Simba & E.co~cz.2 [Romans z wykładowcą- Koniec]

                       Cały czas miałem w głowie słowa profesora. "Jutro o 18 u mnie...". Do cholery jasnej... czy ten człowiek nigdy nie da mi spokoju? Ledwo trzymając się na nogach ruszyłem w stronę wyjścia. Gdy wyszedłem na dwór poczułem przyjemny chłód uderzający w moje ciało. Na rozgrzaną twarz spadały lekkie płatki śniegu, które w mgnieniu oka ulegały topnieniu. Szedłem zamyślony w stronę stancji. Mojej głowy cały czas trzymały się myśli związane z JoonYoungiem. Chyba mogę mu mówić na "ty"...w końcu chwilę temu się z nim pieprzyłem. Zrezygnowany wszedłem do mieszkania i ruszyłem do swojego pokoju.
- Jak egzamin?- ten wiecznie znudzony i spokojny głos...Sancheong.
- Dobrze...
- Zdałeś?
- Powiedzmy...- po wejściu do pokoju trzasnąłem drzwiami i upadłem na łóżko. Nie miałem teraz ochoty rozmawiać z Sancheongiem. W sumie to nigdy nie miałem ochoty na rozmowy z nim. Zdjąłem uciskający mnie krawat i przykryłem się kołdrą. Miałem ochotę zasnąć i najlepiej już nigdy się nie obudzić. Chciałem zapomnieć o tym dniu, egzaminie i moim pierwszym razie z profesorem chemii. Niestety mieszkający ze mną Henry mi na to nie pozwolił.
- Youngjin, jutro idziemy z Sancheongiem i Eddim na piwo...idziesz z nami?
- Hm?...Kto to Eddy?
- Mój chłopak..chcę żebyście go w końcu poznali.
- Jutro....nie mogę.- w końcu mam kolejną "randkę" z tym badylem.
- Czemu?
- Jestem umówiony... idź stąd, chce mi się spać.
Prince Mak westchnął i wyszedł z pokoju gasząc mi światło i zamykając cicho drzwi. Wtuliłem twarz w poduszkę i zamknąłem oczy, z których po chwili wypłynęły łzy. Czułem się w tym momencie jak męska dziwka. Brzydziłem się siebie, a na samo wspomnienie o stosunku z panem Ha robiło mi się niedobrze. Nie wiedziałem też jak mam się zachować następnego dnia. Tak po prostu do niego przyjść? Jeśli tak,to co mu powiem? Że przyszedłem...zaliczyć? Zacisnąłem mocniej dłonie na poduszce i krzyknąłem w nią najgłośniej jak potrafiłem. Nie wiem czemu,ale poczułem się po tym niewiarygodnie lekko i dobrze. Można powiedzieć,że problem chwilowo zniknął... dopóki nie nadszedł kolejny dzień.
           Wspomnianego, następnego dnia gniłem w łóżku do godziny 16:25. Odwlekałem wstanie i pójście do profesora. Wiedziałem jednak,że muszę to zrobić, by zdać chemię i świętować zdaną sesję. Wziąłem leki przeciwbólowe i narzuciłem na siebie pierwsze lepsze ubrania, które wyciągnąłem z szafy.
- Gdzie idziesz?- Sancheong...wiecznie ciekawy i wścibski.
- Co cię to... poza tym z tego co wiem masz już plany z Henrym.- okej, nigdy nie odpysknąłem mu w tak chamski sposób - Przepr...
- Nie ważne...idź już.
Po tych słowach rzucił mi pełne żalu spojrzenie i zniknął za drzwiami swojego pokoju. Przez tą chorą sytuację z Ha, stałem się okropnie nieprzyjemny... nigdy taki nie byłem,ale przecież nie mogę powiedzieć chłopakom dlaczego się tak zachowuję. Może i by zrozumieli...chociaż...sam już nie wiem. Narzuciłem kurtkę i wyszedłem z mieszkania. W windzie zajrzałem do kieszeni spodni... gumki i przeciwbólowe są. W sumie po co mi gumki? W ciąże raczej z nim nie zajdę... ale jakąś chorobę mogę złapać...cholera wie ilu studentom zaliczał tak swój przedmiot.
Po dojechaniu metrem do dzielnicy, w której mieszkał pan Ha zacząłem się zastanawiać czy sobie nie odpuścić i po prostu wrócić do domu. Trudno.. miałbym rok studiowania w plecy. Z drugiej jednak strony ambicje i chęć zostania najlepszym studentem kazały mi iść do mieszkania tego zboka. Wziąłem więc głęboki oddech i zapukałem do drzwi. Serce waliło mi jak szalone. Na odwrót było już chyba za późno. Mimo mojego dwukrotnego pukania, nikt nie otwierał. Uśmiechnąłem się w duszy i już miałem wiać do domu, kiedy pod moje nogi wplątał się średniej wielkości pies. Zaczął mnie obwąchiwać i merdać ogonem. Mimo mojej miłości do zwierzaków, nie miałem teraz ochoty na zabawę z nim. Nie było to ani odpowiednie miejsce ani czas.
- Spadaj.- syknąłem i wtedy poczułem na ramieniu czyjąś dłoń.
- O już jesteś.- zamurowało mnie. Otworzyłem szeroko oczy i powoli odwróciłem się w stronę głosu. Stał przede mną uśmiechnięty profesor, trzymający w jednej ręce reklamówkę z zakupami,a w drugiej smycz jak się okazało jego pupila. Co za cholerny niefart - Długo już czekasz?
- N...nie....dopiero przyszedłem.
- Pewnie zmarzłeś... zaraz zrobię ci coś ciepłego.- yy...co...lekko zszokowany wszedłem za JoonYoungiem do mieszkania. Typowa, męska kawalerka faceta, który trzepał niezłą kasę za udzielanie wykładów na prywatnych uczelniach. Zdjąłem buty i kurtkę i wbiłem wzrok w wiszący na ścianie kolaż zdjęciowy. Przedstawiał on mojego ukochanego profesora z jakimś chłopakiem. Na każdym zdjęciu uśmiechnięci, przytuleni, buziaczki i te sprawy...ha..czyli jednak kogoś ma. Dlaczego więc wczoraj kochał się ze mną? Zdradliwa, dwulicowa małpa.
- To Jonghyun...mój były chłopak.- mało co nie podskoczyłem, gdy usłyszałem te słowa tuż przy moim uchu. Czy ten facet porusza się tylko i wyłącznie w bezszelestny sposób?
- Czemu były?
- Cztery lata temu mieliśmy wypadek. Wracaliśmy z kolegą z imprezy i wylądowaliśmy w rowie... tylko mi udało się przeżyć. 
