Taemin & Kai [Koledzy z biura]

      Taemin i Kai. Najbardziej pożądani mężczyźni w firmie. Pracowali całymi dniami. Nie mieli czasu na znalezienie drugiej połówki...o zakładaniu rodziny nie było nawet mowy. Przerwy w pracy spędzali na wspólnym posiłku czy na papierosie. Często czuli na sobie spojrzenia pracujących z nimi kobiet, jednak nie wywoływało to na nich większego wrażenia. Zwykle nie zwracali na to uwagi bądź cicho chichotali pod nosem. Właśnie dochodziła godzina 13. Chłopcy zwykle o tej porze wychodzili wspólnie na lunch.
- Kaiiii, idziemy coś zjeść ?- zapytał zmęczony Taemin i przeciągnął się.
- Oho...widzę,że ktoś dzisiaj nie spał.
- A daj spokój...wróciłem z firmy koło 2,zanim się położyłem spać, to już trzeba było wstawać...
Kai zachichotał i schował stos dokumentów do segregatora.
- To chodź na kawę i jakiś porządny obiad....ja stawiam.
- Na taką odpowiedź właśnie liczyłem.- chłopak uśmiechnął się i ruszył wraz z przyjacielem do firmowego baru. Po drodze zaczepiła ich jednak młodziutka pracownica.
- Przepraszam.- powiedziała słodko i zaczepiła Taemina.
- Słucham.
- Mam pytanie...mm...co robisz po pracy ? Pomyślałam,że moglibyśmy pójść do kina...czy coś...
Tae uniósł brwi i ukradkiem spojrzał na stojącego nieopodal przyjaciela.
- Skarbie...ja kończę pracę jak ty już dawno słodko kimasz...poza tym nie interesują mnie panienki.- mówiąc ostatnie słowa posłał dziewczynie cwaniacki uśmiech i ruszył w stronę Kaia.
- Jesteś gejem ?!- zawołała za nim koleżanka. Ten jednak nie reagując poklepał kolegę po plecach i szedł w stronę barku.
- O czym ona mówi ?- zapytał zdziwiony Kai.
- Zaprosiła mnie do kina...nie mam czasu na takie bzdety...powiedziałem,że nie interesują mnie panny żeby ją spławić. 
- Ahhh...cały ty. Ale z drugiej strony to fajna dziewczyna...mógłbyś ją bliżej poznać. 
- A co jeśli rzeczywiście jestem gejem ?- Tae popatrzył na przyjaciela, który wcześniej wpatrując się w menu otworzył szeroko oczy i spojrzał na niego zdziwiony.
- Mówisz poważnie ?
- Być może...a co ?...nie chciałbyś mieć kolegi pedała ?
- Pedała ?...Obrażasz w tym momencie osoby homoseksualne...dla mnie spoko, tylko troszkę mnie tym zaskoczyłeś. 
- Oj Kai Kai...- westchnął chłopak i popatrzył w menu - Wybrałeś już coś ?
- Yhym...chyba wezmę ramen z duża ilością mięska...a ty ?- w tym momencie do młodych biznesmenów podszedł kelner.
- Hmm...to ja wezmę to samo.- uśmiechnął się Tae i spojrzał na zapisującego zamówienie kelnera.
- Coś jeszcze będzie dla panów ?- zapytał i spojrzał na Kaia.
- Mmm...a tak...dwie kawy prosimy. -chłopak zapisał zamówienie i odszedł.
- To tak...wracając do tematu...powiedz mi prawdę...- wydukał Kai i rozejrzał się po sali,czy nikt aby na pewno ich nie podsłuchuje. Tae westchnął i spojrzał na przyjaciela.
- Jestem gejem...ale jakoś specjalnie się z tym nie afiszuję. 
- Taemin do cholery, przyjaźnimy się 7 lat i dopiero się o tym dowiaduję ?! 
- Uspokój się, bo ludzie patrzą...
