SungJong & KyuHyun

   
         Dwie różne osobowości. Jeden sportowiec, drugi dusza artysty. Mimo to ich drogi zeszły się i żyli już od 3 lat w szczęśliwym związku.

<- SungJoooong, melduj jak tam zawody. - Kyu mimo ogromu pracy i ciągłego biegu zawsze pamiętał o ważnych wydarzeniach w życiu swojego chłopaka.
-> Zgaduj :)
<- Wiedziałem....kolejny puchar wieziesz do domu ?
-> Zgadza się, mam 1 miejsce :D 
<- Gratuluję skarbie ;* 
-> Dziękuję :* o której zaczynasz musical ?
<- o 20. Ale jedź już do domu i odpocznij.
-> Zwariowałeś ? Lecę wziąć prysznic i do ciebie jadę.
<- Myszko nalegam...cały dzień jeździłeś po tym żwirze 
-> grrr to żużel małpo. Niedługo będę ;*

KyuHyun uśmiechnął się pod nosem i odłożył telefon. W tym samym momencie podszedł do niego jego przyjaciel -Sungmin.
- I co ? Zrobisz to dzisiaj ?- zapytał wystawiając rząd śnieżnobiałych zębów.
- Myślę, że tak...ale strasznie się stresuję.
- Rozumiem cię doskonale...pamiętam jak ja to robiłem z RyeoWookiem...myślałem,że serce wyskoczy mi z piersi.
- No właśnie...i teraz zamiast myśleć o musicalu myślę o tym jak to zrobić, żeby wyszło perfekcyjnie. 
- Uwierz mi,że jakbyś tego nie zrobił, SungJong i tak będzie bardzo szczęśliwy. 
- Pewnie masz racje... - chłopak westchnął i spojrzał na przyjaciela - Słyszysz ?
Sungmin nastawił uszy i po chwili zachichotał.
- Ale ci serce wali...wyluzuj troszkę.
- Łatwo ci mówić.
- Ooo cicho...SungJong przyjechał.
Do garderoby wszedł nieśmiałym krokiem wysoki,szczupły chłopak. Kłaniał się każdemu kogo spotkał i obdarowywał ich swoim czarującym uśmiechem. W końcu podszedł do Kyu i go pocałował.
- Hej skarbie.
KyuHyun uśmiechnął się i wziął swojego chłopaka na ręce.
- Gratuluję pierwszego miejsca...jestem z ciebie bardzo dumny.
- Przestań...to nic takiego.
- Oj już nie kokietuj. 
Sung zachichotał i cmoknął chłopaka w nos.
- Puszczaj mnie misiek.- brunet spełnił prośbę ukochanego. Następnie wręczył mu bilet i założył włosy za ucho.
- Idź już usiąść, bo zaraz zaczynamy.
- Dobrze...powodzenia. - Jong uśmiechnął się i poszedł zająć wskazane miejsce w pierwszym rzędzie.