Nie wiedziałem jak mam teraz zareagować. Przytulić go i współczuć czy powiedzieć "i dobrze ci tak dupku", masz za swoje. Gdy otwierałem usta JoonYoung lekko się uśmiechnął i wraz z zakupami i skaczącym koło jego nogi psem ruszył do kuchni. Ja natomiast raz jeszcze wbiłem wzrok w zdjęcia. Ten cały Jonghyun był strasznie podobny do mnie. Hmm...czy w takim razie mam być tylko zastępstwem jego byłego?
- Chodź do kuchni. - mrugnąłem kilkakrotnie i poszedłem posłusznie do kuchni. Profesor dał mi kakao,a sam zajął się przygotowywaniem kolacji. Czułem się okropnie niezręcznie - Usiądź.- zaproponował z uśmiechem i wrócił do krojenia warzyw.
- M..może panu pomóc?
- Aishh...przestań mówić mi na pan...czuję się wtedy taki stary.
- Ale przecież pan....jesteś moim wykładowcą.
- Ale nie tutaj... także wyluzuj i mów mi na ty.
- Dobrze...to w takim razie... pomóc ci?
- Y y... zajmij się lepiej kakaem... i ewentualnie Baw.
- Co to Baw?
- ...mój pies.- ale ze mnie idiota. Całe szczęście JoonYoung zareagował na mojego buraka słodkim uśmiechem. Po godzinnej zabawie z psiakiem i odpowiadaniem na pytania profesora zasiedliśmy obaj przy stole przy pysznie wyglądającej kolacji i butelce dobrego, drogiego wina. Nigdy nikt nie zaprosił mnie na tak...romantyczną kolację. Czułem się strasznie skrępowany, ale nie znikający z twarzy JoonYounga uśmiech sprawiał,że powoli dawałem na luz.
- No dobra Youngjin...- zaczął profesor gdy zaczęliśmy jeść - Ty o mnie już trochę wiesz...teraz twoja kolej. 
- A co chcesz wiedzieć?
- Najlepiej wszystko. 
- Hmm.... no to przyjechałem do Seoulu cztery lata temu, po tym jak zostałem wyrzucony z domu dziecka. Okazało się,że jestem za stary żeby w nim mieszkać. Przyjechałem tu z dwoma kolegami, z którymi wynajmuję teraz mieszkanie...
- Mieszkałeś w domu dziecka?- westchnąłem i przytaknąłem głową lekko się czerwieniąc. Nie wiem dlaczego, ale zawsze był to dla mnie powód do wstydu. JoonYoung nic nie powiedział, tylko skinieniem głowy zachęcił mnie do kontynuowania,
- Po skończeniu studiów chcę zostać w Seoulu... nie widzę teraz siebie w innym mieście. W wolnych chwilach jak się nie uczę, piszę bloga o ge...gastronomii...to takie moje hobby...
- A więc jesteś gejem.
- Tak...zaraz...co?
- Sam powiedziałeś,że piszesz bloga o gejach.
- O gastronomii...
- Błagam...jaki chłopak pisze blogi kulinarne?
W sumie tutaj miał rację.
- Dobra no...
- Wstydzisz się tego?
- Jak cholera.
- Czemu?
- Bo czasem jest trudno nad tym zapanować i zwykle byłem przez to obiektem kpin. 
- Za bardzo się wszystkim przejmujesz... jakbym ja brał do siebie całą krytykę już dawno siadłbym psychicznie...a jak widzisz mimo wyzwisk, kpin i śmierci kochanej osoby dalej żyję i staram się być szczęśliwy. - widziałem,że jak wspomniał o Jonghyunie jego głos lekko się załamał, a do oczu napłynęły łzy. Niepewnie podszedłem do niego i wtuliłem jego głowę w swój brzuch. Ha objął mnie w talii, a ja zacząłem głaskać go po głowie. Widzę,że nawet pod najgrubszą skorupą twardziela kryje się człowiek z uczuciami i ogromną wrażliwością. Po dłuższej chwili JoonYoung sięgnął po butelkę wina i złapał mnie za rękę ciągnąc tym samym do sypialnii. Gdy usiedliśmy na łóżku wręczył mi alkohol i spojrzał mi w oczy. Poczułem w sobie nagłą chęć pocałowania go i kochania się z nim, tylko tym razem ze mną w roli seme. Wytrąciłem kieliszek na dywan i zacisnąłem dłoń na włosach chłopaka wbijając się tym samym w jego usta. Jego walczące z początkiem ciało uległo i po chwili leżał na łóżku przygnieciony moim ciężarem. Pieściłem delikatnie jego wargi, a palcami subtelnie dotykałem jego rozgrzanej szyi i wystająych obojczyków. Czułem,że JoonYoung chce więcej. Jego chude dłonie wsunęły się niepewnie pod moją koszulę i po chwili zaczęły drapać mnie po plecach. Mruknąłem z zadowolenia i zacząłem całować go po uchu. Ten natomiast jęknął i złapał mnie za włosy, spoglądając mi w oczy. Oddychał bardzo szybko. Widziałem w jego oczach smutek, żal, poczucie samotności i pragnienie bliskości drugiej osoby. Gdy nachyliłem się do niego, by go pocałować ten ponownie uniemożliwił mi to. Wpatrywał się we mnie jakby zobaczył właśnie objawienie. Jego dłonie delikatnie pieściły moją twarz. Wzrok ostrożnie badał każdy milimetr mojej skóry. Miałem wrażenie,że w ten sposób sprawdza, czy aby na pewno przy nim jestem i czy zaraz nie zniknę. Gdy był już pewny zamknął oczy i mocno mnie przytulił napawając się zapachem moich włosów.
- Chcę się z tobą kochać JoonYoung. - szepnąłem i zacząłem delikatnie głaskać jego talię.
- Obiecaj mi,że będę dla ciebie najważniejszy na świecie... że będziesz mnie kochał i nigdy mnie nie zostawisz... że codziennie będę się budził obok ciebie, a każdego wieczoru zasypiał w twoich ramionach...nawet nie wiesz jak cholernie tego potrzebuję...
- Obiecuję.- przytaknąłem, po czym znów połączyłem nasze usta w delikatnym, czułym pocałunku. JoonYoung chwilę odwzajemniał pieszczotę, po czym "zrzucił" mnie z siebie i wtulił się w moje ciało. Objąłem go ramieniem i przykryłem kołdrą. Człowiek nie do poznania. Wczoraj bym go mieszał z błotem i wyzywał od najgorszych,ale jak poznałem jego prawdziwą naturę, powiem szczerze,że jestem nim totalnie zauroczony i nie znam drugiego tak wspaniałego człowieka...