- No tak...- chłopak wziął głęboki oddech i spojrzał w oczy kolegi - Dlaczego mi nic nie powiedziałeś ?
- Bałem się.
- Niby czego ?
- Tego,że mnie odrzucisz...nie zniósłbym tego, że straciłem najlepszego przyjaciela przez coś takiego...
- To tylko....tylko odmienna orientacja....nigdy bym cię przez to nie zostawił idioto...
- Teraz to wiem...- Tae westchnął i spojrzał w ramen przyniesiony przez kelnera. Z jednej strony cieszył się, że pierwszą osobą, która poznała jego sekret był jego najlepszy przyjaciel...z drugiej jednak gryzło go coś jeszcze...Kai podobał mu się od dobrych 3 lat. To również chciał z siebie wyrzucić,ale bał się jego reakcji...czuł, że to byłby już koniec. A co jakby mu o tym powiedział i Kai zaakceptowałby jego uczucia ?...żyliby jak w bajce i nie musieliby się z niczym kryć...a co jak później się rozstaną ?...nie dość że straciłby partnera,to jednocześnie najlepszego przyjaciela.
- Tae wystygnie ci...- powiedział Kai, który od dłuższego czasu wpatrywał się w zamyślonego kolegę.
- Hm ?....a tak tak...
- Wszystko w porządku ?
- Tak...jedz,bo musimy wracać do roboty. - reszta lunchu upłynęła chłopcom w totalnej ciszy. Ta cisza była szczególnie niezręczna dla Kaia...zwyczajnie go irytowała. Dlaczego Taemin nic nie mówi ?...pewnie żałuje tego, co przed chwilą mu wyznał. Co chwilę jego oczy uciekały na skupioną twarz przyjaciela, który trzęsącymi się rękoma próbował jeść ramen.
- Tae...
- Hm ?
- Twoje ręce...
- To z przemęczenia...spokojnie...
Po skończonym posiłku i porządnym kubku kawy chłopcy wrócili do gabinetu, który wspólnie dzielili. Każdy zasiadł za swoim biurkiem i wpatrywał się w stos rozrzuconych dokumentów. W pewnym momencie do Taemina przyszedł sms. Szybko złapał za telefon i zaczął z kimś bardzo namiętnie pisać. Zaciekawiony Kai nie odrywał wzroku od przyjaciela.
- Z kim piszesz ?
- Z Minho...
- Oo...co u niego ?
- W sumie to nie wiem...piszemy teraz o moich sprawach. 
- Yhym...pozdrów go...- Kai westchnął i pogrążył się w papierkowej robocie. Cały czas jednak jego myśli uciekały do lunchu i tego,co powiedział mu Tae. Chciał wiedzieć coś więcej...dlaczego jego najlepszy przyjaciel jest gejem ? Dlaczego to tyle ukrywał ? Dlaczego teraz zachowuje się tak dziwnie ?
- Tae, musimy pog...-chłopak obrócił się na krześle i ujrzał przed sobą sylwetkę kolegi. - musimy pogadać...
- O czym ?
- W ogóle...dlaczego tu stoisz ?
- Ponoć chciałeś rozmawiać.
- Ale to było przed tym...aishh nie ważne...dlaczego teraz się tak dziwnie zachowujesz ?
- To znaczy jak ?
- No...nie odzywałeś się do mnie przez cały lunch...
- I to cię tak bardzo boli ?- Tae nachylił się do chłopaka i spojrzał mu w oczy.
- No tak...bo to jedyna chwila kiedy możemy ze sobą pogadać. 
- No to rozmawiamy teraz...co jeszcze chciałeś ?- Taemin ciągle zerkał na pełne usta chłopaka, które budziły w nim niesamowite pożądanie. Te spojrzenia jednak okropnie peszyły Kaia.
- Mam coś na ustach, czy co ?
Chłopak zachichotał i złożył delikatny pocałunek na ustach przyjaciela.
- C...co ty wyprawiasz...
