Taemin & Kai [Koledzy z biura]

      Taemin i Kai. Najbardziej pożądani mężczyźni w firmie. Pracowali całymi dniami. Nie mieli czasu na znalezienie drugiej połówki...o zakładaniu rodziny nie było nawet mowy. Przerwy w pracy spędzali na wspólnym posiłku czy na papierosie. Często czuli na sobie spojrzenia pracujących z nimi kobiet, jednak nie wywoływało to na nich większego wrażenia. Zwykle nie zwracali na to uwagi bądź cicho chichotali pod nosem. Właśnie dochodziła godzina 13. Chłopcy zwykle o tej porze wychodzili wspólnie na lunch.
- Kaiiii, idziemy coś zjeść ?- zapytał zmęczony Taemin i przeciągnął się.
- Oho...widzę,że ktoś dzisiaj nie spał.
- A daj spokój...wróciłem z firmy koło 2,zanim się położyłem spać, to już trzeba było wstawać...
Kai zachichotał i schował stos dokumentów do segregatora.
- To chodź na kawę i jakiś porządny obiad....ja stawiam.
- Na taką odpowiedź właśnie liczyłem.- chłopak uśmiechnął się i ruszył wraz z przyjacielem do firmowego baru. Po drodze zaczepiła ich jednak młodziutka pracownica.
- Przepraszam.- powiedziała słodko i zaczepiła Taemina.
- Słucham.
- Mam pytanie...mm...co robisz po pracy ? Pomyślałam,że moglibyśmy pójść do kina...czy coś...
Tae uniósł brwi i ukradkiem spojrzał na stojącego nieopodal przyjaciela.
- Skarbie...ja kończę pracę jak ty już dawno słodko kimasz...poza tym nie interesują mnie panienki.- mówiąc ostatnie słowa posłał dziewczynie cwaniacki uśmiech i ruszył w stronę Kaia.
- Jesteś gejem ?!- zawołała za nim koleżanka. Ten jednak nie reagując poklepał kolegę po plecach i szedł w stronę barku.
- O czym ona mówi ?- zapytał zdziwiony Kai.
- Zaprosiła mnie do kina...nie mam czasu na takie bzdety...powiedziałem,że nie interesują mnie panny żeby ją spławić. 
- Ahhh...cały ty. Ale z drugiej strony to fajna dziewczyna...mógłbyś ją bliżej poznać. 
- A co jeśli rzeczywiście jestem gejem ?- Tae popatrzył na przyjaciela, który wcześniej wpatrując się w menu otworzył szeroko oczy i spojrzał na niego zdziwiony.
- Mówisz poważnie ?
- Być może...a co ?...nie chciałbyś mieć kolegi pedała ?
- Pedała ?...Obrażasz w tym momencie osoby homoseksualne...dla mnie spoko, tylko troszkę mnie tym zaskoczyłeś. 
- Oj Kai Kai...- westchnął chłopak i popatrzył w menu - Wybrałeś już coś ?
- Yhym...chyba wezmę ramen z duża ilością mięska...a ty ?- w tym momencie do młodych biznesmenów podszedł kelner.
- Hmm...to ja wezmę to samo.- uśmiechnął się Tae i spojrzał na zapisującego zamówienie kelnera.
- Coś jeszcze będzie dla panów ?- zapytał i spojrzał na Kaia.
- Mmm...a tak...dwie kawy prosimy. -chłopak zapisał zamówienie i odszedł.
- To tak...wracając do tematu...powiedz mi prawdę...- wydukał Kai i rozejrzał się po sali,czy nikt aby na pewno ich nie podsłuchuje. Tae westchnął i spojrzał na przyjaciela.
- Jestem gejem...ale jakoś specjalnie się z tym nie afiszuję. 
- Taemin do cholery, przyjaźnimy się 7 lat i dopiero się o tym dowiaduję ?! 
- Uspokój się, bo ludzie patrzą...
- No tak...- chłopak wziął głęboki oddech i spojrzał w oczy kolegi - Dlaczego mi nic nie powiedziałeś ?
- Bałem się.
- Niby czego ?
- Tego,że mnie odrzucisz...nie zniósłbym tego, że straciłem najlepszego przyjaciela przez coś takiego...
- To tylko....tylko odmienna orientacja....nigdy bym cię przez to nie zostawił idioto...
- Teraz to wiem...- Tae westchnął i spojrzał w ramen przyniesiony przez kelnera. Z jednej strony cieszył się, że pierwszą osobą, która poznała jego sekret był jego najlepszy przyjaciel...z drugiej jednak gryzło go coś jeszcze...Kai podobał mu się od dobrych 3 lat. To również chciał z siebie wyrzucić,ale bał się jego reakcji...czuł, że to byłby już koniec. A co jakby mu o tym powiedział i Kai zaakceptowałby jego uczucia ?...żyliby jak w bajce i nie musieliby się z niczym kryć...a co jak później się rozstaną ?...nie dość że straciłby partnera,to jednocześnie najlepszego przyjaciela.
- Tae wystygnie ci...- powiedział Kai, który od dłuższego czasu wpatrywał się w zamyślonego kolegę.
- Hm ?....a tak tak...
- Wszystko w porządku ?
- Tak...jedz,bo musimy wracać do roboty. - reszta lunchu upłynęła chłopcom w totalnej ciszy. Ta cisza była szczególnie niezręczna dla Kaia...zwyczajnie go irytowała. Dlaczego Taemin nic nie mówi ?...pewnie żałuje tego, co przed chwilą mu wyznał. Co chwilę jego oczy uciekały na skupioną twarz przyjaciela, który trzęsącymi się rękoma próbował jeść ramen.
- Tae...
- Hm ?
- Twoje ręce...