~Koniec.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

Simba & E.co~cz.1 [Romans z wykładowcą]

                  Stałem przed salą i czekałem aż przyjdzie wykładowca. Zdenerwowany do granic możliwości przeglądałem notatki z chemii, z których uczyłem się przez ostatnie dwa tygodnie. To był ostatni egzamin, który został mi do zaliczenia podczas tegorocznej sesji. Chciałem dostać tradycyjnie 5,ale słyszałem od starszych roczników, że u pana Ha ciężko jest dostać nawet 3. W sumie zawsze sprawiał wrażenie nieprzyjemnego, zgrzybiałego faceta. Może nikt mu od dawna nie dogadzał? Cicho zachichotałem i nawet nie zorientowałem się, że przed salą stał już chudy jak patyk, wysoki pan Ha JoonYoung. Patrzył na mnie zimnym, przeszywającym wzrokiem i cicho mówił coś pod nosem. Spuściłem wzrok i schowałem notatki do torby. Nie lubiłem jak tak na mnie patrzył. Ogólnie nie lubiłem jak patrzył na moją osobę. Strasznie mnie to krępowało i zawsze robiło mi się dziwnie ciepło w środku.
- Do sali matoły.
Westchnąłem i wraz z resztą studentów wszedłem do środka. Zająłem miejsce na przeciwko profesora. Ten usiadł za biurkiem i wyciągnął z teczki egzaminy. Jego wzrok cały czas wbity był we mnie. Czemu ten facet musi mi to robić? Ciągle się na mnie patrzeć, na każdym wykładzie pytać, po zajęciach zagadywać... dziwny koleś. Pan Ha wstał i cicho przeszedł się po sali rozdając egzaminy.
- Nawet nie próbujcie ściągać... od razu zostaniecie wyrzuceni z sali... o poprawce możecie zapomnieć. Jak skończycie pisać zostańcie w sali, podam wam od razu wyniki.- mówił to niesamowicie cicho i spokojnie. Gdy zrobił obchód, usiadł za biurkiem i wbił we mnie wzrok. Westchnąłem i rozejrzałem się po sali.
- Niech pan zwróci uwagę na innych...
- Pozwól, że sam zadecyduję na kogo będę patrzył. 
Zaczynało mnie już to irytować. Mimo to postanowiłem go olać i skupić się na egzaminie. Co to jest lignina, budowa lipidów, dieta alkalizująca... na wszystkie pytania odpowiedziałem bezbłędnie. Przynajmniej tak mi się wydawało... Po oddaniu prac, pan Ha rzucił na nie łaskawie okiem i ogłosił, że cała grupa otrzymała 3...z wyjątkiem mnie. W tym momencie miałem ochotę złapać go za koszulę i wymierzyć siarczystego policzka w tą nieskazitelną i bezczelną gębę.
- Kiedy mogę to poprawić?- zapytałem jednak spokojnie, gdy cała grupa opuściła salę. Wykładowca wstał i lekko się uśmiechnął.
- Możesz nawet teraz.
- Super... to poproszę pytania. 
- Pytanie pierwsze... robiłeś to już kiedyś?
- Ale że co?
- Youngjin....ile ty masz lat,hm?
- Dwadz...
- No właśnie... chyba nie muszę ci mówić jak się zalicza na studiach niezdane egzaminy.
- ...podchodzi się do poprawki?
- Pudło.
Dobra...ten dupek podobał mi się od dawna, ale nie sądziłem, że będzie chciał mnie przelecieć, po to, żeby zaliczyć mi ten cholerny egzamin. JoonYoung podszedł do mnie i pogłaskał mnie po głowie patrząc mi znacząco w oczy. Jestem od niego wyższy i lepiej zbudowany, ale mimo to cholernie się go bałem.
- To co panie Kim?...Zacznie pan?
- Ale...
- Hm?
- Wolałbym to zaliczyć pisemnie...w drugim terminie..
- Szkoda pańskich nerwów i mojego czasu...a tak oboje go teraz spożytkujemy w przyjemny sposób.
Ja pierdole... zawsze wyobrażałem to sobie trochę inaczej. Mimo to klęknąłem przed profesorem i trzęsącymi się rękoma zacząłem rozpinać jego spodnie. Ten patrzył się na mnie z cwaniackim uśmiechem i lekko szarpał mnie za włosy. Gdy dotarłem do jego bielizny ten kucnął i położył mi rękę na policzku. Chwilę patrzył mi w oczy, po czym wbił się w moje wargi. Jego język delikatnie wsunął się do moich ust i badał ich wnętrze. Zamknąłem oczy i cicho mruknąłem, łapiąc go za koszulę. Muszę przyznać, że całował niesamowicie dobrze. Same pocałunki wystarczyły by mój członek stwardniał. Ha pieszcząc moje ciało wyczuł to i lekko się uśmiechnął. Strasznie mnie to zażenowało. Delikatnie rozchylił moje nogi i rozpiął spodnie ściągając je wraz z bielizną. Gdy ujrzałem swoją nagą męskość zacisnąłem oczy i spuściłem głowę.
- Wstydzisz się?- usłyszałem szept tóż koło ucha, po którym po całym moim ciele przeszły dreszcze.
Kiwnąłem twierdząco głową i zacisnąłem dłonie na koszuli profesora. Ten jednak delikatnie pocałował mnie w ucho i szyję - Niepotrzebnie... szybko to załatwimy.
Po tych słowach schylił się do mojej męskości i zassał się na główce mojego członka. Jęknąłem i odchyliłem dość gwałtownie ciało, uderzając tym samym o ławkę. Ha przerwał wykonywaną czynność i delikatnie ułożył mnie na ziemi. Następnie zdjął bokserki i zawisł miednicą nad moją twarzą, tworząc ze mną tzw. pozycję 69. Czułem wstyd... miałem ochotę zapaść się pod ziemię i nigdy więcej nie przychodzić na tę uczelnię. Po chwili poczułem męskość profesora przesuwającą się po moich ustach. Mimo obrzydzenia, chciałem mieć to jak najszybciej za sobą i wziąłem jego penisa do ust. Po chwili poczułem wilgotne usta pana Ha zaciskające się na moim członku. Dogadzaliśmy sobie nawzajem. Jeden starał się być lepszy od drugiego. Ja niestety musiałem być tym, który dojdzie jako pierwszy. Doszedłem w usta JoonYounga. Mężczyzna od razu usiadł za mną i wypluł lepką spermę na rękę, rozprowadzając ją następnie po swoim członku. Wziąłem głęboki oddech i zacisnąłem dłonie na spodniach leżących obok mnie.
- To co panie Kim?..o jaką ocenę walczymy? - zapytał wykładowca wkładając w moje ciasne wejście główkę swojego penisa. Pisnąłem z bólu i zagryzłem wargi.
- O..o tróję...- wydyszałem niemalże i zamknąłem oczy.
- Słabe ma pan ambicje.- Ha kontynuował rozciąganie mnie swoją męskością. Czułem jak robi mi się gorąco i jak pot zalewa moje ciało. Ten ból był nie do opisania. Chciałem już wyjść z tej sali i znaleźć się jak najszybciej w domu. Czułem jak jego wielki penis rozrywa moje wejście.
- Nie...niech pan przestanie.- szepnąłem i spojrzałem zamglonymi oczyma na profesora. Ten nachylił się do mnie i delikatnie mnie pocałował.
- Jeszcze nie zacząłem.
- To boli.- syknąłem i zacisnąłem dłonie na jego koszuli. Pan Ha przytulił mnie i wszedł we mnie do końca delikatnie całując mnie po szyi i twarzy.
- Daj sobie czas... zaraz ból przejdzie.- miał rację. Po kilku minutach zamiast przeszywającego bólu czułem błogość i wielką przyjemność. Gdy JoonYoung poczuł, że moje ciało się rozluźnia zaczął się we mnie poruszać. Z początku powoli i delikatnie... później jakby stracił kontrolę nad swoimi biodrami. Jego ruchy były szybkie i brutalne. Mimo to pragnąłem go jak nikogo innego. Chciałem by ciągle był we mnie i robił ze mną co chce. Mój oddech stawał się coraz płytszy i szybszy. Ręce zaciśnięte na koszuli profesora opadły na ziemię,a nogi bezwładnie rozsunęły się bardziej na boki.

