Luhan & Baekhyun

      Poniedziałek...początek tygodnia. Uczeń 3 klasy liceum- Luhan- westchnął i wyszedł z mieszkania udając się do szkoły. W drodze do placówki wpadł na swojego najlepszego przyjaciela Baekhyuna, z którym dzielił ławkę od pierwszej klasy szkoły podstawowej.
- Cześć Luhani.- przywitał się chłopak i szeroko się uśmiechnął.
- Hej, co tam ?
- A daj spokój...do 2 w nocy uczyłem się na ten sprawdzian z matmy, a później wrócił do domu napruty ojciec i zaczęła się awantura.
- Awantura o co ?
- Jak zwykle zaczął się drzeć na mamę, później na ChanHyuna i na koniec oberwało się mi.
- Znowu cię uderzył ?
Baek westchnął i podciągnął lekko koszulę. Na jego brzuchu widniał ogromny krwiak. Luhan skrzywił się i opuścił chłopakowi koszulę.
- Wiesz, że musisz to zgłosić na policję...
- Nie no coś ty...nie mogę.
- Musisz...jak ty tego nie zrobisz to ja do nich pójdę.
- Luhan...
- Baeki nie kłóć się...
Chłopcy weszli do szkoły. Od razu na wstępie zobaczyli grupę szkolnych cwaniaków lejących jak zwykle ucznia z młodszej klasy.
- Co wy wyprawiacie ?- Luhan złapał za ramię ciemnoskórego chłopaka o blond włosach. Był niesamowicie przystojny, ale co z tego skoro był totalnym bucem.
- Znowu bawisz się w bohatera ?- zapytał chłopak i odtrącił rękę Lu.
- Kai zostaw go...później się z nim policzymy.- rzucił jego chłopak D.O. Na te słowa Luhan parsknął śmiechem i pokręcił głową.
- Coś cię bawi ?- warknął ich kolega Kris i przydusił delikatne ciało Luhana do ściany.
- Bawi mnie to, że jesteście takimi pustakami i widzicie rozwiązania sprawy tylko i wyłącznie w przemocy. Macie już po 19 lat, ogarnęlibyście się trochę. 
Napastnicy zamilkli i popatrzyli po sobie. Kai jedynie cwaniacko się uśmiechnął. Ten gest był oczywisty. Kris wziął zamach i uderzył z całej siły Luhana w brzuch. W tym momencie przybiegł uczeń 2 klasy- Xiumin.
- Nauczyciel idzie, spieprzajcie !- krzyknął i popatrzył znacząco na przestraszonego Baekhyuna.
- Później się policzymy.- rzucił Kris, po czym puścił chłopaka i odszedł wraz z kolegami. Lu podniósł głowę i popatrzył na kolegę z młodszej klasy.
- Dzięki...
- Nie ma sprawy... nic ci nie jest ?
- Nie...nie pierwszy i nie ostatni raz tak dostałem. 
- Lepiej się im nie stawiaj Luhani...widzisz jak to się zawsze kończy...- w dyskusję włączył się przerażony Baek i podał przyjacielowi butelkę z wodą.
- Baek...nie będę cały czas patrzył jak grupa bezmózgich osiłków leje słabszych tylko i wyłącznie dla rozrywki i własnej przyjemności. 
- Niby masz rację, ale w ich gangu jest Kris, Tao, Chen...i do tego ten dupek Kai....lepiej z nimi nie zadzierać. 
Rozmowę chłopców przerwał młody, bardzo wysoki i nieziemsko przystojny nauczyciel wf'u -ChanYeol.
- Panowie my nie mamy teraz lekcji ?
- Mamy.
- To lećcie szybko do szatni...za 5 minut zaczynają się zajęcia.- mężczyzna spojrzał na Luhana.- Wszystko w porządku ?
- Nie... nic nie jest w porządku...
- O czym ty mówisz ?
- O tym, że po szkole grasuje gang, który bez przerwy leje słabszych, a wy, nauczyciele udajecie, że tego nie widzicie. Uczniowie muszą sobie radzić z tym sami, bo szanowne grono pedagogiczne jest zbyt zajęte by zrobić cokolwiek w tej sprawie...
- Luhan...ja nie miałem poję...
- Skończyłem.- chłopak zarzucił plecak, złapał Baekhyuna za rękę i ruszył z nim do szatni.

