Ken & Leo?...VIXX~cz.1 [Kochajmy się]

Ken
Plątałem się po dormie i szukałem jakiś czystych ubrań. Chciałem wyjść gdzieś z Leo, ale nie miałem się w co ubrać, bo ten patafian Yeon ostatnio pożyczał ode mnie namiętnie ciuchy i oczywiście ich nie prał. Przeszukałem całą szafę, kosz w łazience, garderobę menagera...nic. Zdenerwowany wparowałem do pokoju Yeona, który dzielił razem z Ravim. To co zobaczyłem okropnie mnie zdziwiło...

Leo
Byłem z Ravim od dawna. Nikomu nic nie mówiliśmy, żeby nie robić niepotrzebnych afer. Chcieliśmy być ze sobą, w całkowitej ciszy i spokoju, bez prasy, afer w wytwórni i dram związanych z fanami. Właśnie leżałem wtulony w Raviego, gdy do pokoju wparował Ken. Jego oczy zrobiły się wielkie i wyłupiaste jak u D.O z EXO. Podniosłem lekko głowę i posłałem mu ciepły uśmiech. Wtedy poczułem ręce Raviego zaciskające się na moim ciele i przyciągające mnie bliżej niego. Zachichotałem i wtuliłem się w jego klatkę piersiową.

Ravi
- Co jest?- burknąłem w stronę Kena i pocałowałem moją małpkę w czoło. Ten jednak stał jak wryty i wpatrywał się w Leo - Ken, mówię do Ciebie.
- Hm? 
- Wreszcie...co to za zastój? 
- Chciałem pogadać z Leo...
- Teraz jest zajęty mną.

Ken
Co to kurwa ma znaczyć? Leo nigdy nie wspominał o tym,że jest z tym dupkiem. Przecież jego cicha i spokojna osobowość nie pasują do przebojowości Raviego. Rzuciłem Leo spojrzenie, na które ten od razu się podniósł i znalazł się przy mnie.
- Możemy pogadać?
- O czym?
- Wolałbym, by nie było przy tym Raviego.- powiedziałem, po czym opuściłem pokój. Czułem jak Leo cicho kroczy za mną. Stanąłem w kuchni, opierając się o stół. Leo podszedł do lady i zaczął robić herbatę. Wziąłem głęboki oddech i zacząłem swój wywód.
- Jesteś z Ravim?
- Tak.
- Dlaczego?... znaczy..co w nim takiego jest?
- Jest przebojowy i pewny siebie..udaje twardziela, ale w głębi siebie jest strasznie czuły i wrażliwy. - cichy głos Leo sprawiał,że do oczu powoli napływały mi łzy. Widziałem,że jest w nim strasznie zakochany - A czemu o to pytasz?
- Czysta ciekawość...
- Yhym... bez powodu byś o to nie pytał.- szepnął niemalże chłopak zalewając tym samym dwa kubki herbaty. Po wręczeniu mi jednego z nich usiadł przy stole i spojrzał na mnie oczyma pełnymi cierpienia i smutku. Przyjrzałem mu się dokładnie i usiadłem na przeciwko niego.
- Coś cię trapi Leo.
- Dlaczego tak uważasz?
- Znam cię na wylot... widzę to po twoich oczach.
- A co jeśli się mylisz?
- Nie sądzę... 
- Nie powinniśmy o tym rozmawiać tut...
Tutaj Leo przerwał, bo do kuchni wparował Hyuk z Hongbinem. Ubrani w sportowe ubrania dyszeli ze zmęczenia i ociekali potem.
- Możecie stąd wyjść? Chcę pogadać z Leo. 
- A ja właśnie chciałem pogadać z Tobą.- uśmiechnął się Hongbin i spojrzał na maknae. Hyuk zarumienił się i uciekł do ich wspólnego pokoju.

Hyuk
Wiedziałem,że mogę liczyć na Hongbina. Miał zagadać do Kena, co o mnie myśli i tak dalej. Ken podobał mi się odkąd go poznałem. Co noc o nim fantazjowałem i wyobrażałem nas sobie w różnych sytuacjach. W końcu Bini nie wytrzymał mojego ciągłego roztargnienia i wzdychania do Kena i zapytał o co chodzi. Jako że jesteśmy najlepszymi przyjaciółmi, o wszystkim mu powiedziałem. Hongbin obiecał, że mi pomoże, mimo że wiedziałem,że od dawna mu sie podobam. Ale to chyba świadczy tylko i wyłącznie o tym, że jest moim prawdziwym przyjacielem i chce mojego szczęścia. Było mi go szkoda, ale co mogłem zrobić. Miłość nie wybiera. Zakochałem się w Kenie i czułem, że szybko tego nie zmienię.

Ken
Powoli kończyła mi się cierpliwość. Chciałem w końcu załatwić sprawę z Leo i wiedzieć na czym stoję. Teraz, kiedy mam ku temu okazję, musiał napatoczyć się Hongbin i jego "pilna" sprawa.
- Mów, o co chodzi.
- Przy Leo? Wolałbym żebyśmy załatwili to sami. 
- Ale ja i Leo...
- Nie ma problemu, już stąd spadam.- Leo wstał, posłał mi lekki uśmiech i zniknął za drzwiami do pokoju Raviego. Lekko poddenerwowany spojrzałem na Hongbina, który z uśmiechem na twarzy zajmował miejsce Leo.
- Mam nadzieję,że to coś pilnego.

Hongbin
Usiadłem i spojrzałem na Kena. Moim zdaniem nie był to chłopak dla Hyuka. Szczerze mówiąc ja bym bardziej do niego pasował, no ale cóż. Hyukkie chciał wyraźnie jego, a moim zadaniem było mu pomóc. Westchnąłem i wbiłem wzrok w stół.
- Co myślisz o Hyuku?
- W jakim sensie?
- No... co o nim myślisz jako człowieku...kumplu z zespołu..czy..no nie wiem...chłopaku.
Nie umiałem rozmawiać na takie tematy...
- Hongbin, o co ci konkretnie chodzi?
- Podobasz się Hyukowi... chcę wybadać sprawę.