- To z przemęczenia...spokojnie...
Po skończonym posiłku i porządnym kubku kawy chłopcy wrócili do gabinetu, który wspólnie dzielili. Każdy zasiadł za swoim biurkiem i wpatrywał się w stos rozrzuconych dokumentów. W pewnym momencie do Taemina przyszedł sms. Szybko złapał za telefon i zaczął z kimś bardzo namiętnie pisać. Zaciekawiony Kai nie odrywał wzroku od przyjaciela.
- Z kim piszesz ?
- Z Minho...
- Oo...co u niego ?
- W sumie to nie wiem...piszemy teraz o moich sprawach. 
- Yhym...pozdrów go...- Kai westchnął i pogrążył się w papierkowej robocie. Cały czas jednak jego myśli uciekały do lunchu i tego,co powiedział mu Tae. Chciał wiedzieć coś więcej...dlaczego jego najlepszy przyjaciel jest gejem ? Dlaczego to tyle ukrywał ? Dlaczego teraz zachowuje się tak dziwnie ?
- Tae, musimy pog...-chłopak obrócił się na krześle i ujrzał przed sobą sylwetkę kolegi. - musimy pogadać...
- O czym ?
- W ogóle...dlaczego tu stoisz ?
- Ponoć chciałeś rozmawiać.
- Ale to było przed tym...aishh nie ważne...dlaczego teraz się tak dziwnie zachowujesz ?
- To znaczy jak ?
- No...nie odzywałeś się do mnie przez cały lunch...
- I to cię tak bardzo boli ?- Tae nachylił się do chłopaka i spojrzał mu w oczy.
- No tak...bo to jedyna chwila kiedy możemy ze sobą pogadać. 
- No to rozmawiamy teraz...co jeszcze chciałeś ?- Taemin ciągle zerkał na pełne usta chłopaka, które budziły w nim niesamowite pożądanie. Te spojrzenia jednak okropnie peszyły Kaia.
- Mam coś na ustach, czy co ?
Chłopak zachichotał i złożył delikatny pocałunek na ustach przyjaciela.
- C...co ty wyprawiasz...
- Nie mogłem się powstrzymać...
- Tae...
- Podobasz mi się od jakiś 3 lat...przepraszam,że okazuję ci to w ten sposób...
- O czym ty...
- Poczekaj.- Taemin wstał i zamknął dokładnie drzwi do gabinetu, po czym znów klęknął przed przyjacielem. - Myślałeś kiedyś o tym żeby być z facetem ?
- Co ?...Taemin proszę cię skończ już...
- Pytam jak przyjaciel przyjaciela...nie wstydź się.
- Tak...znaczy nie...nie,nie myślałem o tym.
- Hmm...bardziej podobała mi się pierwsza odpowiedź.- chłopak westchnął i położył dłoń na kroczu przyjaciela.
- Oh jezu...pomyślałem o tym, jak mi powiedziałeś,że jesteś gejem...
- O...i co ?- Taemin posuwał się coraz dalej, mimo to Kai nie protestował. Rozpiął mu spodnie i delikatnie wsunął w nie rękę.
- Akceptuję to,że jesteś gejem,ale ja chyba nie umiałbym być z chłopakiem...- po chwili jednak z jego ust wydobył się cichy jęk, spowodowany delikatnymi pieszczotami przyjaciela.
- Rozumiem...czyli mam teraz przestać, tak ?
- N...nie...
- Jesteś okropnie niezdecydowany Kai. - po tych słowach opuścił wraz z bielizną spodnie chłopaka i delikatnie musnął ustami jego członka. Na ten gest Kai chwycił go za włosy i głośno jęknął - Ciii...ktoś może tu przyjść. - młodszy skinął głową, że rozumie i przygryzł wargi. Tae uśmiechnął się i wsunął do ust penisa kolegi. Starał się dogodzić mu najlepiej jak umiał. Wiedział,że to jest jego 5 minut, by przekonać do siebie najlepszego przyjaciela. Poza pieszczotami członka delikatnie głaskał opuszkami palców jego delikatne, pokryte gęsią skórką uda.W pewnym momencie poczuł jak po jego gardle rozlewa się ciepła, gęsta ciecz. Szybko ją połknął i spojrzał na podnieconą twarz Kaia.
- Co tak szybko ?
Kai jednak nic nie mówił. Starał się złapać powietrze i drżącą ręką próbował zakryć penisa. Tae lekko się uśmiechnął i wtulił w siebie drżące ciało przyjaciela.
- Uspokój się. - szepnął i cmoknął go w czoło. Na ten gest Kai automatycznie się uspokoił. Było mu okropnie wstyd, ale z drugiej strony czuł się teraz błogo i bardzo bezpiecznie. W ramionach Taemina czuł się dobrze...nic innego się teraz nie liczyło. Nie czuł się w stu procentach gejem, jednak chciał spróbować czegoś nowego i dać szansę swojemu przyjacielowi...wiedział,że jakby odmówił mu po czymś takim, straciłby go na zawsze...a tego by nie zniósł...


~Koniec.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------

- Zapraszam do znajdującego się poniżej oneshot'a z udziałem Baro i Jinyoung'a, którego również napisałam dzisiaj :)

Baro & Jinyoung [Dokąd to?]

     SunWoo- wiecznie uśmiechnięty chłopak pochodzący z dobrego domu. Rodzice, przyjaciele oraz fani nazywali go Baro. Odkąd zadebiutował z B1A4 jego życie obróciło się o 180 stopni. Nie za sprawą fanów, koncertów, wywiadów i ogólnie wielkiej popularności, tylko dzięki swojemu liderowi Jinyoungowi. Baro zauroczył się słodkim liderem odkąd tylko go ujrzał.
