Xero & Atom

                 Środa....środek tygodnia. Boże, jak ja nienawidzę chodzić do tej szkoły. Czułem jak z dnia na dzień przygnębiała mnie coraz bardziej. Nauczyciele, uczniowie, atmosfera panująca tutaj...porażka. Dlatego tak bardzo lubiłem przerwy, na których mogłem odetchnąć od szkolnego zgiełku. Zwykle wychodziłem na szkolny dziedziniec, siadałem pod jabłonką i wcinałem drugie śniadanie przygotowane jak co ranek przez mojego, starszego brata. Mieszkaliśmy sami. Rodzice wysłali nas do Seulu do szkoły, a sami zostali w Busan na południu Korei. Zawsze czułem,że nie pasuję do tej szkoły. Gdyby tylko EunSang był w niej ze mną, byłoby mi raźniej. Ale nie...skubaniec musiał już być na ostatnim roku studiów.
Rozejrzałem się po dziedzińcu. Widok taki sam jak zawsze. Panny podrywające dzianych kolesi, chłopcy oglądający pornole w telefonach i tabletach, grupka kujonów uczących się na następną lekcję delektujący się mlekiem z kartonika, dziewczyny przeglądające magazyny poświęcone modzie....boże co za płytcy ludzie. Ale tego dnia wydarzyło się po raz pierwszy coś nowego. Na szkolny plac wparowała grupa 12 chłopców, ubranych w mundurki, z plecakami w rękach i z papierosami w ustach. Na ich widok uczniowie rozchodzili się i ustępowali im miejsca. Słyszałem, że w tej szkole grasuje i rządzi grupa, którą każdy nazywał Topp Dogg, ale jeszcze nigdy nie miałem okazji zobaczyć ich na własne oczy. Jak widać, byli tutaj rzadkimi gośćmi. Moją uwagę przykuł chłopak o różowo-czerwonych włosach. Miał śliczne, baaardzo skośne oczy i uroczą delikatną twarz. Siedziałem taki wpatrzony w niego, że nawet nie usłyszałem dzwonka na lekcje i nie zauważyłem pustki panującej na dziedzińcu. W pewnym momencie jeden z TD popatrzył na mnie, szturchnął różowowłosego chłopaka i pokazał w moją stronę. Serce podeszło mi do gardła, a ręce nie wiem dlaczego zaczęły się pocić i trząść. Wstałem i zacząłem pakować śniadanie do plecaka, gdy nagle poczułem na ramieniu czyjąś rękę. Odwróciłem się i spojrzałem prosto w oczy brązowowłosemu chłopakowi. Głośno przełknąłem ślinę i spojrzałem na plakietkę widniejącą na jego mundurku... "Hansol". No cóż...znam już przynajmniej jednego....Chłopak posłał mi cwaniacki uśmieszek i poklepał po ramieniu.
- Szef cię prosi.
- Szef ?- parsknąłem śmiechem i popukałem się w czoło. Chryste panie, w jakich oni żyli czasach i realiach.
- Coś cię bawi szczylu ?- jego głos brzmiał coraz groźniej.
- Emm...nie...w sumie to nie...
- No ja myślę... chodź.- po tych słowach puścił moje ramię i ruszył w stronę grupy. Poszedłem za nim z czystej ciekawości. Chłopcy rozstąpili się i już po chwili stałem oko w oko z chłopakiem o różowych, falowanych włosach..."Atom". Atom ? To imię, czy ksywa, nazwisko czy co ? Kim oni w ogóle są ? Chłopak przyglądał mi się uważnie i po pewnym czasie poklepał się po kolanie.
- Siadaj.
- Słucham ?
- Siadaj jak szef ci karze...- odpowiedział chudziutki chłopaczek w okularkach, na pozór nie pasujący do tej grupy. Po jego "przestrodze" usiadłem na kolanie Atoma i poczułem się niesamowicie idiotycznie.
- Jak się nazywasz ?- zapytał ciepło i głaskał moje udo.
- Shin Jiho...ale mówią na mnie Xero...
- Ładnie.- chłopak uśmiechnął się i delikatnie mnie pocałował.
- Co ty kurwa robisz ?!- zerwałem się na równe nogi i popatrzyłem na niego przerażony. I właśnie chyba tego nie powinienem robić... chłopak pstryknął palcami i już po chwili stali przy mnie B-joo i Sangdo i trzymali z całej siły za ramiona.
- To boli.- syknąłem i skrzywiłem się z bólu.
- Trzeba było podporządkować się szefowi. - odpowiedział Yano i uderzył mnie z pięści w brzuch.
- Yano...kazałem ci go bić ?- zapytał spokojnie Atom i popatrzył na pulchnego chłopaczka wzrokiem pozbawionym jakichkolwiek emocji.
- N...nie...przepraszam.
- No właśnie...przeproś kolegę. 
- Przepraszam.- chłopak ukłonił się i stanął za swoim "szefem".
- Szefie...co z nim zrobimy ?- zapytał Hojoon masując mi brzuch. Byli naprawdę porządnie popaprani, ale cóż...wolałem już z nimi nie dyskutować.
- Zabierzcie go do domu.- odpowiedział Atom, po czym wstał i ruszył w stronę bramy. Za nim ruszyła reszta chłopców i na końcu ja trzymany przez B-joo i Sangdo. W głowie kotłowało mi się tysiące różnych, przeciwnych myśli i pytań. Kim oni właściwie są ? Czego ode mnie chcą ? Gdzie mnie zabierają ? Co ze mną będzie ?...Odwróciłem głowę i w tym właśnie momencie pierwszy raz zatęskniłem za szkołą. Kto wie...już nigdy mogłem do niej nie wrócić. Po policzku spłynęła mi łza, automatycznie wyśmiana przez B-joo.