Po 4 godzinach musicalu gdy aktorzy się kłaniali, na scenę wyszedł dyrektor teatru i spojrzał na spiętego do granic możliwości Kyu. Następnie wręczył mu mikrofon i poklepał po ramieniu.
- Powodzenia...dasz rade. 
Brunet wziął głęboki oddech i przyłożył mikrofon do ust.
- Dobry wieczór...przepraszam, że państwa zatrzymuję,ale jest to dla mnie bardzo ważny wieczór i chcę by wypadł jak najlepiej. Do tego właśnie potrzebuję wsparcia dużej ilości ludzi. - gdy chłopak zobaczył uśmiech na twarzach publiczności odetchnął i zaczął kontynuować - Jest wśród was osoba, która jest dla mnie bardzo ważna, wspiera mnie od ponad 3 lat, jest cały czas u mojego boku i wiem,że zawsze mogę na tą osobę liczyć. Tym kimś jest mój ukochany chłopak SungJong. - gdy Kyu wymawiał te słowa, Sungmin zeszedł ze sceny i wciągnął na nią zdziwionego chłopaka. KyuHyun klęknął przed nim i mówił dalej - Skarbie...jesteś najważniejszą osobą w moim życiu. Bardzo mocno cię kocham i chciałem cię o coś zapytać. - chłopak wyciągnął pudełeczko z pierścionkiem i wystawił je w stronę ukochanego - Lee SungJong...wyjdziesz za mnie ?
Na sali zapanowała głucha cisza. Słychać było jedynie głośne bicie serca Kyu i szepty Sungmina mówiące "Chłopie,na co czekasz ? Powiedz tak". Zszokowany SungJong spojrzał na twarz ukochanego i szeroko się uśmiechnął.
- Oczywiście, że tak.- publiczność oszalała. Rozległy się głośne brawa i gwizdy. KyuHyun przytulił chłopaka,a z jego oczu popłynęły łzy.
- Bardzo cię kocham.
- Uwierz mi,że ja ciebie bardziej.- Sung połączył ich usta w namiętnym pocałunku. Oboje zatracili się w tej wyjątkowej dla nich chwili, która mogłaby tak trwać bez końca.


~Koniec.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------

------------------------------------------------------------------------------------------------------------
W następnym ff Minho i Taemin.
Później L.joe i Chunji :)