Ken
Boże... tylko tego mi brakowało. Westchnąłem i spojrzałem na lekko zmieszanego Hongbina.
- Jest spoko, ale nie mógłbym z nim być. 
- Co?...dlaczego?- Bini podniósł głowę i na mnie spojrzał. Widziałem w jego oczach smutek pomieszany z nutką nadziei. Od dawna czułem,że jest zakochany w naszym maknae, ale coś go powstrzymywało od wyznania mu tego... teraz już wiem co.
- Dlaczego?...bo od dawna podoba mi się Leo, a Hyuk.... nie oszukujmy się, ale to jeszcze dziecko.
- Nie mów tak o nim...
- Mówię prawdę...- tu się zatrzymałem, bo do głowy przyszedł mi pewien pomysł - Wiesz co?...pomogę ci z Hyukiem, jeśli ty pomożesz mi z Leo.
- Jak mam ci pomóc? Leo jest przecież z Ravim.
- Wiedziałeś o tym?
Wygląda na to, że wszyscy o tym wiedzieli poza mną...Hongbin wzruszył ramionami i przytaknął.
- No a jaki jest ten twój plan?- zapytał po chwili.
- Jeszcze nie wiem...ale coś na pewno wymyślę. 

Hongbin
Ta...Ken i jakiś sensowny pomysł. Jak dla mnie jedno gryzło się z drugim. Westchnąłem i postanowiłem głębiej nad tym pomyśleć. Co zrobić żeby Hyukkie zakochał się we mnie, a Leo zostawił Raviego dla Kena. Tylko oczywiste jest to,że jak się rozstanął relacje w zespole będą tragiczne i prawdopodobnie wszystko się posypie. Z drugiej jednak strony Ravi nigdy nie rozpaczał po zakończonych związkach i szybko potrafił znaleźć sobie kogoś innego. Ale czy tak byłoby i tym razem? Zamyślony podniosłem wzrok na Kena, który bawił się kubkiem.
- Wymyśliłeś coś?
- Powiedzmy.
Wow...tutaj mnie zaskoczył.
- No to słucham.
- Wiem jak spiknąć cię z Hyukiem...nie wiem tylko czy ta sama metoda podziała na mnie i Leo.
- A konkretniej ?
- Sprawimy, by byli o nas zazdrosni...będziemy udawać,że ze sobą jesteśmy.
- Co?...ja z Tobą?...w życiu.
- Dzięki...
Cicho zachichotałem i spojrzałem na załamanego do granic możliwości chłopaka.
- Żartowałem durniu... wchodzę w to.

*

Leo
Dochodziła 23. Chciałem wziąć szybki prysznic i wrócić w objęcia Raviego. Cały czas zastanawiałem się czy powinienem wyznać Kenowi prawdę, czy dla dobra zespołu trzymać ją dla siebie. Było to dość męczące i wykańczające psychicznie, ale cóż... powinienem w sumie przywyknąć do tego, że przez całe życie robiłem za popychadło. Westchnąłem zmęczony i z piżamą pod pachą ruszyłem do łazienki. Gdy wyszedłem z pokoju zobaczyłem siedzących w salonie Kena i Hongbina, którzy obściskiwali się, śmiali się i bez przerwy mówili sobie czułe, tandetne słówka. Przystanąłem na chwilę, by bardziej się im przyjrzeć. Gdy tylko to zobaczyli Ken złapał zaskoczonego Hongbina za twarz i delikatnie go pocałował.
- Czemu nic nie mówiliście?
- Hm?- Bini odwrócił się i spojrzał na mnie wielkimi oczyma -O czym nie mówiliśmy?
- O tym,że jesteście razem.
- Jakoś nie było okazji.- wtrącił się Ken i objął swojego chłopaka.
- Mhm.- w sumie było mi to obojętne czy Ken będzie z tym przygłupem. To tylko i wyłącznie jego osobista sprawa. Nie miałem zamiaru się w to wtrącać. Nie powiem... trochę mnie to zaskoczyło, ale nie miałem zamiaru rozpaczać z tego powodu. Wszedłem do łazienki trzaskając drzwiami i zająłem się swoimi sprawami.

Ken
- Chyba się udało.
- Dlaczego tak myślisz?
- Widziałeś jaki wkurzony wszedł do łazienki?
- Myślisz,że to przez zazdrość?- zachichotał Bini i zarzucił włosami. Muszę przyznać, że spodobał mi się moment kiedy go całowałem. Nasz visual miał tak cudownie miękkie usta, że po skosztowaniu ich miało się ochotę na więcej.
- Hm... miejmy nadzieję,że tak.- uśmiechnąłem się lekko i wtuliłem w siebie Hongbina. Głaszcząc go po głowie czułem się niesamowicie dobrze. Czułem jak moje serce przyspiesza, a ręce lekko drżą. Dlaczego do cholery?! Przecież to tylko Hongbin... ciapowaty, wiecznie zadowolony i...nieziemsko przystojny Hongbin. Aishh...przecież to nie jego chciałem, tylko Leo. Spokojnego, zamkniętego w sobie Leo. Dlaczego Bini musiał wywoływać we mnie takie emocje? Gdy poczułem jak ten mocniej się we mnie wtula, uśmiechnąłem się pod nosem i nakryłem go kocem. Wtuleni w siebie podziwialiśmy nocną panoramę Seoulu, która była idealnie widoczna z naszego dormu.

Hyuk
Było już dawno po 23, a Hongbina nie było jeszcze w łóżku. Dziwne... zwykle o 22 leżał pod kołdrą i opowiadał mi straszne historie. Gdzie on się podziewa? Czyżby tak długo rozmawiał z Kenem? Szczerze mówiąć wątpie w to. Wstałem z łóżka, narzuciłem na siebie bluzę i wyszedłem z pokoju. Zerknąłem do kuchni, ale tam nie było nikogo poza menagerem, który ledwo żywy wcinał resztki z kolacji. Ukłoniłem mu się i poszedłem do salonu. Widok jaki tam zastałem ogromnie mną wstrząsnął. Mój najlepszy przyjaciel siedział w objęciach chłopaka, do którego wzdycham od kilku lat. Gdy Hongbin zobaczył moje odbicie w jednej z naszych szklanych ścian poderwał się na równe nogi i ruszył w moją stronę.
- Hyukkie, wytłumaczę ci to. 
Nie miałem ochoty go słuchać. Szybko ubrałem buty i wybiegłem z dormu. Gdy wybiegałem z bloku widziałem goniącego mnie Hongbina i Kena. Zalany łzami ruszyłem w moje ulubione miejsce, do którego zawsze chodziłem, gdy miałem gorszy dzień... gorszy dzień...w tym momencie nie było to chyba za dobre określenie. Miałem ochotę przestać istnieć. Nie miałem już po co wracać do dormu. W jednej chwili straciłem być może przyszłego chłopaka i najlepszego przyjaciela.

*

N

Zbliżała się 7 rano. Codziennie o tej porze jeździliśmy do wytwórni na treningi. Wraz z menagerem stałem przy vanie i czekałem na zespół. Byłem lekko poddenerwowany, bo chłopaki się spóźniali, a wiedzieli, że tego nienawidzę. U mnie punktualność zawsze stała na pierwszym miejscu. 

