SiChul.1

                      Właśnie skreśliłem ostatni dzień w sporządzonym przeze mnie "kalendarzu". Wreszcie..... dzisiaj Heechul wraca z wojska. Tyle na to czekałem, przepłakałem każdą noc spędzoną w naszym wielkim, a teraz niesamowicie pustym mieszkaniu. Brakowało mi jego ciągłego śmiechu i roznoszącego go ADHD. Każdy dzień, południe, wieczór i noc spędzałem w towarzystwie Heebuma, jego....a w zasadzie naszego pogrzmoconego do granic możliwości kota.
Moja księżniczka ma przyjechać dopiero pod wieczór...mam jeszcze czas. Jako tako ogarnąłem mieszkanie, ulubione Kimchi mojego skarba, którego ja osobiśnie nie znosiłem już się gotowało, hmmm..co jeszcze ? Z namysłu wyrwał mnie pędzący przez cały dom Heebum, który z wielką, kocią siłą uderzył w moje nogi. No tak....zapomniałem nakarmić tego oszołoma. Nasypałem mu jego śmierdzące rybą jedzenie i poszedłem do sypialni. Wyciągnąłem z szafy koszulkę Heechula, w której ostatnio chodził...ostatnio....taka niewyprana leżała w szafie przez dwa lata. Położyłem się z nią na łóżku i wtuliłem w nią twarz. Do oczu automatycznie napłynęły mi łzy. Tak bardzo chciałem po tych dwóch latach wtulić się w szczupłe ciało Heechula, powiedzieć, że go kocham, a na sam koniec namiętnie pocałować. Ten zapach i ciepło bijące z jego koszulki doprowadzały mnie do stanu, którego sam dobrze nie umiałem opisać. Było to pomieszanie wielkiego porządania z tęsknotą i pewnego rodzaju bezradnością. W pewnym momencie zamknąłem oczy i najzwyczajniej w świecie zasnąłem.

                                                                           *

   Nastał wieczór. Poczułem jak ciepła, szczupła dłoń głaszcze moje ciało.
- Troche spalone, ale da się zjeść...- usłyszałem miły, cichy głos...i śmiech....tak, to był Heechul. Otworzyłem szeroko oczy i spojrzałem na szczupłą sylwetkę siedzącą obok mnie.
-To tak mnie witasz ? -chłopak dalej chichotał i jadł cuchnące spalenizną Kimchi....no tak...wstawiłem je na gaz i poszedłem spać... Dobra...na co ja czekam ? ....
- HEECHUL !- podniosłem się z łóżka i rzuciłem na mojego chłopaka. W końcu mogłem wtulić się w jego cudownie ciepłe ciało. Ciul uśmiechał się, ale mimo to z jego oczu płynął strumień łez, które czułem na swoim karku.
- Nie płacz księż....- Heechul zamknął mi usta swoimi. Wreszcie mogłem znowu poczuć ich smak i ciepło. Nasze wargi połączyły się z początku w namiętnym pocałunku...z czasem jednak przerodził się on w brutalne szarpanie i podgryzanie. No cóż...mimo bólu nie protestowałem...Wiem, że Heechul lubił takie zabawy. W pewnym momencie poczułem jak z warg spływają mi strużki krwi. Ciepła, słona ciecz spływała mi po brodzie kapiąc na moją idealnie białą koszulkę. Heechul głośną jęknął i oderwał się od moich zmasakrowanych warg. Uśmiechając się cwaniacko zbliżył się do mnie i oblizał je z gęstej krwi.
-Nawet nie wiesz skarbie jak mi tego brakowało....- szepnął i wtulił się w moje umięśnione ciało. Niczego więcej nie trzeba było mi do szczęścia... szczęśliwy i spełniony Heechul to wszystko czego pragnąłem...


~Koniec.
trochę krótkie,ale jakoś nie miałam weny na chłopaków z SuJu ;;
------------------------------------------------------------------------------------------------------------

TaoRis.1

  -Kris ! Kris wstawaj ! -otworzyłem oczy. Nade mną stał roztrzęsiony Luhan i szarpał mnie za ramię.
