Ostatnio w mojej klasie wybuchła żywa dyskusja na temat homoseksualizmu. Osobiście bardzo lubię rozmowy na ten temat. Lubię się po prostu wypowiadać na tematy dotyczące "mniejszości". No więc.... jak to zwykle bywa mój głos był przeciwko 23 innym osobom, które twierdziły, że homoseksualizm to choroba i należy to leczyć zamykając ludzi w różnych ośrodkach. Oczywiście chłopcy zafascynowani byli wizją lesbijek i stwierdzili, że nie mają nic przeciwko nim. Ku mojemu zdziwieniu tego samego zdania były moje koleżanki. Jak to powiedziała jedna z nich: "lesby jeszcze jakoś strawię....ale pedałów...nie ma takiej opcji".Właśnie...dlaczego ludzie mają problem z zaakceptowaniem gejów ? I właśnie to samo pytanie zadałam w klasie. Odpowiedź była oczywista "bo to jest chore", "gejów trzeba tępić", "pchanie w dupę jest obleśne". Jako że nie zabieram nigdy głosu w klasie...taką już jestem osobą, to tym razem nie wytrzymałam i zaczęłam swój wywód na temat szacunku do osób homoseksualnych. Najbardziej dałam upust emocjom, kiedy usłyszałam, że "pedały" i "lesby" nie powinny adoptować dzieci. Moje zdanie na ten temat jest takie, że lepiej żeby dzieci wychowywały się w domu, z rodzicami, niż w domu dziecka. Nie ważne czy to są geje czy lesbijki dadzą tym dzieciom miłość i kochający dom. Oczywiście zostałam zgnieciona przez jedną z koleżanek, która stwierdziła, że takie pary adoptujące dziecko tylko je wykorzystują i gwałcą....Bardzo mnie denerwują takie bezpodstawne zarzuty, przez co wybuchła między nami ostra kłótnia. Powiedziałam jej, że w tradycyjnych rodzinach, czyli mama, ojciec, dziecko, również zdarzają się incydenty z molestowaniem i gwałtami. Co usłyszałam ? "nie....takie rzeczy dzieją się tylko w rodzinach homo, a najczęściej pedalskich ". Krew mnie zalała, a ręce opadły po samą ziemię, ale się nie poddawałam. Powiedziałam im wprost, że jestem osobą bardzo tolerancyjną i homoseksualizm nie jest dla mnie niczym niezwykłym, nie wytykam tych ludzi palcami i moim zdaniem powinni żyć tak jak osoby heteroseksualne. Co usłyszałam ? "jesteś pewnie lesbą, dlatego tak ich bronisz". A nawet jakbym była, to co z tego ? Ja jestem osobą biseksualną i się tego nie wstydzę. A jakie jest Wasze zdanie na ten temat ? Czekam na odpowiedzi w komentarzach ;*
Thriller i do dormu.... boże te koncerty mnie wykańczały. Myślałem jedynie o tym żeby wskoczyć do wanny, a później do ciepłego łóżka....na 4 godziny....i znowu do pracy. Eh, zawsze coś.
Okej...okrzyki, piski, brawa....już mnie tu nie ma. Jako pierwszy wyparowałem ze sceny i ruszyłem w stronę garderoby.