- Nie umiesz zapanować nad zespołem?- zapytał w końcu menager. Właśnie czekałem na moment, kiedy się do mnie przyczepi. Jako lider zawsze brałem całą odpowiedzialność za zespół na swoje barki. 

- Nie wiem dlaczego się spóźniają... nigdy tego nie robili.

- No właśnie... coś się stało, a ty o tym nie wiesz?

- Może to ich osobiste sprawy?...nie będę się przecież mieszał.

- Jesteś liderem Yeon... masz wiedzieć o nich wszystko.

Westchnąłem i wrzuciłem torbę do vana.

- Pójdę zobaczyć co z nimi.

Po tych słowach pobiegłem na górę. Po wejściu do dormu stanąłem na środku salonu i wrzasnąłem.

- Jest 7:15 ! Dawno powinniśmy jechać do wytwórni! 

Po tych pobudzających słowach wyszli z pokoju Leo z Ravim i pośpiesznie zbiegli na dół.

- Hyuk, Ken i Hongbin! Ruszajcie dupy!

Nikt nie odpowiadał...co jest do cholery? Już miałem ponownie zdzierać gardło gdy nagle do salonu wszedł zapuchnięty od płaczu Hongbin. Podszedłem do niego i odgarnąłem mu włosy z twarzy.

- Co się stało?

- Hyuk zniknął...

- Co takiego?...jak to zniknął?

- Długa historia...wczoraj w nocy wyszedł z dormu i do tej pory nie wrócił...- posadziłem Hongbina na kanapie i dałem mu wody. Widać, że okropnie przeżywał zniknięcie naszego maknae. 

- Gdzie Ken?

- W pokoju... Hyung, błagam znajdź go...

- Przede wszystkim się uspokój i powiedz mi co się stało.- Bini powoli normował oddech, a ja w tym czasie napisałem do menagera,że z dzisiejszej próby nic nie będzie. 

- No bo Hyuk zakochał się w Kenie... miałem z nim o tym pogadać i w trakcie rozmowy wyszło, że Ken nie chce być z Hyukiem, tylko z Leo... później Ken wpadł na pomysł, że będziemy udawać związek, żeby Hyuk i Leo byli o nas zazdrośni...tylko Hyuk... wiesz jak on bardzo przeżywa takie rzeczy... jezu, jaki ja byłem głupi, że się na to zgodziłem...- nie dało się z nim nie zgodzić. Westchnąłem i wtuliłem w siebie Hongbina, który z minuty na minutę rozklejał się coraz bardziej. Gdy zobaczyłem wchodzących do mieszkania Raviego, Leo i menagera czułem,że będzie z tego niezła afera... w sumie co się dziwić... zaginął jeden z członków zespołu...

~c.d.n

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

~~

Przypominam o nowym coverze Chada, który wyszedł dzisiaj o 19:00. Słucham go w kółko od ponad 4 godzin ;; --->  Chad Future-"One man can change the world" (cover)

N & Leo~cz.1 [Ja też zasługuję na miłość]