-Co Ty chcesz ?...wiesz,która jest godzina ?- dochodziła 4 nad ranem...usiadłem na łóżku i spojrzałem na łóżko stojące po drugiej stronie pokoju. Zwykle było zajęte przez Tao. Moją najukochańszą i najsłodszą pandę na świecie. -Gdzie Tao ?- spojrzałem na Lulu z wielkim znakiem zapytania na twarzy.
-Ja właśnie w tej sprawie...
Nie wiedziałem co mam o tym myśleć. Złapałem Luhana za rękę i spojrzałem mu głęboko w oczy.
-Hyung co się stało ?
Blondyn spuścił głowę, a po jego twarzy spłynęła łza.
-Tao....on....karetka go zabrała...-wyszeptał i spojrzał na moją przerażoną twarz. Szybko zerwałem się z łóżka i pobiegłem do salonu, po którym kręcili się przerażeni członkowie zespołu.
-Kris....- podszedł do mnie D.O i przytulił mnie swoim drobnym ciałkiem. Reszta stała jak sparaliżowana i wpatrywała się we mnie jak w widmo.
-Powiecie mi w końcu co się stało ?- czułem jak łamie mi się głos, a do oczu napływają łzy. Okropny ścisk w gardle nie pozwalał mi na złapanie pełnego oddechu. Ręce trzęsły się, a nogi miękły coraz bardziej z każdą, kolejną sekundą. KyungSoo odsunął się ode mnie i spojrzał na mnie swoimi wielkimi oczyma.
- Tao ma guza mózgu... -w pokoju zapadła cisza... Czułem na sobie dziesiątki par oczu, czekające na moją reakcję.
-To...to żart tak ?- uśmiechnąłem się ironicznie i chwyciłem D.O za koszulkę...-Powiedz,że to nie prawda !
-Kris zostaw go... -po chwili stał przy nas Kai. Wziął KyungSoo na ręce i go mocno przytulił. -Najlepiej będzie jak do niego pojedziesz... 
Czułem jak osuwa mi się grunt pod nogami. Zrobiło mi się słabo, ale wiedziałem,że nie mogę teraz pozwolić sobie na jakieś omdlenia. Skołowany podszedłem do Sehuna. Nie musiałem nic mówić....młodszy doskonale wiedział o co mi chodzi..
-Chodź, zawiozę Cię do niego...- powiedział spokojnie, wziął mnie za rękę i powoli prowadził do samochodu. Usadził mnie na tyle i przykrył kocem. Szpital znajdował się na obrzeżach Seulu, czyli przed nami jakieś...pół godziny drogi. Sehun ruszył, a ja zatraciłem się w myślach i wspomnieniach. Nikt tak naprawdę nie wiedział ile czasu zostało mojemu skarbowi. Pierwsze spotkanie w SM...na samą myśl o nim uśmiechnąłem się lekko pod nosem. Nieśmiały uśmiech i jego pierwsze słowa "Hej...jestem Huang Zitao...i...emm..miło mi cię poznać". Po tych słowach podał mi rękę...od tego wszystko się zaczęło. Pół roku później byliśmy już razem. Pierwszy pocałunek...nie da się go zapomnieć. Ten piękny i pamiętny moment miał miejsce podczas pobytu w Tokio. W nocy po koncercie do mojego pokoju przyszedł przestraszony Tao. Stwierdził, że nie może spać, bo za oknem szaleje burza....w rzeczywistości noc była wyjątkowo spokojna,a panda szukała jedynie pretekstu żeby ze mną pobyć. Oczywiście zgodziłem się by ze mną spał. Długo wtedy rozmawialiśmy, śmialiśmy się i w pewnym momencie niewiadomo dlaczego nasze usta połączyły się w delikatnym i czułym pocałunku. No...od tamtego dnia byliśmy pierwszą....a nie przepraszam....drugą oficjalną parą w EXO. Wyprzedzili nas D.O z Kaim. Od tamtej chwili przechodziliśmy razem te radosne...jak i smutne chwile. Nie odstępowaliśmy siebie na krok...tak zwane "papużki nierozłączki". Chodziliśmy razem na zakupy, wieczorami szaleliśmy na rowerach.... właśnie... rowery... mieliśmy do tego swoje ulubione miejsce. Zawsze jeździliśmy wzdłuż rzeki Han. Po wyczerpującej jeździe kupowaliśmy nasze ulubione kwaśne żelki, siadaliśmy na ławce pod jabłonką i patrzyliśmy na urokliwy Seul i cudownie oświetlony most, mieniący się różnymi barwami. Od różu, przez żółć i kończąc się na mieszance niebieskiego z fioletem. Bardzo chciałbym zabrać tam teraz moją kruszynkę.