Buziaki ;*

D.O & Ryeowook

            Zimowy wieczór, a ja jak to zwykle bywało od ponad trzech miesięcy siedziałem w dormie Super Junior w objęciach mojego kochanka Ryeowooka.
- Powiedziałeś mu ?- zapytał cicho Wooki, głaszcząc mnie po klacie i co chwila całując w kark.
- Jeszcze nie.... nie wiem, jak mam to zrobić.
- Wiesz, że prędzej czy później się dowie.
- Wiem skarbie.... ale ciężko mi powiedzieć, że z nim zrywam po dwóch latach związku.
- KyungSoo... jakbyś go naprawdę kochał nie byłbyś teraz ze mną. - Wooki miał racje.. od jakiś kilku miesięcy Kai strasznie mnie zaniedbywał, a ja potrzebowałem kogoś kto by mi powiedział coś miłego, kto by mnie przytulił, pocałował....chyba każdy człowiek tego potrzebuje. Za każdym razem gdy z nim rozmawiałem widziałem w jego oczach miłość do mnie, ale to,że mnie kocha powiedział mi może ostatnio...z cztery miesiące temu. Ryeowook natomiast mówił mi to codziennie po kilka razy, aż do znudzenia. Ciągle mnie przytulał, całował... w łóżku był rewelacyjny...chociaż Kai też miał niezłą wprawę.
- Dzisiaj z nim o tym pogadam...obiecuję. - odwróciłem głowę w stronę Wookiego i go pocałowałem. Aish, jego usta były takie miękkie i delikatne... najchętniej bym się w ogóle od nich nie odrywał. Hyung delikatnie odwzajemniał moje pocałunki, a jego ręka zjechała na mojego już pobudzonego członka.
- Misiek, co ty z nim masz ?- zachichotał chłopak i mi go delikatnie masował.
- Ojj wiesz, że zawsze przy tobie wariuje...
- No wiem wiem.- Wook uśmiechnął się i zaczął mi rozpinać spodnie. Jednak w tym momencie dostałem sms'a od Kaia.
<- Gdzie jesteś skarbie ?
-> No na zajęciach, jak codziennie...będę za 20 minut.
<- Dobrze, to czekam
- Muszę już iść...- westchnąłem i schowałem telefon.
- Kai już tęskni ?
- Weź....to nie jest śmieszne...zwłaszcza,że chcę mu dzisiaj o nas powiedzieć.- wstałem i zacząłem się ubierać.
- Przyjedziesz do mnie po wszystkim ?- zapytał hyung tuląc mnie od tyłu i całując w ucho.
- Nie będę miał wyjścia.. wiesz jaki jest Kai...od razu mnie wyrzuci z domu.
- Jakby coś było nie tak daj znać, to po ciebie przyjadę.
- Dobrze myszko... narazie. - szybko go cmoknąłem i wybiegłem z dormu jak poparzony. W drodze do mieszkania myślałem o tym jak zacząć rozmowę z Kaim... jak przyznać się do romansu....zdradzam go już od ponad trzech miesięcy...
Wszedłem do mieszkania.... na kanapie w salonie leżał Kai z miską swoich ulubionych kukurydzianych chrupków. Od razu coś mnie ścisnęło za serce.
- Hej myszko. - przywitał się ze mną i przesłała całusa. - Leć do wanny i coś sobie obejrzymy.
Boże jak ja mam zacząć tą rozmowę... przecież mimo to, że byłem z Wookim, bardzo też kochałem Kaia. Usiadłem na fotelu stojącym koło kanapy i spojrzałem na chłopaka.
- Musimy porozmawiać...- Kai usiadł i spojrzał na mnie swoimi cudownymi, brązowymi oczami.
- Boże, coś się stało ?
- Nie... to znaczy tak... cholera nie wiem od czego zacząć...
- D.O jesteś chory ? O co chodzi ?
- Kai mam kogoś od ponad trzech miesięcy... 
Popatrzyłem na chłopaka. Siedział w bezruchu i wpatrywał się we mnie ze łzami w oczach.
- Jak to...- jego głos drżał, a po policzkach spływały łzy. Czułem jakby coś we mnie pękło na milion kawałków.
- Zaniedbywałeś mnie...czułem się cholernie samotny no zrozum... jest mi strasznie ciężko,ale kocham Ryeowooka i to z nim chcę być. On ma zawsze dla mnie czas. Często mnie przytula, mówi, że mnie kocha, a ty co ? Nic tylko telewizor, chrupki i no..od czasu do czasu gdzieś wychodzisz,ale nigdy mi nie mówisz gdzie... może też kogoś masz...jeśli tak to sprawa byłaby załatwiona...
- Naprawdę myślisz, że mógłbym cię zdradzić ?- widok zapłakanego Kaia doprowadzał mnie do tak okropnego stanu, że nawet nie byłem w stanie go opisać.
- Jongin myślę, że byłbyś do tego zdolny...
Kai wstał i poszedł do naszej sypialni. Wrócił z niej po około dwóch minutach i wręczył mi jakiś stos papierów, z których w sumie niewiele rozumiałem.
- Co to jest ?
- Moje wyniki badań.. 
- Jakich badań ?- podniosłem na niego moje wielkie oczy, które ze zdziwienia otworzyły się jeszcze bardziej.
- Mam raka... został mi jakiś miesiąc... chciałem go dobrze wykorzystać z tobą,ale w sumie nie ma co... skoro sobie znalazłeś kogoś z kim jesteś naprawdę szczęśliwy to chyba powinienem się cieszyć prawda ? Zawsze zależało mi na twoim szczęściu. - mimo wielkiego bólu jaki teraz przeżywał uśmiechnął się do mnie i otarł łzy z policzków.
- Dlaczego mi nic nie powiedziałeś ?- teraz to ja zacząłem płakać....czułem się jak ostatni dupek...jak ja mogłem zrobić mu coś takiego...
- A co to by zmieniło.... teraz nie płacz, bo znalazłeś sobie kogoś z kim będziesz szczęśliwy do końca życia... ja się tam cieszę... tylko przyjdź chociaż na mój pogrzeb. - Kai uśmiechnął się, pocałował mnie w czoło i poszedł do pokoju. Nie wiedziałem co mam zrobić.... być z nim do końca czy tak po prostu odejść do Ryeowooka...
<- Wooki nie wiem co mam zrobić...
-> Powiedziałeś mu ?
<- Tak... ma raka i za miesiąc umrze..
-> Zostań z nim... z resztą rób jak uważasz.
<- Ale ja chcę być z Tobą
-> Odpowiedz sobie na pytanie, którego kochasz i z którym chcesz być...
Hyung miał rację. Wstałem i poszedłem do sypialni, w której siedział Kai. Chłopak siedział na łóżku i patrzył przed siebie. W ręce trzymał zapisaną kartkę.
- Co to jest ?
- Hmm ?- szatyn podniósł na mnie oczy i lekko się uśmiechnął. - Aaa to...lista rzeczy, które chciałem z tobą zrobić.
- Mogę zobaczyć ?
- Pewnie....tylko po co...- Kai dał mi kartkę, a po jego policzkach zaczęły spływać łzy.
Nie wiedziałem,co mam zrobić. Żeby uniknąć widoku mojego byłego spojrzałem na listę.