                 Dochodziła ósma. Szybko dopiłem ostatni łyk kawy i pobiegłem do sypialni.
- Skarbie, ja wychodzę...będę koło 16.- Ken jedynie lekko się podniósł i przesłał mi buziaka, po czym znów wrócił do spania. Zazdrościłem mu...pracował w domu, więc mógł spać ile dusza zapragnie. Ja niestety dzień w dzień, łącznie z sobotą musiałem pracować z grupą niepełnosprawnych studentów. W sumie lubiłem tę robotę, mimo że nie należała do najłatwiejszych. Najgorsza rzecz wydarzyła się niecałe trzy tygodnie temu, kiedy to jeden ze studentów- HakYeon, wyznał, że się we mnie zakochał. Chłopak jeździł na wózku, a do tego nosił aparat słuchowy na lewym uchu. Strasznie go lubiłem,ale nie wyobrażam sobie życia z kimś takim...poza tym od trzech lat jestem w związku z Jaehwanem.
Gdy wszedłem do placówki zauważyłem jadącego w moim kierunku chłopaka. Westchnąłem i zatrzymałem się.
- Dzień dobry.- przywitał się z uśmiechem na twarzy i złapał mnie za rękę.
- Hej...jak się dzisiaj czujesz ?
- Źle...ale jak pana zobaczyłem, od razu mi się poprawiło. 
Poczułem ścisk w sercu. Kucnąłem przed Yeonem i pogłaskałem go po głowie.
- A co się dzieje ?
- Coraz gorzej u mnie ze słuchem.
- Byłeś wczoraj na tych badaniach ?
- Tak i lekarz powiedział,że niedługo będzie mi potrzebny aparat na prawe ucho....ale to nic.- chłopak znów się uśmiechnął i mnie przytulił. Za każdym razem jak to robił, czułem dziwne ciepło w środku. W sumie nie dziwie się,że to robi....po jego wyznaniu jedynie się uśmiechnąłem i do tego odwiozłem go do domu...idiota ze mnie. Mogłem od razu mu powiedzieć,że nic z tego nie będzie...
- Chodź już na zajęcia.- wstałem, złapałem za wózek i pomogłem chłopakowi dotrzeć do sali. W trakcie lekcji nie myślałem o niczym innym, tylko o HakYeonie. Chłopak wpatrywał się we mnie przez cały czas i co chwilę obdarzał mnie swoim słodkim uśmiechem. Cholerny gnojek...przecież ja mam chłopaka. Nie mogłem mu na to pozwalać. Byłem szczęśliwy z Jaehwanem...fakt...ostatnio coraz częściej się kłóciliśmy,ale wciąż go bardzo kochałem. Z drugiej jednak strony gdy patrzyłem na tego chłopaka moje serce biło szybciej, ręce pociły się, a język plątał się tak,że nie mogłem powiedzieć nic sensownego.
- Kurwa mać...- uderzyłem ręką w tablicę,co przestraszyło uczniów wychodzących na przerwę - Przepraszam...idźcie już.
W klasie został tradycyjnie Yeon, który już po chwili był u mojego boku i trzymał mnie kurczowo za rękę.
- Co się stało ?
- Dlaczego to robisz ?
Chłopak spojrzał na mnie zdziwiony i położył mi rękę na udzie.
- O czym pan mówi ?
- O niczym....przepraszam...jestem po prostu zmęczony.
- Niech pan się zwolni i pojedzie do domu.
- A ciebie kto odwiezie,hm ?- zapracowani rodzice Yeona na początku roku poprosili mnie żebym odwoził go do domu. W sumie nie było z tym żadnego problemu, gdyż mieszkaliśmy niedaleko siebie.
- Dam sobie radę sam. Niech pan się o mnie nie martwi. - znów ten uśmiech...nie no zaraz oszaleję.
- Wiesz co...masz rację, dzisiaj się zwolnię...ale ty pojedziesz od razu ze mną.
- Dlaczego ?...naprawdę sobie poradzę. 
- Wiem Yeon...ale mimo wszystko wolę cię osobiście odwieźć. - spojrzałem na twarz chłopaka. Lekko się zarumienił i spuścił głowę - Co ja widzę....co to za buraczek,hm ?- zachichotałem,a twarz HakYeona zrobiła się jeszcze bardziej czerwona.
- Em...tylko się panu wydaje...
- Oj Yeon Yeon...co ja się z tobą mam. 
- Aishhh...niech pan już przestanie.- chłopak nadymał policzki i podjechał do swojej ławki by zabrać rzeczy. Chwilę po tym byliśmy już w samochodzie. Nie wiem dlaczego, ale w pewnym momencie moja dłoń spoczęła na chudziutkim udzie mojego studenta. Yeon niewiele myśląc położył na niej swoją rękę i pogłaskał moją dłoń kciukiem. Spojrzeliśmy na siebie lekko się uśmiechając.
- Niech pan patrzy na drogę.
- Hm ?
- Oczka na drogę.- Yeon podniósł moją dłoń i delikatnie ją pocałował. Po moim ciele rozeszły się ciarki, a serce znów zaczęło szybciej bić.
- Yeon...
- Tak ?
- Co powiesz na małą wycieczkę ?
- Oooo,a gdzie ?
- Hmm..masz jakieś miejsce, w które chciałbyś pojechać ?
- Plaża. 
- Nie jest za zimno ?
- Jest...ale od czasu wypadku na niej nie byłem...już nawet nie pamiętam jak wygląda. - rzeczywiście mógł się stęsknić za tym miejscem. Z tego co wiem, miał wypadek na motorze ponad cztery lata temu.
- Dobrze...w takim razie kierunek plaża.- HakYeon uśmiechnął się i przyłożył moją dłoń do swojego szybko bijącego serca. Widać po nim,że strasznie się z tego cieszył. W sumie wewnętrznie również się cieszyłem,że mogłem go choć na chwilę uszczęśliwić.
Zajechaliśmy na plażę. Wyciągnąłem wózek, ubrałem ciepło Yeona i go na nim posadziłem.
- Hm...jest mały problem.
- Jaki ?- zapytał chłopak nie odrywając oczu od piasku i tafli wody.
- Wózek nie da rady jechać po piasku.
Yeon westchnął i wyraźnie się zasmucił. Jednak po chwili spojrzał na mnie i lekko się uśmiechnął.
- To nic...popatrzę stąd.- nie wytrzymałem. Złapałem chłopaka w talii i postawiłem go tyłem do siebie. Jego stopy stały na moich butach. Mocno go trzymając ruszyłem w stronę wody. Staliśmy tak przez dłuższą chwilę, jednak całą sielankę przerwały łzy Yeona spływające po moich dłoniach.
- Co się dzieje ?
HakYeon zawisł na mojej szyi starając się do mnie odwrócić. Gdy mu pomogłem, usta chłopaka znalazły się przy moim uchu delikatnie je muskając.
- Dziękuję.
- Nie masz za co dziękować. -szepnąłem i pogłaskałem go delikatnie po plecach.
- Mam...jest pan dla mnie jak najlepszy przyjaciel, a do tego tak cholernie pana kocham...to dzięki panu jeszcze żyję i mam chęć do czegokolwiek. 
Tego właśnie się obawiałem. Poczułem kłucie w sercu, a moje dłonie mocniej zacisnęły się na ciałku studenta. Po chwili poczułem delikatne i ciepłe usta na swojej szyi. Zamknąłem oczy i powoli głaskałem jego talię. Yeon dotknął swoimi wargami moich i szepnął.
- Zrobię wszystko żeby z panem być...wiem,że bycie z kimś takim musi być trudne,ale chodzę na rehabilitację...niedługo będę już samodzielny, tylko proszę, niech da mi pan szansę...
- Yeon, twoja niepełnosprawność mi nie przeszkadza....chodzi o to...- nie dokończyłem gdyż chłopak połączył nasze usta w delikatnym i niezwykle czułym pocałunku. Nie wiem dlaczego, ale odwzajemniałem jego nieśmiałe pocałunki z coraz większą zachłannością. Pragnąłem więcej. Miałem ochotę poznać każdy milimetr jego zgrabnego i delikatnego ciała. Nie myślałem w tym momencie o czekającym na mnie w domu Kenie...liczył się tylko i wyłącznie HakYeon. Zaniosłem go do samochodu i rozłożyłem tylne siedzenia, by powiększyć bagażnik. Następnie położył w nim chłopaka i kontynuowałem pocałunek. Jego delikatnie dłonie nieśmiało ściągały ze mnie marynarkę i koszulę. Gdy mu się to udało usiadł i zaczął całować moją klatkę piersiową i brzuch. Oddychał przy tym głęboko, a jego delikatne ciałko strasznie drżało z emocji. Robiło mi się niezwykle dobrze na sam widok HakYeona.
- Niech pan ściągnie spodnie.- posłusznie to zrobiłem i już po chwili moja męskość znalazła się w ustach chłopaka. Ken dogadzał mi już tak setki razy, ale dopiero teraz poczułem się nieziemsko. Yeon robił to niezwykle delikatnie. Co chwilę robił przerwy, by złapać oddech.
- Yeon poczekaj.- jęknąłem i położyłem chłopaka. Powoli go rozebrałem i nachyliłem się do niego, całując go po całej twarzy. Jego ręka zacisnęła się na moim członku i znów poczułem przyjemne dreszcze rozchodzące się po moim rozgrzanym ciele. Nachyliłem się do chłopaka opierając się rękoma koło jego głowy. Jego dłonie delikatnie pieściły moje napięte mięśnie, a na twarzy malował się delikatny uśmiech.
- Yeon, jesteś pewien,że chcesz to zrobić ?- zapytałem, cmokając go w czoło.
- Niczego nie byłem bardziej pewien. 
Mocno go przytuliłem i delikatnie w niego wszedłem. Czułem,że to jego pierwszy raz.
- Nic cię nie boli ?
HakYeon jedynie lekko się uśmiechnął i pokręcił przecząco głową.
- Jestem sparaliżowany od pasa w dół...spokojnie.- racja....ale ze mnie idiota. Muszę przyznać, że stosunek z Yeonem różnił się od tego z Jaehwanem. Pierwszy raz robiłem to tak delikatnie i z miłością. Miłością ?....chyba rzeczywiście zaczęło mi zależeć na tym dzieciaku.
Nie wiem nawet kiedy na dworze zaczęło się już ściemniać. Gdy skończyliśmy położyłem się obok chłopaka i go w siebie wtuliłem. Spojrzałem na telefon...dochodziła dwudziesta.
- Cholera...- syknąłem i po chwili jak na zawołanie zadzwonił do mnie telefon.
- Kto to ?- zaciekawił się Yeon i cmoknął mnie w policzek.
Ken...i co ja mam mu powiedzieć ?
- Nikt ważny...odpocznij sobie.- cmoknąłem chłopaka w czoło, a ten z uśmiechem zamknął oczy.