- Nie mogłem się powstrzymać...
- Tae...
- Podobasz mi się od jakiś 3 lat...przepraszam,że okazuję ci to w ten sposób...
- O czym ty...
- Poczekaj.- Taemin wstał i zamknął dokładnie drzwi do gabinetu, po czym znów klęknął przed przyjacielem. - Myślałeś kiedyś o tym żeby być z facetem ?
- Co ?...Taemin proszę cię skończ już...
- Pytam jak przyjaciel przyjaciela...nie wstydź się.
- Tak...znaczy nie...nie,nie myślałem o tym.
- Hmm...bardziej podobała mi się pierwsza odpowiedź.- chłopak westchnął i położył dłoń na kroczu przyjaciela.
- Oh jezu...pomyślałem o tym, jak mi powiedziałeś,że jesteś gejem...
- O...i co ?- Taemin posuwał się coraz dalej, mimo to Kai nie protestował. Rozpiął mu spodnie i delikatnie wsunął w nie rękę.
- Akceptuję to,że jesteś gejem,ale ja chyba nie umiałbym być z chłopakiem...- po chwili jednak z jego ust wydobył się cichy jęk, spowodowany delikatnymi pieszczotami przyjaciela.
- Rozumiem...czyli mam teraz przestać, tak ?
- N...nie...
- Jesteś okropnie niezdecydowany Kai. - po tych słowach opuścił wraz z bielizną spodnie chłopaka i delikatnie musnął ustami jego członka. Na ten gest Kai chwycił go za włosy i głośno jęknął - Ciii...ktoś może tu przyjść. - młodszy skinął głową, że rozumie i przygryzł wargi. Tae uśmiechnął się i wsunął do ust penisa kolegi. Starał się dogodzić mu najlepiej jak umiał. Wiedział,że to jest jego 5 minut, by przekonać do siebie najlepszego przyjaciela. Poza pieszczotami członka delikatnie głaskał opuszkami palców jego delikatne, pokryte gęsią skórką uda.W pewnym momencie poczuł jak po jego gardle rozlewa się ciepła, gęsta ciecz. Szybko ją połknął i spojrzał na podnieconą twarz Kaia.
- Co tak szybko ?
Kai jednak nic nie mówił. Starał się złapać powietrze i drżącą ręką próbował zakryć penisa. Tae lekko się uśmiechnął i wtulił w siebie drżące ciało przyjaciela.
- Uspokój się. - szepnął i cmoknął go w czoło. Na ten gest Kai automatycznie się uspokoił. Było mu okropnie wstyd, ale z drugiej strony czuł się teraz błogo i bardzo bezpiecznie. W ramionach Taemina czuł się dobrze...nic innego się teraz nie liczyło. Nie czuł się w stu procentach gejem, jednak chciał spróbować czegoś nowego i dać szansę swojemu przyjacielowi...wiedział,że jakby odmówił mu po czymś takim, straciłby go na zawsze...a tego by nie zniósł...


~Koniec.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------

- Zapraszam do znajdującego się poniżej oneshot'a z udziałem Baro i Jinyoung'a, którego również napisałam dzisiaj :)

Taemin & Luhan

       Pierwszy dzień w nowej szkole. Pierwszy raz się przenosiłem w trakcie trwania semestru i powiem szczerze,że nie było to zbyt przyjemne doświadczenie. Stres był ogromny. A co jak dzieciaki przyczepią się mojego wyglądu albo nie podpasuje im mój charakter, ubiór czy fryzura ? Zrezygnowany z planem lekcji w ręce ruszyłem pod pokój nauczycielski, by spojrzeć na plan szkoły.
- Gdzie jest ta sala...?- zapytałem sam siebie wpatrując się w mapkę.
- Hej...jakiej sali szukasz ? - przy moim boku stanął niewysoki, szczupły chłopak o jasnobrązowych włosach. Podobnie jak ja wyróżniał się wyglądem wśród innych uczniów. Ale jego spojrzenie było jakieś nieobecne,a oczy pokryte jakby mgłą.