- SungJae a ty gdzie ?- ktoś mnie złapał za rękę. Ah tak...nasz kochany menadżer, który zapewne wymyślił rozdawanie autografów, konferencje i spotkanie z fanami. - Jestem zmęczony i chcę już iść do dormu. - A autografy ? - Nie dzisiaj.- wyrwałem mu rękę i ruszyłem do garderoby. Od razu rzuciłem się do szafki, wyciągnąłem ubrania i zacząłem się przebierać. Kąpiel, zmycie makijażu...to już w dormie. W pewnym momencie poczułem na swojej talii czyjeś ręce. - Dokąd to ?- był to Ilhoon...boże wszyscy się dzisiaj na mnie uwzieli. Czego on teraz jeszcze chciał. - Do dormu. A przed wami jeszcze cudowne dwie godziny rozdawania autografów. - rzuciłem i ściągnąłem koszulkę. Ilhoon popatrzył na mnie ponętnym wzrokiem i przygryzł wargi. -Yyy....Ilhoon... - Hmm ?- po tych słowach przejechał mnie wzrokiem od stóp do głów i spojrzał na moje usta. - Co ty robisz ? - Patrzę sobie.- uśmiechnął się, złapał mnie za ręce i przyłożył do lodowatej ściany. - Ogarnij...chcę już jechać do dormu. - Zaraz pojedziesz, spokojnie.- wyszeptał, po czym zbliżył się do mnie i delikatnie musnął moje usta. Co on odwala ?! - Co ty robisz ?!- odepchnąłem go i zacząłem się szybko ubierać. - SungJae...porozmawiajmy, proszę. - Nie mamy o czym.- po tych słowach pchnąłem go z bara i biegiem ruszyłem do vana, który zawiózł mnie prosto do dormu. Dlaczego byłem do niego tak nastawiony ? Kiedyś byliśmy razem, ale któregoś dnia zaliczył panienkę i zrobił jej dziecko...to znaczy myśleliśmy, że to jego. Jak się okazało laska spała z wieloma chłopakami, a dziecko było jakiegoś kolesia z japońskiej mafii. Ciekawie, nie powiem. Cały czas czułem coś do Ilhoona, ale skoro już mnie raz zdradził, może to zrobić po raz drugi. Z taką myślą wszedłem do dormu, ruszyłem do łazienki i od razu wskoczyłem pod ciepły prysznic. Stałem w kabinie z zamkniętymi oczami i cieszyłem się ciepłymi stróżkami spływającymi po moim zmęczonym i spiętym ciele. Sam nie wiem dlaczego zacząłem wspominać cudowne i pełne namiętności i pożądania chwile z Ilhoonem. Każde nasze zbliżenie było niesamowicie zachłanne i pełne pragnienia. Kochaliśmy się tak, jakby na drugi dzień świat miał się skończyć. Chłopaki nie raz nas upominali żebyśmy się trochę hamowali i byli ciszej...na samą myśl o tym uśmiechnąłem się pod nosem, a moja ręka powędrowała na krocze. Łał...byłem bardziej podniecony niż myślałem. Ująłem pobudzonego członka i zacząłem powoli ruszać ręką. - Pomóc ci skarbie ?- fuck...to było do przewidzenia, że po akcji w garderobie Ilhoon pojedzie za mną do dormu. - Nie... poradzę sobie.- chłopak jednak jak zwykle olał to co mówię, rozebrał się ukazując swoje idealne i gorące ciało i wszedł pod prysznic.
- Chętnie się nim zajmę.- uśmiechnął się, klęknął i po chwili poczułem na członku ciepłe wargi Ilhoona. Z moich ust wydobył się stłumiony jęk, a ręka złapała za jego bujne włosy. Ilhoon delikatnie pieścił ustami mojego penisa, a rękoma głaskał moje drżące uda. Po mojej głowie chodziły jedynie słowa "boże weź już go do ust". Byłem niesamowicie podniecony. Kolana uginały mi się co chwilę a jęki były coraz głośniejsze. Ilhoon idealnie to wyczuł, bo już po chwili moja męskość znalazła się w jego gardle i pieszczona była jego zwinnym językiem. Trzymałem go za włosy dociskając go do swojej miednicy, a drugą ręką próbowałem się złapać czegokolwiek żeby z podniecenia nie upaść. Po chwili chłopak wyciągnął penisa z ust. Jego wargi pieściły i ssały jedynie jego końcówkę, a zaciśnięta na nim ręka ruszała się płynnymi ruchami doprowadzając mnie do szaleństwa. Wydałem z siebie głośny krzyk i doszedłem Ilhoonowi na twarz. Było mi niesamowicie dobrze. Chciałbym, aby ta chwila trwała wiecznie. Opadłem na ziemię, zamknąłem oczy i głęboko oddychałem. Chłopak zbliżył się do mnie i delikatnie pocałował. - Brakowało ci tego, prawda myszko ?- skinąłem twierdząco głową i zacisnąłem rękę na jego włosach z tyłu głowy. - Porobimy coś jeszcze ? - N...nie ...nie mam siły.- wyszeptałem i popatrzyłem na niego przymrużonymi oczami. - Kocham cię takiego podnieconego.- wyszeptał i wtulił mnie w swoje idealne ciało, które tak bardzo kochałem. Jak to się mówi ?... nie wchodzi się dwa razy do tej samej rzeki ? Chyba tak. Ja jednak do tej rzeki mogłem wchodzić wielokrotnie do końca życia. Jakby nie patrzeć chyba wciąż mu na mnie zależało.