Po 5 minutach chłopcy byli gotowi do lekcji. Stanęli w rzędzie na zbiórce i zaczęli odliczanie. Oczy Baekhyuna cały czas uciekały w stronę gangu grającego na szkolnym boisku w kosza.
- Który ci się podoba ?- zapytał Lu szturchając przyjaciela.
- Hm ?...żaden, a co ?
- Wpatrujesz się w nich od kilku minut. 
- Wydaje ci się. 
- Baeki...za dobrze cię znam.- chłopak zarzucił rękę przez ramię kolegi.- Kai jest z D.O, Kris z Tao....no...został ci tylko Chen.
- Luhan, tak tylko patrzę...wyluzuj.
- Po co w ogóle patrzysz ?
- Zachowujesz się tak, jakbyś był zazdrosny...
- Po prostu się o ciebie martwię matołku...nie chcę żebyś skończył tak jak oni. 
- To mi nie grozi...spokojnie.
- Panowie długo jeszcze tak będziecie debatować ?- zapytał ChanYeol i uniósł brew.
- Przepraszamy.- nastolatkowie ukłonili się i spojrzeli na nauczyciela.
- Baek prowadź rozgrzewkę...tylko zrób jakieś ćwiczenia na nadgarstki i tak dalej...pogracie dzisiaj w kosza.
Klasa zamarła. Po dłuższej chwili milczenia odezwał się Yoseob.
- Ale...z nimi mamy grać ?- zapytał cicho wskazując na boisko.
- Oczywiście...dlaczego nie ?
Klasa jedynie westchnęła i Baekhyun zaczął rozgrzewkę. Biegając w okół boiska chłopcy należący do gangu śmiali się i szydzili z uczniów. Chen uśmiechnął się i krzyknął.
- Hej Yano ! Łap !- po tych słowach rzucił z całej siły piłką w chłopaka. Yano upadł na ziemię. Z jego ucha zaczęła lecieć krew, a z oczu toczyły się grube łzy. Luhan nie wytrzymał. Rzucił się na rozbawionego chłopaka, przewrócił go na ziemię i zaczął bić po twarzy.
- Zobacz co mu zrobiłeś dupku ! 
- Jakoś mnie to nie interesuje.- Chen bez przerwy chichotał, co jeszcze bardziej denerwowało Lu. Uderzył go z całej siły w nos, z którego po chwili polała się krew.
- Wchodzimy ?- zapytał Tao patrząc na zaciekawionego całą sytuacją Kaia.
- Daj im jeszcze chwilę. Chen powinien sobie poradzić z tym gównem.
Jednak napływ emocji u Luhana był tak silny, że pobił nastolatka do nieprzytomności. Kai skinął głową. Na ten gest reszta gangu rzuciła się na Lu. Zaciągnęli go za szkołę i zaczęli bić na oślep...gdzie popadnie.
- Nic nie zrobisz ? Masz zamiar tu tak stać ?- zapytał Hyuk i spojrzał na Baekhyuna.
- Ale....co mam zrobić...
- To twój przyjaciel do cholery...
Baek pobiegł po ChanYeola i wraz z nim ruszył za szkołę.
- Co wy robicie ?!- krzyknął nauczyciel. Na jego głos gang zerwał się na równe nogi i zwyczajnie zwiał. Luhan leżał na ziemi nieprzytomny. Z jego nosa i wargi toczyła się krew, a pod brudnym mundurkiem znajdowała się kupa siniaków i krwiaków. Baekhyun klęknął przy przyjacielu i poklepał go po twarzy.
- Luhani...popatrz na mnie...
Chłopak otworzył lekko oczy i spojrzał na zapłakaną twarz kolegi.
- Nogi...- szepnął i złapał delikatną dłoń Baeka.
- Bolą ?
- Nie mogę...nie czuje nóg...
- To dlatego, że jesteś w szoku...spokojnie.- po twarzy Baekhyuna płynęły łzy. Spojrzał na nauczyciela, który wezwał wcześniej karetkę. Teraz wpatrywał się w chłopaka z politowaniem. Baek czuł co się święci.
- Proszę pana...czy on...
- Baekhyun nie teraz...- uciszył go nauczyciel i wziął Luhana na ręce.

