Było ciepłe, majowe popołudnie. Youngmin wrócił jak co dzień ze szkoły, rzucił plecak na łóżko i ściągnął mundurek. Westchnął i spojrzał na łóżko stojące po drugiej stronie pokoju. 16 lat temu spał na nim chłopiec, z którym był nierozłączny. Jednak któregoś dnia został zabrany do rodziny zastępczej i Youngmin został sam. Od tamtej pory nie poznał nikogo innego. Nie chciał zawierać nowych znajomości, mimo że w domu dziecka towarzystwa mu nie brakowało. Usiadł na łóżku kolegi i dotknął ręką poduszki. Od 16 lat pościel leżała tu niezmieniona, a jego ulubiony, czarny miś siedział wciąż w tym samym miejscu.
- Youngmin...- chłopak podskoczył i spojrzał na miejsce, z którego dobiegał kobiecy głos. Była to dyrektorka domu dziecka.
- Słucham...
- Ktoś chciałby cię poznać.
- A...ale jak to ? Jakaś rodzina ?- chłopak bardzo się ucieszył i zaczął nakładać swoją najlepszą koszulę.
- Tak. Jest to starsze małżeństwo z synem. Chłopak jest mniej więcej w twoim wieku więc powinniście się dogadać.
- Ale oni są zdecydowani na mnie tak w stu procentach ?
- Youngmin...póki co chcą cię poznać, także opanuj troszeczkę emocje.
- Rozumiem.- nastolatek posmutniał. Mimo to miał w głębi serca nadzieję, że rodzina się na niego zdecyduje. Mieszkał w domu dziecka odkąd skończył cztery tygodnie. Nie wiedział tak naprawdę czym jest rodzina i własny dom. Zszedł z dyrektorką do jej gabinetu. Jego oczom ukazała się urocza, uśmiechnięta kobieta wtulona w ramiona kochającego męża oraz ich syn. Brunet spojrzał na chłopaka i otworzył szeroko oczy.
- Przepraszam, że musieli państwo tyle czekać. To jest właśnie Youngmin.- powiedziała dyrektorka pokazując głową na zmieszanego chłopaka. - Youngmin przywitaj się...
- A tak...- blondyn oderwał wzrok od syna małżeństwa i się ukłonił. - Jestem Youngmin. Miło mi państwa poznać.
- Dzień dobry.- małżeństwo uśmiechnęło się.- Proszę, usiądź obok Kwangmina.- powiedziała ciepło kobieta i wskazała na stojące obok bruneta krzesło. Chłopak uśmiechnął się i zajął wskazane miejsce.
- Możemy ci zadać kilka pytań, prawda ?
- Oczywiście...
- Ile masz lat ? - zaczął rozmowę mężczyzna.
- 19 proszę pana.
- O to jak nasz Kwangmin. - mężczyzna popatrzył na swoją żonę, która z wielkim zmieszaniem patrzyła na obu identycznych chłopców.
- Kiedy się urodziłeś ?
- 24 kwietnia 1995 roku..
Matka Kwangmina otworzyła szeroko oczy i spojrzała na dyrektorkę ośrodka.
- Chłopcy możecie na chwilę wyjść ?
Nastolatkowie popatrzyli na siebie, po czym wyszli z gabinetu. W tym czasie kobieta szukała karty Youngmina.
- Pański syn nie wie, że jest adoptowany, tak ?
- Tak...nic mu nie mówiliśmy...Wzięliśmy go stąd jak miał 3 latka, także niewiele pamiętał...
- Zdają sobie państwo sprawę z tego, że Youngmin....Youngmin to brat bliźniak Kwangmina...
- To niemożliwe...
- Skarbie...oni są identyczni...- w dyskusję włączył się mężczyzna mocno przytulając swoją żonę.
- Przecież pytaliśmy.... 16 lat temu pytaliśmy się, czy Kwangmin nie ma żadnego rodzeństwa....dlaczego nam pani nic nie powiedziała ?
- To głupia sytuacja, ale dopiero sama się zorientowałam...
W tym samym czasie na korytarzu przed gabinetem chłopcy wpatrywali się w siebie jak w obrazki.
- Ja cię skądś znam...- zabrał głos Youngmin przejeżdżając ręką po delikatnym policzku chłopaka.
- Musiałeś mnie z kimś pomylić...
- Nie...- 19-latek zamyślił się, po czym podniósł koszulę. Na jego brzuchu było małe, bardzo charakterystyczne znamię. Kwangmin otworzył szeroko oczy i również podniósł swoją bluzkę.
- To niemożliwe...
- Kwangmin jesteśmy braćmi... Jak miałeś 3 lata zabrali cię stąd i ja zostałem sam...- po twarzy nastolatka zaczęły płynąć łzy.
- A...ale nie...to niemożliwe, ja nie jestem adoptowany...
- Chodź. - blondyn złapał brata za rękę i zaprowadził go do pokoju. Podniósł z łóżka czarnego misia i mu go wręczył.
- Skąd go masz ?- zapytał zdziwiony Kwangmin i podniósł oczy na chłopaka.
- Czekał tu na ciebie 16 lat... rozejrzyj się....popatrz na mnie....
Brunet usiadł na łóżku. W jego głowie kotłowało się milion myśli na sekundę. Z minuty na minutę przywoływał coraz więcej obrazów i wspomnień z przeszłości.
- Youngmin....- chłopak wybuchnął płaczem i rzucił się w ramiona swojego bliźniaka. Po 16 latach rozłąki takie spotkanie było dla nich ogromnym przeżyciem. - Nie pozwolę ci tu zostać, słyszysz ? Nie zostawię cię tu.
- Tak cholernie za tobą tęskniłem.- blondyn płakał jak małe dziecko. Jego ręce błądziły po ciele brata badając każdy milimetr.