    Jinyoung- skryty lider zespołu B1A4. Mało mówi, izoluje się od reszty zespołu, nigdy niepotrzebnie się nie udziela. Każdego wieczoru wychodzi gdzieś, mówiąc,że idzie odwiedzić chorą mamę...każdy jednak doskonale wie,że matka Jinyounga zmarła dwa lata temu. Został mu jedynie ojciec, który po śmierci ukochanej żony wpadł w poważną depresje i zachorował na nowotwór.
      Jinyoung jak to codziennie bywało stał właśnie przed lustrem i szykował się do wyjścia. Ubrany w bardzo obcisłe rurki, stonowany t-shirt, w makijażu i wypachniony całą buteleczką perfum. Czy aby na pewno tak się stroił na spotkanie z rodzicem...
- Gdzie się tak wystroiłeś ?- zapytał Baro i usiadł na łóżku Gongchana,z którym Jinyoung dzielił pokój.
- To chyba nie twoja sprawa...- odpowiedział cicho i spokojnie lider, po czym nałożył buty.
- Moja, nie moja, ale będę się martwił....no to gdzie idziesz ?
- SunWoo odwal się...okej ?
- Czemu się tak zachowujesz ? Kiedyś taki nie byłeś....tryskałeś energią, chodziłeś wiecznie uśmiechnięty, a teraz ?...Codziennie wieczorami szlajasz się bóg wie gdzie,a później wracasz zapłakany i z siniakami na całym ciele...- na ostatnie słowa rapera chłopak zamarł.
- Skąd wiesz o siniakach ?
- Ślepy nawet by je zauważył...nie zakryjesz ich tapetą i masą ubrań.
- To jest moja sprawa...a ty lepiej zajmij się swoją dupą, jasne ?
- Jinyoung... wiem,że jest ci cięż...
- Gówno wiesz....narazie...- po tych słowach lider wyszedł z mieszkania trzaskając dość głośno drzwiami.
Zdezorientowany i zmartwiony Baro westchnął i podszedł do Gongchana, który udając,że czyta filozoficzną powieść uważnie przysłuchiwał się rozmowie kolegów.
- Co się z nim dzieje ?- zapytał ponuro i usiadł obok bruneta.
- Nie mam pojęcia...moim zdaniem powinieneś za nim pójść i sprawdzić gdzie tak codziennie łazi.
- A jeśli rzeczywiście chodzi do ojca ?
- Na pewno nie...jego ojciec kocha go ponad wszystko...nigdy nie narobiłby mu takich siniaków...ba...krwiaków...jego całe uda są w krwiakach...widziałem jak się przebierał...
Baro wstał i przetarł twarz rękoma.
- No idź, bo później go już nie znajdziesz...- chłopak jeszcze chwilę się wahał, po czym jak poparzony wyleciał z mieszkania za przyjacielem. Chwilę zajęło mu namierzenie wzrokiem lidera, jednak jego farbowane włosy skutecznie wyróżniały go z tłumu czarnowłosych Koreańczyków. Baro bez namysłu ruszył za Jinyoungiem. Po kilkunastu minutach oboje weszli go ogromnej, seoulskiej galerii handlowej.
- Pewnie się tu z kimś umówił...- westchnął Baro i bezustannie śledził wzrokiem chudego chłopaka. Nie mylił się...w pewnym momencie do Jinyounga podszedł biznesmen w idealnym garniturze i papierosem w ustach. Na oko miał koło 50-tki. Objął chłopaka i przybliżył do jego warg swoje, wypuszczając z nich ohydny, papierosowy dym. Jinyoung przygryzł wargi i pocałował delikatnie mężczyznę.
- Kto to jest....jak Jinyoung może spotykać się z takim staruchem...- Baro miał ochotę podejść do lidera i zabrać go do dormu, jednak musiał się powstrzymywać, by się nie zdradzić. Nagle biznesmen zgasił papierosa na szyi chłopaka. Po jego delikatnej twarzy spłynęły grube łzy, jednak mimo to wciąż łasił się do starego oblecha.
- Chodź skarbie.- szepnął mężczyzna i pociągnął za sobą chłopaka.
- Dzisiaj gdzie mnie zabierasz ?
- Dzisiaj nie mam czasu,to zrobimy to na parkingu w samochodzie.
- Co ?...a mój wizerunek ?...Co będzie jak ktoś mnie zobaczy ?
- Myszko, nie kryjesz się z tym,że jesteś dziwką i szlajasz się po galeriach. Twoi fani co mieli widzieć, to już pewnie widzieli, także wyluzuj. 
- Ale...
- Nie ma ale Jinyoung...a właśnie...mam dzisiaj ochotę na porządny seks, także będziesz mieć na leki dla tatusia. 
- Tylko mnie nie tłucz jak ostatnio. - powiedział chłopak i został pchnięty na tylne siedzenia samochodu biznesmena.
- Czemu ?...Nie pamiętasz ile kasy za to dostałeś ?- mężczyzna usiadł na Jinyoungu i zaczął go gryźć i całować po szyi.
- Pamiętam...ale mnie to okropnie bolało.
- Chyba chcemy żeby tatuś żył,co ?
- Nie wspominaj o nim...
- Uuu a to dlaczego ? Pewnie zabolałoby go to, jakby widział,że jego jedyny syn pracuje na niego własną, rozciągniętą do granic możliwości dupą, co ?
- Proszę cię, przestań...- w tym momencie lider został uderzony w twarz. - Rób co chcesz, tylko mnie nie bij...błagam cię...- kolejny cios...tym razem w klatkę piersiową. Jinyoung poczuł jak robi mu się ciemno przed oczami, mimo to starał się zachować przytomność. Podniecony biznesmen rozebrał chłopaka i zaczął go gryźć po całym ciele. Na jego "pieszczoty" lider reagował krzykiem i płaczem, jednak mężczyzna skutecznie uciszał go kolejnymi, mocniejszymi uderzeniami.