- Mmm 57..to chyba sala matematyczna. 
- Zaprowadzę cię tam.- po tych słowach wziął mnie pod rękę.
- Co ty robisz ?
- Przepraszam,ale to mi pomoże. - o czym on mówi ? Westchnąłem i ruszyłem za chłopakiem. W pewnym momencie wyciągnął z rękawa laskę dla niewidomych i rozwinął ją. Następnie spojrzał na mnie i lekko się uśmiechnął.
- Tak w ogóle to jestem Luhan...jesteś tu nowy ?
- Tak...przyjechałem do Seoulu tydzień temu. A tak w ogóle to jestem Taemin.
- Miło cię poznać.- mówiąc to uderzył barkiem o kant ściany. - Aishhh...ciągle o nim zapominam. 
- Nic ci się nie stało ?
- Niee, już się do tego przyzwyczaiłem. 
Po około 10 minutach i kilku wpadkach w krzesła i ściany dotarliśmy pod salę.
- To tutaj... a gdzie masz kolejną lekcje ?
- W 74.
- Ah...to będziesz musiał iść piętro wyżej i sala będzie koło sklepiku.
- Dziękuję. 
- A...mógłbym cię dotknąć ?
- Słucham...
- Tak poznaję ludzi.
- Ah rozumiem...no dobrze.
Luhan stanął przede mną. Jego delikatne, prawie że kobiece dłonie zaczęły nieśmiało dotykać mojej twarzy, włosów i ramion. Gdy przyłożył ręce do moich policzków, jego kciuki delikatnie poznawały moje oczy i usta. Twarz Luhana była niesamowicie podekscytowana i zaciekawiona.
- Jesteś śliczny. -powiedział szeroko się uśmiechając.
- Dziękuję...a możesz powiedzieć coś więcej o moim wyglądzie ?
- Hmm...- ręce chłopaka znów zaczęły wodzić po moim ciele. - Jesteś szczupły, wysoki, masz...chyba brązowe włosy, duże, ciemne oczy i pełne usta. A przy tym wszystkim jesteś bardzo delikatny....jak aniołek.
Uśmiechnąłem się,a w moich oczach pojawiły się łzy.
- Też masz wygląd aniołka. 
- Nawet nie wiem jak wyglądam. 
- Czyli...jesteś niewidomy od urodzenia, tak? Przepraszam,że tak wypytuję...
- Spokojnie,nie jest to dla mnie jakiś trudny temat. Wzrok straciłem jak miałem 6 lat. Miałem wtedy z mamą wypadek. U mnie skończyło się to utratą wzroku i złamaną ręką....mama niestety nie przeżyła...dobrze,że byłem wtedy dzieckiem i tak naprawdę nie wiedziałem czym jest śmierć. 
Bardzo zdziwiło mnie to,że chłopak się tak przede mną otworzył.
- Bardzo mi przykro....jeśli będziesz potrzebował jakiejś pomocy to moż...
- Bardzo ci dziękuję.- w tym momencie Luhan mocno mnie przytulił. Dziwny chłopak, z okropną przeszłością i skutkami tej przeszłości, ale miał w sobie pewien urok, którym od razu mnie zauroczył.
- Nie ma za co....a...co na to twoi znajomi ? Pomagają ci ?
- Nie... nie mam przyj...
- Luhan sieroto !! - do nastolatka podeszło trzech wyrośniętych chłopców w szkolnych mundurkach, z plakietkami na piersiach. Kris, Tao, Chanyeol...zakładam,że kiblowali. Kris złapał chłopaka i przycisnął go do ściany. - Dawaj pieniążki.
- Nie mam...
- No dawaj ! Masz wysoką rentę po matce i ojcu ! -czyli już wiem,że Luhan był zupełnie sam...