Pamiętam też nasz wspólny wyjazd do Singapuru. Najcudowniejsza rzecz spotkała nas już pierwszego dnia przyjazdu. Po wyczerpującym zwiedzaniu i owocnych zakupach wróciliśmy do apartamentu w centrum miasta. Wtedy też Tao zaproponował mi wspólny prysznic, na który zgodziłem się bez najmniejszego namysłu. Wtedy też podczas tej kąpieli przeżyliśmy nasz pierwszy raz. Emocje i pożądanie wzięły górę. Mimo to oboje staraliśmy się być czuli...delikatni i namiętni....znów się uśmiechnąłem...
-Hyung zaraz będziemy na miejscu. - z cudownej fali wspomnień wyrwał mnie spokojny głos maknae. Skinąłem twierdząco głową i spojrzałem przez okno. Rzeczywiście...do szpitala zostały góra 2 minuty drogi... Czułem jak pocą mi się dłonie, a serce bije coraz szybciej. Znów ten okropny ścisk w gardle i łzy napływające do moich zmęczonych oczu. Sehun zajechał pod szpital i pomógł mi wysiąść. Dowiedzieliśmy się na recepcji, w której sali leży Tao i ruszyliśmy do niej szybkim krokiem. Przed salą jednak włączył mi się hamulec. Z jednej strony bardzo chciałem tam wejść i uściskać najważniejszą osobę w moim życiu, z drugiej jednak zastanawiałem się "a co jeśli Tao już nie ma ?" , "a co jak sala będzie pusta? ". Otrząsnąłem się...nie mogłem przecież myśleć tak pesymistycznie. Byłem w stanie zapłacić wszystkie pieniądze byleby tylko Tao wyzdrowiał. Byłem nawet gotowy oddać dla niego swoje życie, oby tylko moja kochana panda przeżyła.
- Kris wszystko okej ?- Sehun złapał mnie za ręke. Drugą natomiast chwycił za klamkę.
-Tak....- wyszeptałem i weszliśmy do środka.
  Cisza... w szpitalnej sali panowała głucha cisza zakłócana jedynie przez ciche "pikanie" maszyny, do której był podłączony Tao. Leżał bezwładnie na łóżku....chyba spał. Wyglądał tak spokojnie i uroczo. Usiadłem niepewnie na łóżku. Moja dłoń spoczęła na bladej twarzy bruneta i po chwili zaczęła głaskać jego delikatny policzek.
-Kris ?- usłyszałem cichy głos mojego skarba. Spojrzałem na niego. Na jego twarzy malował się uśmiech, który tak bardzo kochałem i który zawsze potrafił poprawić mi humor. Nachyliłem się do niego i delikatnie pocałowałem.
-Jak się czujesz kochanie ?- mimo uśmiechu goszczącego na mojej twarzy z oczy spływały wielkie łzy.
-Dobrze...nie płacz, proszę Cię.
Wtedy niespodziewanie do sali wszedł lekarz. Poprosił mnie byśmy wyszli przed pokój. Przez głowę przeszły mi różne myśli ... "to koniec....Tao na pewno umrze".
- Mam dla pana raczej dobrą wiadomość...- zaczął i zerkał raz na mnie raz na leżącego w sali chłopaka.
-Niech pan mówi...
-Jutro czeka go operacja....nie ma co zwlekać. Leczenie jednak będzie ciężkie i dość kosztowne... zapewniam pana jednak, że mimo wszystko Tao z tego wyjdzie.... 
 To niemożliwe....takie rzeczy zdażały się jedynie na filmach. Uścisnąłem lekarzowi dłoń i wparowałem z powrotem do pokoju.
-Skarbie wszystko będzie dobrze, słyszysz ? Wyjdziesz z tego. - płakałem ze szczęścia i tuliłem ciepłe ciałko Tao.