Po przyjeździe karetki Lu został zabrany do szpitala. Baek oczywiście pojechał z nim. Siedział przy łóżku przyjaciela i czekał aż się wybudzi.
- Baeki...
- Boże jak ty się czujesz ?- chłopak złapał Luhana za rękę i ją pocałował.
- Nie będę chodził....prawda ?
- Luhan... 
- Wiedziałem...- nastolatek zaczął szlochać. Widok płaczącego przyjaciela załamał Baeka.
- Luhani wyjdziesz z tego, obiecuję...
- Jak...no jak z tego wyjdę ?! To nie jest przeziębienie tylko paraliż ! Nigdy już nie wsta...- Baek przerwał koledze namiętnie go całując.
- Przepraszam...- szepnął odrywając się od ust przyjaciela.
- Zrób to jeszcze raz...- chłopak nachylił się do kolegi i znów pocałował go najdelikatniej jak tylko potrafił.
- Nie wiesz jak długo na to czekałem...- Luhan usiadł i pogłaskał przyjaciela po głowie.
- Naprawdę ?
- Podobasz mi się od początku liceum...pocałuj mnie jeszcze raz.- Baek lekko się uśmiechnął i znów połączył ich usta w delikatnym, powolnym i namiętnym pocałunku.
- Wiesz, że zawsze możesz na mnie liczyć... z tego też pomogę ci wyjść.- powiedział Baekhyun i spojrzał na nogi Lu.
- Dziękuję.- szepnął nastolatek i wtulił się w ciepłe ramiona przyjaciela.


~Koniec.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

W sobotę pojawi się N i Leo, a później Suho i Hojoon :)

Taemin & Minho

       Ciepły, majowy poranek. Minho wstał, przetarł rękoma twarz i spojrzał na zegarek. Dochodziła 11. Zwykle o tej porze jego dom odwiedzał młody listonosz. Tym razem brunet czekał na przesyłkę z nowymi butami, które zamówił trzy dni temu. Powolnym krokiem ruszył do kuchni i nastawił wodę na kawę, po czym usiadł na blacie i wpatrywał się w okno.
- Gdzie on do cholery jest...- burknął pod nosem i odsłonił firankę, by lepiej widzieć. Samochód listonosza właśnie zajechał pod dom. Wysiadł z niego wysoki, szczupły blondyn ubrany w niebieski strój i śmieszną czapkę z daszkiem. Zarzucił na ramię torbę z listami i przesyłkami, po czym ruszył w stronę drzwi. Minho zerwał się z blatu, przeczesał bujne włosy i podszedł do drzwi, do których po chwili rozległo się cichutkie pukanie. Otworzył je i szeroko się uśmiechnął.
- Dzień dobry..- powiedział nieśmiało Taemin- bo tak miał na imię listonosz - po czym zaczął szukać w torbie przesyłki.
- Hej...co dzisiaj dla mnie masz ?
- Nie wiem jeszcze...
Brunet spojrzał na trzęsące się ręce Tae.
- Wstydzisz się mnie, czy co ?
- Skąd ten pomysł ?
- Ręce ci się trzęsą.
- Aa....zawsze tak mam...
- Yhym...wejdź do środka i poszukaj tego na spokojnie.- powiedział Minho, po czym otworzył szerzej drzwi by umożliwić chłopakowi wejście. Blondyn chwilę się wahał, jednak po gorących namowom chłopaka wszedł do środka.
- Mieszkasz tu sam ?
- Nie...jeszcze rodzice i siostra, a co ?
- A tak pytam...
- Na razie rodzice są w pracy,a siostra w szkole...Chodź do kuchni.
Po wejściu we wskazane miejsce Tae stanął przy blacie i zaczął szukać paczki z butami. Minho spojrzał na smukłego chłopaka i przygryzł wargi. Od dawna miał na niego ochotę, ale zupełnie nie wiedział jak się do tego zabrać. Podszedł do niego i przytulił go od tyłu. Jego ręce powędrowały na jego podbrzusze, a usta zaczęły pieścić jego delikatne ucho.