- Głuchy jesteś ?....wyraźnie powiedział,że nie ma pieniędzy... - nie mogłem patrzeć, jak te bydlaki znęcają się nad niewidomym.
- Ooo Luhani znalazł kolegę... długo to nie pociągnie...nie wytrzymasz z kretem. 
- Odszczekaj to...
- Uhuhuuu jaki groźny.- w okół nas zebrała się grupka uczniów czekająca na widowisko.
- Myślisz,że jesteś od niego lepszy ?...w jakiej kwestii ? 
- Po pierwsze...ja nie robię z siebie idioty popylając z laską po szkole....to pewnie jedyna laska w jego życiu. - chłopak i reszta uczniów zaczęli się śmiać.
- Jesteś idiotą...zakładam,że kiblującym dobrych parę lat... znęcasz się nad słabszymi i wyciągasz od nich pieniądze,bo sam jesteś za leniwy,by zarobić na swoje zachcianki. Do tego wszystkiego Luhan w porównaniu do ciebie jest wrażliwym, delikatnym chłopakiem....a nie takim bucem, który wyżywa się za swoje krzywdy na innych...
Spojrzałem na Krisa. Wyraźnie go zamurowało i nie wiedział co odpowiedzieć. Popatrzył na swoich kolegów i skinął głową.
- Spadamy....a my pogadamy sobie później...- wraz z nimi reszta uczniów również rozeszła się do swoich wcześniejszych zajęć. Luhan natomiast stał pod ścianą,a po jego bladych policzkach płynęły łzy.
- Luhani....wszystko dobrze ?....już sobie poszli...
- Dziękuję...- chłopak wyciągnął ręce, by mnie przytulić.
- Tutaj jestem. - stanąłem przed nim i mocno go przytuliłem. - Często ci tak dokuczają ?
- Codziennie na każdej przerwie...ale już się do tego przyzwyczaiłem. 
- Tak nie może być...mówiłeś o tym komuś ?
- Nie mam komu...nie mam przyjaciół ani rodziców...
- Ale od dzisiaj masz mnie....i będę cię przed nimi chronił. - spojrzałem na delikatną twarz chłopca, który błądził oczami po całym moim ciele. - Uśmiechnij się. 
Luhan spojrzał na mnie i delikatnie się uśmiechnął.
- No i tak ma być...a powiedz mi w której klasie jesteś. 
- W drugiej...klasa przyrodnicza. 
- To może się do niej przeniosę, hm ?
- A do tej pory na jakim miałeś być profilu ?
- Artystycznym...ale chyba przyroda mnie bardziej interesuje. 
Luhan zachichotał i złapał mnie za rękę.
- Rozwijaj się w tym kierunku, który cię interesuje. 
- Luhani....w poprzedniej szkole miałem z geografii i biologii same 6...przeniesienie się dobrze mi zrobi.
- Hmm...no dobrze,ale powiedzmy,że nie robisz tego pode mnie,hm ?
- Absolutnie...to tylko zwyczajne zamiłowanie do przyrody. - zaśmialiśmy się i poszedłem wraz  z Luhanem do sekretariatu prosić o przeniesienie. Udało się. Kolejne dni i tygodnie mijały nam bardzo szybko i przyjemnie. Siedzieliśmy w jednej ławce, na każdej przerwie byliśmy nierozłączni, prawie jak para. Muszę przyznać,że z dnia na dzień zakochiwałem się w Luhanie coraz bardziej. Jego wrażliwość, poczucie humoru i światopogląd były niesamowite.
Jednak sielanka nie mogła trwać długo. Któregoś dnia przyszedłem do szkoły. Zobaczyłem Luhana i od razu do niego podszedłem.
- Hej szkrabie. 
- Oo hej...co słychać ?
- Aishh....nawet nie pytaj.
- Co się stało...- Luhan naprawdę się zaniepokoił.