-Mówiłem Ci,że wszystko będzie dobrze... nie ma rzeczy i sytuacji, której byśmy nie przetrwali...zapamiętaj to sobie... -po tych słowach pocałował mnie, ułożył wygodnie na poduszce i zasnął. Mój słodki, kochany aniołek...miał racje...nie ma rzeczy, której byśmy nie przetrwali. W końcu mieliśmy siebie...a we dwójkę potrafiliśmy dokonać wszystkiego...

~Koniec.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------

KaiSoo.2

                 Kolejny deszczowy wieczór....szalejąca za oknem wichura odbierała chęć do życia. No cóż...mimo to musiałem jakoś dostać się do dormu. W chwili obecnej siedzę sobie w knajpie, popijam gorącą czekoladę i myślę. Takie ciche miejsca są dla mnie idealne. Ogólnie nie lubię przebywać wśród ludzi...to mnie męczy i czuję się nieswojo. Najchętniej zamknąłbym się w jakiejś izolatce i doczekał tam kresu mojego życia. Dobra...nie ma na co czekać. Podniosłem moje rozleniwione i zmęczone ciało z miękkiego fotela i zacząłem nakładać kurtkę. Szybko rzuciłem "annjong-higesejo"  do ludzi zostająych w lokalu i wyszedłem. Zacięty i lodowaty deszcz nie dawał za wygraną. Nałożyłem na głowę kaptur i przyspieszyłem kroku. Chciałbym już znaleźć się w dormie. Miałem straszną ochotę wtulić się w silne i ciepłe ramiona Kaia. Uwielbiam go. Jest najlepszym przyjacielem jakiego można sobie wymarzyć. Miałem wielkie szczęście, że na niego trafiłem.
  Wszedłem w uliczkę, na której znajdował się budynek dormu EXO. Z mokrą twarzą i kosmykami grzywki wparowałem do środka.
- Już jestem ! - krzyknąłem najgłośniej jak potrafiłem z nadzieją, że zaraz znajdzie się przy mnie Kai i mnie przytuli. Dlaczego nikt nie reaguje ? Hmm... pobiegłem szybko do pokoju, który dzieliłem razem z Jonginem, Sehunem i Luhanem. Pusto.... gdzie ich wszystkich wywiało ? Pojechali gdzieś i o mnie zapomnieli ?....tak po prostu ? Westchnąłem nieco zawiedziony, przebrałem się w luźny dres i poszedłem do kuchni. Herbata z cytrynką dobrze mi zrobi. Chociaż z drugiej strony, nie będę marnował tego wolnego czasu na picie herbaty.
  Aish czego te spodnie mnie tak cisnął ? Spojrzałem w dół...mój przyjaciel się czegoś wyraźnie domagał....yhh dlaczego akurat teraz ?! No cóż...nie będę się przecież męczył. Poleciałem uradowany (sam nie wiem dlaczego) do pokoju i rzuciłem się na łóżko Kaia. Pachniało nieziemsko. Jego perfumy zmieszane z zapachem jego pięknego, idealnego ciała. Czułem jak się rozpływam. Na jego szafce nocnej zobaczyłem odtwarzacz MP3 z jego ulubiony utworami...hmm...więc czemu by tu nie skorzystać ? Siegnąłem po niego i już po chwili do moich uszu dochodziły cudowne, przyjemne dźwięki. Przekręciłem się na plecy i szybkim ruchem pozbawiłem się dolnej części garderoby. Ohooo moje przyrodzenie domagało się wielkiej czułości i pieszczot. Zamknąłem oczy i niepewnie chwyciłem za moją męskość. Nie wiem dlaczego przed oczami od razu pojawił mi się nagi Kai. Przecież nigdy nie widziałem go nago....pora ruszyć wyobraźnią. Pieszcząc swoje przyrodzenie wyobrażałem sobie, że robi to mój najukochańszy w świecie przyjaciel. Przygryzłem wargi i myślałem o tym, że leży teraz obok mnie, jego jedna ręka pieści moje krocze, a druga bawi się twardymi już sutkami. Moja miednica zgrała się idealnie z ręką. Ruchy były