- Co ty wyprawiasz ?- jęknął blondyn i odsunął się od Minho.
- Ciii...- chłopak skutecznie uciszył Tae. Zaczął go namiętnie całować. Mimo początkowych oporów listonosz zaczął odwzajemniać pocałunki, a jego delikatne dłonie błądziły po ciele bruneta. Minho przejechał dłonią po klatce piersiowej kochanka, po czym wsunął ją w jego spodnie masując i ugniatając członka. Z ust blondyna zaczęły wydobywać się histeryczne jęki.
- Jesteś prawiczkiem ?- szepnął brunet i zaczął całować szyję chłopaka. Ten skinął twierdząco głową i zaczął ściągać z chłopaka koszulkę. Minho uśmiechnął się i klęknął przed pobudzoną męskością chłopaka.
- Oprzyj się lepiej o blat.- zachichotał i wsunął członka do ust. Tae złapał włosów kochanka i wrzasnął jakby obdzierano go se skóry. To jeszcze bardziej podnieciło bruneta. Robiąc loda blondynowi wyciągnął swojego penisa z bielizny i zaczął sobie dogadzać.
- M...Minho...
- Hm ?- chłopak podniósł oczy, a zaraz po tym po jego gardle zaczęła spływać ciepła sperma. Brunet uśmiechnął się, połknął lepką maź i wstał cmokając drżące usta kochanka.
- To wszystko ?- zapytał nieśmiało i pogłaskał policzek chłopaka.
- Jeszcze nie...odwróć się.
- Po co ?
- Zobaczysz. - Taemin odwrócił się tyłem do chłopaka opierając się o blat. Ten klęknął, rozszerzył pośladki blondyna i zaczął lizać i całować jego wejście. Kolana listonosza ugięły się, a z jego ust wydobywały się gardłowe jęki i westchnięcia. Następnie Minho plunął na rękę i rozsmarował wydzielinę na penisie. Wstał i zaczął wchodzić w chłopaka całując jego mokre już plecy. Ręka bruneta natomiast pieściła główkę członka Taemina.
- Boli ?- zapytał wchodząc w kochanka do końca.
- Troszkę...
- Zaraz przestanie.- Minho zaczął całować chłopaka i pchać go z początku bardzo delikatnie i powoli. Emocje jednak wzięły górę. Dłonie bruneta zacisnęły się na biodrach kochanka, a jego miednica pchała jego delikatne ciało w bardzo brutalny sposób.
- Minho to boli !
Chłopak jednak nie zwracał na to uwagi. Doszedł we wnętrze chłopaka, wyszedł z niego i głęboko oddychał. Z oczu Tae zaczęły płynął łzy. Pośpiesznie się ubrał i spojrzał na bruneta.
- Jak mogłeś ?
- Tae przepraszam...
- Masz swoją zasraną przesyłkę i możesz być pewny, że już nigdy więcej mnie nie zobaczysz...- blondyn cisnął w chłopaka paczką z butami i pośpiesznie wybiegł z mieszkania wpadając na siostrę Minho.
- Co robisz bucu ?!- krzyknęła i spojrzała na twarz chłopaka.
- Przepraszam...
- Płaczesz ?....co się stało ?
- Zapytaj brata..- rzucił chłopak i wybiegł z domu. 14-letnia gimnazjalistka weszła do kuchni i spojrzała na ubierającego się Minho.
- Pieprzyliście się w kuchni ?- zaśmiała się.
- Nie twoja sprawa gówniaro. 
- Powiem mamie...a ojciec to cię chyba zabije. 
- Odpierdol się !- wrzasnął chłopak i zniknął za drzwiami swojego pokoju, w którym zaczął obmyślać plan przeproszenia chłopaka. Naprawdę go kochał i mu na nim zależało. Chciał się jedynie do niego zbliżyć, a nie skrzywdzić...