<- Musiałem zostać dłużej w pracy...niedługo będę.
-> Mogłeś napisać, martwiłem się o ciebie głupku
<- przepraszam, już jadę

Westchnąłem i odłożyłem telefon.
- Zwijamy się.
- Czemu ?
- Dochodzi 20, już późno. Jutro znowu się zobaczymy.
Ubrałem nas, posadziłem Yeona z przodu i ruszyłem. Dopiero do mnie dotarło co zrobiłem. W domu czekał na mnie zmartwiony Ken,a ja zabawiałem się ze swoim studentem. Yeon ciągle głaskał mnie po udzie i mówił jak bardzo mnie kocha. Kurwa mać...przez swoją głupotę mogę stracić i Jaehwana i HakYeona...
Zajechałem pod blok chłopaka, pod którym czekał jego zmartwiony ojciec.
- HakYeon dzwoniłem do ciebie setki razy, gdzieś ty był ?
- Przepraszam to moja wina...Yeon miał ze mną zajęcia pozalekcyjne.- podprowadziłem chłopaka do jego ojca i posmyrałem palcem po karku. Na ten gest Yeon uśmiechnął się pod nosem i na mnie spojrzał.
- To do jutra. 
- Do jutra...dobranoc proszę pana.- wsiadłem do samochodu i z ogromnymi wyrzutami sumienia wróciłem do mieszkania.

*

Na drugi dzień wstałem tradycyjnie o szóstej i zacząłem zbierać się do pracy.

- Dzisiaj ja cię odwiozę. -zaproponował Ken i cmoknął mnie w policzek.

- Co...dlaczego ?

- Nie cieszysz się ?

- Cieszę...

- Mam do załatwienia parę spraw, to przy okazji odwiozę mojego skarba.

Cholera jasna...czyżby się czegoś domyślał ? A może chce naprawić nasze coraz to gorsze stosunki ?

Miałem w głowie tysiące myśli na raz. Najbardziej jednak bałem się tego, by Ken nie dowiedział się o mojej zdradzie. Wtedy byłby to definitywny koniec,a nie zniósłbym tego za nic w świecie...

- Myszko...

- Hm ?

- Zbieraj się, wychodzimy. 

- Jestem już gotowy.- Ken z uśmiechem na twarzy wsadził mi do teczki pudełko z drugim śniadaniem i poklepał mnie po pośladku.

- No to lecimy. 

Całą drogę w samochodzie modliłem się, by przed szkołą nie wpaść na HakYeona. Jaehwan widział moje zdenerwowanie i co chwilę głaskał mnie po głowie.

- Ciężki dzień ci się zapowiada ?

- Yhym...

- Myszko, dasz sobie radę...spokojnie. 

- Tak wiem...

Zajechaliśmy pod szkołę. Szybko pocałowałem Kena i wysiadłem z samochodu.

- Do wieczora.

- Zaczekaj. -chłopak wysiadł i mocno mnie przytulił. Zobaczyłem jak zza szkoły wyjeżdża na wózku Yeon...jeszcze tego mi brakowało. 

- Muszę już lecieć...

- Y yyy.- Jaehwan przyciągnął mnie do siebie i zaczął namiętnie całować. 

- Skarbie, muszę już iść.- cmoknąłem go i szybkim krokiem ruszyłem w stronę budynku. Zerknąłem w stronę HakYeona...jego twarz zalana była łzami. Nie wiem dlaczego wpadłem do szkoły, zamiast zatrzymać się przy nim i wszystko na spokojnie wytłumaczyć. 

Przez cały dzień Yeon nie pojawił się na moich zajęciach. Prowadząc lekcje myślałem tylko i wyłącznie o nim i o tym jak bardzo go skrzywdziłem. Wychodząc ze szkoły natknąłem się na niego. Siedział dokładnie w tym samym miejscu co rano. Podszedłem do niego niepewnie i położyłem mu rękę na głowie.

- Yeon...

- Masz chłopaka....jak mogłeś mnie tak oszukać ?!

- HakYeon posłuchaj mnie...

- Chciałeś mnie tylko przelecieć ?!...zobaczyć jak to jest z kaleką ?!....ja naprawdę cię kocham, wiesz jak mnie to cholernie boli ?!

- Nie...błagam cię posłuchaj...- kucnąłem i mocno go przytuliłem. Yeon ucichł...czułem jedynie jego łzy spływające po mojej szyi. 

- Ja ci to wybaczę, tylko zostaw go dla mnie,błagam...

- Nie mogę...przepraszam...

- Potrzebuję cię zrozum...

- Yeon jestem z nim ponad trzy lata...

Chłopak spojrzał na mnie i podniósł rękę, by mnie uderzyć. Jednak tuż przed moją twarzą zatrzymał ją i delikatnie przyłożył do mojego policzka.

- I tak będę na ciebie czekał...

- Yeon...

- Jesteś dupkiem,który na nikogo nie zasługuje...a mimo to kocham cię najmocniej na świecie...

- Pos....

- Narazie...- chłopak powoli odjechał zanikając za budynkiem szkoły.

Nie poszedłem za nim...nie wiem dlaczego pozwoliłem mu tak po prostu odejść...Może dlatego, że nie wiedziałem jak mam się przed nim tłumaczyć...jakich słów użyć...jak mogłem go tak bardzo skrzywdzić ? Osobę, która potrafiłaby mi wybaczyć każdy błąd, byleby tylko być blisko mnie...Wydaję mi się, że będę musiał dokładnie przemyśleć swój związek z Jaehwanem i zastanowić się,co rzeczywiście czuję do HakYeona...