płynne i miarowe. Do tego jeszcze ulubiona muzyka Kaia płynąca w moich uszach, zapach jego ciepłej pościeli i to piękne, nagie ciało widziane oczyma mojej wybujałej wyobraźni. Więcej mi nie było trzeba. Czułem ucisk w podbrzuszu. Bardzo dobrze znałem to uczucie. Jeszcze kilka szybkich ruchów i doszedłem z głośnym krzykiem na łóżko Jongina. Leżałem z zamkniętymi oczami, głęboko oddychałem i czułem jak po ręce rozlewa mi się gęsta, ciepła ciecz. Z zadowoleniem wymruczałem imię mojego ukochanego i otworzyłem lekko oczy. Momentalnie poczułem jak do oczu napływają mi łzy, a twarz robi się cała czerwona. W drzwiach pokoju stał zdezorientowany Kai. Czułem jak wstyd mnie paraliżuje. Otworzyłem usta żeby coś powiedzieć, ale nie mogłem...jeszcze nigdy nie czułem się tak upokożony. Szybkim ruchem nałożyłem spodnie i trącając Kaia z bara pobiegłem do łazienki. Zamknąłem się w niej na klucz i zacząłem płakać. Jeszcze nigdy nie czułem takiego wstydu.
- Hyung....otwórz...- za drzwiami stał Kai. Poznałem ten ciepły, zawsze kojący moje nerwy głos. Nic nie powiedziałem...do jego uszu dochodził jedynie mój płacz.
- D.O....proszę Cię otwórz...
- Błagam Cię, zostaw mnie... - nie miałem siły nic powiedzieć. Po tych słowach położyłem się na ziemi jak zbity pies i płakałem jeszcze bardziej. W pewnym momencie usłyszałem dźwięk otwierających się drzwi. Boże tylko nie to....
- Skarbie...dlaczego tak wyparowałeś z pokoju ? Przecież nic się nie stało....- delikatna dłoń Kaia masowała mnie po zalanych potem plecach.....Skarbie ?...czy ja się przesłyszałem ? Podniosłem głowę i spojrzałem w łagodne oczy blondyna.
- Nie płacz głuptasie... -Kai uśmiechnął się i pomógł mi usiąść. Usiadł za mną, mocno mnie przytulił i pocałował w ucho. Poczułem przyjemne ciepło. Czułem jak mocno wali mi serce, a twarz zalewa się rumieńcem.
- Kai ja...- nie dał mi dokończyć. Chwycił mnie za brodę i delikatnie pocałował. Poczułem się niesamowicie dobrze i bezpiecznie... nie wiem tylko czy on czuł do mnie to samo co ja....czy tylko robił to z litości... Spojrzałem na niego moimi wielkimi oczyma. Nie wiedziałem co mam powiedzieć. Po moim bladym policzku spłynęła jedynie łza, którą od razu wytarła ciepła dłoń Kaia.
- Nie płacz kruszynko... - wyszeptał i znów mnie pocałował. Na mojej twarzy pojawił się uśmiech. Czułem, że teraz wszystko już będzie dobrze... że Kai zapomni o tym co wyprawiałem na jego łóżku...że od dzisiaj takie rzeczy będziemy wyprawiać we dwójke i co najważniejsze, że w końcu będziemy ze sobą.... już jesteśmy.... Z tą myślą i uśmiechem na twarzy pogłębiłem pocałunek i zacząłem pieścić idealne ciało Jongina...


~Koniec.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Luhan & Henry Lau

                   Czego w tym dormie jest tak głośno ? -zastanawiałem się, siedząc w kącie swojego pokoju. Popijałem herbatę i wpatrywałem się w wirujący za oknem śnieg. Donośne krzyki i ordynarne śmiechy nie dawały mi spokoju. Odstawiłem kubek, podniosłem się z fotela i wychyliłem głowę zza drzwi. Koło mojego pokoju przechodził akurat uradowany Tao.
- Ej co tu się dzieje ?- patrzyłem na pandzię z miną niewyrażającą żadnych emocji.
- Jak to co ? Robimy dzisiaj imprezę !- chłopak zaśmiał się i uderzył mnie w głowę niebieskim balonem.