Wreszcie jutro nadejdzie ten piękny dzień. Ja i Nichkhun się pobierzemy. Bardzo długo na to czekałem...można powiedzieć, że od początku naszego związku, czyli...2 lata. Właśnie leżałem na łóżku z naszą papugą Kyu. Była takim naszym synkiem. Umiała mówić, parzyć herbatę,a nawet robić naleśniki. Chciałem teraz być z moim narzeczonym,ale pozwoliłem mu się wybawić i puściłem go na imprezę z kolegami, tzw. "wieczór kawalerski". Właśnie karmiłem Kyu owockami, kiedy nagle do pokoju wpadł Nichkhun z pięcioma kolegami. Byli nawaleni do nieprzytomności. - Rozbieraj się skarbie !!- krzyknął mój kochany i na mnie usiadł. Czuć było od niego okropny zapach wódki. - Nichkhun co ty robisz ?- zapytałem go nieco przestraszony,bo jego koledzy już zaczęli mnie rozbierać. - Zabawimy się przed ślubem ! - Mieliśmy przecież umowę...- nigdy jeszcze nie uprawialiśmy seksu. Podczas nocy poślubnej miał być nasz pierwszy raz. - Nichkhun nie pierdol, rozbieraj go !- krzyknął jeden z kolegów i zaczął szarpać mnie za krocze. Do oczu napłynęły mi automatycznie łzy. Było to strasznie upokarzające i bardzo mnie bolało. W tym samym czasie reszta chłopaków rozebrała mnie całkowicie i stanęli dookoła łóżka. - Skarbie proszę cię nie rób tego...- płakałem jak bezbronne dziecko. W sumie to niewiele mogłem zrobić. Nagle dwóch towarzyszy mojego narzeczonego złapało mnie za nogi i rozszerzyli je z całej siły. Bałem się nawet odezwać słówkiem. - Zostawić tata !- zawołał Kyu "napadając" na jednego z chłopaków i dziobiąc go po głowie. Ten w złości jednak nie wiedział co robi...złapał go i rzucił z całej siły o ścianę. Wtedy już nie wytrzymałem i zacząłem się szarpać. - Co ty mu zrobiłeś ?! Nichkhun zrób coś !! - Oj myszko, nic mu nie będzie... teraz się troszkę pobawimy.- po tych słowach wszyscy się rozebrali, pokazując swoje obleśne ciała. Wtedy dwóch mnie podniosło i postawiło pod ścianą. Mój przyszły mąż natomiast złapał mnie za biodra i wszedł we mnie z całej siły. Czułem jak po nogach spływają mi ciepłe strużki krwi. Ból był nie do opisania....czułem się tak jakby miliony noży i igieł rozrywały moje wejście. Cały czas jednak myślałem o Kyu, który w bezruchu leżał pod ścianą. - Dawaj go na ziemię, to mi machnie loda !
Nichkhun cisnął mną o ziemie i już po chwili czułem w ustach obleśne, wielkie przyrodzenie jednego z jego kolegów. Czułem jak obiad podchodzi mi do gardła. Chciałem żeby ten koszmar już się skończył. Przecież jutro miał być najlepszy dzień w moim życiu...byliśmy z Nichkhunem tacy w sobie zakochani...uważani za wzór pary, a teraz ? Gwałcił mnie w bestialski sposób jak zwierzę.