- Ja pierdole, chłopie nie płacz.- śmiał się, co wzbudzało we mnie jeszcze większy ból i strach.
- Czego wy chcecie ?
- A tego to ja nie wiem...znaczy..nie wiem czego akurat od ciebie chce szef. Takich chłopaczków jak ty, ma na pęczki...
Co....o czym on właściwie mówi. Może ten cały Atom prowadzi jakiś burdel, a to jego zastraszone męskie dziwki ?....Nie...to głupie. Albo działali w jakiejś mafii...ale to szybko zostaliby zdemaskowani. Cholera wie tak naprawdę kim byli i czego chcieli. Po pewnym czasie dotarliśmy nad rzekę Han, nad którą stały luksusowe apartamentowce. Grupa licealistów i takie mieszkanie ?...no ładnie. Weszliśmy do windy. Wśród chłopców panowała głucha cisza.. jedynie Atom nucił coś pod nosem i cały czas się we mnie wpatrywał. Po około 2 minutach wjechaliśmy na 30...ostatnie piętro i wysiedliśmy z windy. Po wejściu do środka zobaczyłem perfekcyjnie urządzone mieszkanie. Wyglądało zupełnie jak z katalogu. Meble i urządzenia były nowe. W domu panował totalny porządek, co było dziwne jak na grupę chłopaków. Całą tę ciszę przerwał Atom.
- Za 5 minut chcę go mieć u siebie w pokoju.- po tych słowach ruszył z gracją przez ogromny salon i zniknął za drzwiami pokoju. Wbiło mnie w ziemię. Czego on do cholery chciał ?!
- Wypuście mnie stąd.- nie wytrzymałem i zacząłem płakać.
- Wyluzuj. - powiedział Seogoong i zaczął mnie pozbawiać mundurka.
- Co ty robisz ?! Błagam cię, zostaw !- zostałem jednak skutecznie uciszony przez Hansola, który z całej siły uderzył mnie w twarz. Czułem jak z wargi i skroni leci mi ciepła strużka krwi. Seo jednak nie przerywał swojego zadania i już po chwili stałem przed chłopakami tak jak mnie Bóg stworzył. Czułem ogromny wstyd. Jedyne czego chciałem to jak najszybciej stamtąd uciec i wtulić się w EunSanga.
- No już....poszedł.- rzucił jak do psa Jenissi i pchnął mnie w stronę pokoju Atoma. Wszedłem do środka. W pokoju na ścianie wisiała plazma. Pod nią znajdowało się biurko, na którym leżały książki i laptop. Na przeciwko znajdowała się spora szafa z lustrem i oczywiście łóżko. Wielkie, wodne łóżko, na którym leżał Atom. Na widok mojego nagiego ciała przygryzł wargi i poklepał łóżko.
- Chodź do mnie.
Posłusznie położyłem się koło chłopaka. Po mojej twarzy spływały łzy wymieszane z krwią. Atom oparł się na łokciu i popatrzył na mnie.
- Jeju, co oni ci zrobili..- chłopak usiadł, sięgnął po apteczkę i delikatnie zaczął mi przemywać i zaklejać rany.
- Czego ty chcesz.. - płakałem i telepałem się bezbronne dziecko.
- Chcę tylko się zakochać i kogoś mieć...- poczułem się zbity z tropu. Rozejrzałem się po pokoju i zauważyłem leżące koło szafy sterty opakowań po lekach na depresję i urazy psychiczne. Od początku sprawiał wrażenie pierdolniętego.
- Proszę cię, dajcie mi spokój.
- Xeroś nie bój się...- Atom posadził mnie, przykrył kołdrą i mocno przytulił. Nie wiem czemu, ale w jego ramionach poczułem się bardzo bezpiecznie. - Proszę cię, zostań tu ze mną.
- N..nie mogę..
- Zostań ze mną.- po twarzy chłopaka zaczęły spływać łzy, a jego delikatne dłonie głaskały moją nagą i wrażliwą talię.
- Tylko nie płacz.- starałem się jakoś wytrzeć łzy i go uspokoić. - Będziemy widywać się w szkole....ale wypuść mnie stąd, proszę.
- Chcę cię mieć zawsze przy sobie...
- Nie wypuścisz mnie stąd, prawda ?
- Nie....zostaniesz tu już na zawsze. Nigdy nie wyjdziesz z tego pokoju.
W tym momencie wiedziałem, że to koniec.. Nigdy już nie zobaczę szkoły, rodziców, brata, który pewnie teraz umierał ze strachu o mnie... będę zdany tylko na Atoma i ten cholerny pokój.
- Xeroś dasz buzi ?
- Dam...- nachyliłem się do chłopaka i go delikatnie pocałowałem. Ten jednak przyciągnął mnie do siebie, głaskał po talii i pośladkach i pogłębiał co chwilę pocałunek. W pewnym momencie nasze pocałunki były niezwykle zachłanne, pełne namiętności i pragnienia siebie nawzajem. Jego język był niesamowicie zwinny, delikatny i doprowadzający mnie do obłędu.
- A..Atom...wystarczy.- oderwałem się od chłopaka i głęboko oddychałem.
- Dlaczego ?...Nie podobało ci się ?
- Podobało...ale daj mi trochę czasu, dobrze ?
- Dam ci tyle czasu ile tylko chcesz.- lekko się uśmiechnął i wtulił mnie w swoje umięśnione rozpalone ciało, w którym znów poczułem błogi spokój i bezpieczeństwo. Cała ta sytuacja była niesamowicie dziwna i na pewno niecodzienna, ale przyznam szczerze, że nie była taka zła. Z tego wszystkiego naprawdę mogło wyniknąć coś fajnego.