- Imprezę ?....a to niby z jakiej okazji ?
- Bez okazji. Kris, Kai i Lay mieli ochotę się po prostu napić.- brunet śmiał się i patrzył na mnie przymglonymi oczami. Już chyba zdążył sobie popić.
- A to chłopaki nie mogli pójść do jakiejś knajpy ? -machałem ręką starając się pozbyć wstrętnego zapachu lecącego do mnie od Tao.
- Oj skarbie już się tak nie denerwuj....wpadną chłopaki z SuJu i B.A.P....dobrze będzie.- pocałował mnie w nos i pobiegł gdzieś zostawiając za sobą okropny smród alkoholu. Westchnąłem i schowałem się z powrotem w pokoju. Skoro jest impreza to trzeba się jakoś odstawić....nieee co ja gadam...nienawidziłem imprez i wszystkiego co z nimi związane. Tak jak wyglądałem tak miałem zamiar pokazać się "gościom". Mój ulubiony szary dresik i czarna,za duża koszulka z napisem "WOLF" na plecach. Siadłem na fotelu i dokończyłem pić zimną już herbatę. Jestem taaaaki śpiący....ale może to i dobrze. Prześpię tą całą żałosną imprezę. Z tą myślą narzuciłem na siebie koc i zamknąłem oczy.
                                                                                   *
 Yhhh....i znowu ten hałas... ale tym razem gorszy. Głośna muzyka, śmiechy i rozdarta gęba D.O próbująca po pijaku wyśpiewać cokolwiek na karaoke. Zrzuciłem z siebie cieplutki kocyk i podniosłem się z fotela. "Wypadałoby się przywitać"- pomyślałem i niechętnie wyszedłem z pokoju. No...tak jak myślałem.. Nikt mnie nawet nie zauważył. Wszyscy już byli porządnie wstawieni. Siwon i Yesung siedzieli w przedpokoju i jarali zioło, które zapewnie zabrali Chenowi... minąłem ich bez słowa, szkoda było na nich czasu. Przechodząc koło łazienki zauważyłem Krisa całującego się w baaardzo namiętny sposób z Xiu... zaraz....Kris i Xiu ?! Wparowałem do łazienki żeby bądź co bądź przerwać te amory.
- Kris, co Ty wyprawiasz ?! -no nie powiem...byłem nieco zdziwiony, zwłaszcza, że Kris i Tao, nasza kochana parka planowała nawet ostatnio adopcje dziecka... Kris oderwał się od napalonego do granic możliwości XiuMina i popatrzył na mnie błędnym wzrokiem.
- Jak to co ? Zabawiam się z Xiu, nie widać ? -cwaniacko się uśmiechnął i znów zaczął całować chłopaka.
- A co z Tao ?!
- Oj Tao Tao....co to tylko ja jestem winny ? Zobacz lepiej co on wyprawia z Sehunem... -nie chciało mi się już tego słuchać. Po tych słowach wyszedłem z łazienki trzaskając drzwiami. Przechodząc koło schodów natknąłem się na Zelo, Bang YongGuka i SungMina... okej...orgia we trójkę mnie przerosła... Widok klęczącego maknae w B.A.P i zadowalanie dwóch starszych kolegów to zdecywanie nie mój klimat... To było coś obrzydliwego.... Zasłoniłem oczy i ruszyłem do kuchni. W końcu...cisza, spokój i brak ściskających się parek. Dopadłem mój ukochany blender i zacząłem robić sobie sok ze świeżych owoców.
- BU ! - poczułem na sobie dwie ręce trzymające mnie w talii. Odwróciłem się żeby zobaczyć kto śmiał zakłócić mój spokój... Był to Henry... Ten Henry z Super Junior. Stał i patrzył na mnie wesołymi, brązowymi oczami. Westchnąłem i zacząłem nalewać koktajl do...no już niestety dwóch szklanek.
- Trzymaj... - warknąłem i wręczyłem mu napój.
- Dziekuję... -uśmiechnął się i wziął sporego łyka. - A Ty dlaczego nie jesteś na imprezie ? -zapytał ciepło i zaczesał mi włosy za ucho.
- Nie przepadam za imprezami...- rzuciłem i się od niego odsunąłem. Co on sobie myślał ?