1. Oświadczyć się KyungSoo
2. Pobrać się
3. Umrzeć jako szczęśliwy i spełniony człowiek

- Kai... 
- Nic nie mów... -chłopak wyrwał mi kartkę, podarł ją i wyrzucił do śmietnika. Następnie wyciągnął z szafy torby i zaczął mnie pakować.
- Co ty robisz ?
- Pakuję cię... przecież już nie będziesz tutaj mieszkał.... za miesiąc to miejsce się zwolni to będziesz mógł tu śmiało zamieszkać z Ryeowookiem.
- Ale Kai... 
- Chciałem ci się oświadczyć, pobrać się z tobą, przeżyć szczęśliwie te ostatnie 30 dni życia. Nie było mnie przy tobie bo chodziłem do szpitala na badania, myślałem, że jeszcze uda się mnie jakoś odratować, ale było już za późno. SM już wie, że umrę i szukają nowego członka... ma być bardzo podobny do mnie, to może się zaprzyjaźnicie.. zadzwonisz po Wookiego czy mam cię odwieźć ?
- Już na mnie czeka...- nie mogłem dłużej tego słuchać. Jak mogłem być aż takim idiotą ?!
- Trzymaj się...- Kai wręczył mi torby i poszedł do kuchni. Wyszedłem z mieszkania bez słowa....tak po prostu.... Zszedłem na dół. Pod blokiem czekał już na mnie uśmiechnięty Wooki.
- I jak ? -zapytał biorąc ode mnie torby.
- Super..- lekko się uśmiechnąłem i wsiadłem do samochodu. Dopiero teraz do mnie dotarło jak bardzo kocham Kaia i jak bardzo spiepszyłem sobie życie. Z drugiej strony nie byłem na tyle dojrzały żeby podjąć się opieki nad nim. Teraz przyszło mi tylko przecierpieć ten miesiąc, pożegnać Kaia i żyć z Wookim...tylko, że życie u boku Hyunga będzie pełne cierpienia i tęsknoty za Kaim...Miałem ochotę się zabić i odejść razem z moją pierwszą, prawdziwą miłością...


~Koniec.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------

SiChul.1

                      Właśnie skreśliłem ostatni dzień w sporządzonym przeze mnie "kalendarzu". Wreszcie..... dzisiaj Heechul wraca z wojska. Tyle na to czekałem, przepłakałem każdą noc spędzoną w naszym wielkim, a teraz niesamowicie pustym mieszkaniu. Brakowało mi jego ciągłego śmiechu i roznoszącego go ADHD. Każdy dzień, południe, wieczór i noc spędzałem w towarzystwie Heebuma, jego....a w zasadzie naszego pogrzmoconego do granic możliwości kota.
Moja księżniczka ma przyjechać dopiero pod wieczór...mam jeszcze czas. Jako tako ogarnąłem mieszkanie, ulubione Kimchi mojego skarba, którego ja osobiśnie nie znosiłem już się gotowało, hmmm..co jeszcze ? Z namysłu wyrwał mnie pędzący przez cały dom Heebum, który z wielką, kocią siłą uderzył w moje nogi. No tak....zapomniałem nakarmić tego oszołoma. Nasypałem mu jego śmierdzące rybą jedzenie i poszedłem do sypialni. Wyciągnąłem z szafy koszulkę Heechula, w której ostatnio chodził...ostatnio....taka niewyprana leżała w szafie przez dwa lata. Położyłem się z nią na łóżku i wtuliłem w nią twarz. Do oczu automatycznie napłynęły mi łzy. Tak bardzo chciałem po tych dwóch latach wtulić się w szczupłe ciało Heechula, powiedzieć, że go kocham, a na sam koniec namiętnie pocałować. Ten zapach i ciepło bijące z jego koszulki doprowadzały mnie do stanu, którego sam dobrze nie umiałem opisać. Było to pomieszanie wielkiego porządania z tęsknotą i pewnego rodzaju bezradnością. W pewnym momencie zamknąłem oczy i najzwyczajniej w świecie zasnąłem.