W tym samym momencie obserwujący to Baro kompletnie nie wiedział jak ma się zachować. Był przerażony i sparaliżowany ze strachu. Nie potrafił pomóc osobie, którą kochał najbardziej na świecie. W jego głowie kotłowało się tysiące myśli o Jinyoungu i jego ogromnej miłości do schorowanego ojca. Rzeczywiście od dłuższego czasu wytwórnia nie wypłacała im pieniędzy,ale żeby posuwać się do czegoś takiego...?
Z rozmyśleń wyrwał go wrzask lidera. Chłopak podbiegł do samochodu i zaczął walić rękoma w szyby. Sam nie wiedział dlaczego to robi...liczył na to,że mężczyzna wystraszy się, wyrzuci z auta Jinyounga i odjedzie. Tak też było...drzwi do samochodu otworzyły się. Wytoczył się z nich nagi, pobity i półprzytomny chłopak. Za nim wyfrunęły ubrania i kilka papierowych banknotów. Następnie drzwi zamknęły się i samochód odjechał. Baro od razu rzucił się na pomoc koledze, który mimo ogromnego bólu i zażenowania zbierał porozrzucane pieniądze. Chłopak kucnął przed kolegą i mocno go do siebie przytulił.
- Ubiorę cię i zabiorę do domu...- wyszeptał i pocałował delikatnie przypaloną papierosem skórę przyjaciela. Jinyoung nie miał już siły udawać twardziela, którego nic nie rusza. Wtulił się w ciało Baro i zaczął płakać jak dziecko. Z jego dłoni wyleciały pieniądze i zacisnęły się na koszulce kolegi.
- Błagam cię, nie mów o tym nikomu...
- Nikt się o tym nie dowie...- chłopak wytarł twarz lidera i delikatnie go pocałował - Robisz to dla taty ?
- Tak...mam tylko jego, a jest z nim coraz gorzej....nie chcę go po prostu stracić !
- Ciii...rozumiem cię...nie płacz...- Baro ubrał kolegę i wziął go na ręce.
- Zalegają nam z wypłatą już pół roku...nie mam za co kupować dla niego leków, płacić za pielęgniarkę, potrzebne sprzęty, psychologa....skąd mam wziąć na to pieniądze ? 
- Jinyoung proszę cię uspokój się... w dormie na spokojnie coś wymyślimy...tylko musisz mi coś obiecać.
- Co takiego ?
- Skończysz z tym raz na zawsze...
- Mam jeszcze dzisiaj trzy spotkania...
- Jinyoung....obiecaj mi to...
- A dlaczego ci tak bardzo na tym zależy ?
- Bo mi się podobasz...i nienawidzę patrzeć jak cierpisz...
- Jak to ci się podobam ?
- Normalnie...zakochałem się w tobie jak tylko cię poznałem...nic ci nie mówiłem, bo zawsze wszystkich odtrącałeś...teraz już po części wiem dlaczego...
- Baro ja nie wiedziałem....przepraszam...
- Spokojnie, nic się nie stało, przecież cię rozumiem.
- Ale...
- Jinyoung...czekałem na ciebie ponad 4 lata, poczekam kolejne tyle jeśli trzeba będzie.
Jinyoung nic nie powiedział...wpatrywał się chwilę w przyjaciela, po czym po przytuleniu się do jego ciepłej klatki piersiowej usnął ze zmęczenia...


~Koniec.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Hansol & B-joo 2

     - Fajny ten chłopak...- Hansol spojrzał na ojca, który siedząc już w fotelu pochłonięty był papierkową robotą.
- Przystojny...ale to margines społeczny....ty zasługujesz na kogoś lepszego. 
- Tato, nie mów tak...zobacz jak on się opiekuję siostrą. Jest w stanie zrobić dla niej wszystko...
- I co w związku z tym ?
- Ciekawe, czy mną też by się tak opiekował...- chłopak spuścił głowę i wbił wzrok w podłogę.
- O czym ty synek mówisz ?
- Po śmierci mamy potrzebuję kogoś, kto by mnie bezgranicznie kochał i się mną zajmował...
- Przecież ja...
- Ty tylko siedzisz w pracy....nie pomyślałeś,że zamiast tych kieszonkowych i gadżetów potrzebuję ciebie ? 
- Hansol...
- Tak wiem...bardzo ci przykro, ale i tak nic z tym nie zrobisz... - nastolatek narzucił na siebie kurtkę i wyszedł z domu. Bardzo chciał zatopić się w ramionach mamy i usłyszeć od niej,że go kocha i żeby niczym się nie martwił. Z drugiej strony pragnął odnaleźć B-joo i jego siostrę,ale nie miał zielonego pojęcia, gdzie ma ich szukać. Skoro żyli skromnie, nie zamieszkiwali centrum, tylko raczej najbardziej obskurne dzielnice Seoulu. Zrezygnowany ruszył na jedną z nich. Kilka, maksymalnie dwupiętrowych kamienic, bród, mnóstwo bezdomnych, porozrzucane śmieci i kilka pojemników, z których wydobywał się ogień, by ludzie mogli się przy nim ogrzać.
- Masakra...- syknął Hansol i rozejrzał się dookoła.
- Szukasz tu kogoś ?
- Słucham ? - zdezorientowany chłopak odwrócił się w stronę dobiegającego głosu. Stał za nim na oko 12- letni chłopiec.