- Właściciel mieszkania chce mnie z niego wyrzucić. - przyjechałem do stolicy z Busan. Sam, bez rodziców. Chciałem się uczyć i rozwijać w większym mieście,ale nie sądziłem,że któregoś dnia zostanę wyrzucony z mieszkania.
- Dlaczego ? Nie płaciłeś mu czy co?
- Zapłaciłem mu za rok z góry. On teraz chce je wynająć rodzinie,która będzie mu więcej płacić....dzisiaj wieczorem muszę się wynieść,a nie mam gdzie...aaa co ja mam zrobić ?
- Hm...no ja mam rozwiązanie. 
- Jakie ?
- Mieszkam sam. Dostałem to mieszkanie po rodzicach i czuję się w nim okropnie samotny...a nie przepraszam...mam szczurka Lumina,który dotrzymuje mi towarzystwa. - chłopak uśmiechnął się i na mnie spojrzał. - Jeśli nie boisz się gryzoni to zapraszam. 
- Mówisz poważnie ? Naprawdę mógłbym z tobą zamieszkać ? 
- Mmm....nie.
- Ej no Luhan...
- Żartuję głupku. Po szkole leć po rzeczy i do mnie przyjdź. Ja ci niestety z nimi nie pomogę.
- Wiem....boże strasznie ci dziękuję. - przytuliłem do siebie chłopaka. Moje serce automatycznie zaczęło szybciej bić, a czujny Luhan niestety musiał to wyczuć.
- Ale ci wali serducho. 
- Em....to z radości oczywiście. 
- Eh...myślałem,że się może zakochałeś czy coś.
- W kim ?- parsknąłem śmiechem - W Tobie ?
- Spadaj.- Luhan uderzył mnie w ramię i zachichotał. - A co ? Nie potrafiłbyś być z krecikiem ?
- Nie mów tak o sobie... poza tym ja nie patrzę na wygląd tylko na to co jest tutaj.- mówiąc to popukałem palcem w serce chłopaka. - A Twoje wnętrze jak doprawdy pociągające.- zachichotałem i przeczesałem mu włosy. - Nie uczesałeś się dzisiaj.
- Nie miałem czasu. 
- Aish czekaj... zaraz cię uczeszę. -ułożyłem chłopakowi włosy, stawiając je lekko z przodu.
- Czy teraz jestem piękny ?- zapytał wysokim głosikiem robiąc minę divy. Zaśmiałem się i przytaknąłem.
- Najpiękniejszy na świecie.
- Uuu no to cudownie. Chodź menadżerze. - chłopak wstał i podał mi rękę.
- Dlaczego to ty masz być gwiazdą,a ja menadżerem ?
- Później się zamienimy. - zachichotaliśmy i w dobrych nastrojach ruszyliśmy na zajęcia.

Po ciężkich 8 godzinach tradycyjnie odprowadziłem Luhana do domu. Był to niewielki, parterowy domek z uroczym, o dziwo zadbanym ogródkiem.
- Jesteśmy gwiazdo. Za kilka godzin twój menadżer tu będzie z powrotem. 
- Okej...zrobisz mi jeść, odrobisz lekcje i wymasujesz.
- Poważnie ?
- Nie...znaczy masaż mógłbyś mi zrobić.
- Yhymmm no dobrze.- pocałowałem Luhana w czoło i wprowadziłem go do domu. - Będę za jakieś 2 godziny. 
- Dobrze,do zobaczenia. 

Po równych dwóch godzinach byłem już w domu przyjaciela. Rozpakowałem rzeczy do szafy,którą mi przygotował i rozłożyłem rzeczy na biurku.
- A łóżko ?-zapytałem, patrząc na małżeńskie łoże stojące w kącie pokoju.
- A tak...musimy spać razem.
- Mi ta opcja odpowiada. 
- No dobra menago...to teraz masaż. - chłopak bez skrępowania rozebrał się do bielizny i położył się na łóżku. Usiadłem na nim okrakiem i delikatnie masowałem jego spięte ramiona.