                                                                           *

   Nastał wieczór. Poczułem jak ciepła, szczupła dłoń głaszcze moje ciało.
- Troche spalone, ale da się zjeść...- usłyszałem miły, cichy głos...i śmiech....tak, to był Heechul. Otworzyłem szeroko oczy i spojrzałem na szczupłą sylwetkę siedzącą obok mnie.
-To tak mnie witasz ? -chłopak dalej chichotał i jadł cuchnące spalenizną Kimchi....no tak...wstawiłem je na gaz i poszedłem spać... Dobra...na co ja czekam ? ....
- HEECHUL !- podniosłem się z łóżka i rzuciłem na mojego chłopaka. W końcu mogłem wtulić się w jego cudownie ciepłe ciało. Ciul uśmiechał się, ale mimo to z jego oczu płynął strumień łez, które czułem na swoim karku.
- Nie płacz księż....- Heechul zamknął mi usta swoimi. Wreszcie mogłem znowu poczuć ich smak i ciepło. Nasze wargi połączyły się z początku w namiętnym pocałunku...z czasem jednak przerodził się on w brutalne szarpanie i podgryzanie. No cóż...mimo bólu nie protestowałem...Wiem, że Heechul lubił takie zabawy. W pewnym momencie poczułem jak z warg spływają mi strużki krwi. Ciepła, słona ciecz spływała mi po brodzie kapiąc na moją idealnie białą koszulkę. Heechul głośną jęknął i oderwał się od moich zmasakrowanych warg. Uśmiechając się cwaniacko zbliżył się do mnie i oblizał je z gęstej krwi.
-Nawet nie wiesz skarbie jak mi tego brakowało....- szepnął i wtulił się w moje umięśnione ciało. Niczego więcej nie trzeba było mi do szczęścia... szczęśliwy i spełniony Heechul to wszystko czego pragnąłem...


~Koniec.
trochę krótkie,ale jakoś nie miałam weny na chłopaków z SuJu ;;
------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Luhan & Henry Lau