~Koniec.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Daehyun & Niel & Dongwoo

                         Jak co roku zespoły k-pop'owe miały tzw. "wyjazd integracyjny" na obrzeża Seulu. Był to czas na lepsze poznanie debiutujących zespołów, wspólne treningi, zabawy i ogólnie chodziło o przyjemne spędzanie tych wolnych dni. Tradycyjnie Teen Top i Infinite zajęli wspólny domek. Robili tak dlatego, że Niel i Dongwoo od trzech lat byli razem. Jednak od jakiegoś czasu do ich związku zawitała rutyna. Ciągle te same czułe słówka, identyczna forma spędzania wolnego czasu, seks w tych samych pozycjach. Oboje pragnęli czegoś nowego, ale żaden nie miał pomysłu jak to zmienić. Właśnie zajęli pokój, rzucili się na łóżko i zaczęli namiętnie całować. Jednak żadnej stronie nie sprawiało to takiej przyjemności jak kiedyś.
- Koniec tych czułości !- do pokoju wleciał zadowolony L.Joe. - B.A.P'y będą z nami mieszkać i Daehyun wyląduje z wami w pokoju.
- Jak to ?- Niel podniósł się z łóżka i stanął z kolegą z zespołu twarzą w twarz. - Dlaczego akurat musi mieć pokój z nami ?...Przecież wiecie, że ja i Dongwoo potrzebujemy prywatności...
- Spokooojnie, on też jest gejem, także te wasze macanki nie zrobią na nim żadnego wrażenia.
- I co... ma jeszcze może spać z nami w jednym łóżku, tak ?
- No innego tu nie widzę...także nie macie wyboru.- chłopak zachichotał, poklepał Niela po ramieniu i wyszedł. Daniel spojrzał na swojego chłopaka i westchnął.
- I co teraz zrobimy ?
- Jak to co myszko ?...Popatrz na to z tej strony, że dzięki niemu możemy pozbyć się rutyny.
- No ty chyba sobie żartujesz...
- Nie... pomyśl sobie...my się kochamy, a on ci robi w tym czasie loda... alboo...ja siedzę w tobie, a on we mnie...
Niel chwilę się wahał. Usiadł na fotelu i patrzył na swojego rozmarzonego chłopaka. Widać było, że wizja trzech facetów w łóżku bardzo go podniecała. Może to nie był taki zły pomysł. Chyba raz mogliśmy spróbować czegoś nowego. Nagle drzwi do pokoju otworzyły się i wyrwały młodych mężczyzn z rozmyśleń. Do pokoju wszedł śliczny chłopaczek. Spojrzał ciepło na pozostałych i postawił bagaż.
- Hej, jestem Daehyun.- uśmiechnął się i podał rękę.
- Dongwoo.
- Niel..
- Zostawiliście mi jakieś wolne półki ?
- Em...tak tak, czekaj chwilkę.- Woo wstał i zrobił chłopakowi miejsce w szafie. - Proszę bardzo.
- Dzięki.- Dae znów posłał swój czarujący uśmiech i zaczął rozpakowywać rzeczy. - Pójdę się wykąpać...czy wy teraz chcecie skorzystać z łazienki ?
- Idź, spokojnie...my już jesteśmy wykąpani. 
Dae wziął bokserki i koszulkę i ruszył do łazienki. Niel w tym czasie usiadł koło swojego chłopaka i się do niego przytulił.
- Jak chcesz to zacząć ?- zapytał głaszcząc umięśnioną klatkę piersiową chłopaka.
- Zacznę go całować...a później się jakoś potoczy...tylko nie bądź zazdrosny myszałku, okej ?
- Postaram się....ale to i tak mnie kochasz, prawda ?
- Jezus no pewnie...jeszcze pytasz.- Dongwoo ujął twarz Daniela i go delikatnie pocałował. Ręka chłopaka powędrowała na uda Woo i zaczęła je delikatnie pieścić.
- Mam zejść do salonu ?- w pokoju stał Dae i wpatrywał się w parę z lekkim rumieńcem.
- Nieee, spokojnie. Chodź skarbie.- Woo posłał chłopakowi jeden ze swoich uwodzicielskich uśmiechów.
- Skarbie ?