~Koniec.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Następny one shot o Luhanie i Baekhyunie, a później N i Leo :)

2 kontynuacja Hansola & B-joo

      Odkąd mężczyźni opuścili pomieszczenie zacząłem się zastanawiać jak wydostać stąd siebie i B-joo. Wszystkie pomieszczenia i drzwi obstawione były ochroną klubu. Westchnąłem i pocałowałem śpiącego nastolatka w czoło.
- B-joo wstawaj...
Chłopak mruknął i otworzył lekko oczy.
- Wszystko mnie boli...- jęknął i bardziej wtulił się w moje ciało.
- Wiem B-joo....ale już cię nikt więcej nie skrzywdzi...
- Wcześniej też tak mówiłeś...
- B-joo to naprawdę nie jest moja wina...skąd miałem wiedzieć,że te dupki wiedzą gdzie mieszkam...
- Nieważne...- chłopak wstał ledwo trzymając się na nogach i sięgnął po ubrania. Włożył je i usiadł na fotelu.
- Możesz mi powiedzieć dlaczego się tak zachowujesz w stosunku do szefa ?
- To znaczy jak ?
- Łasisz się do niego jak jakaś napalona dziw...
- Nie mów tak o mnie...- chłopak odwrócił ode mnie głowę, a po jego bladych policzkach spłynęły łzy.
- Przepraszam...nie chciałem tego powiedzieć...
- Ale powiedziałeś...
Westchnąłem, podszedłem do B-joo i go mocno przytuliłem.
- Wcale tak o tobie nie myślę...
- To już nie ma znaczenia...
W pokoju zapanowała cisza. Słychać było jedynie stłumiony dźwięk muzyki dobiegający z sali. Czyli był już wieczór...
- B-joo...o której zwykle zaczynaliście pokazy ?- zapytałem i podszedłem do okna, by zobaczyć na ulicznym zegarze, która jest godzina.
- O 20...
- Mamy 15 minut...-szepnąłem i złapałem chłopaka za rękę.
- Co ty wyprawiasz ?
- Obiecałem,że cię stąd zabiorę, tak ?
- Tak,ale stąd nie ma wyjścia...
- Zaufaj mi...
- Już raz ci zaufałem i byłem idiotą !
Po wrzasku chłopaka drzwi otworzyły się i do pokoju wszedł mężczyzna z pejczem i trzema chłopakami, których trzymał na smyczach.
- Co to za krzyki suko ?- zapytał niskim głosem i wyciągnął kolejną smycz. - Do nogi...
Po jego komendzie B-joo wybuchł płaczem i zaczął się rozbierać. Zupełnie nie wiedziałem co mam robić. Podszedłem do nastolatka i złapałem go za rękę.
- Nie rób tego...
- Hansol nie wtrącaj się...- B-joo został zapięty w obrożę i smycz, po czym wyszedł z mężczyzną z pokoju. Ten był jednak tak nieuważny, że nie zamknął drzwi na klucz. Ucieszyłem się w głębi duszy i cicho wyszedłem z pomieszczenia. Zaszedłem za tył sceny, na której dwóch około 15-letnich chłopaczków odstawiało pokaz polegający na macaniu się, całowaniu i erotycznym tańcu. Zrobiło mi się ich strasznie szkoda, ale co mogłem zrobić... Rozejrzałem się za kulisami w poszukiwaniu B-joo. Stał nagi, zapięty na smyczy jak pies. Jego ciało było sine od zimna i telepało się jak galareta. Już miałem go wołać, gdy nagle do chłopaka podszedł szef.
- Cześć skarbie.- przywitał się z chłopakiem i go przytulił. B-joo milczał, a z jego oczu płynęły łzy. - Zaraz wyjedziesz na scenę i odstawisz śliczny pokaz, tak ?
- Nie chcę...
- Musisz kruszynko...z czego będę miał pieniążki,hm ?
- To mnie krępuje...nie chcę...
- B-joo...chyba nie chcesz żebym  się zdenerwował...
- Nie chcę...
- No właśnie... jak ślicznie zatańczysz będziesz spał dzisiaj ze mną,a nie z resztą tej puszczalskiej hołoty...
- Wolę z nimi...
Mężczyzna uśmiechnął się i klepnął chłopaka w pośladek.
- Ale oni śpią na zimnej, brudnej ziemi....a ty prześpisz się ze mną w moim ciepłym łóżeczku, co ty na to ?
- Dobrze...
- Moje maleństwo. - szef uśmiechnął się i pocałował chłopaka. - A teraz na kolana.
- Po co ?
- Zrobisz mi lodzika.- B-joo jęknął i uklęknął przed kroczem mężczyzny. Ten ściągnął spodnie i bieliznę i wsunął członka w usta chłopaka. Złapał go za głowę i zaczął mocno poruszać miednicą. Jego członek wchodził po samo gardło nastolatka, który wiercił się i starał się uciec od napastnika. - Ssij szczeniaku.- jęknął szef i pchnął mocniej miednicą. B-joo zaczął się dławić, mimo to nie przestawał dogadzać mężczyźnie. Gdy ten szczytował, chwycił chłopaka za włosy i krzyknął. Następnie wyciągnął penisa z jego ust i kucnął.
- Połknij to myszko. - B-joo posłusznie wykonał jego polecenie, po czym padł w jego ramiona. - Co się dzieje ?
- Niedobrze mi...
- Ojj dlaczego ?- chłopak jedynie jęknął i zaczął szlochać. - Zaraz wchodzisz na scenę.
- Nie dam rady...- B-joo podniósł głowę i spojrzał w oczy mężczyzny.
- Skarbie,a pieniążki dla tatusia ?
- Nie dam rady...- nastolatek zamknął oczy i wtulił się w ciało mężczyzny.
- Dobrze, dzisiaj ci daruję...
- Dziękuję...- chłopak pocałował szefa i pogłaskał go po policzku. - Mogę dzisiaj wyjść do kolegi ?
- Słucham ?
- Bardzo pana proszę...
- Skarbie wszyscy twoi koledzy są tutaj...
- Odwdzięczę się panu w nocy...- szepnął chłopak i zaczął masować krocze szefa.
- Dobrze...ale dasz mi się zerżnąć jak jeszcze nigdy..
- Jak pan sobie życzy...- B-joo spojrzał na mnie i znów pocałował mężczyznę.
- Spadaj już się ubierać...o 24 widzę cię w swoim łóżku...
- Dobrze...
Nastolatek zerwał się na równe nogi, po czym podbiegł do mnie i złapał mnie za rękę.
- Zabierz mnie stąd...błagam...
- Policja już obstawiła klub...zaraz cię stąd zabiorę. 
- Zadzwoniłeś na policję ?
- No tak... innego wyjścia nie widziałem...- chłopak chwilę na mnie patrzył, po czym mocno mnie przytulił i wyszeptał. - Dziękuję.