                   Czego w tym dormie jest tak głośno ? -zastanawiałem się, siedząc w kącie swojego pokoju. Popijałem herbatę i wpatrywałem się w wirujący za oknem śnieg. Donośne krzyki i ordynarne śmiechy nie dawały mi spokoju. Odstawiłem kubek, podniosłem się z fotela i wychyliłem głowę zza drzwi. Koło mojego pokoju przechodził akurat uradowany Tao.
- Ej co tu się dzieje ?- patrzyłem na pandzię z miną niewyrażającą żadnych emocji.
- Jak to co ? Robimy dzisiaj imprezę !- chłopak zaśmiał się i uderzył mnie w głowę niebieskim balonem.
- Imprezę ?....a to niby z jakiej okazji ?
- Bez okazji. Kris, Kai i Lay mieli ochotę się po prostu napić.- brunet śmiał się i patrzył na mnie przymglonymi oczami. Już chyba zdążył sobie popić.
- A to chłopaki nie mogli pójść do jakiejś knajpy ? -machałem ręką starając się pozbyć wstrętnego zapachu lecącego do mnie od Tao.
- Oj skarbie już się tak nie denerwuj....wpadną chłopaki z SuJu i B.A.P....dobrze będzie.- pocałował mnie w nos i pobiegł gdzieś zostawiając za sobą okropny smród alkoholu. Westchnąłem i schowałem się z powrotem w pokoju. Skoro jest impreza to trzeba się jakoś odstawić....nieee co ja gadam...nienawidziłem imprez i wszystkiego co z nimi związane. Tak jak wyglądałem tak miałem zamiar pokazać się "gościom". Mój ulubiony szary dresik i czarna,za duża koszulka z napisem "WOLF" na plecach. Siadłem na fotelu i dokończyłem pić zimną już herbatę. Jestem taaaaki śpiący....ale może to i dobrze. Prześpię tą całą żałosną imprezę. Z tą myślą narzuciłem na siebie koc i zamknąłem oczy.
                                                                                   *
 Yhhh....i znowu ten hałas... ale tym razem gorszy. Głośna muzyka, śmiechy i rozdarta gęba D.O próbująca po pijaku wyśpiewać cokolwiek na karaoke. Zrzuciłem z siebie cieplutki kocyk i podniosłem się z fotela. "Wypadałoby się przywitać"- pomyślałem i niechętnie wyszedłem z pokoju. No...tak jak myślałem.. Nikt mnie nawet nie zauważył. Wszyscy już byli porządnie wstawieni. Siwon i Yesung siedzieli w przedpokoju i jarali zioło, które zapewnie zabrali Chenowi... minąłem ich bez słowa, szkoda było na nich czasu. Przechodząc koło łazienki zauważyłem Krisa całującego się w baaardzo namiętny sposób z Xiu... zaraz....Kris i Xiu ?! Wparowałem do łazienki żeby bądź co bądź przerwać te amory.
- Kris, co Ty wyprawiasz ?! -no nie powiem...byłem nieco zdziwiony, zwłaszcza, że Kris i Tao, nasza kochana parka planowała nawet ostatnio adopcje dziecka... Kris oderwał się od napalonego do granic możliwości XiuMina i popatrzył na mnie błędnym wzrokiem.
- Jak to co ? Zabawiam się z Xiu, nie widać ? -cwaniacko się uśmiechnął i znów zaczął całować chłopaka.
- A co z Tao ?!
- Oj Tao Tao....co to tylko ja jestem winny ? Zobacz lepiej co on wyprawia z Sehunem... -nie chciało mi się już tego słuchać. Po tych słowach wyszedłem z łazienki trzaskając drzwiami. Przechodząc koło schodów natknąłem się na Zelo, Bang YongGuka i SungMina... okej...orgia we trójkę mnie przerosła... Widok klęczącego maknae w B.A.P i zadowalanie dwóch starszych kolegów to zdecywanie nie mój klimat... To było coś obrzydliwego.... Zasłoniłem oczy i ruszyłem do kuchni. W końcu...cisza, spokój i brak ściskających się parek. Dopadłem mój ukochany blender i zacząłem robić sobie sok ze świeżych owoców.
- BU ! - poczułem na sobie dwie ręce trzymające mnie w talii. Odwróciłem się żeby zobaczyć kto śmiał zakłócić mój spokój... Był to Henry... Ten Henry z Super Junior. Stał i patrzył na mnie wesołymi, brązowymi oczami. Westchnąłem i zacząłem nalewać koktajl do...no już niestety dwóch szklanek.