~Koniec.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------

N & Leo

    Letnia, gorąca noc. Chłopcy z VIXX wypoczywali właśnie w chatce na Hawajach. Odpoczynek po tak intensywnej pracy był jak najbardziej wskazany.
Leo leżał w swoim łóżku i wpatrywał się w sufit. Nie mógł zasnąć, ponieważ za oknem szalała burza, której chłopak panicznie się bał. Spojrzał na śpiącego na łóżku obok lidera i westchnął. Chciałby teraz koło niego leżeć i się do niego przytulić. N podobał mu się od ponad roku, ale nigdy nie miał odwagi by mu o tym powiedzieć. Liczył na to, że Yeon się domyśli i sam do niego zagada pod tym kątem. Pogoda za oknami robiła się coraz bardziej niebezpieczna i groźna. Palmy wyginane były we wszystkie strony, a chatka stojąca na balach w ocenie sprawiała wrażenie, jakby miała się zaraz przewrócić. Brunet wstał i powoli wsunął się pod kołdrę lidera. Już miał się przytulić do jego ciała, gdy nagle N otworzył oczy.
- Leo...co ty robisz ? 
- Mogę z tobą spać ?
- Co ?- chłopak zachichotał i przetarł oczy.
- Wiesz, że się boję....zobacz co się dzieje ze oknem.
Yeon usiadł i spojrzał przez okno. Rzeczywiście to co się działo wyglądało dość strasznie.
- Dobrze to śpij ze mną. 
- Dziękuję....a przytulisz ?
Lider uśmiechnął się i wtulił w siebie umięśnione ciało Leo.
- Ale ci wali serce.
- Em....to ze strachu.- odpowiedział brunet i lekko odsunął się od Yeona.
- Leoś...popatrz na mnie.
Chłopak podniósł wzrok i spojrzał w oczy lidera. N wyczuł o co chodzi. Widział w oczach przyjaciela miłość, zakłopotanie, wstyd i lekkie podniecenie. Uśmiechnął się i delikatnie pocałował usta chłopaka. Na ten gest Leo westchnął i chwycił lidera za koszulkę.
- Ze strachu ?- Yeon uśmiechnął się i usiadł na brunecie. Twarz Leo zalała się gorącym rumieńcem. Yeon złapał przyjaciela za nadgarstki i położył je koło jego głowy. Następnie nachylił się do jego twarzy i dotknął ustami warg przyjaciela.
- Ile to trwa ?- szepnął muskając drżących warg Leo.
- Ponad rok...
- Nie mogłeś mi powiedzieć ?
- Myślałem, że kręcisz z Ravim...
- Oj Leoś Leoś...to tylko mój przyjaciel.- po tych słowach połączył ich usta w namiętnym, z początku nieśmiałym ze strony bruneta pocałunku. Miednica Yeona pocierała delikatnie o pobudzonego członka przyjaciela. Leo skrzywił się i gardłowo jęknął.
- Yeon przestań.
- Wiem, że tego chcesz.- N przeniósł pocałunki na szyję bruneta, a jego dłonie głaskały jego klatkę piersiową. Nieśmiały chłopak wił się pod ciałem lidera, szarpiąc za pościel i jęcząc. Gdy N doszedł do bokserek chłopaka, Leo usiadł i spojrzał na podnieconego kochanka.
- Nie rób tego..
- Dlaczego ?
Leo spuścił głowę, a jego twarz automatycznie zrobiła się czerwona.
- Leoś o co chodzi ?
- Oj... wstydzę się...
N uśmiechnął się i przytulił bruneta.
- Mnie nie musisz się wstydzić...ale jeśli nie chcesz nie musimy teraz tego robić...
- Chcę... 
- Na pewno ?
- Tak...- Leo położył się i zakrył twarz poduszką. Yeon zsunął z chłopaka bieliznę i delikatnie całował jego wewnętrzną stronę ud. Jego opuszki palców delikatnie pieściły członka Leo. Z ust bruneta wydobywały się ciche, nieśmiałe jęki i westchnięcia. Przy każdym najmniejszym dotknięciu penisa przez lidera, ten podnosił się i coraz bardziej twardniał. W końcu wsunął go do ust i zaczął delikatnie pieścić. Leo usiadł i zacisnął dłoń na włosach kochanka. To podniecało Yeona jeszcze bardziej. Wsunął członka po samo gardło, a jego palce pieściły jądra chłopaka. Po reakcji chłopaka widać było, że był to jego pierwszy lód w życiu. Niewiele potrzebował. Po około 5 minutach doszedł w gardło lidera i opadł na łóżko głęboko oddychając. N połknął lepką spermę chłopaka i nałożył mu bokserki. Następnie położył się obok niego i pogłaskał jego gorący policzek.
- Le...
- Śpijcie do cholery....jutro będziecie się pieprzyć.- N podniósł głowę. Wpatrywał się w nich zaspany maknae wtulony w ciało Hongbina.
- Dobrze...śpij już.- odpowiedział Yeon i mocno przytulił Leo. - I jak ?- szepnął i pocałował czoło chłopaka.
- Dobrze....ale dziwnie...
- To znaczy ?
- Jutro nie spojrzę ci w oczy.- Leo wtulił twarz w szyję chłopaka i mocno wtulił się w jego drobne ciało.
- Oj Leoś... nie możesz się mnie wstydzić...przecież mnie kochasz, tak ?
- I to bardzo...
- Właśnie...jeśli mamy ze sobą być musisz się bardziej przede mną otworzyć, okej ?
- Yhym.- chłopak kiwnął twierdząco głową i pocałował kochanka w szyję.
- Śpij wstydziochu...jutro porozmawiamy.
Po tych słowach brunet od razu usnął. Była to dla niego niezwykle emocjonująca i pełna wrażeń noc. N, wiedząc, że jego chłopak boi się burzy mocno go tulił i czuwał nad nim aż do rana...


~Koniec.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

W następnym opowiadaniu Hojoon i Suho. :)