Kilka godzin później wszyscy ochroniarze, właściciel i jego wspólnicy zostali zamknięci w areszcie, a B-joo z resztą chłopców zostali wypuszczeni i objęci opieką psychologów. Nastolatek zamieszkał ze mną, codziennie chodził na terapię i przyjmował leki. Te wydarzenia bardzo nas do siebie zbliżyły. Mimo młodego wieku znaleźliśmy porządną pracę i się zaręczyliśmy. Teraz nasz cały czas pochłania praca i odkładanie na huczne wesele. I to jest kolejny dowód na to, że prawdziwa przyjaźń i miłość potrafią przezwyciężyć wszystkie przeciwności losu.


~Koniec.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Przepraszam,że takie słabe, ale dopadł mnie totalny brak weny ;;;____;;; 

Youngmin & Kwangmin

                Było ciepłe, majowe popołudnie. Youngmin wrócił jak co dzień ze szkoły, rzucił plecak na łóżko i ściągnął mundurek. Westchnął i spojrzał na łóżko stojące po drugiej stronie pokoju. 16 lat temu spał na nim chłopiec, z którym był nierozłączny. Jednak któregoś dnia został zabrany do rodziny zastępczej i Youngmin został sam. Od tamtej pory nie poznał nikogo innego. Nie chciał zawierać nowych znajomości, mimo że w domu dziecka towarzystwa mu nie brakowało. Usiadł na łóżku kolegi i dotknął ręką poduszki. Od 16 lat pościel leżała tu niezmieniona, a jego ulubiony, czarny miś siedział wciąż w tym samym miejscu.
- Youngmin...- chłopak podskoczył i spojrzał na miejsce, z którego dobiegał kobiecy głos. Była to dyrektorka domu dziecka.
- Słucham...
- Ktoś chciałby cię poznać.
- A...ale jak to ? Jakaś rodzina ?- chłopak bardzo się ucieszył i zaczął nakładać swoją najlepszą koszulę.
- Tak. Jest to starsze małżeństwo z synem. Chłopak jest mniej więcej w twoim wieku więc powinniście się dogadać.
- Ale oni są zdecydowani na mnie tak w stu procentach ?
- Youngmin...póki co chcą cię poznać, także opanuj troszeczkę emocje. 
- Rozumiem.- nastolatek posmutniał. Mimo to miał w głębi serca nadzieję, że rodzina się na niego zdecyduje. Mieszkał w domu dziecka odkąd skończył cztery tygodnie. Nie wiedział tak naprawdę czym jest rodzina i własny dom. Zszedł z dyrektorką do jej gabinetu. Jego oczom ukazała się urocza, uśmiechnięta kobieta wtulona w ramiona kochającego męża oraz ich syn. Brunet spojrzał na chłopaka i otworzył szeroko oczy.
- Przepraszam, że musieli państwo tyle czekać. To jest właśnie Youngmin.- powiedziała dyrektorka pokazując głową na zmieszanego chłopaka. - Youngmin przywitaj się...
- A tak...- blondyn oderwał wzrok od syna małżeństwa i się ukłonił. - Jestem Youngmin. Miło mi państwa poznać. 
- Dzień dobry.- małżeństwo uśmiechnęło się.- Proszę, usiądź obok Kwangmina.- powiedziała ciepło kobieta i wskazała na stojące obok bruneta krzesło. Chłopak uśmiechnął się i zajął wskazane miejsce.
- Możemy ci zadać kilka pytań, prawda ?
- Oczywiście...
- Ile masz lat ? - zaczął rozmowę mężczyzna.
- 19 proszę pana.
- O to jak nasz Kwangmin. - mężczyzna popatrzył na swoją żonę, która z wielkim zmieszaniem patrzyła na obu identycznych chłopców.
- Kiedy się urodziłeś ?
- 24 kwietnia 1995 roku..
Matka Kwangmina otworzyła szeroko oczy i spojrzała na dyrektorkę ośrodka.
- Chłopcy możecie na chwilę wyjść ?
Nastolatkowie popatrzyli na siebie, po czym wyszli z gabinetu. W tym czasie kobieta szukała karty Youngmina.
- Pański syn nie wie, że jest adoptowany, tak ?
- Tak...nic mu nie mówiliśmy...Wzięliśmy go stąd jak miał 3 latka, także niewiele pamiętał...
- Zdają sobie państwo sprawę z tego, że Youngmin....Youngmin to brat bliźniak Kwangmina...
- To niemożliwe...
- Skarbie...oni są identyczni...- w dyskusję włączył się mężczyzna mocno przytulając swoją żonę.
- Przecież pytaliśmy.... 16 lat temu pytaliśmy się, czy Kwangmin nie ma żadnego rodzeństwa....dlaczego nam pani nic nie powiedziała ?
- To głupia sytuacja, ale dopiero sama się zorientowałam...