*

Otworzyłem lekko oczy i niepewnie rozejrzałem się dookoła. Wciąż znajdowałem się w sali na uczelni. Za oknami było już ciemno. Powoli, podpierając się ławki wstałem i spojrzałem na biurko profesora. Siedział przy nim pan Ha i palił papierosa. Nie wiedziałem zbytnio jak mam się zachować. Całe szczęście to krępujące milczenie przerwał JoonYoung. 

- Zemdlał pan, panie Kim.- powiedział drwiąco i zgasił papierosa o blat biurka. 

- T...tak... wiem...

- I co teraz?

- M..mogę to napisać...

Mężczyzna westchnął i wstał zbierając swoje rzeczy. 

- Do zobaczenia jutro o 18 u mnie... niech się pan nie spóźni.- po tych słowach posłał mi obrzydliwie słodki uśmiech i wyszedł. Ja natomiast roztrzęsiony i cały w emocjach usiadłem w ławce i czekałem... sam do końca nie wiedząc na co...

~Koniec.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------

J-hope,Jimin,Suga,V,Kook&Xero,Zico,Taeil,Suho,Xiumin,Se7en,T.O.P,Yugyeom,Taemin,Kai

Jimin
Właśnie wracaliśmy z weekendu spędzonego w górach. Był środek nocy, a ja mimo zmęczenia dzielnie prowadziłem samochód. Co chwilę zerkałem na śpiącego obok mnie J-hop'a, który ślinił się i gadał przez sen jakieś głupoty. Chciało mi się śmiać, ale gdy patrzyłem na śpiących z tyłu V i Kook'a moje serducho się rozpływało i całą uwagę skupiałem na nich. Był jeszcze Suga...ale ten jak zwykle pochłonięty był telefonem i pisaniem ze swoim chłopakiem. Nie lubiłem jego faceta... glupi, zarozumiały buc...ale cóż...najważniejsze,że Suga był z nim szczęśliwy.
By nie zasnąć włączyłem radio...ta... byliśmy na takim zadupiu,że nie łapało żadnej stacji. Westchnąłem i spojrzałem na zarumienionego Sugę.
- Może się gdzieś zatrzymamy,co?
- Po co?
- Jestem zmęczony, wolę nie prowadzić. 
Niestety jako jedyny posiadałem prawo jazdy więc to ode mnie zależało bezpieczeństwo moich przyjaciół.
- Za zakrętem jest chyba coś w rodzaju hotelu, to możesz się tam zatrzymać.

Suga
Zajechaliśmy na parking. Pomiędzy drzewami i górami znajdował się obskurny, parterowy hostel. Wyglądał przerażająco. Spojrzałem na Jimin'a i głośno przełknąłem ślinę.
- Może jednak dasz radę dojechać do Seoulu?
- Nie...budź chłopaków, a ja pójdę załatwić nam pokoje.- po tych słowach wysiadł z samochodu i ruszył do recepcji. Przestraszony zacząłem dobudzać V i Kook'a. J-hope obudził się sam i nieprzytomny popatrzył w moją stronę. Wyjaśniłem im,że musimy się tutaj zatrzymać, bo Jimin jest bardzo zmęczony. Chłopaki przytaknęli na tą informację i wysiedli z samochodu. Czy tylko mi do cholery nie podobał się ten pomysł? Dlaczego na parkingu stoi tylko nasz samochód, a wokół nie ma żywego ducha? Do tego jeszcze ta noc i ciemny las, który nas otaczał...albo z tym miejscem jest coś nie tak albo naoglądałem się za dużo horrorów.

Jimin
Wszedłem do recepcji. Reszta chłopaków stała na dworze i paliła papierosy. Pokręciłem głową i rozejrzałem się po pomieszczeniu. Cisza...głucha cisza. W recepcji znajdował się blat, telewizor połączony z monitoringiem i dwa krzesła, chyba przeznaczone dla "gości". Chrząknąłem by zwrócić na siebie czyjąś uwagę, jednak nikt nie przychodził.
- Przepraszam...jest tu ktoś?
- Tak.
Usłyszałem za sobą cichy, chłodny głos. Otworzyłem szeroko oczy i odwróciłem się. Stał za mną wysoki, szczupły mężczyzna. Jego oczy pomalowane były ciemną kredką, co jeszcze bardziej dodawało im grozy. Spojrzałem na plakietkę umieszczoną na jego wymiętej marynarce- "T.O.P". Co to kuźwa ma być? Mężczyzna stanął za blatem i podsunął w moją stronę dwa klucze. Skąd wiedział,że dwa? Że Kook będzie chciał dzielić pokój z V, a reszta by nie przepłacać kimnie się w jednym pokoju? Wziąłem głęboki oddech i spojrzałem w oczy recepcjonisty.
- Ile płacę?
Ten jedynie lekko się uśmiechnął i skinął głową w moją stronę. Zmrużyłem oczy i lekko odwróciłem głowę. Stał za mną chudziutki chłopak o blond wlosach. Tabliczka na jego ubraniu przedstawiała go jako "Xero". Podszedł do blatu biorąc klucze i skinął głową bym szedł za nim.