- Rozluźnij się gwiazdko. 
- Jestem rozluźniony. 
- Czuję, że nie...czyżby wielki menago cię krępował ?
- Mmm troszkę. 
- Dlaczego ?
- Sam nie wiem...aishhh o jezus jak dobrze.- uśmiechnąłem się pod nosem. Widzę,że trafiłem w czuły punkt chłopaka. Po godzinnym masażu odwróciłem do siebie ciało chłopaka i spojrzałem na jego twarz.
- Łapki mi odpadają. 
- Mmm to co mam zrobić ?
- Nie wiem...należy mi się nagroda za taki masaż. 
- A jaka ? 
- Buziak. -chłopak podniósł się i delikatnie mnie pocałował. Po chwili jednak włączył w to język. Całował bardzo nieśmiało, ale wkładał w to całego siebie.
- Mogę ci coś powiedzieć Luhani ?
- Pewnie.
- Ale się nie obrazisz...
- Nie mam Tae 5 lat żeby się obrażać.
- No tak...no to ja...no....zakochałem się w tobie.
- Na...naprawdę ?
- Yhym...i jeśli to możliwe chciałbym już z tobą być do końca życia...
- Brzmi jak oświadczyny. 
- Aish Luhan...nie stresuj mnie bardziej.
Chłopak zaśmiał się i schował swoje ciałko w moich ramionach.
- Dbaj o mnie.- wyszeptał i mocno mnie przytulił.
- Będę...obiecuję... 


~Koniec.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Taemin & Minho

       Ciepły, majowy poranek. Minho wstał, przetarł rękoma twarz i spojrzał na zegarek. Dochodziła 11. Zwykle o tej porze jego dom odwiedzał młody listonosz. Tym razem brunet czekał na przesyłkę z nowymi butami, które zamówił trzy dni temu. Powolnym krokiem ruszył do kuchni i nastawił wodę na kawę, po czym usiadł na blacie i wpatrywał się w okno.
- Gdzie on do cholery jest...- burknął pod nosem i odsłonił firankę, by lepiej widzieć. Samochód listonosza właśnie zajechał pod dom. Wysiadł z niego wysoki, szczupły blondyn ubrany w niebieski strój i śmieszną czapkę z daszkiem. Zarzucił na ramię torbę z listami i przesyłkami, po czym ruszył w stronę drzwi. Minho zerwał się z blatu, przeczesał bujne włosy i podszedł do drzwi, do których po chwili rozległo się cichutkie pukanie. Otworzył je i szeroko się uśmiechnął.
- Dzień dobry..- powiedział nieśmiało Taemin- bo tak miał na imię listonosz - po czym zaczął szukać w torbie przesyłki.
- Hej...co dzisiaj dla mnie masz ?
- Nie wiem jeszcze...
Brunet spojrzał na trzęsące się ręce Tae.
- Wstydzisz się mnie, czy co ?
- Skąd ten pomysł ?
- Ręce ci się trzęsą.
- Aa....zawsze tak mam...
- Yhym...wejdź do środka i poszukaj tego na spokojnie.- powiedział Minho, po czym otworzył szerzej drzwi by umożliwić chłopakowi wejście. Blondyn chwilę się wahał, jednak po gorących namowom chłopaka wszedł do środka.
- Mieszkasz tu sam ?
- Nie...jeszcze rodzice i siostra, a co ?
- A tak pytam...
- Na razie rodzice są w pracy,a siostra w szkole...Chodź do kuchni.
Po wejściu we wskazane miejsce Tae stanął przy blacie i zaczął szukać paczki z butami. Minho spojrzał na smukłego chłopaka i przygryzł wargi. Od dawna miał na niego ochotę, ale zupełnie nie wiedział jak się do tego zabrać. Podszedł do niego i przytulił go od tyłu. Jego ręce powędrowały na jego podbrzusze, a usta zaczęły pieścić jego delikatne ucho.