W tym samym czasie na korytarzu przed gabinetem chłopcy wpatrywali się w siebie jak w obrazki.
- Ja cię skądś znam...- zabrał głos Youngmin przejeżdżając ręką po delikatnym policzku chłopaka.
- Musiałeś mnie z kimś pomylić...
- Nie...- 19-latek zamyślił się, po czym podniósł koszulę. Na jego brzuchu było małe, bardzo charakterystyczne znamię. Kwangmin otworzył szeroko oczy i również podniósł swoją bluzkę.
- To niemożliwe...
- Kwangmin jesteśmy braćmi... Jak miałeś 3 lata zabrali cię stąd i ja zostałem sam...- po twarzy nastolatka zaczęły płynąć łzy.
- A...ale nie...to niemożliwe, ja nie jestem adoptowany...
- Chodź. - blondyn złapał brata za rękę i zaprowadził go do pokoju. Podniósł z łóżka czarnego misia i mu go wręczył.
- Skąd go masz ?- zapytał zdziwiony Kwangmin i podniósł oczy na chłopaka.
- Czekał tu na ciebie 16 lat... rozejrzyj się....popatrz na mnie....
Brunet usiadł na łóżku. W jego głowie kotłowało się milion myśli na sekundę. Z minuty na minutę przywoływał coraz więcej obrazów i wspomnień z przeszłości.
- Youngmin....- chłopak wybuchnął płaczem i rzucił się w ramiona swojego bliźniaka. Po 16 latach rozłąki takie spotkanie było dla nich ogromnym przeżyciem. - Nie pozwolę ci tu zostać, słyszysz ? Nie zostawię cię tu.
- Tak cholernie za tobą tęskniłem.- blondyn płakał jak małe dziecko. Jego ręce błądziły po ciele brata badając każdy milimetr.

- Chcemy adoptować Youngmina...- powiedziała stanowczo kobieta. Dyrektorka podała jej potrzebne papiery, które od razu zostały podpisane.
- Dam państwu numer do psychologa...rozumiem,że taka sytuacja musi być dla państwa bardzo trudna...
- Jedyne o co się boję to dzieci...jak oni na siebie zareagują...a z resztą sobie poradzimy...

*

Następne tygodnie Youngmin spędzał w domu państwa Choi. Dom znajdował się na obrzeżach Seoulu, miał cudowny ogród, basen, kort tenisowy i wiele innych atrakcji. Za każdym razem gdy blondyn przechadzał się po ogrodzie miał łzy w oczach. Zazdrościł bratu tego, że najlepsze lata życia spędził w kochającej go rodzinie, w cudownym domu, że jeździł na wakacje, rozwijał swoje pasje...a jego życie ? Życie Youngmina ograniczało się jedynie do czterech kątów pokoju w domu dziecka oraz do wakacji polegających na wycieczkach rowerowych do lasu. 

- BU !- blondyn poczuł jak ktoś łapie go w talii. Krzyknął i odwrócił się gwałtownie do "napastnika".

- Chcesz żebym dostał zawału ?!- krzyknął patrząc na rozbawioną twarz bliźniaka.