Jedna męka za mną....przynajmniej tak myślałem. Chłopak wyciągnął ze mnie penisa i poklepał po twarzy. - Dobra robota, dziwko...do czegoś się jednak nadajesz...- "dziwko" ? Rzeczywiście po tych słowach zacząłem się tak czuć. Nie wytrzymałem presji i obrzydzenia i zwymiotowałem. Prosto pod nogi jednego z chłopaków. Brunet popatrzył na mnie ze złością i uderzył z całej siły w twarz. - Moja kolej....ja już mu kurwa pokażę....- po tych słowach odepchnął zadowolonego Nichkhuna i wszedł we mnie. W tym czasie jego poprzednik doszedł mi na twarz. Znów zwymiotowałem i zacząłem płakać. Już nie miałem siły...nie miałem siły płakać, krzyczeć, stawiać się im...nie miałem siły na nic....chciałem jedynie żeby ten ból się już skończył. Chciałem żeby to był tylko zły sen... Zadawany w bardzo brutalny sposób ból był tak silny, że nie wytrzymałem i zemdlałem.
Obudziłem się ....sam dokładnie nie wiem kiedy...Leżałem w kałuży krwi, zalepiony spermą chłopaków. Nie wiedziałem co się w okół mnie dzieje. Nagle poczułem na sobie pazurki Kyu. - Tata ból ? - N...nie...- odetchnąłem z ulgą gdy zobaczyłem,że nic mu nie jest. - Dostać wiadomość..
Wstałem z wielkim trudem i spojrzałem na telefon. 74 nieodebrane połączenia od Chansunga, jego przyjaciela z zespołu. Trzęsącą się ręką wybrałem numer i do niego oddzwoniłem. - Leo dlaczego nie odbierasz ?! - Spałem.... - Muszę ci coś powiedzieć, tylko się nie denerwuj.... - Co... - Nichkhun...on....miał wypadek.... - Gdzie on jest ?! - Leo... on.....on nie żyje....tylko spokojnie...
Telefon wypadł mi z ręki, a kolana ugięły się jak pod wpływem ogromnego ciężaru. Przecież jutro mieliśmy się pobrać i być ze sobą szczęśliwi do końca życia...Zapomniałem już o ogromnej krzywdzie jaką mi wyrządził...o tym,że kilka godzin temu potraktował mnie jak dziwkę z przyulicznego burdelu. Wszystko bym mu wybaczył bo go kochałem....i będę kochać do końca życia....dlaczego ktoś na górze musiał mi go zabrać....
Zimowy wieczór, a ja jak to zwykle bywało od ponad trzech miesięcy siedziałem w dormie Super Junior w objęciach mojego kochanka Ryeowooka.