- Nie wyglądasz na jednego z nas...- dziecko kontynuowało i przysunęło się bliżej nastolatka,by mu się lepiej przyjrzeć.
- Ja...szukam tu chłopaka...mówią na niego B-joo.
- A tak...widziałem jego ogłoszenie w gazecie...ty pewnie w tej sprawie. 
- No właśnie nie...powiesz mi, gdzie on mieszka ?
- Jasne. - chłopiec wziął Hansola za rękę i zaprowadził do jednej z kamienic. Grzyb i pleśń znajdujące się na ścianach nie dawały 19-latkowi złapać oddechu. W końcu podeszli pod drzwi mieszkania znajdującego się na pierwszym piętrze - To tutaj. 
- Dziękuję.- chłopak uśmiechnął się i zapukał do obdrapanych drzwi. 
- Kto tam ?- słodki głos Gongju dobiegł uszu Hansola.
- Hansol...otworzysz mi ?
- To na pewno ty ?
- Tak...zaufaj mi. -po dłuższej chwili drzwi zaskrzypiały i pojawiła się w nich drobna 8-latka w słodkiej, różowej piżamce. Na widok nastolatka uśmiechnęła się i wtuliła się w jego ciało.
- Co tu robisz ?
Hansol wziął ją na ręce i mocno przytulił.
- Przyszedłem was odwiedzić...jest w domu B-joo ?
- Byłam głodna i poszedł do sklepu...zaraz pewnie wróci. 
- To...mogę wejść i na niego zaczekać ? 
- Pewnie...tylko u nas jest brudno...nie ma tak fajnie jak u ciebie. 
- To nic kruszynko. - oboje uśmiechnęli się i weszli do środka. Mieszkanie składało się z dwóch pokoi. Jeden przeznaczony był dla Gongju, drugi, mniejszy dla ByungJoo. Pokój nastolatka połączony był z niewielką kuchnią i miniaturowym brodzikiem...zapewne ich "łazienką". Dziewczynka posadziła Hansola przy stole, nalała do garnka wodę i postawiła go na gazie.
- Co robisz ?
- Zrobię ci herbatę. Jest zimno,to pewnie zmarzłeś. 
- O...dziękuję bardzo. - Hansol uśmiechnął się i rozejrzał się po mieszkaniu. Panowała w nim głucha cisza, ciemność i okropny zapach grzyba.
- Proszę.- 8-latka wręczyła chłopakowi kubek z herbatą i usiadła mu na kolanach. - Widziałam przez okno,że B-joo już idzie.
- To dobrze...a ty nie boisz się tak sama zostawać tutaj w nocy ?
- Nieee...kiedyś się bałam,ale teraz zostaję codziennie,to się przyzwyczaiłam. 
- A gdzie B-joo wychodzi w nocy,że musisz zostawać sama ?
- Do pracy...on cały czas pracuje...rano prowadzi mnie do szkoły,a sam idzie do pracy...później przyprowadza mnie do domu,daje coś jeść i znowu wychodzi...
- Rozumiem...
W tym momencie zamek w drzwiach przekręcił się i do domu wszedł B-joo.
- Jestem księżniczko !
- Mamy gościa !
Zdezorientowany chłopak wszedł do kuchni i spojrzał na Hansola. Następnie wręczył siostrze siatkę z zakupami i zaprowadził ją do pokoju.
- Co ty tu robisz...
- Przyszedłem pogadać. 
- O czym ty możesz rozmawiać z takim gównem jak ja ?
- Nie mów tak o sobie...
- Nie ważne...czego chcesz...
- Chciałbym ci jakoś pomóc...
- Co ? - chłopak parsknął śmiechem,ale w głębi duszy poczuł się niesamowicie poruszony i zaskoczony.
- B-joo nie udawaj takiego twardziela...wiem,że w rzeczywistości taki nie jesteś.
- Nic o mnie nie wiesz...
- To daj mi siebie lepiej poznać...- Hansol przysunął się do nastolatka i złapał go za rękę.
- Żyjesz w luksusach...masz na wszystko i niczego ci nie brakuje...a ja muszę dawać dupy żeby mieć na książki i jedzenie dla Gongju...- z oczu 18-latka popłynęły łzy. Hansol poczuł jak coś kuje go w sercu.
- Nie będziesz musiał już tego robić...
- Tak ?...a masz jakiś lepszy pomysł na szybkie zarobienie pieniędzy ? 
- Firma mojego ojca orga...
- Nie...
- Daj mi dokończyć.
- Powiedziałem nie... 
Chłopak westchnął i wziął w ręce zapłakaną twarz B-joo.
- Daj sobie pomóc...- powiedział spokojnie i dotknął kciukiem ust nastolatka.
- Całe życie radziłem sobie sam...nie potrzebuję litości...
- Jaki ty jesteś uparty...- chłopak zbliżył się do ByungJoo i delikatnie go pocałował. Na ten gest chłopak nieco się zmieszał i lekko się odsunął. - Nie ufasz mi ?- zapytał cicho Hansol i pogłaskał policzek nastolatka.
- Ufam...ale...
- Hm ?
- Zastanów się,czy aby na pewno tego chcesz....nie chcę się później rozczarować...
- B-joo wiem,czego chcę... - chłopak podniósł głowę i spojrzał w cudowne oczy Hansola.
- Czego...
- Ciebie głupku....ciebie, twojej miłości i ciepła...
ByungJoo otworzył szeroko oczy.
- Wiem,że się nie znamy...
- Nie...to nic...- w tym momencie Hansol po raz pierwszy zobaczył uśmiech na twarzy 18-latka. Był cudownie promienny i szczery. B-joo przysunął się do niedawno poznanego chłopaka i mocno go przytulił. W tym momencie do kuchni weszła Gongju.