Nichkhun & Leo

         Wreszcie jutro nadejdzie ten piękny dzień. Ja i Nichkhun się pobierzemy. Bardzo długo na to czekałem...można powiedzieć, że od początku naszego związku, czyli...2 lata. Właśnie leżałem na łóżku z naszą papugą Kyu. Była takim naszym synkiem. Umiała mówić, parzyć herbatę,a nawet robić naleśniki. Chciałem teraz być z moim narzeczonym,ale pozwoliłem mu się wybawić i puściłem go na imprezę z kolegami, tzw. "wieczór kawalerski". Właśnie karmiłem Kyu owockami, kiedy nagle do pokoju wpadł Nichkhun z pięcioma kolegami. Byli nawaleni do nieprzytomności.
- Rozbieraj się skarbie !!- krzyknął mój kochany i na mnie usiadł. Czuć było od niego okropny zapach wódki.
- Nichkhun co ty robisz ?- zapytałem go nieco przestraszony,bo jego koledzy już zaczęli mnie rozbierać.
- Zabawimy się przed ślubem !
- Mieliśmy przecież umowę...- nigdy jeszcze nie uprawialiśmy seksu. Podczas nocy poślubnej miał być nasz pierwszy raz.
- Nichkhun nie pierdol, rozbieraj go !- krzyknął jeden z kolegów i zaczął szarpać mnie za krocze. Do oczu napłynęły mi automatycznie łzy. Było to strasznie upokarzające i bardzo mnie bolało. W tym samym czasie reszta chłopaków rozebrała mnie całkowicie i stanęli dookoła łóżka.
- Skarbie proszę cię nie rób tego...- płakałem jak bezbronne dziecko. W sumie to niewiele mogłem zrobić. Nagle dwóch towarzyszy mojego narzeczonego złapało mnie za nogi i rozszerzyli je z całej siły. Bałem się nawet odezwać słówkiem.
- Zostawić tata !- zawołał Kyu "napadając" na jednego z chłopaków i dziobiąc go po głowie. Ten w złości jednak nie wiedział co robi...złapał go i rzucił z całej siły o ścianę. Wtedy już nie wytrzymałem i zacząłem się szarpać.
- Co ty mu zrobiłeś ?! Nichkhun zrób coś !! 
- Oj myszko, nic mu nie będzie... teraz się troszkę pobawimy.- po tych słowach wszyscy się rozebrali, pokazując swoje obleśne ciała. Wtedy dwóch mnie podniosło i postawiło pod ścianą. Mój przyszły mąż natomiast złapał mnie za biodra i wszedł we mnie z całej siły. Czułem jak po nogach spływają mi ciepłe strużki krwi. Ból był nie do opisania....czułem się tak jakby miliony noży i igieł rozrywały moje wejście. Cały czas jednak myślałem o Kyu, który w bezruchu leżał pod ścianą.
- Dawaj go na ziemię, to mi machnie loda !
Nichkhun cisnął mną o ziemie i już po chwili czułem w ustach obleśne, wielkie przyrodzenie jednego z jego kolegów. Czułem jak obiad podchodzi mi do gardła. Chciałem żeby ten koszmar już się skończył. Przecież jutro miał być najlepszy dzień w moim życiu...byliśmy z Nichkhunem tacy w sobie zakochani...uważani za wzór pary, a teraz ? Gwałcił mnie w bestialski sposób jak zwierzę.
Jedna męka za mną....przynajmniej tak myślałem. Chłopak wyciągnął ze mnie penisa i poklepał po twarzy.
- Dobra robota, dziwko...do czegoś się jednak nadajesz...- "dziwko" ? Rzeczywiście po tych słowach zacząłem się tak czuć. Nie wytrzymałem presji i obrzydzenia i zwymiotowałem. Prosto pod nogi jednego z chłopaków. Brunet popatrzył na mnie ze złością i uderzył z całej siły w twarz.
- Moja kolej....ja już mu kurwa pokażę....- po tych słowach odepchnął zadowolonego Nichkhuna i wszedł we mnie. W tym czasie jego poprzednik doszedł mi na twarz. Znów zwymiotowałem i zacząłem płakać. Już nie miałem siły...nie miałem siły płakać, krzyczeć, stawiać się im...nie miałem siły na nic....chciałem jedynie żeby ten ból się już skończył. Chciałem żeby to był tylko zły sen... Zadawany w bardzo brutalny sposób ból był tak silny, że nie wytrzymałem i zemdlałem.
Obudziłem się ....sam dokładnie nie wiem kiedy...Leżałem w kałuży krwi, zalepiony spermą chłopaków. Nie wiedziałem co się w okół mnie dzieje. Nagle poczułem na sobie pazurki Kyu.
- Tata ból ?
- N...nie...- odetchnąłem z ulgą gdy zobaczyłem,że nic mu nie jest.
- Dostać wiadomość..
Wstałem z wielkim trudem i spojrzałem na telefon. 74 nieodebrane połączenia od Chansunga, jego przyjaciela z zespołu. Trzęsącą się ręką wybrałem numer i do niego oddzwoniłem.
- Leo dlaczego nie odbierasz ?! 
- Spałem....
- Muszę ci coś powiedzieć, tylko się nie denerwuj....
- Co...
- Nichkhun...on....miał wypadek....
- Gdzie on jest ?!
- Leo... on.....on nie żyje....tylko spokojnie...
Telefon wypadł mi z ręki, a kolana ugięły się jak pod wpływem ogromnego ciężaru. Przecież jutro mieliśmy się pobrać i być ze sobą szczęśliwi do końca życia...Zapomniałem już o ogromnej krzywdzie jaką mi wyrządził...o tym,że kilka godzin temu potraktował mnie jak dziwkę z przyulicznego burdelu. Wszystko bym mu wybaczył bo go kochałem....i będę kochać do końca życia....dlaczego ktoś na górze musiał mi go zabrać....


~Koniec.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Leo & Ken

                - Chłopaki już 7 rano ! Chodźcie do kuchni !- donośny krzyk managera był w stanie pobudzić do życia nawet nieboszczyka. Wyciągnąłem się z głośnym jękiem, podniosłem cztery litery i posłusznie zszedłem do kuchni na śniadanie. Stół był już oblężony przez chłopaków i managera. No tak... tradycyjnie brakowało Leo. Dlaczego ten chłopak zawsze musiał trzymać się na uboczu z dala od reszty zespołu ? Był tak uroczo nieśmiały i wszystkim speszony, ale nie powiem....trochę mi to przeszkadzało, chociażby z tego względu, że mnie cholernie pociągał i w końcu chciałbym żeby między nami do czegoś doszło. Wziąłem ze stołu to co zostało po chłopakach i ruszyłem do pokoju bruneta. Był w nim sam. Ravi dzielił pokój z N, a ja z Hyukiem i Hongbinem, którzy co noc szeptali sobie czułe słówka miziając się przy tym w taki sposób, że aż mi się robiło dobrze.
Zapukałem do drzwi. Odpowiedziała mi jedynie cisza... Niewiele myśląc pociągnąłem za klamkę i wszedłem do ciemnego, chłodnego pokoju.
- Leoś ... 
- Czego... - mimo chłodnego przywitania, jego głos był niesamowicie delikatny i cichy. Ciekawe co takiego stało się w jego życiu, że się tak zachowuje.
- Przyniosłem ci śniadanko.- uśmiechnąłem się i postawiłem talerz na szafce.
- Zabieraj to...
- Leo musisz coś zjeść. 
- Wyjdź...- po tych słowach wypchnął mnie z pokoju i trzasnął z całej siły drzwiami. Szczerze mówiąc byłem trochę zawiedziony, bo chciałem sobie wreszcie z nim szczerze pogadać, no ale cóż....wyszło jak wyszło. Zrezygnowany zszedłem do kuchni i usiadłem obok Hyuka.
- Gdzie twój Leoś ?- zaśmiał się N wtulając się w ramię Raviego.
- Mój ?- szczerze mówiąc nie sądziłem, że ktokolwiek wie o tym, że za nim szaleję.
- No tak... znowu się zamknął w swojej klitce ?
- N daj mu spokój... Nie pomyślałeś o tym, że musiało się stać coś złego, że się tak zachowuje ?
- Dawno go nikt nie dymał. - zachichotał maknae i rzucił we mnie kawałkiem pomidora.
- Wiesz co Hyuk .... nie sądziłem, że jesteś aż tak żałosny...- po tych słowach wstałem i ruszyłem w stronę pokoju.
- Ken zaczekaj.- powiedział stanowczo Ravi i kiwnął na mnie głową żebym z powrotem zajął swoje miejsce. - Mam pomysł ...- kontynuował, a reszta chłopaków wpatrywała się w niego jak w obrazek. - Leo to prawiczek... nigdy nikogo nie miał i w związku z tym mam pewną propozycję... 
- Jaką ?- zaciekawiłem się i patrzyłem na Raviego jak na kompletnego idiotę.
- Założymy się, który pierwszy go przeleci....
- Posrało cię...
- Eejjjj mi się tam podoba.- powiedział entuzjastycznie Hyuk, jednak Hongbin od razu go uciszył strzelając mu z piąchy w plecy. - To zabawa dla starszych skarbie.- cmoknął swojego młodszego chłopaka i spojrzał na Raviego.
- No to kto w to wchodzi ?- Ravi popatrzył po podnieconych twarzach chłopaków. Zgodzili się Hongbin i N...plus Ravi...najgorsza trójka będzie startować do tej bezbronnej, nieśmiałej istotki.
- Nie zgadzam się... dlaczego traktujecie go jak zwierze i wykorzystujecie jego niewinność ?- złowieszczy wzrok Hongbina jednak skutecznie mnie uciszył.
- Zaczynamy od dzisiaj.- cwaniacki uśmieszek Raviego mówił sam za siebie....szykował coś okropnego...