- Oj...tak mi się powiedziało...siadaj. - po tych słowach poklepał swoje kolana. Dae usiadł posłusznie i spojrzał na Niela, który wyglądał na niewzruszonego całą tą sytuacją. W środku jednak wszystko w nim chodziło i się gotowało. DongWoo patrzył Dae głęboko w oczy i głaskał jego chude i odkryte udo. Temu natomiast zrobiło się automatycznie dobrze. Jego bokserki zrobiły się ciasne, a z ust wydobył się cichy jęk. Jang przygryzł wargi i zaczął całować trzęsącego się 20-latka. Daniel w tym czasie usiadł za swoim chłopakiem, włożył mu ręce pod bluzkę i zaczął bawić się jego twardymi sutkami. Woo westchnął Dae w usta i spojrzał w jego podniecone oczy.
- Połóż się.. - Daehyun posłusznie wykonał jego polecenie. Położył się na łóżku i rozszerzył nogi. Jang spojrzał na Daniela i się uśmiechnął. - Twoja kolej skarbie.
Niel zerwał z chłopaka bokserki. Jego oczom ukazał się wielki, pobudzony członek. Bez większego namysłu włożył go do ust i ssał najmocniej jak potrafił. W nagrodę dostawał głośne jęki. Woo patrzył chwilę na całą tą scenę i ściągał bokserki. Chwilę potem był już bez nich. Usiadł okrakiem na klatce piersiowej członka B.A.P i wsadził penisa do jego ust. Złapał go za włosy i pchał w dość brutalny sposób....cały Dongwoo. Ale jak widać Dae to nie przeszkadzało. W bardzo namiętny sposób ssał penisa i pieścił jego uda. W pewnym momencie nie wytrzymał i doszedł w usta rozpalonego do granic możliwości Daniela. Niel połknął spermę, ściągnął bieliznę i nabił się na członka Daehyuna. Wydał przy tym podniecający jęk, na dźwięk którego Woo odwrócił się i zaczął go całować. Daniel złapał za talię Dae i ruszał biodrami w przód i tył. Jang podniecony całą tą sytuacją wyciągnął członka z ust chłopaka i doszedł na jego twarz, po czym zszedł z jego klatki piersiowej. Niel pochylił się i zaczął namiętnie całować chłopaka. Bardzo podobała mu się zmiana partnera. Dongwoo położył się na plecach i popatrzył na Dae.
- Nabij się na mnie.- ten uśmiechnął się, ściągnął z siebie Niela i usiadał na jego członku plecami do niego. Daniel ponownie nabił się na członka Dae i zaczął go całować. Jang trzymał drobne biodra 20-latka i pchał go najmocniej jak umiał. Chłopak był bardzo ciasny i to właśnie sprawiało mu największą przyjemność.
Niel po pewnym czasie doszedł na brzuch Dae. Zebrał spermę na palce i wsadził mu je do ust, które już po chwili były ssane w bardzo mocny i podniecający sposób. W pewnym momencie drzwi do pokoju otworzyły się i do środka weszli Bang z Zelo.
- Ile można was wołać na kolacje ?
Chłopcy zerwali się na równe nogi i starali się zakrywać wszystkim, co im wpadnie pod rękę.
 - Nie umiecie pukać do cholery ?!- zapytał zdenerwowany i zawstydzony Daehyun.
- Boże słychać was na cały obóz... chodźcie już jeść, dokończycie później...- Bang starał się zachować kamienną twarz, Zelo natomiast schowany za jego ramieniem chichotał, a z jego oczu leciały łzy.
- Dobra, wypad mi stąd. - BangLo zadowoleni z przyłapania kolegów wyszli z pokoju i wybuchli śmiechem.
- Ja jebie, co za wstyd...- wyszeptał Niel i ubrał się w piżamę.
- Czy ja wiem..- chichotał Woo. - Jakby nie patrzeć oni robią dokładnie to samo...także spoko.
Dae ubrany w koszulkę i dres spojrzał na chłopaków z lekkim rumieńcem. - To co...po kolacji kończymy ?
Woo i Daniel skinęli twierdząco głowami i wspólnie zadowoleni i z wypiekami na twarzy ruszyli do kuchni.