- Jesteście razem ?- pisnęła i podskoczyła z radości.
- A co ty taka ciekawska ?
- B-joooo no powiedz. 
- Hmm...może.
- Super !- dziewczynka wskoczyła bratu na kolana i mocno go przytuliła.
- Czemu  się tak cieszysz ?
- Bo Hansol to świetny chłopak...pasujecie do siebie.
- O proszę...jaka znawczyni się znalazła.- B-joo uśmiechnął się i pocałował siostrę w głowę.
- Też chcę buzi.- powiedział Hansol, na którego słowa mała Gongju zachichotała.
B-joo bez namysłu pocałował spragnionego miłości i czułości chłopaka. Bardzo się cieszył,że znalazł kogoś, kto go pokochał, mimo tego jak bardzo ubogo żyje i jak dawniej zarabiał na życie. Mała księżniczka natomiast cieszyła się ze szczęścia ukochanego brata i z tego,że będzie miała prawdziwą, kochającą się rodzinę.

~Koniec.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 
 

Hansol & B-joo

      Hansol- 19 letni chłopak z bogatego domu. Jego ojciec posiadał kilka, bardzo dobrze prosperujących firm. Nigdy mu na nic nie brakowało, zawsze otrzymywał od ojca to,co chciał. Wakacje ze znajomymi za granicą, najnowsze gadżety, bardzo wysokie kieszonkowe, samochód...chodził do najlepszej, prywatnej szkoły w Seoulu. Ale czy rzeczywiście potrzebował tego wszystkiego ? Po śmierci mamy stał się dość ponurym i smutnym nastolatkiem. Mimo,że jego mama zmarła ponad sześć lat temu,chłopak nadal nie mógł się z tym pogodzić. Często odwiedzał jej grób, płacząc nad nim jak małe, bezbronne dziecko. Chciał czasem mieć przy sobie kogoś, kto by go przytulił, powiedział coś miłego i wsparł na duchu. Jego ojciec w biegu za pieniądzem nie zauważał bólu syna. Biegał od firmy do firmy, a każdego, późnego wieczora pocieszał Hansola nowym prezentem czy kolejnym kieszonkowym.
ByungJoo- 18 letni nastolatek mający pod opieką młodszą siostrę. Po śmierci rodziców alkoholików to on podjął się opieki nad młodszym rodzeństwem. Co chwilę szukał nowej pracy, by móc opłacić mieszkanie i dać coś jeść siostrze. Jednak pensja z roznoszenia ulotek czy mycia samochodów nie wystarczyła im na długo. Mała często chodziła głodna,a ByungJoo nie miał pojęcia,jak ma jej pomóc. Któregoś dnia, przeglądając gazetę natknął się na ogłoszenia, w których młodzi Koreańczycy oferowali swoje ciało w zamian za pieniądze. Z początku wydało mu się to szalonym i zbyt ryzykownym pomysłem, jednak po kolejnej skardze siostry,że jest głodna postanowił podjąć się tego zadania. Wrzucił do gazety swoje ogłoszenie wraz z numerem telefonu i z mocno bijącym sercem czekał na odpowiedź. Długo nie musiał czekać. Wieczorem zadzwonił do niego starszy mężczyzna...powiedział mu,że jest samotnym wdowcem, który potrzebuje ciepła i paru chwil zapomnienia. B-joo słuchając tego,co mówi obcy, miał łzy w oczach. Chciał się wycofać, jednak wiedział,że musi pomóc swojej kochanej siostrze.
Dochodziła 22. Nastolatek wytłumaczył 8-latce,że musi iść do pracy. Ta skinęła głową,że rozumie i grzecznie udała się do łóżka. Po załatwieniu podstawowych rzeczy w łazience, chłopak ruszył na obrzeża Seoulu. Trafił pod ogromną posesję. Po wejściu na nią jego oczom ukazały się wielkie baseny, kort tenisowy, parking zapełniony najlepszymi,sportowymi autami, miejsce na grilla i wiele innych, niesamowitych rzeczy. Jednak B-joo wiedział,że nie przyszedł tutaj dla tych wszystkich atrakcji...drżącymi rękoma zapukał do ogromnych drzwi domu.
- Chwilkę !- jego uszu dobiegł słodki, chłopięcy głos....chłopak zaczął mieć wątpliwość,czy aby na pewno trafił do odpowiedniego domu. Spojrzał na kartkę z adresem...wszystko się zgadzało...więc co to za chłopak ?
- Hej...do kogo przyszedłeś ? -znów ten głos. B-joo podniósł oczy i zauważył stojącego w drzwiach na oko nieco starszego od niego chłopaka.
- Emm...właśnie ja...
- Przyszedł do mnie.- za plecami nastolatka pojawił się mężczyzna w garniturze i z papierosem w ustach.
- Zatrudniasz już studentów ?- zapytał Hansol i spojrzał na poważną twarz ojca, który uważnie przyglądał się 18-latkowi.
- Właściwie to ja...
- Hansol zaproś go do środka.- mężczyzna przerwał gościowi i wszedł w głąb domu.
- Zapraszam. - Hansol uśmiechnął się i wprowadził przestraszonego chłopaka do środka. - To jak się nazywasz ?
- Kim ByungJoo...ale siostra mówi do mnie B-joo...
- O jak słodko...ja jestem Hansol. - mówiąc to ścisnął dłoń chłopaka. - Ale masz lodowate łapki.
- Tak...zawsze jak się denerwuję,to tak mam...
- Pewnie macie z ojcem jakiś poważny projekt,co ? 
W tym momencie do nastolatków podszedł mężczyzna i wręczył Hansolowi około 300 zł.
- Leć do kina albo na jakąś imprezę. 