- Powiedziałeś mu ?- zapytał cicho Wooki, głaszcząc mnie po klacie i co chwila całując w kark. - Jeszcze nie.... nie wiem, jak mam to zrobić. - Wiesz, że prędzej czy później się dowie. - Wiem skarbie.... ale ciężko mi powiedzieć, że z nim zrywam po dwóch latach związku. - KyungSoo... jakbyś go naprawdę kochał nie byłbyś teraz ze mną. - Wooki miał racje.. od jakiś kilku miesięcy Kai strasznie mnie zaniedbywał, a ja potrzebowałem kogoś kto by mi powiedział coś miłego, kto by mnie przytulił, pocałował....chyba każdy człowiek tego potrzebuje. Za każdym razem gdy z nim rozmawiałem widziałem w jego oczach miłość do mnie, ale to,że mnie kocha powiedział mi może ostatnio...z cztery miesiące temu. Ryeowook natomiast mówił mi to codziennie po kilka razy, aż do znudzenia. Ciągle mnie przytulał, całował... w łóżku był rewelacyjny...chociaż Kai też miał niezłą wprawę. - Dzisiaj z nim o tym pogadam...obiecuję. - odwróciłem głowę w stronę Wookiego i go pocałowałem. Aish, jego usta były takie miękkie i delikatne... najchętniej bym się w ogóle od nich nie odrywał. Hyung delikatnie odwzajemniał moje pocałunki, a jego ręka zjechała na mojego już pobudzonego członka. - Misiek, co ty z nim masz ?- zachichotał chłopak i mi go delikatnie masował. - Ojj wiesz, że zawsze przy tobie wariuje... - No wiem wiem.- Wook uśmiechnął się i zaczął mi rozpinać spodnie. Jednak w tym momencie dostałem sms'a od Kaia. <- Gdzie jesteś skarbie ? -> No na zajęciach, jak codziennie...będę za 20 minut. <- Dobrze, to czekam - Muszę już iść...- westchnąłem i schowałem telefon. - Kai już tęskni ? - Weź....to nie jest śmieszne...zwłaszcza,że chcę mu dzisiaj o nas powiedzieć.- wstałem i zacząłem się ubierać. - Przyjedziesz do mnie po wszystkim ?- zapytał hyung tuląc mnie od tyłu i całując w ucho. - Nie będę miał wyjścia.. wiesz jaki jest Kai...od razu mnie wyrzuci z domu.
- Jakby coś było nie tak daj znać, to po ciebie przyjadę. - Dobrze myszko... narazie. - szybko go cmoknąłem i wybiegłem z dormu jak poparzony. W drodze do mieszkania myślałem o tym jak zacząć rozmowę z Kaim... jak przyznać się do romansu....zdradzam go już od ponad trzech miesięcy...
Wszedłem do mieszkania.... na kanapie w salonie leżał Kai z miską swoich ulubionych kukurydzianych chrupków. Od razu coś mnie ścisnęło za serce. - Hej myszko. - przywitał się ze mną i przesłała całusa. - Leć do wanny i coś sobie obejrzymy.
Boże jak ja mam zacząć tą rozmowę... przecież mimo to, że byłem z Wookim, bardzo też kochałem Kaia. Usiadłem na fotelu stojącym koło kanapy i spojrzałem na chłopaka. - Musimy porozmawiać...- Kai usiadł i spojrzał na mnie swoimi cudownymi, brązowymi oczami. - Boże, coś się stało ? - Nie... to znaczy tak... cholera nie wiem od czego zacząć... - D.O jesteś chory ? O co chodzi ? - Kai mam kogoś od ponad trzech miesięcy...
Popatrzyłem na chłopaka. Siedział w bezruchu i wpatrywał się we mnie ze łzami w oczach. - Jak to...- jego głos drżał, a po policzkach spływały łzy. Czułem jakby coś we mnie pękło na milion kawałków. - Zaniedbywałeś mnie...czułem się cholernie samotny no zrozum... jest mi strasznie ciężko,ale kocham Ryeowooka i to z nim chcę być. On ma zawsze dla mnie czas. Często mnie przytula, mówi, że mnie kocha, a ty co ? Nic tylko telewizor, chrupki i no..od czasu do czasu gdzieś wychodzisz,ale nigdy mi nie mówisz gdzie... może też kogoś masz...jeśli tak to sprawa byłaby załatwiona... - Naprawdę myślisz, że mógłbym cię zdradzić ?- widok zapłakanego Kaia doprowadzał mnie do tak okropnego stanu, że nawet nie byłem w stanie go opisać. - Jongin myślę, że byłbyś do tego zdolny...
Kai wstał i poszedł do naszej sypialni. Wrócił z niej po około dwóch minutach i wręczył mi jakiś stos papierów, z których w sumie niewiele rozumiałem.