- Co ty wyprawiasz ?- jęknął blondyn i odsunął się od Minho.
- Ciii...- chłopak skutecznie uciszył Tae. Zaczął go namiętnie całować. Mimo początkowych oporów listonosz zaczął odwzajemniać pocałunki, a jego delikatne dłonie błądziły po ciele bruneta. Minho przejechał dłonią po klatce piersiowej kochanka, po czym wsunął ją w jego spodnie masując i ugniatając członka. Z ust blondyna zaczęły wydobywać się histeryczne jęki.
- Jesteś prawiczkiem ?- szepnął brunet i zaczął całować szyję chłopaka. Ten skinął twierdząco głową i zaczął ściągać z chłopaka koszulkę. Minho uśmiechnął się i klęknął przed pobudzoną męskością chłopaka.
- Oprzyj się lepiej o blat.- zachichotał i wsunął członka do ust. Tae złapał włosów kochanka i wrzasnął jakby obdzierano go se skóry. To jeszcze bardziej podnieciło bruneta. Robiąc loda blondynowi wyciągnął swojego penisa z bielizny i zaczął sobie dogadzać.
- M...Minho...
- Hm ?- chłopak podniósł oczy, a zaraz po tym po jego gardle zaczęła spływać ciepła sperma. Brunet uśmiechnął się, połknął lepką maź i wstał cmokając drżące usta kochanka.
- To wszystko ?- zapytał nieśmiało i pogłaskał policzek chłopaka.
- Jeszcze nie...odwróć się.
- Po co ?
- Zobaczysz. - Taemin odwrócił się tyłem do chłopaka opierając się o blat. Ten klęknął, rozszerzył pośladki blondyna i zaczął lizać i całować jego wejście. Kolana listonosza ugięły się, a z jego ust wydobywały się gardłowe jęki i westchnięcia. Następnie Minho plunął na rękę i rozsmarował wydzielinę na penisie. Wstał i zaczął wchodzić w chłopaka całując jego mokre już plecy. Ręka bruneta natomiast pieściła główkę członka Taemina.
- Boli ?- zapytał wchodząc w kochanka do końca.
- Troszkę...
- Zaraz przestanie.- Minho zaczął całować chłopaka i pchać go z początku bardzo delikatnie i powoli. Emocje jednak wzięły górę. Dłonie bruneta zacisnęły się na biodrach kochanka, a jego miednica pchała jego delikatne ciało w bardzo brutalny sposób.
- Minho to boli !
Chłopak jednak nie zwracał na to uwagi. Doszedł we wnętrze chłopaka, wyszedł z niego i głęboko oddychał. Z oczu Tae zaczęły płynął łzy. Pośpiesznie się ubrał i spojrzał na bruneta.
- Jak mogłeś ?
- Tae przepraszam...
- Masz swoją zasraną przesyłkę i możesz być pewny, że już nigdy więcej mnie nie zobaczysz...- blondyn cisnął w chłopaka paczką z butami i pośpiesznie wybiegł z mieszkania wpadając na siostrę Minho.
- Co robisz bucu ?!- krzyknęła i spojrzała na twarz chłopaka.
- Przepraszam...
- Płaczesz ?....co się stało ?
- Zapytaj brata..- rzucił chłopak i wybiegł z domu. 14-letnia gimnazjalistka weszła do kuchni i spojrzała na ubierającego się Minho.
- Pieprzyliście się w kuchni ?- zaśmiała się.
- Nie twoja sprawa gówniaro. 
- Powiem mamie...a ojciec to cię chyba zabije. 
- Odpierdol się !- wrzasnął chłopak i zniknął za drzwiami swojego pokoju, w którym zaczął obmyślać plan przeproszenia chłopaka. Naprawdę go kochał i mu na nim zależało. Chciał się jedynie do niego zbliżyć, a nie skrzywdzić...


~Koniec.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Następny one shot o Luhanie i Baekhyunie, a później N i Leo :)