- Wiesz co?....w sumie też ich nie lubię. Masz jakieś ciche miejsce, w którym moglibyśmy się schować ?- zachichotał i przysunął się bliżej mnie.
- Piłeś ?
- Nie....nie piję alkoholu..
- To przestań się tak do mnie przystawiać... - warknąłem i ruszyłem w stronę mojego pokoju. Nie wiem dlaczego pokusiło mnie żeby zahaczyć o salon. Ale burdel.... i kto będzie musiał to jutro sprzątać ? Luhan oczywiście, bo reszta panów będzie leczyła jutro kaca. A ChanYeol chyba najbardziej....leżał nieprzytomny na dywanie, a w ręku trzymał pustą butelkę po wódce. Suho i Kai postanowili to w perfidny sposób wykorzystać. Młodszy ściągnął spodnie i nachylił się nad twarzą Chana.
- Przestań !- krzyknąłem i rzuciłem nim o kanapę.
- Mmm Luhan no co ty...- Kai oblizał wargi i cisnął mną o kanapę.
- Nie ćwiruj tylko mnie puść... chcę zabrać ChanYeola spać... 
- Ojjj przed tym się jeszcze troszkę zabawimy... Skarbie chodź ! -rzucił w stronę D.O. Po chwili KyungSoo trzymał mnie za ręce, a Kai pozbawiał mnie spodni.
- Posrało Was ?! D.O puść mnie do cholery ! -mój krzyk przywołał sporą ilość gapiów. Yesung i Siwon stali za kanapą i wpatrywali się we mnie napalonym wzrokiem.
- Zelo ! Zobacz co tu się dzieje !- zawołał Bang śmiejąc mi się prosto w twarz. Nie musiałem długo czekać na odzew. Po chwili do pokoju wleciał nagi maknae i usiadł mi na klatce piersiowej umieszczając tym samym swoje przyrodzenie w moich ustach. Czułem jak śniadanie podchodzi mi do gardła. Jeszcze nigdy nie czułem się tak upokożony. W pewnym momencie poczułem palce wodzące po moim wejściu. Zacząłem machać rękoma jak opętany, ale to nie dawało żadych efektów. Do oczu napłynęły mi łzy, które w końcu z bezsilności zaczęły spływać po moich policzkach.
- Co Wy robicie ?!- poznałem ten głos... był to Henry. Niestety się spóźnił, bo w tym czasie zadowolony Zelo doszedł mi w usta. Henry zrzucił go ze mnie i pomógł mi usiąść. Nie wytrzymałem. Już po chwili pod moimi nogami znajdowały się resztki śniadania zmieszane ze spermą blondyna. Henry wytarł mi usta, wziął na ręce i zaniósł do mojego pokoju. Położył moje roztrzęsione ciało na łóżku i położył się obok mnie wtulając mnie w swoją klatkę piersiową. Poczułem się bezpieczny. Podniosłem na niego zapłakane oczy.
- Dziękuję...- wyszeptałem i sam nie wiem dlaczego pocałowałem jego ciepłe wargi. Henry uśmiechnął się i pogłaskał mnie po bladym policzku. Przybliżył do mnie swoją twarz i zaczął delikatnie całować. Czułem się jak w niebie. Robił to niesamowicie delikatnie i z wielką czułością. Jego ręka powędrowała na moją talię. Przyciągnął mnie do siebie, zakończył pocałunek i popatrzył mi w oczy.
- Zabiorę Cię stąd jelonku...obiecuję...- nasze usta znów do siebie przywarły, ale już niestety na krócej. Przytaknąłem na jego słowa skinieniem głowy i wtuliłem sie w jego klatkę słuchając bicia serca. Momentalnie się uspokoiłem...zapomniałem o tym, co działo się zaledwie 10 minut temu. Cieszyłem się jedynie tym, że mam przy sobie Henrego. Dopiero teraz zrozumiałem ile dla mnie zrobił i jak bardzo jestem mu wdzięczny.. "Kocham Cię Henryś"- powiedziałem sobie w duchu. Z tą myślą zasnąłem w jego objęciach, czując się niesamowicie dobrze i bezpiecznie...


~Koniec.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------