Kook
Mój kochany V i Suga kończyli palić papierosy. Ja siedziałem na masce samochodu i rozglądałem się po okolicy, która budziła we mnie mieszane uczucia. Byłem trochę przestraszony. Może dlatego, że była noc a wokół był las? Od zawsze bałem się ciemności...to był dobry pretekst, by pchać się V do łóżka. Uśmiechnąłem się lekko pod nosem i spojrzałem na J-hopa, który przysypiał oparty o samochód.
- Idę siku.
- Mhm..
No tak...był śpiący więc niezbyt kontaktował. Zapiąłem bluzę pod samą szyję, nałożyłem na głowę kaptur i ruszyłem na skraj lasu załatwić swoją potrzebę. Cały czas miałem dziwne wrażenie, że ktoś mnie obserwuje. Jednak gdy po paru minutach wyrzuciłem tę myśl z głowy usłyszałem za sobą kroki. Szybko się odwróciłem jednak nikogo za mną nie było. Miałem ochotę usiąść i płakać jak dziecko. W tej chwili byłem przerażony. Przełknąłem z trudem ślinę i gdy odwracałem się uderzyłem w czyjeś ciało. Podniosłem głowę i otworzyłem szeroko oczy. Stał przede mną chłopak z przedziałkiem na grzywce i w okularach. Gdy już miałem uciekać do chłopaków, złapał mnie za ramie i lekko się uśmiechnął.
- Czego chcesz?
- Musicie stąd uciekać.
Czułem, że serce zaraz wyskoczy mi z piersi. Miałem łzy w oczach, a dłonie coraz bardziej się pociły.
- Dlaczego mamy stąd uciekać?
Starałem się grać twardego, ale mój załamujący się głos mnie zdradzał. Wtedy chłopak uśmiechnął się i pociągnął mnie za sobą w głąb lasu.

V
Gdy skończyłem palić poszedłem do bagażnika po torby. Wtedy dopiero zorientowałem się,że nie ma przy mnie mojego słodziaka. Przestraszony pobiegłem do recepcji. Tam jednak nikogo nie było. Przebiegłem parking wzdłuż i wszerz, ale nigdzie nie było śladu po Jungkook'u.
- Jungkook !
- Może poszedł z Jiminem.- odpowiedział Suga.
- Przecież był tutaj... cały czas do cholery był koło samochodu.
- Aaa..- wtedy do dyskusji włączył się J-hope - Poszedł siku.
- Co?...gdzie?
- No do lasu.
- Puściłeś go samego?!
- Daj spokój...jest dużym chłopcem.
Miałem ochotę rozszarpać J-hopa na milion kawałków. Wolałem jednak zostawić tę przyjemność na później. Pobiegłem w wyznaczone przez tego nieodpowiedzialnego idiotę miejsce, jednak po Kook'u nie było nawet śladu.
- JUNGKOOK !!
Wbiegłem do lasu. Biegnąc na oślep zobaczyłem między drzewami mojego chłopaka, który siedział oparty o konar. Rzuciłem się niemal na niego i mocno go przytuliłem. Wzrok Kook'a był nieobecny. Dopiero po dłuższej chwili zamrugał kilkakrotnie i spojrzał na mnie. Gdy opowiadałem mu o tym, co się stało zaprzeczył mówiąc,że do lasu wprowadził go chłopak w okularach. Stwierdziłem,że plecie bzdury, bo nikogo takiego na parkingu nie było. Wtedy dopiero przypomniałem sobie o Jiminie...

J-hope
Miałem już dość czekania. Byłem glodny, zmarznięty i okropnie śpiący. Siedziałem na parkingu sam. V pobiegł po Kook'a, a Suga zainteresował się długą nieobecnością Jimina. Wescthnąłem i spojrzałem na telefon. Brak zasięgu, a do tego wszystkiego zegarek zatrzymał się na godzinie 02:35. Schowałem telefon do plecaka i rozejrzałem się po parkingu. Moją uwagę przykuł mini taras znajdujący się przy hostelu. Stała na nim drewniana, skrzypiąca huśtawka, na której siedziało dwóch chłopców. Zmrużyłem oczy, by lepiej im się przyjrzeć. Mieli na sobie zwykłe dżinsy i czerwone bluzy z plakietkami- "Taemin" i "Kai". Dlaczego byli podpisani? By pozbyć się nudy podszedłem do nich i szeroko się uśmiechnąłem.
- Hej, co tam?
- Cześć...co tu robisz?- zapytał Kai i wtulił się w chłopaka.
- Pewnie to samo co i wy. Wracam z przyjaciółmi z gór i postanowiliśmy się tu zatrzymać. 
- To nie jest miejsce dla was.
Gdy wypowiadał te słowa powiał dość chłodny wiatr, który przyprawił mnie o gęsią skórkę. Zapiąłem bluzę pod samą szyję i podniosłem oczy na huśtawkę, jednak nikogo na niej nie było.
- Kai?...Chłopaki no co wy..
Znów ten wiatr. Zrobiłem krok do tyłu i poczułem,że uderzam w kogoś plecami. Wrzasnąłem i szybko się odwróciłem. Był to jednak Suga.

Suga
Gdy straciłem zasięg i nie mogłem już pisać z moim chłopakiem postanowiłem zobaczyć jak idzie Jiminowi załatwianie pokoi. Jednak gdy wszedłem do recepcji nikogo w niej nie zastałem. Monitoring również nie przedstawiał nic ciekawego. Wtedy pomyślałem,że spędzę ten czas z
J-hopem, jednak gdy ten mnie zobaczył zaczął wrzeszczeć jak opętany.
- Czemu tak krzyczysz?
- Nie strasz mnie durniu!
- Wyglądasz jakbyś zobaczył ducha.
- Przed chwilą chyba widziałem..
- Co?
Zachichotałem,ale poważna mina J-hopa sprawiła,że cały humor ze mnie uleciał.
- Dobra wiesz co...chodź lepiej poszukać Jimina. 