- Czemu ? Chcę zostać w domu...muszę się pouczyć matmy.
- Będziesz nam przeszkadzał.- w tym momencie po policzku B-joo popłynęła łza,która została natychmiast zauważona przez Hansola.
- B-joo czemu płaczesz ?
- Co ?...nie,nie płaczę...jest okej.
- Ale widz...
- Hansol śmigaj...chcesz więcej pieniędzy ?
- Nie...- Hansol spojrzał jeszcze raz na nastolatka,który był coraz bledszy. - Tato,on się chyba źle czuje...
- Zawsze tak wygląda. - mówiąc to odprowadził syna do furtki i wszedł do domu. - To co ?...chcesz najpierw porozmawiać czy przejść do rzeczy ?
- Nie wiem...
- Ja nie mam czasu...chcę tylko załatwić potrzebę,a nie chcę żeby patrzył na to mój syn...a on jest taki,że w każdej chwili może wrócić.
- Rozumiem....to możemy od razu to zrobić...
- I to mi się podoba. - mężczyzna chwycił chłopaka za rękę i rzucił go na łóżko. Następnie usiadł na nim i zaczął pieścić wargami jego ucho. - Ile chcesz za to pieniędzy ?
- Nie wiem...tyle, żeby do końca miesiąca wykarmić siostrę...
- Rozumiem...możemy spotykać się regularnie, żebyś nie klepał takiej biedy. Jedno i drugie będzie miało z tego korzyści. 
- Dobrze...
- A kochałeś się już ?
- Nie proszę pana...to mój pierwszy raz...
- Dam ci więcej pieniędzy jak będę mógł się wyżyć...sześć lat bez seksu robi swoje.
B-joo poczuł jak grunt usuwa mu się pod nogami...jednak automatycznie przed oczami pojawiła mu się twarz zapłakanej siostry, która prosiła go o coś do zjedzenia.
- Dobrze...niech pan robi ze mną co chce...
Ojciec Hansola uśmiechnął się i zaczął się rozbierać. B-joo by ułatwić mu zadanie rozebrał się i zawstydzony położył się na łóżku.
- Usiądź. - nastolatek, jak posłuszny pies usiadł przed miednicą stojącego mężczyzny. - Do buźki.
- A...ale co...
- Wiesz co....do roboty...tylko bez przesady,bo nie będę miał cię czym pchać. 
ByungJoo z trudem powstrzymywał łzy. Wziął do ust członka mężczyzny i zaczął go powoli i delikatnie pieścić. Czuł jak z sekundy na sekundę zbiera mu się na wymioty. Chciał już to odbębnić, zgarnąć pieniądze i uciec do domu...Seks uważany za coś pięknego i romantycznego również nie podobał się nastolatkowi. Mężczyzna był bardzo brutalny. Bił chłopaka, pchał go z całej siły mimo jego wrzasków, gryzł i robił bolesne malinki na jego szyi, karku, obojczykach i plecach. Po skończonym stosunku ubrał się i poklepał nastolatka po policzku.
- Było całkiem dobrze.- mówiąc to wręczył B-joo około 5 tysięcy. Chłopak brzydził się sobą i zarobionymi w ten sposób pieniędzmi...wiedział jednak,że nie ma wyjścia i musi zarabiać póki co własnym ciałem...
     W tym samym czasie Hansol z uśmiechem na ustach wracał osiedlową uliczką do domu. Przed bramą na posesję zauważył małą dziewczynkę w piżamie, kapciach i płaszczyku. Trzęsła się z zimna i widocznie kogoś szukała. Chłopak podszedł do niej i kucnął.
- Hej szkrabie...zgubiłaś się ?
Dziewczynka otworzyła szeroko oczy i lekko cofnęła się do tyłu.
- Nie bój się...nic ci nie zrobię.- Hansol uśmiechnął się i wyciągnął do niej rękę. Dziewczynka niepewnie za nią złapała, po czym wtuliła się w ciało nastolatka.
- Chcę do braciszka...- wyszeptała i owinęła się szalikiem zauroczonego jej osobą Hansola.
- A mieszkasz tutaj ?
- Nie...mieszkam bardzo daleko stąd...ale szukam brata...
- Dlaczego szukasz go akurat tutaj ?
- Powiedział,że idzie do pracy....w kuchni na stole znalazłam to.- 8-latka wręczyła chłopakowi kartkę z adresem jego willi.
- Twój braciszek to B-joo ?
- Tak...znasz go ?
- Jest teraz u mnie...jak chcesz to cię do niego wezmę. 
Mała skinęła głową i mocno przytuliła 19-latka.
- Na rączki...
- Pewnie zmarzłaś,co ?
- Tak...moje jedyne buty się porwały i musiałam iść w kapciach...
Hansol wziął dziecko na ręce i zarzucił na nią swoją kurtkę.
- Masz tylko jedne buty ?
- Tak...bo B-joo ma za mało pieniążków żeby mi kupić...ale to nic...
- Pracuje w firmie i ma mało pieniążków ?
- Nie w firmie...czasami roznosi ulotki, czasami umyje komuś samochód...później wszystkie te pieniążki wydaje na mnie...
- Rozumiem...- w rzeczywistości Hansol nic nie rozumiał...nie wiedział,co w takim razie w jego domu robi ubogi nastolatek i dlaczego jego ojciec kazał mu wyjść...
- A jak ty się nazywasz ?- zapytała dziewczynka podnosząc wielkie, czarne oczy.
- Jestem Hansol...a ty ?
- Moi rodzice mnie nie nazwali...a B-joo powiedział,że ładnie będzie jak będę się nazywała Gongju.
- Księżniczka ?
- Yhym.- mała skinęła głową i przytuliła się do chłopaka. - A dasz mi jakąś bułkę ?