~Koniec.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Baro & Sandeul

                     Znów sobotni wieczór. Jak to zwykle bywa w takie dni, wyszykowałem się i ruszyłem w stronę tzw. burdelu. Zawsze tak robiłem odkąd rozstałem się z Kyungiem. Na szczęście w Seulu było ich bardzo dużo, więc mogłem wybierać do woli. Dotarłem do dzielnicy Seongbuk-gu, słynącej z licznych burdeli, sex shop'ów, ulicznych pokazów striptizerek i tym podobnych rzeczy. Coś dla mnie. Wszedłem w ciemną uliczkę i ruszyłem w stronę domu publicznego. Okna zasłonięte były czarnymi płótnami, a na budynku wisiały niebiesko-srebrne światła.Ze środka słychać było jedynie krzyki niewinnych, młodych chłopaczków i jęki zadowolonych klientów. Uśmiechnąłem się pod nosem i wszedłem do budynku. W środku było ciemno. Na rurach umieszczonych na niewielkich platformach tańczyło kilku, na oko 15 -letnich chłopaczków. Wszędzie rozchodził się ciężki zapach kadzidełek i głośna muzyka mająca na celu zagłuszenie ordynarnych jęków klientów. 

- Witam pana.- usłyszałem za sobą niski, męski głos. Odwróciłem się i spojrzałem na stojącego za mną...prawdopodobnie właściciela burdelu. 

- No witam...przyszedłem...no chyba wiadomo w jakim celu.

Alfons uśmiechnął się i skinął głową żebym za nim poszedł. Weszliśmy do pomieszczenia nazywanego tam "salonem". Roiło się tam od drobnych, nieletnich chłopaczków. Niektórzy tańczyli na rurach, inni robili pokazy polegające na całowaniu się i macaniu na oczach śliniących się klientów, jeszcze inni siedzieli na kanapach i zwyczajnie prowadzili ze sobą rozmowy. Moją uwagę przykuł chłopak siedzący na uboczu, z dala od reszty. Sprawiał wrażenie przestraszonego i bez przerwy nerwowo rozglądał się po pomieszczeniu. 

- Kto to ?- zapytałem mężczyzny wskazując na chłopaka.

- Sandeul, 21 lat, siedzi w agencji od około 5 miesięcy.

- Yhym...a dobry jest w te klocki ?

- Bardzo dobry...tu niby wygląda na cnotkę, ale jak przychodzi co do czego to się rozkręca.

- Okej, biorę go.-po tych słowach mężczyzna podszedł do Sandeula, powiedział mu co i jak i już po chwili stał przy mnie drobny, śliczny chłopak. Złapał mnie za rękę i prowadził krętymi schodami na górę. Po chwili byliśmy już w jego pokoju.

- Na ile mnie wykupiłeś ?- zapytał sucho, złapał mnie za koszulkę i delikatnie pocałował.

- Na godzinę.

- Mmm a czemu tak krótko ?- znów mnie pocałował i zaczął rozpinać koszulę. Nie wiem czemu, ale pierwszy raz nie miałem ochoty się na niego rzucić i po prostu zaspokoić swojej potrzeby. 

- Czemu to robisz ?

- Niby co..

- Czemu się sprzedajesz ?- posadziłem go na łóżku i przy nim kucnąłem. 

- A co cię to obchodzi...

- Lubisz to robić ?

- No..

Nie powiem...ciekawa rozmowa. Wstałem i zacząłem zapinać koszulę. 

- A ty gdzie ?- zapytał i położył się na łóżku jęcząc przy tym niesamowicie podniecająco. 

- Do twojego szefa.- nachyliłem się do niego i pocałowałem jego pobudzone już krocze.

- Czekam.- uśmiechnął się i przygryzł wargi. Był bardzo podniecający i miałem na niego wielką ochotę, ale widziałem w nim coś więcej, niż tylko obiekt do puknięcia. Wyszedłem z pokoju i ruszyłem w stronę gabinetu jego szefa. Z każdego pokoju słychać było krzyki, jęki, westchnięcia i klapsy. Uwielbiam takie dźwięki. Zmrużyłem oczy i wyobraziłem sobie Sandeula leżącego na łóżku, który dogadzał sobie najlepiej jak tylko umiał. Jego ręka delikatnie pieściła członka, z którego w każdej chwili mogła wytrysnąć lepka, słodka sperma. Westchnąłem sobie i nawet nie zauważyłem, że stoję przed drzwiami do gabinetu. Zapukałem i wszedłem do środka.

- Mam pytanie.

- No słucham..

- Czy jest możliwość wykupienia sobie któregoś z chłopaków ?

- Jest taka możliwość, ale to kosztuje bardzo dużo.

- A ile ?

- Zależy kogo sobie pan upatrzył.

- Sandeula...chcę go wykupić.

- Ahh Sandeula...- mężczyzna uśmiechnął się i wyciągnął z biurka jego kartę. Dokładnie ją przeanalizował i podniósł na mnie oczy. - Jeśli ma pan na zbyciu 400 tysięcy chłopak jest twój.

- Ile ?

- 400 tysięcy... decyduje się pan czy nie ? Jest na niego sporo chętnych. 

- Tak.. biorę go.- usiadłem i wypisałem mężczyźnie czek. - Macie zlikwidować z niego wszystkie podsłuchy i czipy, jasne ?

