że później mi wszystko wytłumaczy. Jechaliśmy w ciszy przez kolejne 10 minut. W pewnym momencie dojechaliśmy do niewielkiej polany otoczonej gęstym, ciemnym lasem. Nieopodal znajdował się pomost wchodzący w Morze Chińskie... miejsce wręcz idealne. Cisza, spokój, zero ludzi... o to nam właśnie chodziło - Podoba się państwu?

- Jak najbardziej.- wysiadłem z samochodu zaciągając się świeżym powietrzem - Aishh... idealnie.- po chwili podbiegła do mnie Dahyun wtulając się we mnie.

- Ale będzie fajnie.

- Mam taką nadzieję.- odpowiedziałem całując ją w czoło.

- To co gołąbeczki?- Hyungwon otworzył bagażnik wyciągając z niego namioty oraz walizki - Rozbijamy namioty i zabieramy się za ognisko?

- Jasne!- Dahyun złapała za nasz namiot szukając odpowiedniego miejsca - Chodź Oppa!- zaśmiałem się idąc w jej stronę.

- Idź z Jungyeon na pomost... my się wszystkim zajmiemy.

- Chcę pobyć z tobą.- dziewczyna wyciągnęła z worka gwoździe służące do przymocowania namiotu - A właśnie... wiesz o co chodziło wtedy w samochodzie?

- No właśnie nie.

- Jungyeon i Hyungwon mają kryzys...- szepnęła patrząc czy nikt nas nie słucha -Ten wyjazd ma im pomóc.- westchnąłem czochrając jej włosy.

- Jeśli ich związek się rozpada to żaden wyjazd im nie pomoże.

- Ale Oppa...

- Możesz się starać jak chcesz, ale jeśli oni nie będą chcieli naprawić swojego związku, to nic im już nie pomoże.

- Z tego co wiem, po tym co wywinęła Jungyeon, Hyungwon chciał kilka razy od niej odejść, ale ostatecznie tego nie zrobił...

- Pewnie go szantażowała, mam rację?

- Może i tak...

- No właśnie... a swoją drogą co takiego zrobiła?- zapytałem zaczynając rozkładać namiot.

- Zdradziła go z jego najlepszym przyjacielem Jooheonem...

- Co takiego?- oburzyłem się przytwierdzając namiot do ziemi - Musi ją bardzo kochać skoro wciąż z nią jest.

- Albo ona wie jak sprytnie na nim zagrać...- wyprostowałem się podchodząc do siedzącej na pniu dziewczyny.

- Ty coś wiesz...

- Y y... nie chcę się już w to wtrącać.

- Słusznie... ale jeśli ona go wykorzystuje i nim pogrywa, nie bierz jej strony.

- Ale...

- Proszę cię... tak będzie lepiej dla Hyungwona. 

- Dobrze.- uśmiechnąłem się nachylając się do dziewczyny.

- Dawaj buziaka.

- Ale zobaczą...

- I co z tego?- uśmiechnąłem się cmokając pospiesznie dziewczynę, czym wywołałem spore rumieńce na jej twarzy - Zobacz... jak ci się podoba nasz domek?

- Super!- Dahyun wstała cmokając mnie w policzek - Jesteś najlepszy.

- Wnieś torby do środka, a ja pogadam z Hyungwonem.

- Dobrze.- wtedy też z namiotu obok wyszła Jungyeon. Gdy mnie zobaczyła uśmiechnęła się delikatnie idąc w stronę naszego namiotu.

- Mogę pogadać z Dahyun?

- Jasne... ja właśnie szedłem do Hyungwona.- dziewczyna uśmiechnęła się znikając w moim namiocie. Westchnąłem podchodząc do bruneta, który rozpakowywał rzeczy wnosząc je do namiotu - Jak tam?

- O...- chłopak spojrzał na mnie uśmiechając się - Rozpakowuję się... zaraz pójdę do lasu po drewno na ognisko.

- Pójdę z tobą.- uśmiechnąłem się kucając obok niego. Brunet odwzajemnił uśmiech siadając obok mnie.

- Zapalisz?

- W sumie chętnie.- gdy poczęstował mnie papierosem spojrzałem na pomost i na lekko zachodzące słońce - Przejdziemy się?- kilka minut później staliśmy na drewnianym moście paląc w ciszy papierosy.

- Wiesz... zazdroszczę ci.- spojrzałem na niego wypuszczając dym.

- Czego?

- Tak idealnego związku...- owszem... chciałem poruszyć ten temat, ale nie tak szybko. Mimo, że o wszystkim wiedziałem, wolałem udawać teraz głupa.

- Co jest nie tak z twoim?

- Jungyeon mnie zdradziła...- chłopak wzruszył ramionami zaciągając się dymem - W sumie nie wiem dlaczego ci o tym mówię... chyba po prostu muszę się wygadać.

- Śmiało.- usiadłem zachęcając go, by usiadł obok mnie. Gdy to zrobił westchnął wpatrując się w taflę wody - Jak to cię zdradziła? Jak się o tym dowiedziałeś?

- Gdy robiłem urodziny przyszło kilku moich przyjaciół... Jungyeon przyprowadziła koleżanki... wszystko wydawało się być idealnie. Na drugi dzień zachowywała się dość dziwnie, ale jakoś specjalnie na nią nie naciskałem...- Hyungwon spojrzał na mnie oblizując pełne wargi - Dopiero kilka dni później zadzwonił do mnie przyjaciel. Powiedział mi o zdradzie, bo targały nim ogromne wyrzuty sumienia...- westchnąłem klepiąc go po plecach.

- Dlaczego nadal z nią jesteś? Kochasz ją?- cisza. Hyungwon zamyślił się wkładając ostrożnie stopy do zimnej wody.

- Szczerze mówiąc to nie...- zamurowało mnie. W sumie nie takiej odpowiedzi się spodziewałem i nie za bardzo wiedziałem, co mam odpowiedzieć.

- Po co w takim razie ten wyjazd...

- Dahyun nas na niego namawiała... powiedziała, że ma świetnego chłopaka, którego muszę poznać. Stwierdziła, że na pewno będziesz w stanie mi odpowiednio doradzić co dalej.

- No cóż... wiesz... moim zdaniem powinieneś się z nią rozstać. Znajdziesz lepszą... przede wszystkim wierną dziewczynę.

- Może i masz rację... póki co jednak muszę jakoś przetrwać z nią te 10 dni...

- No tak... spanie w jednym namiocie musi być dość nieprzyjemne.

- Dokładnie... będę raczej spał w samochodzie.

- No coś ty...

- Ale to żaden problem... złożę tylne siedzenia i będę miał miejsca a miejsca.- odpowiedział lekko się uśmiechając. Szkoda mi go... Czuję, że ten wyjazd jest dla niego sporym wyzwaniem i katorgą. Muszę poważnie porozmawiać z Dahyun. Wiem, że chciała dla nich dobrze, ale nie powinna była ingerować w ich prywatne, bardzo poważne sprawy. A co do Jungyeon... najchętniej utopiłbym laskę w morzu... jak można być tak podłym i nieczułym? Muszę dać z siebie wszystko, by pobyt na Jeju był dla Hyungwona przyjemnością i rozpoczęciem nowego życia. 

~c.d.n.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------