Hansol stanął na podwórku przed ogromną willą...w okół widać było różnego rodzaju atrakcje i gadżety...a ta mała zamiast zachwycać się tym wszystkim poprosiła o zwykłą bułkę...kim do cholery jest ten cały B-joo...w głowie nastolatka kotłowało się mnóstwo myśli...miał wszystko,czego chciał...a mała, bezbronna dziewczynka nie miała pieniędzy żeby dziennie zjeść samą bułkę...Chłopak westchnął i podniósł oczy do góry, by się nie rozpłakać.
- Pewnie...dam ci wszystko,co zechcesz. 
Po wejściu do domu, zaniósł Gongju do kuchni i zaczął przygotowywać jej jeść. Ojciec Hansola siedział w salonie i palił papierosa.
- Tato..?
- Hm ?
- Gdzie jest B-joo ?
- W sypialni...a co ?
Chłopak otworzył szeroko oczy i podał małej jeść.
- Pracowaliście nad projektem w sypialni ?...tato...B-joo to dziwka, prawda ?
- Hansol, jesteś dorosły....chyba nie muszę ci tłumaczyć takich rzeczy. 
- Tato no...
- No słucham...
- Zrobiłeś to z chłopakiem młodszym ode mnie ?...nie wstyd ci ?
- Potrzebował kasy dla siostry...to mu pomogłem. 
- Jego siostra tu jest...
Mężczyzna podniósł oczy i spojrzał na małą istotkę zajadającą wszystko z wielkim pośpiechem i apetytem.
- Idę do B-joo...miej na nią oko...- Hansol ruszył do sypialni ojca...nie wiedział jak ma rozmawiać z nastolatkiem...było mu go strasznie szkoda,a z drugiej strony wstydził się tego,co zrobił ojciec. Gdy wszedł do pokoju zauważył leżącego, nagiego chłopaka. Jego ciało pokryte było siniakami, krwiakami i malinkami. B-joo miał zamknięte oczy, z których nieprzerwanie leciały grube łzy. 19-latek usiadł na łóżku i przykrył poranione ciało kolegi kołdrą.
- Dzisiaj już nie dam rady...- wyszeptał nastolatek i skulił się pod kołdrą.
- B-joo to ja...spokojnie...- Hansol odkrył głowę chłopaka i wytarł mu łzy. - Nic ci nie jest ?
- Miało cię tu nie być.- ByungJoo usiadł,ale po chwili opadł na łóżko z głośnym jękiem.
- Aż tak cię boli ?
- Nic mi nie jest...możesz wyjść ? Chciałbym się ubrać... 
Hansol posadził delikatnie chłopaka i zaczął go ubierać. Każdemu siniakowi przyglądał się bardzo uważnie. Gdy zobaczył malinki na jego plecach pochylił się i zaczął je delikatnie całować.
- Zostaw mnie...- B-joo wstał i pośpiesznie kończył ubieranie się.
- B-joo przepraszam...to nie to,co myślisz...
- Najpierw twój ojciec, teraz ty...nie chcę mieć już z wami nic wspólnego...
- B-joo przepraszam...- Hansol wstał i wtulił w siebie drżące ciało kolegi. - Wiem,że mój ojciec cię skrzywdził,ale ja taki nie jestem...zaufaj mi...
- Muszę już iść...- mimo tych słów coraz bardziej wtulał się w ramiona Hansola.
- Do Gongju ?
- Co...skąd ją znasz ?
- Spokojnie...jak wracałem z kina, to spotkałem ją pod domem...siedzi teraz w kuchni i wcina. 
- Przyszła tu sama ?
- Tak.
- Przepraszam.- B-joo szybko pobiegł do kuchni i wtulił w siebie siostrę. - Co ty tu robisz księżniczko ?
- Szukałam cię,bo się bałam być sama w domu...pan Kim znowu się napił i walił do nas do drzwi..
- Mysza, mówiłem,że choćby nie wiem co,masz siedzieć w domu,tak ?
- Tak...przepraszam B-joo.
- Nie przepraszaj...najważniejsze,że nic ci się nie stało... - chłopak wziął siostrę na ręce i wytarł jej buzie.
- A czemu jesteś cały w siniakach ? Ktoś cię pobił ?
- Nieee...spokojnie...przewróciłem się jak tu szedłem, wiesz ?
- Bo jesteś łajzą...ale i tak cię kocham.- 8-latka uśmiechnęła się i cmoknęła brata w policzek. Hansol, który patrzył na tą scenę zaczął płakać i złapał stojącego obok ojca za rękę.
- Widzisz jak go skrzywdziłeś...?
- Ma kasę dla małej...nie powinien narzekać..
- Tato, ty nic nie rozumiesz... 
- Czego nie rozumiem ?
- On ma z nią takie relacje jak kiedyś mama ze mną...cholernie za nią tęsknię...
Ojciec westchnął i przytulił chłopaka.
- Wiem...mi też jej brakuje,dlatego uciekam na całe dni,do pracy żeby o tym nie myśleć...
- Ale ten gwałt na B-joo...
- Wiem,że źle zrobiłem,ale zrozum,że już nie mogłem wytrzymać...
Do Hansola i jego ojca podszedł B-joo ze śpiącą już na jego rękach małą.
- Przepraszam,że przerywam,ale ja już muszę iść...jakby pan chci..
- Nie będzie chciał...- Hansol spojrzał na ojca.
- Nie...i przepraszam...
- Nic się nie stało...dobranoc...- po tych słowach ByungJoo wyszedł z domu i zniknął między ciemnymi, Seoulskimi uliczkami...


~Koniec.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

/tu chyba będzie potrzebna kontynuacja ;)