- Oczywiście, jak sobie pan życzy. 

Po "zakupie" wróciłem do pokoju i usiadłem okrakiem na Sandeulu. 

- Wykupiłem cię.

- Co zrobiłeś...

- Zabieram cię stąd... zbieraj się.- usiadłem obok niego i spojrzałem na jego kroczę, które aż się prosiło o pieszczoty. 

- Ale...

- Nie ma żadnego ale, jesteś już mój i masz się mnie słuchać....zbieraj się.

Chłopak posłusznie wstał i spakował do torby kilka koszulek, parę spodni i bieliznę. 

- To wszystko co masz ?

- No...nie rozpieszczają nas tutaj...

Westchnąłem, złapałem go za rękę i ruszyliśmy do samochodu. Po około 30 minutach weszliśmy do mojego mieszkania. Sandeul wszedł do niego skrępowany i powoli zaczął się rozbierać. 

- Mam cię traktować jak kolejnego klienta, tak ?- zapytał cicho i rozejrzał się po mieszkaniu.

- Nie... już nigdy tam nie wrócisz.

- Co...- w oczach chłopaka pojawiły się łzy. - To czego ty ode mnie chcesz..

- Chcę ci pomóc. - podszedłem do niego i wtuliłem w siebie jego drobne ciało. 

- Ja nie chcę pomocy.

- Potrzebujesz jej...to co robisz cię zniszczy,rozumiesz ?

- Ale ja muszę. - Sandeul zaczął płakać i się trząść. - Możemy to zrobić ? Proszę cię.

- Co zrobić ?

- Bzyknij mnie....po coś mnie w końcu wykupiłeś...to korzystaj...

- Myszko...nie chcę tego robić...nie chcę cię wykorzystywać...

- To zrób mi loda, błagam. - chłopak histeryzował, a jego drobne ręce błądziły po moim ciele.

- Dobrze....tylko cichutko, hm ?

Chłopak skinął twierdząco głową i się uspokoił. Widać było, że jest uzależniony od seksu...albo robi to z przyzwyczajenia. Zaprowadziłem go do pokoju i położyłem na łóżku. Sandeul od razu ściągnął spodnie wraz z bielizną i zaczął cicho jęczeć.

- Wszystko w porządku ?

- Zrób to już.- wyszeptał podniecony i rozszerzył nogi. Nachyliłem się do niego i zacząłem delikatnie całować jego członka. Ten natomiast złapał za pościel i wygiął się w piękny łuk. Miałem taką ochotę w niego wejść. Musiał być niesamowity w tych sprawach. Nie mogłem sobie jednak na to pozwolić, bo za wszelką cenę chciałem żeby z tym skończył. Ująłem delikatnie jego członka i wsadziłem go sobie do ust. Był tak niesamowicie ciepły i przyjemny. Mój język zaczął go pieścić najlepiej jak tylko mógł. W zamian dostawałem od chłopaka jęki i westchnięcia. Głaskałem jego delikatne uda i wsadziłem jego członka po samo gardło. Zaraz po tym po moje gardło wypełniała ciepła, lepka maź. Już zapomniałem jakie to wspaniałe uczucie. Chciałem jeszcze więcej. Chłopak leżał bezwładnie na łóżku i cicho pojękiwał. Położyłem się koło niego, przykryłem go kołdrą i mocno przytuliłem.

- Lepiej ?- zapytałem całując go w ucho. Sandeul skinął twierdząco głową i zamknął oczy. Był taki spokojny. Spojrzałem na niego....chyba spał. Wiedziałem, że czeka nas jeszcze długa droga do tego, by Sandeul całkowicie z tego wyszedł. Ale cóż...chyba się zakochałem...muszę mu teraz pomóc. 

~Koniec.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Jeśli macie swój ulubiony paring, którego nie było jeszcze na blogu, piszcie swoje propozycje :) Na pewno wezmę każdą pod uwagę. 