- Co to jest ? - Moje wyniki badań.. - Jakich badań ?- podniosłem na niego moje wielkie oczy, które ze zdziwienia otworzyły się jeszcze bardziej. - Mam raka... został mi jakiś miesiąc... chciałem go dobrze wykorzystać z tobą,ale w sumie nie ma co... skoro sobie znalazłeś kogoś z kim jesteś naprawdę szczęśliwy to chyba powinienem się cieszyć prawda ? Zawsze zależało mi na twoim szczęściu. - mimo wielkiego bólu jaki teraz przeżywał uśmiechnął się do mnie i otarł łzy z policzków. - Dlaczego mi nic nie powiedziałeś ?- teraz to ja zacząłem płakać....czułem się jak ostatni dupek...jak ja mogłem zrobić mu coś takiego... - A co to by zmieniło.... teraz nie płacz, bo znalazłeś sobie kogoś z kim będziesz szczęśliwy do końca życia... ja się tam cieszę... tylko przyjdź chociaż na mój pogrzeb. - Kai uśmiechnął się, pocałował mnie w czoło i poszedł do pokoju. Nie wiedziałem co mam zrobić.... być z nim do końca czy tak po prostu odejść do Ryeowooka... <- Wooki nie wiem co mam zrobić... -> Powiedziałeś mu ? <- Tak... ma raka i za miesiąc umrze.. -> Zostań z nim... z resztą rób jak uważasz. <- Ale ja chcę być z Tobą -> Odpowiedz sobie na pytanie, którego kochasz i z którym chcesz być...
Hyung miał rację. Wstałem i poszedłem do sypialni, w której siedział Kai. Chłopak siedział na łóżku i patrzył przed siebie. W ręce trzymał zapisaną kartkę. - Co to jest ? - Hmm ?- szatyn podniósł na mnie oczy i lekko się uśmiechnął. - Aaa to...lista rzeczy, które chciałem z tobą zrobić. - Mogę zobaczyć ? - Pewnie....tylko po co...- Kai dał mi kartkę, a po jego policzkach zaczęły spływać łzy.
Nie wiedziałem,co mam zrobić. Żeby uniknąć widoku mojego byłego spojrzałem na listę.
1. Oświadczyć się KyungSoo
2. Pobrać się
3. Umrzeć jako szczęśliwy i spełniony człowiek
- Kai... - Nic nie mów... -chłopak wyrwał mi kartkę, podarł ją i wyrzucił do śmietnika. Następnie wyciągnął z szafy torby i zaczął mnie pakować. - Co ty robisz ? - Pakuję cię... przecież już nie będziesz tutaj mieszkał.... za miesiąc to miejsce się zwolni to będziesz mógł tu śmiało zamieszkać z Ryeowookiem. - Ale Kai... - Chciałem ci się oświadczyć, pobrać się z tobą, przeżyć szczęśliwie te ostatnie 30 dni życia. Nie było mnie przy tobie bo chodziłem do szpitala na badania, myślałem, że jeszcze uda się mnie jakoś odratować, ale było już za późno. SM już wie, że umrę i szukają nowego członka... ma być bardzo podobny do mnie, to może się zaprzyjaźnicie.. zadzwonisz po Wookiego czy mam cię odwieźć ? - Już na mnie czeka...- nie mogłem dłużej tego słuchać. Jak mogłem być aż takim idiotą ?! - Trzymaj się...- Kai wręczył mi torby i poszedł do kuchni. Wyszedłem z mieszkania bez słowa....tak po prostu.... Zszedłem na dół. Pod blokiem czekał już na mnie uśmiechnięty Wooki. - I jak ? -zapytał biorąc ode mnie torby. - Super..- lekko się uśmiechnąłem i wsiadłem do samochodu. Dopiero teraz do mnie dotarło jak bardzo kocham Kaia i jak bardzo spiepszyłem sobie życie. Z drugiej strony nie byłem na tyle dojrzały żeby podjąć się opieki nad nim. Teraz przyszło mi tylko przecierpieć ten miesiąc, pożegnać Kaia i żyć z Wookim...tylko, że życie u boku Hyunga będzie pełne cierpienia i tęsknoty za Kaim...Miałem ochotę się zabić i odejść razem z moją pierwszą, prawdziwą miłością...