- Chcemy adoptować Youngmina...- powiedziała stanowczo kobieta. Dyrektorka podała jej potrzebne papiery, które od razu zostały podpisane.
- Dam państwu numer do psychologa...rozumiem,że taka sytuacja musi być dla państwa bardzo trudna...
- Jedyne o co się boję to dzieci...jak oni na siebie zareagują...a z resztą sobie poradzimy...
*
Następne tygodnie Youngmin spędzał w domu państwa Choi. Dom znajdował się na obrzeżach Seoulu, miał cudowny ogród, basen, kort tenisowy i wiele innych atrakcji. Za każdym razem gdy blondyn przechadzał się po ogrodzie miał łzy w oczach. Zazdrościł bratu tego, że najlepsze lata życia spędził w kochającej go rodzinie, w cudownym domu, że jeździł na wakacje, rozwijał swoje pasje...a jego życie ? Życie Youngmina ograniczało się jedynie do czterech kątów pokoju w domu dziecka oraz do wakacji polegających na wycieczkach rowerowych do lasu.
- BU !- blondyn poczuł jak ktoś łapie go w talii. Krzyknął i odwrócił się gwałtownie do "napastnika".
- Chcesz żebym dostał zawału ?!- krzyknął patrząc na rozbawioną twarz bliźniaka.
- Oj no przepraszam.- Kwangmin zachichotał i cmoknął brata w policzek. - Rodzice idą dzisiaj na bankiet...mamy wolną chatę.
- To co ? Dzika impreza się szykuje ?
- Nieee, nie jestem zbyt imprezowy...ty z resztą też.- chłopcy zaśmiali się i złapali się za ręce.
- To jaki masz plan ?
- Winko, dobre jedzonko i jakiś film, hm ?
- O mamo, jak romantycznie.
- Yhymm, z tej strony mnie jeszcze nie znałeś.
- Z każdym dniem poznaję cię coraz bardziej. - Youngmin westchnął i przytulił się do brata. - Kocham cię, wiesz ?
- Wiem braciszku...ja ciebie też.
- Chłopcy wychodzimy !!
- O już jadą...to chodź.- Kwangmin złapał chłopaka za rękę i ruszyli w stronę tarasu, na którym stali wyszykowani rodzice.
- Ślicznie pani wygląda.- powiedział blondyn i posłał kobiecie ciepły uśmiech.
- Aish, miałeś mi mówić mamo.
- Skarbie, on potrzebuje czasu.- odparł mężczyzna i złapał kobietę za rękę. - Będziemy jakoś nad ranem. Nie siedźcie do późna, bo jutro macie szkołę.
- Dobrze tato. Bawcie się dobrze.- rzucił Kwangmin i zaciągnął brata do domu.
Po pysznej kolacji i butelce czerwonego wina chłopcy wylądowali na łóżku w pokoju bruneta i odpalili film. Kwangmin wtulił rozpaloną twarz w szyję brata i zaczął składać na niej delikatne pocałunki. Youngmin wzdrygnął się i wplótł palce we włosy bliźniaka.
- Co ty robisz ?
- Dopieszczam mojego kochanego braciszka.
- Jesteś pijany.
- Ty też.- chłopcy znów zachichotali, po czym ich usta połączyły się w namiętnym pocałunku. Ręka blondyna zjechała na pobudzone krocze brata i zaczęła je masować. W zamian otrzymywał gardłowe jęki i westchnięcia. Brunet usiadł na bliźniaku, ściągnął z niego koszulkę i zacząć ssać jego twarde sutki. Ciało Youngmina co chwilę wyginało się w łuk.
- Mmm czuję, że komuś tu stoi.- zachichotał Kwangmin i zaczął rozpinać bratu spodnie.
- Zrobisz coś z tym ?
- Oczywiście.- chłopak włożył do ust penisa. Youngmin krzyknął, zaczął się wić i szarpać chłopaka za włosy. Brunet robił to naprawdę dobrze. Jego delikatny i zwinny język lizał każdy milimetr członka brata, usta co chwilę zasysały się na główce, a delikatne opuszki palców pieściły wewnętrzną stronę ud. Chłopak przerwał pieszczoty, złapał penisa w rękę i zaczął dogadzać bliźniakowi. Ich usta znów połączyły się w zachłannym pocałunku.
- Dobrze ci ?- wyszeptał podniecony Kwangmin i przygryzł wargę bratu. Ten skinął twierdząco głową i doszedł ciepłą spermą na rękę bruneta. - Mmm ślicznie.- uśmiechnął się i włożył palce do ust ssąc je. Półprzytomny blondyn poklepał się po klatce piersiowej.
- Usiądź.- wyszeptał i podłożył sobie pod głowę poduszkę. Kwangmin ściągnął spodnie i usiadł na wskazanym miejscu. Chłopak zerwał z niego bokserki i włożył pobudzonego penisa brata do ust. Brunet jęknął, złapał brata za włosy i zaczął energicznie poruszać miednicą. Youngmin starał się najlepiej jak umiał. Ssał członka i podgryzał go co wywoływało u brata drgawki i podniecające jęki. Jego delikatne dłonie pieściły jądra. W pewnym momencie Kwangmin wyciągnął penisa z ust i doszedł bratu na twarz. Następnie położył się na nim i zlizał lepką maź.
- Co my robimy ?- dyszał blondyn i mocno tulił ciepłe ciało brata.
- Nie wiem...ale przyznaj,że to było przyjemne.
Youngmin skinął głową i pocałował brata w ucho.
- Róbmy to częściej...
- Jak sobie życzysz braciszku...będę spełniał każdą twoją zachciankę i zawsze będę na twoje zawołanie...
~Koniec.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------






