Hyuk & Hongbin

                 Znów Ravi i Ken kazali mi iść do sklepu po zakupy. Nie znosiłem tego. Za każdym razem jak się umawialiśmy na nocne oglądanie filmów ja musiałem latać do sklepu. I tylko kup to, kup tamto, weź to, nie zapomnij o tamtym. Ehh....taki już mój los. Wszedłem do sklepu i poszedłem na stoisko z gotowym, paczkowanym jedzeniem. Ken je wprost ubóstwiał, a Ravi ?...Ravi jadł wszystko,co popadnie. Otworzyłem lodówkę i podniosłem oczy do góry, by sprawdzić cenę.....znów on....znów ten chłopak. Widziałem go za każdym razem, jak chodziłem na zakupy. Zawsze sprawiał wrażenie przestraszonego, cichego....no był po prostu uroczy. Widać, że był ode mnie młodszy. Hmm, zaraz...co on robi ?...wychyliłem się bardziej zza półek i skupiłem swoją całą uwagę na drobnym ciałku chłopaka. Chował pod kurtkę kilka pudełek z jedzeniem i nerwowo się rozglądał czy nikt przypadkiem go nie przyłapie. Nie wiedziałem w tym momencie jak mam się zachować....reagować czy lepiej to zostawić tak jak jest ? Chłopaczek szybko zapiął kurtkę i ruszył w stronę wyjścia. Rzuciłem pod siebie koszyk z zakupami i pobiegłem za nim. Starałem się zachować pewną odległość żeby nastolatek się nie zorientował,że go śledzę. Po 10 minutach drogi zaszliśmy w najbardziej obskurną i nieprzyjemną dzielnicę Seulu. Chłopak wszedł do kamienicy i po chwili w mieszkaniu znajdującym się na parterze zapaliło się światło. Zobaczyłem w kuchni piątkę małych dzieci i jego. Rozpiął kurtkę i rozdał im to, co ukradł kilka minut wcześniej. Jedzenie było zamrożone, a one mimo to jadły to tak zachłannie i łapczywie, jakby nie miały nic w ustach od bardzo dawna. Przypuszczam, że było to jego rodzeństwo. Niewiele myśląc, wszedłem do kamienicy i zapukałem do jego mieszkania. Drzwi otworzył mi starszy mężczyzna w obdartym i brudnym dresie, rozpiętej, flanelowej koszuli i z butelką wódki w ręku.
- Czego.- rzucił sucho, a na klatce schodowej rozeszło się głuche echo.
- Em, dzień dobry.... ja do...
- Hyuk ! Do ciebie !- przerwał mi mężczyzna- prawdopodobnie jego ojciec. Po tych słowach rozejrzał się po klatce i wrócił do mieszkania. Po chwili jego miejsce zajął Hyuk. Z bliska był jeszcze piękniejszy i słodszy.
- Hej.- uśmiechnąłem się i podałem mu rękę. - Jestem Hongbin.
- Hyuk...- odpowiedział cicho i spuścił głowę. Zrobiło mi się go strasznie żal i jedyne na co miałem ochotę to przytulić go i stąd zabrać.
- Weź rodzeństwo i najpotrzebniejsze rzeczy.
- Czemu...
- Zabiorę Was stąd.
- Nie...nie możesz...
- Dlaczego ? Wszystko będzie dobrze, obiecuję.
- Nie... tatuś mnie znowu pobije...- "tatuś" ? Na rękach, twarzy i dekolcie miał siniaki, prawdopodobnie zrobione przez tego bydlaka i on go nazywa "tatusiem" ?
- Hyuk ile ty masz lat ?
- 18..
- Jesteś z nich najstarszy ?
- Tak..
- Hyuki...zaufaj mi, proszę cię. Naprawdę chcę wam pomóc.- po tych słowach brunet wszedł do mieszkania i już po chwili wyleciała z niego piątka posiniaczonych i brudnych maluchów.
- A gdzie wasz braciszek ?- zapytałem, nachylając się do przestraszonej, na oko 5-letniej dziewczynki.
- Bije go tatuś.- odpowiedziała i wtuliła się w moją nogę. Zamurowało mnie....zupełnie nie wiedziałem jak mam się zachować.
- Zejdźcie pod blok, zaraz do was wrócę.
- Z Hyukim ?
- Tak.... obiecuję, a teraz lećcie. - po moich słowach dzieciaki ruszyły na dół, a ja wparowałem do brudnego, pachnącego wilgocią mieszkania. Po podłodze walały się puste butelki i puszki po alkoholu, wypalone papierosy i brudne ubrania. W jednym z pokoi na środku dywanu leżały ludzkie odchody, a na kanapie spała upita do nieprzytomności kobieta, pewnie jego mama. Jak można tak żyć... dlaczego nikt nie zainterweniował w tej sprawie ? Nagle usłyszałem dźwięk tłuczonego szkła i głośny, histeryczny wręcz krzyk Hyuka. Wparowałem do pokoju i zobaczyłem chłopaka leżącego na dywanie, wijącego się z bólu. Trzymał się za rękę, z której nieprzerwanie leciała krew. Ojciec natomiast niewzruszony sięgnął po kolejną puszkę piwa i usiadł na fotelu. Co za bydle...miałem ochotę go zabić. Ale jeszcze mu się za to odegram, na pewno tak tego nie zostawię. Teraz najważniejszy był dla mnie Hyuk. Wziąłem go na ręce i szybko wyszedłem z mieszkania, pod którym czekała na nas grupka przerażonych dzieci.