- Oj no przepraszam.- Kwangmin zachichotał i cmoknął brata w policzek. - Rodzice idą dzisiaj na bankiet...mamy wolną chatę.

- To co ? Dzika impreza się szykuje ?

- Nieee, nie jestem zbyt imprezowy...ty z resztą też.- chłopcy zaśmiali się i złapali się za ręce.

- To jaki masz plan ?

- Winko, dobre jedzonko i jakiś film, hm ?

- O mamo, jak romantycznie.

- Yhymm, z tej strony mnie jeszcze nie znałeś.

- Z każdym dniem poznaję cię coraz bardziej. - Youngmin westchnął i przytulił się do brata. - Kocham cię, wiesz ?

- Wiem braciszku...ja ciebie też. 

- Chłopcy wychodzimy !! 

- O już jadą...to chodź.- Kwangmin złapał chłopaka za rękę i ruszyli w stronę tarasu, na którym stali wyszykowani rodzice.

- Ślicznie pani wygląda.- powiedział blondyn i posłał kobiecie ciepły uśmiech.

- Aish, miałeś mi mówić mamo.

- Skarbie, on potrzebuje czasu.- odparł mężczyzna i złapał kobietę za rękę. - Będziemy jakoś nad ranem. Nie siedźcie do późna, bo jutro macie szkołę.

- Dobrze tato. Bawcie się dobrze.- rzucił Kwangmin i zaciągnął brata do domu. 

Po pysznej kolacji i butelce czerwonego wina chłopcy wylądowali na łóżku w pokoju bruneta i odpalili film. Kwangmin wtulił rozpaloną twarz w szyję brata i zaczął składać na niej delikatne pocałunki. Youngmin wzdrygnął się i wplótł palce we włosy bliźniaka.

- Co ty robisz ?

- Dopieszczam mojego kochanego braciszka. 

- Jesteś pijany.

- Ty też.- chłopcy znów zachichotali, po czym ich usta połączyły się w namiętnym pocałunku. Ręka blondyna zjechała na pobudzone krocze brata i zaczęła je masować. W zamian otrzymywał gardłowe jęki i westchnięcia. Brunet usiadł na bliźniaku, ściągnął z niego koszulkę i zacząć ssać jego twarde sutki. Ciało Youngmina co chwilę wyginało się w łuk.

- Mmm czuję, że komuś tu stoi.- zachichotał Kwangmin i zaczął rozpinać bratu spodnie.

- Zrobisz coś z tym ?

- Oczywiście.- chłopak włożył do ust penisa. Youngmin krzyknął, zaczął się wić i szarpać chłopaka za włosy. Brunet robił to naprawdę dobrze. Jego delikatny i zwinny język lizał każdy milimetr członka brata, usta co chwilę zasysały się na główce, a delikatne opuszki palców pieściły wewnętrzną stronę ud. Chłopak przerwał pieszczoty, złapał penisa w rękę i zaczął dogadzać bliźniakowi. Ich usta znów połączyły się w zachłannym pocałunku.

- Dobrze ci ?- wyszeptał podniecony Kwangmin i przygryzł wargę bratu. Ten skinął twierdząco głową i doszedł ciepłą spermą na rękę bruneta. - Mmm ślicznie.- uśmiechnął się i włożył palce do ust ssąc je. Półprzytomny blondyn poklepał się po klatce piersiowej.

- Usiądź.- wyszeptał i podłożył sobie pod głowę poduszkę. Kwangmin ściągnął spodnie i usiadł na wskazanym miejscu. Chłopak zerwał z niego bokserki i włożył pobudzonego penisa brata do ust. Brunet jęknął, złapał brata za włosy i zaczął energicznie poruszać miednicą. Youngmin starał się najlepiej jak umiał. Ssał członka i podgryzał go co wywoływało u brata drgawki i podniecające jęki. Jego delikatne dłonie pieściły jądra. W pewnym momencie Kwangmin wyciągnął penisa z ust i doszedł bratu na twarz. Następnie położył się na nim i zlizał lepką maź. 

- Co my robimy ?- dyszał blondyn i mocno tulił ciepłe ciało brata. 

- Nie wiem...ale przyznaj,że to było przyjemne. 

Youngmin skinął głową i pocałował brata w ucho.

- Róbmy to częściej...

- Jak sobie życzysz braciszku...będę spełniał każdą twoją zachciankę i zawsze będę na twoje zawołanie...

~Koniec.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------