- Trzymaj... - warknąłem i wręczyłem mu napój.
- Dziekuję... -uśmiechnął się i wziął sporego łyka. - A Ty dlaczego nie jesteś na imprezie ? -zapytał ciepło i zaczesał mi włosy za ucho.
- Nie przepadam za imprezami...- rzuciłem i się od niego odsunąłem. Co on sobie myślał ?
- Wiesz co?....w sumie też ich nie lubię. Masz jakieś ciche miejsce, w którym moglibyśmy się schować ?- zachichotał i przysunął się bliżej mnie.
- Piłeś ?
- Nie....nie piję alkoholu..
- To przestań się tak do mnie przystawiać... - warknąłem i ruszyłem w stronę mojego pokoju. Nie wiem dlaczego pokusiło mnie żeby zahaczyć o salon. Ale burdel.... i kto będzie musiał to jutro sprzątać ? Luhan oczywiście, bo reszta panów będzie leczyła jutro kaca. A ChanYeol chyba najbardziej....leżał nieprzytomny na dywanie, a w ręku trzymał pustą butelkę po wódce. Suho i Kai postanowili to w perfidny sposób wykorzystać. Młodszy ściągnął spodnie i nachylił się nad twarzą Chana.
- Przestań !- krzyknąłem i rzuciłem nim o kanapę.
- Mmm Luhan no co ty...- Kai oblizał wargi i cisnął mną o kanapę.
- Nie ćwiruj tylko mnie puść... chcę zabrać ChanYeola spać... 
- Ojjj przed tym się jeszcze troszkę zabawimy... Skarbie chodź ! -rzucił w stronę D.O. Po chwili KyungSoo trzymał mnie za ręce, a Kai pozbawiał mnie spodni.
- Posrało Was ?! D.O puść mnie do cholery ! -mój krzyk przywołał sporą ilość gapiów. Yesung i Siwon stali za kanapą i wpatrywali się we mnie napalonym wzrokiem.
- Zelo ! Zobacz co tu się dzieje !- zawołał Bang śmiejąc mi się prosto w twarz. Nie musiałem długo czekać na odzew. Po chwili do pokoju wleciał nagi maknae i usiadł mi na klatce piersiowej umieszczając tym samym swoje przyrodzenie w moich ustach. Czułem jak śniadanie podchodzi mi do gardła. Jeszcze nigdy nie czułem się tak upokożony. W pewnym momencie poczułem palce wodzące po moim wejściu. Zacząłem machać rękoma jak opętany, ale to nie dawało żadych efektów. Do oczu napłynęły mi łzy, które w końcu z bezsilności zaczęły spływać po moich policzkach.
- Co Wy robicie ?!- poznałem ten głos... był to Henry. Niestety się spóźnił, bo w tym czasie zadowolony Zelo doszedł mi w usta. Henry zrzucił go ze mnie i pomógł mi usiąść. Nie wytrzymałem. Już po chwili pod moimi nogami znajdowały się resztki śniadania zmieszane ze spermą blondyna. Henry wytarł mi usta, wziął na ręce i zaniósł do mojego pokoju. Położył moje roztrzęsione ciało na łóżku i położył się obok mnie wtulając mnie w swoją klatkę piersiową. Poczułem się bezpieczny. Podniosłem na niego zapłakane oczy.
- Dziękuję...- wyszeptałem i sam nie wiem dlaczego pocałowałem jego ciepłe wargi. Henry uśmiechnął się i pogłaskał mnie po bladym policzku. Przybliżył do mnie swoją twarz i zaczął delikatnie całować. Czułem się jak w niebie. Robił to niesamowicie delikatnie i z wielką czułością. Jego ręka powędrowała na moją talię. Przyciągnął mnie do siebie, zakończył pocałunek i popatrzył mi w oczy.
- Zabiorę Cię stąd jelonku...obiecuję...- nasze usta znów do siebie przywarły, ale już niestety na krócej. Przytaknąłem na jego słowa skinieniem głowy i wtuliłem sie w jego klatkę słuchając bicia serca. Momentalnie się uspokoiłem...zapomniałem o tym, co działo się zaledwie 10 minut temu. Cieszyłem się jedynie tym, że mam przy sobie Henrego. Dopiero teraz zrozumiałem ile dla mnie zrobił i jak bardzo jestem mu wdzięczny.. "Kocham Cię Henryś"- powiedziałem sobie w duchu. Z tą myślą zasnąłem w jego objęciach, czując się niesamowicie dobrze i bezpiecznie...


~Koniec.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------