                                                                             *

Poranna próba minęła mi w miarę szybko. Teraz była...już 20 ?...oj...to próba nie była w sumie taka poranna. Spojrzałem w stronę Leo, który w bardzo nieśmiały sposób ćwiczył przed lustrem kroki do Hyde. Uśmiechnąłem się pod nosem, jednak po chwili mój cały entuzjazm opadł po tym, jak zobaczyłem podchodzącego do niego Raviego. Hongbin, Hyuk i N chichotali mało co się nie dusząc.
- Co tam Leoś ? - zapytał cwaniacko chłopak zbliżając się coraz bliżej do zdezorientowanego bruneta. - Bardzo dobrze ci idzie.
- No...
- Ojj...czemu ty jesteś taki chłodny ?- przycisnął chłopaka do lustra i zaczął całować po szyi....Łał....aż takiej akcji nie spodziewałem się nawet po Ravim.
- Proszę puść mnie.
- Najpierw się pobawimy. 
- Ravi błagam !- po twarzy Leo spływały łzy, a ciało trzęsło się jak galareta.
- Oj już nie zgrywaj takiej cnotki... wiem, że masz na to ochotę.- mówiąc to złapał za krocze chłopaka.
- Ravi pojebało cię ?! - nie mogłem już dłużej na to patrzeć. Podbiegłem do chłopaka i uderzyłem go z całej siły w twarz. W tym samym czasie przerażony jak dziecko Leo wybiegł z sali treningowej, a za nim wyrwał Hongbin. Łapiąc go za rękę wepchnął do schowka na miotły i w bezczelny sposób zaczął się do niego dobierać.
- Czego wy chcecie ?- zapytał Leo wijąc się we wszystkie strony chcąc uniemożliwić Hongbinowi dalsze próby gwałtu.
- Ciiii....- Hong złapał bruneta za włosy, odchylił jego głowę i zaczął gryźć po szyi. Druga ręka masowała w brutalny sposób jego przyrodzenie. Leo nie wytrzymał.... był to dla niego taki silny wstrząs, że aż zemdlał i osunął się na ziemię robiąc przy tym dużo szumu....

                                                                              *

 Obudził się dopiero w szpitalu. Leżał na łóżku z rozwaloną , zabandażowaną głową i z dość silnym uszczerbkiem na psychice. Siedziałem przy nim i co chwilę wycierałem zapłakane oczy. Leo spojrzał na mnie nieprzytomnym wzrokiem.
- Leoś.... jak się czujesz ?- zapytałem, ujmując delikatnie jego dłoń.
- Wyjdź...
- Nie, nie wyjdę... nie jestem taki jak oni, zaufaj mi...
- Nikomu nie ufam...
- Wiem... Leo ja to wiem, ale proszę cię, daj mi szansę...
- Nie...
- Dlaczego ?
- Odchodzę z zespołu... i chcę żebyście mi wszyscy dali święty spokój...
- Nie możesz odejść....
- Niby dlaczego ?- muszę powiedzieć, że byłem niesamowicie zaskoczony tą rozmową... chyba jeszcze nikomu nie udało się rozmawiać tak długo z Leo.
- Bo... bo mi na tobie zależy...
- Chyba na mojej dupie jak reszcie....
- Nie Leo... ja w przeciwieństwie do nich wiedzę w tobie cudownego, nieśmiałego chłopaka. I zdaję sobie sprawę z tego, że coś złego musiało wydarzyć się w twoim życiu, że się tak zachowujesz... tylko nie wiem co i.... nie wiem jak mógłbym ci pomóc...
- Dziękuję, ale.... nie pomożesz mi...
- Dlaczego ?
- Wolę o tym nie mówić....
- Leoś... zaufaj mi...- pogłaskałem jego dłoń w najbardziej czuły i delikatny sposób jaki tylko umiałem.
- Jak miałem 13 lat mój tato zmarł na raka... rok po jego śmierci mama znalazła sobie nowego fagasa, który od razu u nas zamieszkał... odkąd się wprowadził bywał w moim pokoju co noc... zaczęło się od niewinnego dotykania, a później pozwalał sobie na więcej... 
- Dobrze wystarczy ...- usiadłem na łóżku chłopaka i mocno go przytuliłem. Leo wtulił się we mnie i zaczął płakać jak bezbronne dziecko. Było mi go niezwykle żal i miałem ochotę popłakać się razem z nim.
- Leoś pomogę ci... obiecuję. Możesz mi zaufać... - cmoknąłem go w czoło... Po tym geście chłopak chyba się do mnie przekonał. Od razu się uspokoił, a jego drżące ciało wtuliło się we mnie jeszcze bardziej. Czułem, że jestem na dobrej drodze do tego, by go w końcu otworzyć na świat i ludzi.


~Koniec.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------