J-hope
Złapałem Suge za rękę i ruszyliśmy na recepcję. Cały się trząsłem, a przez głowę przechodziły mi tysiące przedziwnych myśli. Do tego wszystkiego nigdzie nie było śladu po V, Kook'u i Jiminie. Weszliśmy do pomieszczenia i rozejrzeliśmy się po nim. Wokół nie było żywej duszy, która powiedziałaby nam cokolwiek o położeniu naszych przyjaciół.  Wtedy zobaczyłem zeszyt, w którym zapisane były nazwiska ludzi wynajmujących pokoje w tym hostelu. Podszedłem do lady i zacząłem go przeglądać. Suga w tym czasie przeglądał monitoring. Słysząc krzyki na nagraniach podniosłem głowę i spojrzałem na ekran.
- To Kai i Taemin..
- Kto?
- Widziałem ich... siedzieli na huśtawce..
- Na tym nagraniu zarzynani są żywcem... co lepsze w jednym z tutejszych pokoi.
Popatrzyliśmy po sobie, a przez głowę przeszła mi chyba najgorsza myśl.
- Sprawdź nagrania z dzisiaj...
- Chyba nie myślisz,że Ji...
- Sprawdź..
Suga trzęsącymi się rękoma zaczął szukać dzisiejszych nagrań.
- Zatrzymaj.
Na jednym z nagrań zauważyłem Jimina, który rezerwuje pokoje,ale...rozmawiając sam ze sobą. Za ladą nie było nikogo, kto by go obsługiwał.
- Suga uciekajmy stąd...
Gdy ruszyliśmy do wyjścia zauważyliśmy stojących przy samochodzie dwóch chłopaków. Brunet z tabliczką "Suho"obejmował w pasie wiewiórkopodobnego chłopaka o imieniu "Xiumin". Miałem dość. Zacząłem się szczypać po rękach, ale to niestety nie był sen.

Jimin
Już od dłuższego czasu siedziałem w pokoju i starałem się uregulować stary telewizor. Czekałem kiedy Xero przyprowadzi do mnie Suge i J-hopa, ale tych nie było już dobrą godzinę. Nagle ktoś zaczął się dobijać do moich drzwi, które wybiegały od razu na parking.
- Wreszcie jesteście.- powiedziałem uśmiechając się, jednak gdy otworzyłem drzwi nikogo przed nimi nie zastałem - Chłopaki chodźcie... pora już spać. 
Nikt nie odpowiadał na moje słowa. Wzruszyłem ramionami i zamknąłem drzwi. Nie zdążyłem nawet dojść do łóżka, gdy znów ktoś zaczął pukać. Zakradłem się do okna i lekko odsłoniłem zasłone. Pukanie nie ustępowało, jednak nikogo nie było przed drzwiami.
- Co jest do cholery...- zacząłem się nerwowo rozglądać po pokoju - To jakiś żart?! Co się tu dzieje?!
Nikt mi nie odpowiadał. W sumie kto miałby mi cokolwiek powiedzieć. Zwykle nie bałem się tym podobnych historii, ale noc, las i ogólnie ten hostel przyprawiały mnie o dreszcze. Nieustające pukanie doprowadzało mnie do szału. Złapałem za klamkę, bo chciałem stąd jak najszybciej wyjść i pójść do samochodu jednak drzwi były zamknięte. Przekląłem w myślach to miejsce i odwróciłem się twarzą w stronę pokoju. Nie wiem jakim cudem, ale na moim łóżku leżał chłopak. Na jego twarzy mieszało się przerażenie i smutek.
- Kim...co ty tu robisz..
"Zico"...bo tak miał na imię chłopak, nic nie powiedział i podszedł do telewizora. Wyciągnął spod niego kasetę i wsadził do odtwarzacza. Niepewnie usiadłem na łóżku i wbiłem oczy w telewizor. Zico na nagraniu przebierał się. Wtedy ktoś zaczął pukać do drzwi i tak jak w moim wypadku po otwarciu ich nikogo nie było. Rozejrzałem się po pokoju, ale Zico już w nim nie było. Gdy przeniosłem oczy na telewizor zobaczyłem jak ktoś wchodzi do pokoju przez łazienkę i zabija siekierą chłopaka. Dosłowanie...rzuca go na łóżko i bije jak świnie w rzeźni. Postanowiłem zajrzeć do łazienki...sam nie wiem dlaczego. Wyglądała całkiem normalnie... kabina prysznicowa, umywalka i toaleta. Nikogo na szczęście w niej nie było. W pewnym momencie zapanowała głucha cisza. Pukanie ustąpiło. Czułem jak serce podchodzi mi do gardła. Czułem się obserwowany i na celowniku jak jakaś kaczka. Albo rzeczywiście ktoś się na mnie zaczaił albo moja wyobraźnia zaczęła działać zbyt bujnie. Wyszedłem gwałtownie z łazienki i ruszyłem biegiem w stronę drzwi. Całe szczęście były otwarte i po chwili znajdowałem się na parkingu.

V
Prowadziłem mojego chłopaka w stronę parkingu. Chciałem posadzić go do samochodu i jak najszybciej opuścić to nawiedzone miejsce. Gdy wyszliśmy z lasu zobaczyłem spanikowanego Jimina, który biegał po żużlu robiąc przy tym trochę hałasu.
- Jimin !
Brunet tak się ucieszył, że rzucił się niemalże na mnie i nieprzytomnego Jungkooka tuląc nas i mówiąc,że się cholernie cieszy, że nas widzi. Zdezorientowany zaprowadziłem ich obu do samochodu i kazałem w nim na mnie czekać. Sam poszedłem poszukać J-hopa i Sugi. Kręciłem się po hostelu i zaglądałem w okno każdego pokoju. Nigdzie ich jednak nie było. Gdy zaglądałem do ostatniego pokoju zobaczyłem siedzącego na fotelu bruneta. Zmrużyłem oczy, by lepiej mu się przyjrzeć. Pomieszczenie, w którym siedział było ciemne więc niewiele widziałem. Telewizor, obok którego siedział śnieżył i wydawał dość nieprzyjemny szum. Chłopakowi jednak w ogóle to nie przeszkadzało...przynajmniej takie sprawiał wrażenie. Zapukałem w szybę, by zapytać go o kilka rzeczy. Gdy podniósł głowę zobaczyłem tabliczkę z imieniem "Yugyeom".
- Yugyeom, możemy pogadać?
Ten jednak nic nie powiedział i ruszył w stronę łazienki znikając za jej drzwiami. Westchnąłem i poszedłem na recepcję. Coraz mniej mi się tu podobało. Za każdym razem gdy wyciągałem telefon, ten pokazywał mi tę samą godzinę...02:35. Do tego ciągle ta cholerna noc, która wydawałoby się nie ma końca i las... szumiący, ciemny las, z którego ciągle słychać było jakieś szepty, głosy i wycie tutejszych wilków. Gdy wszedłem na recepcję zobaczyłem Sugę i J-hopa, którzy przerażeni siedzieli pod ladą.
- Jezus, ile można was szukać... zwijamy się do domu.
Widać,że nie trzeba było im więcej powtarzać. Wyrwali do samochodu i już po chwili zajmowali w nim miejsca. Wzruszyłem ramionami i położyłem na ladzie pieniądze. Nie wiem w sumie za co, bo nie spaliśmy w tej norze, ale wolałem je zostawić na wszelki wypadek. Wychodząc usłyszałem cichy, chłodny, męski głos dziękujący nam za pobyt w hostelu. Gdy się odwróciłem nikogo jednak nie zastałem. Pieniędzy na ladzie również nie było. Ruszyłem biegiem do samochodu. Jimin jednak był w takim stanie,że nie mógł prowadzić więc to ja musiałem się tym zająć. Jednak wszelkie próby odpalenia samochodu kończyły się niepowodzeniem. Zamknąłem na wszelki wypadek auto od środka i ponawiałem próby jego odpalenia. Wtedy jednak o zawał przyprawił mnie wrzask Jungkooka.