- Chodźcie szybciutko. -mój głos przeplatany z krzykiem maluchów i histerią 18-latka to było coś okropnego... czułem się jakbym był częścią tej pseudo rodziny.
- Hyuki popatrz na mnie.- chłopak był coraz bledszy na twarzy, a usta robiły się sine. Niewiele myśląc zadzwoniłem do Raviego, który niegdyś uczęszczał na praktyki do szpitala.
- Noo słucham cię Hongbin.- rzucił wesoło i zachichotał.
- Wyciągnij apteczkę a Ken niech wyjdzie pod blok,ale to już.
- Ej, co się stało ?
- Później wam wszystko powiem, no błagam. - rozłączyłem się i przyspieszyłem kroku. Dzieciaki mimo,że były wycieńczone dzielnie biegły za mną. Po kilku minutach dobiegliśmy pod mój blok, pod którym czekał już przestraszony Ken. Gdy zobaczył mnie z gromadą dzieci i ledwo żywym chłopakiem, otworzył szeroko oczy i złapał się za twarz.
- Hongbin...
- Powiedziałem później...zrób im jeść i je wykąp.- rzuciłem i pobiegłem z Hyukiem do mieszkania. Wparowałem do niego z impetem i położyłem chłopaka na kanapie.
- Ravi !
- Idę !- po chwili stał przy mnie chłopak i patrzył raz na 18-latka, raz na mnie.
- No co tak patrzysz ?! Szyj !
Ravi od razu wziął się do roboty. Zatamował krwawienie, zszył mu rękę i dokładnie zabandażował. Hyuk lekko otworzył oczy i rozejrzał się po salonie. Kucnąłem przy nim i zacząłem głaskać go po głowie.
- Jak się czujesz Hyuki ?
- Dobrze....dziękuję. A...gdzie moje..
- Mój przyjaciel się nimi zajmuje, spokojnie.
Brunet lekko się uśmiechnął i złapał mnie za rękę.
- Nie mam gdzie z nimi pójść..
- Wiem Hyuki, spokojnie...zostaniecie tutaj ze mną.- na te słowa Ravi popatrzył na mnie jak na idiotę i zaciągnął do kuchni.
- Oszalałeś ? Wpuszczasz do domu obcego chłopaka z piątką dzieci ?...Jak ty chcesz sobie z nimi wszystkimi poradzić ?
- Ravi...dzięki za troskę,ale to mój dom i moja decyzja...chcę wziąć za nich pełną odpowiedzialność...i liczę na to,że Ty i Ken będziecie mi w tym czasami pomagać...
- No...pewnie będziemy...ale moim zdaniem źle robisz...
- Przepraszam, że przerywam...- w drzwiach kuchennych stał Hyuk trzymający się za rękę.
- Tak ?- zapytałem życzliwie i się uśmiechnąłem.
- Mogę skorzystać z łazienki ?- jego twarz zarumieniła się. Był taki uroczy i słodki.
- No pewnie.- akurat do kuchni wleciały dzieciaki,w moich koszulkach z których już dawno wyrosłem, a za nimi uśmiechnięty Ken, który od razu wziął się za gotowanie. - Zaprowadzę cię.- złapałem chłopaka w talii i powoli prowadziłem w stronę łazienki. Szedł przestraszony i co chwilę patrzył za siebie.
- Boisz się ?
- Trochę...
- Spokojnie, tutaj ci nic nie grozi. - weszliśmy do łazienki. Postawiłem go koło ubikacji i ruszyłem w stronę drzwi.
- Nie idź...
- Ale...nie chcę ci przeszkadzać.
- Chcę się tylko umyć...
- Dać ci ręcznik ?
- Nie..dziękuję...- podszedł do zlewu, przepłukał twarz wodą i wytarł ją brudną koszulką. - Już.
- Hyuki... wejdź spokojnie do wanny...zaraz dam ci ręcznik i ubrania, dobrze ?- chłopak chwile się wahał, jednak po chwili skinął twierdząco głową i zaczął się powoli i niezdarnie rozbierać. Szybko pobiegłem do pokoju i przyniosłem mu potrzebne rzeczy, ten natomiast siedział już w wannie i ślepo wpatrywał się w ścianę.
- Wykąpiesz się ze mną ?- zapytał cicho i zakrył posiniaczone ciałko pianą.- Boję się...
- Dobrze...jeśli chcesz..- rozebrałem się i usiadłem na przeciwko niego. Całe jego ciało pokryte było bliznami, siniakami i krwiakami. - Twój ojciec często cię bił, prawda ?
- Tak...
- Dlaczego ?
- Widocznie byłem niegrzeczny...- ten chłopak jest cudowny. Poczułem nagły ścisk w sercu, a po policzku spłynęła mi łza.
- Hyuki to jest karalne... zamkniemy go w więzieniu...
- Nie.. nie możemy. Tatuś jest dobry...pewnie nie chciał mi robić krzywdy...- po tych słowach spuścił głowę i się wtulił w moje ciało. Sam pewnie nie wierzył w to co mówi. Delikatnie go przytuliłem, żeby nie uszkodzić bardziej jego ręki i cmoknąłem go w czoło. - Jak mam ci się odwdzięczyć ?
- Zostań tu ze mną na zawsze...- podniosłem jego twarz i delikatnie pocałowałem. Hyuk popatrzył mi w oczy, skinął twierdząco głową i się we mnie wtulił. Uśmiechnąłem się pod nosem, mocno go przytuliłem i już w myślach zacząłem planować naszą wspólną, lepszą przyszłość.


~Koniec.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------