Suga
Kook krzyknął tak głośno, że byłem pewny, że ogłuchnę. Gdy podniosłem oczy w miejsce, na które pokazywał ujrzałem zamglone postaci wychodzące masowo z hostelowych pokoi, recepcji i lasu. Widziałem nawet po Jiminie, że na ten widok zrobiło mu się ciężej w spodniach.
- Co tu się do cholery dzieje...
- Przyznaj się J-hope, czego nam dosypałeś...- powiedział Jimin starając się zachować resztki godności i trzeźwego umysłu.
- Tae, błagam cię jedź.- piszczał niemalże Kook i wtulał się w siedzącego obok niego J-hopa. Ten jednak mimo wielu prób nie mógł odpalić silnika. Po moich policzkach zaczęły spływać łzy. Nie chciałem skończyć jak ci ludzie. Nie chciałem zostać zarżnięty jak świnia i nagrany na kasetę, by później kolejni goście mogli to oglądać jako przestrogę i "grę wstępną". Chciałem żyć i to za wszelką cenę. Mimo ogromnego strachu wysiadłem z samochodu i zacząłem coś majstrować pod jego maską. Chęć życia była teraz silniejsza od strachu. Słyszałem krzyki chłopaków, bym wsiadł do samochodu, ale nie mogłem pozwolić na to żebyśmy wszyscy zginęli. W pewnym momencie poczułem obok siebie czyjąś obecność. Przełknąłem z trudem ślinę i niepewnie przeniosłem wzrok na tę osobę. Koło mnie stał nieziemsko przystojny mężczyzna.
- Se7en...miło mi.
Poczułem jak ulatuje ze mnie całe życie. Nogi dosłownie załamały mi się i czułem jak osuwam się po masce samochodu na ziemię...zemdlałem.

*

Jimin
Był ranek...koło godziny siódmej. Siedzieliśmy wszyscy w samochodzie na pobliskiej stacji benzynowej i powoli dochodziliśmy do siebie. Suga na szczęście już się wybudził i w objęciach J-hopa popijał gorącą herbatę... Do samochodu wsiadł Jungkook, który chyba najbardziej przeżył tę noc. W ręku trzymał gazetę i z przerażeniem w oczach mi ją wręczył.
- Trzecia strona..- szepnął, a ja od razu przeniosłem oczy na znajdujący się we wskazanym miejscu artykuł.
- Słuchajcie...- wziąłęm głęboki oddech i zacząłem czytać - ...po tutejszej okolicy chodzi legenda o nawiedzonym hostelu. Jego właściciel Choi SeungHyun zwany jako T.O.P pokłócił się o dochody ze swoim nażeczonym Choi DongWook'iem, działającym w branży pod pseudonimem Se7en. Wściekły i pazerny mężczyzna zamordował go w jednym z hotelowych pokoi, a jego zwłoki ukrył na skraju lasu otaczającego hostel. Lekarze i psychiatrzy stwierdzili u SeungHyuna problemy psychiczne. Ponoć po morderstwie nażeczonego każdy kto przyjechał do hostelu ginął w wynajmowanym pokoju, a zwłoki chowane były w tym samym dole, co ciało jego partnera. Co ciekawsze T.O.P mordował jedynie mężczyzn, tym samym pokazując do nich swoją ogromną nienawiść. Wszystko wydarzyło się rzekomo dwanaście lat temu, jednak czasami do tej pory mieszkańcy z okolicznych wiosek skarżą się, że z hostelu słychać krzyki, a zaparkowane wcześniej samochody lądują w rowach bądź są porzucane na pobliskich parkingach. Osobiście nie wierzymy w takie historie, jednak mimo to wolimy Państwa ostrzec i zachęcić do omijania owego hostelu.


~Koniec.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
Być może słabe...mam niestety tego świadomość. Mam jednak teraz sesję i niestety większą uwagę skupiam na nauce ;; Następnym razem postaram się dodać coś o wiele lepszego. Buziaki

Gohn,Yano & Hansol~cz.3 [Romans- Koniec]

                  Yano odwzajemniał moje pocałunki strasznie namiętnie i zachłannie. Ślina ciekła mu po brodzie, a z ust co chwilę wydobywały się jęki. Wiedziałem, że robię źle, ale jak już mówiłem... bycie dupkiem to moja specjalność. Złapałem chłopaka za pośladki i posadziłem go na blacie nie odrywając od niego ust. Yano chwycił mnie za twarz i przyciągnął bliżej siebie, tym samym bardziej zatapiając się w moich wargach. Widać, że Gohn niezbyt się nim zajmował, a Yano, jak każdy inny w tym wieku miał swoje potrzeby. Strasznie chciałem, by całą tą akcję zobaczył mój głupkowaty kuzyn. Z drugiej jednak strony chyba byłoby mi go żal. Oderwałem się od ust nastolatka i zatopiłem język w jego delikatnym uchu. Moje ręce natomiast zajęły się ściąganiem jego bokserek. Yano wił się i jęczał i zaciskał dłonie na mojej koszulce.
- Wiesz, że zdradzasz teraz Gohna?- szepnąłem i zrobiłem mu malinkę tuż pod uchem. Młodszy pisnął i zacisnął kurczowo dłoń na moich włosach.
- Ty...Ty nie jesteś lepszy.- sapnął niemalże i wygiął się w cudny łuk, po tym jak przejechałem opuszkami palców po jego męskości.
- Wiesz skarbie... Byungjoo mi to wybaczy. Nie wiem jak będzie z Gohnem.- przeniosłem go na stół i pozbawiłem go koszulki. Zacząłem całować jego klatkę piersiową i brzuch. Ręką natomiast go masturbowałem. Yano rzucał się po stole i jęczał jak panienka z japońskiego pornola. Śmieszyło mnie to, ale z drugiej strony było to cholernie urocze i podniecające. Gdy jego penis był wystarczająco twardy wskoczyłem na stół i usiadłem okrakiem na chłopaku. Pocierając naszymi członkami zacząłem ściągać z siebie koszulkę. Yano głaskał moje uda co chwilę zatapiając w nich paznokcie. Gdy pozbawiłem się ubrania nachyliłem się do niego i znów zacząłem całować. Tym razem nasz pocałunek był pełny obrzydliwego pożądania i agresji. Yano wbijał mi paznokcie w plecy i talię. Momentami czułem się jak podczas seksu z B-joo. Nasze stosunki były równie ostre i zwierzęce. Gdy poczułem drżącą miednicę nastolatka, oderwałem od niego usta i spojrzałem na jego twarz, która wyrażała teraz pełne zadowolenie i błogość. Czułem jak jego ciepła sperma rozlewa się i skleja nasze podbrzusza. Uśmiechając się cwaniacko zebrałem na palce płyn i umieściłem je w ustach Yano.
- Spróbuj skarbie.- szepnąłem i po chwili czułem cudowne ssanie i siorbanie. Zamknąłem oczy i przygryzłem wargi. Drugą ręką złapałem nasze członki i zacząłem nas masturbować. Chłopak przygryzł moje palce, co wywołało u mnie głośny jęk. Wyciągnąłem rękę z jego ust i zacząłem kreślić palcami kółka na jego twardych sutkach.
- Wejdź we mnie..- ten cichy i niepewny głos doprowadził mnie do szaleństwa. Uśmiechnąłem się pod nosem i spojrzałem cwaniacko na chłopaka.
- Powtórz to.
Yano chwilę się wahał i zamknął oczy. Nachyliłem się do niego i przejechałem językiem po jego policzku.
- Powtórz to myszko.
Cicho jęcząc nastolatek poprosił bym w niego wszedł. Przygryzłem jego policzek i nachyliłem się tuż nad jego twarzą.
- Otwórz oczka.
Yano je otworzył i patrzył na mnie zamglonym spojrzeniem.
- Powiedz mi to prosto w oczy.
- W...wejdź we mnie..
- Mmm...nie słyszę kruszynko. 
Yano położył drżącą dłoń na moim rozgrzanym policzku i delikatnie musnął moje usta.
- Wejdź we mnie Hansol. Chcę znowu cię w sobie poczuć..
Cicho westchnąłem odgarniając jego włosy z czoła.
- Pozwól, że zrobię to po swojemu.
- Po...potraktuj mnie jak rzecz.
- Co takiego? - coraz bardziej zaczynało mi się to podobać. Wszedłem w niego samą główką cały czas nie odrywając wzroku od jego podnieconej twarzy. Yano jęknął i chwycił mnie za talię.
- Zrób ze mną co... co chcesz. 
- Jak sobie pan życzy.- po tych słowach wszedłem w niego najgłębiej jak mogłem trafiając od razu w jego prostatę. Skąd to wiem? Yano krzyknął jak to mu ze mną dobrze i że mam go pchać właśnie w to miejsce. Drażniłem się z nim cały czas trafiając obok jego czułego punktu. Nachyliłem się do niego i zacząłem robić dość bolesne malinki na jego brzuchu i wrażliwej talii. Yano złapał mnie za włosy i dociskał do swojego ciała. Z jego ust co chwilę wydobywały się krzyki i piski.
- Musisz być ciszej... w każdej chwili może wparować tutaj Gohn.- po tych słowach trafiłem w jego prostatę, a brzuch Yano ponownie zalał się gęstą, białą cieczą. Wyprostowałem się i uśmiechnąłem się dumny ze swojej roboty.
- Yano...- cichy, chłodny głos przywrócił mi jasność myślenia. Był to Gohn, który z przerażeniem w oczach wpatrywał się w swojego spełnionego chłopaka.
- Go..Gohn...- widziałem jak oczy młodszego napełniają się łzami.
- Z nami koniec...- po policzkach kuzyna zaczęły spływać łzy. Wytarł je i spojrzał w moją stronę - Wiedziałem, że jesteś dupkiem, ale nie sądziłem, że aż takim...
- Gohn !- Yano wrzasnął i wstał lekko obolały ze stołu. Kuzyn podszedł do niego i spojrzał mu w oczy.
- Obiecałeś mi, że będziesz czekał aż będę gotowy...
- Gohn ja...
- Tak bardzo ci się podoba jak ten skurwiel cię wykorzystuje ?! To nie jest miłość Yano !...To zwykła chęć zaspokojenia swojej wiecznej chcicy !
Nałożyłem bokserki i stanąłem między chłopakami. Nie lubiłem Gohna, a Yano był dla mnie zwykłą zabaweczką, ale nie chciałem rozwalać ich związku.
- Gohn... ja go do tego zmusiłem... daj mu się wytłumaczyć.
Chłopak patrzył na mnie dłuższą chwilę i głęboko oddychał. Czekałem tylko kiedy mnie wyzwie i uderzy. W sumie zasłużyłem sobie na to. Ten jednak podał swojemu chłopakowi koszulkę i bokserki i spuścił głowę.
- Daj mi czas...- po tych słowach udał się do swojego pokoju, a przerażony Yano pobiegł za nim.

*

Minął miesiąc...drugi i trzeci, a chłopcy wciąż się do siebie nie odzywali. Byłem pewien, że to już koniec. Siedziałem właśnie w salonie w objęciach mojego kochanego Byungjoo i karmiłem go truskawkami. Niedaleko nas na kanapie siedział Yano i smutny wpatrywał się w telewizor. Chciałem do niego zagadać, ale wtedy do pokoju wszedł Gohn.

- Yano...

- Tak?- chłopak podniósł się i spojrzał na swojego być może byłego chłopaka. 

- Możemy porozmawiać?

Yano skinął twierdząco głową i jak ten pies poleciał za Gohnem do pokoju. Westchnąłem i spojrzałem na B-joo.

- Myślisz, że się pogodzą?

- Nie wiem kotuś...ale powiem ci, że okropnie namieszałeś. 

- Wiem..i pierwszy raz mam w sobie coś takiego jak poczucie winy.- cmoknąłem Byungjoo w policzek i poszedłem na górę. Stanąłem pod pokojem Gohna. Drzwi były lekko uchylone, ale bałem się zaglądać do środka. Zaniepokoiła mnie troche cisza dobiegająca z wnętrza pomieszczenia. Mimo strachu, ciekawość wzięła nade mną górę i niepewnie zajrzałem do pokoju. To co ujrzałem okropnie mnie ucieszyło. Yano siedział okrakiem na Gohnie i delikatnie go całował. To wszystko wyglądało tak jakby zanosiło się na coś więcej. W sumie powinni mi być wdzięczni. To dzięki mnie młodszy przekonał się do seksu i w końcu, po ponad dwóch latach związku zaciągnął swojego nudnego chłopaka do łóżka.

~Koniec.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------