31 grudnia. Wszystkie wytwórnie muzyczne z Korei znów organizowały dla wszystkich Sylwestra. Wszystkie zespoły zebrały się w największej hali w Seulu by tam świętować przyjęcie Nowego Roku. Ogólnie rzecz biorąc jeden wielki sajgon. 2PM już kłócili się z TVXQ i JYJ, Luhan z EXO flirtował z dziewczynami z Apink, BTS kłócili się z B.A.P, reszta chłopaków z EXO piła z na potęgę z członkami Super Junior, dziewczyny z 2NE1 i T-ara wymieniały się najnowszymi trendami w modzie,a Kai z EXO próbował poderwać dziewczyny z SNSD... cały on. Nigdy nie odpuszczał żadnej dziewczynie. Wszystkim z wielką dumą chwalił się, że w wieku 15 lat miał już ten swój pierwszy raz i to z dziewczyną starszą o kilka lat. W sumie nie było w tym nic dziwnego...chłopak był niesamowicie przystojny. Właśnie wyrywał śliczną Yoonę. Objął ją w talii i ruszyli w stronę wyjścia. Czujny KyungSoo zakochany w Kaim od niepamiętnych czasów ruszył za nim i bacznie przyglądał się temu co robił jego ukochany. 19-latek bajerował dziewczynę na wszystkie możliwe sposoby. W końcu szepnął jej coś na ucho na co ona wesoło przytaknęła i razem ruszyli w stronę samochodu. D.O wiedział co się święci. Zalany łzami pobiegł za nimi i złapał Kaia za rękę.
- Kai nie możesz....- mówił błagalnym tonem jakby od tego zależało całe jego życie. - D.O nie teraz...- uśmiechnął się cwaniacko nastolatek po czym delikatnie pocałował dziewczynę. - Kai... - KyungSoo streszczaj się... towar mi stygnie...- na ten denny tekst Yoona zachichotała i zaczęła całować chłopaka. - Ale... - D.O nie wytrzymał. Zaczął płakać jak małe dziecko po czym biegiem ruszył w stronę hali. - Zaczekaj !- szatyn zostawił zdezorientowaną dziewczynę i pobiegł za swoim najlepszym przyjacielem. Załapał go za rękę i popatrzył głęboko w te wielkie, czarne oczy. - O co chodzi ?
Soo otworzył usta by coś powiedzieć jednak w tym czasie wszystkie gwiazdy k-pop'u wybiegły z hali i zaczęły wielkie odliczanie. Gdy wybiło to słynne 1 oznaczające 24.00 D.O ujął twarz Kaia w swoje drobne dłonie i złączył ich usta w delikatnym pocałunku. Chłopak uśmiechnął się i zaczął odwzajemniać delikatne i nieśmiałe pocałunki bruneta. Nad ich głowami błyskały kolorowe i mieniące się fajerwerki, a w koło słychać było brawa i gwizdy kolegów z branży. Oboje czuli, że to będzie dobry nowy rok.
- Chłopaki już 7 rano ! Chodźcie do kuchni !- donośny krzyk managera był w stanie pobudzić do życia nawet nieboszczyka. Wyciągnąłem się z głośnym jękiem, podniosłem cztery litery i posłusznie zszedłem do kuchni na śniadanie. Stół był już oblężony przez chłopaków i managera. No tak... tradycyjnie brakowało Leo. Dlaczego ten chłopak zawsze musiał trzymać się na uboczu z dala od reszty zespołu ? Był tak uroczo nieśmiały i wszystkim speszony, ale nie powiem....trochę mi to przeszkadzało, chociażby z tego względu, że mnie cholernie pociągał i w końcu chciałbym żeby między nami do czegoś doszło. Wziąłem ze stołu to co zostało po chłopakach i ruszyłem do pokoju bruneta. Był w nim sam. Ravi dzielił pokój z N, a ja z Hyukiem i Hongbinem, którzy co noc szeptali sobie czułe słówka miziając się przy tym w taki sposób, że aż mi się robiło dobrze.
Zapukałem do drzwi. Odpowiedziała mi jedynie cisza... Niewiele myśląc pociągnąłem za klamkę i wszedłem do ciemnego, chłodnego pokoju. - Leoś ... - Czego... - mimo chłodnego przywitania, jego głos był niesamowicie delikatny i cichy. Ciekawe co takiego stało się w jego życiu, że się tak zachowuje. - Przyniosłem ci śniadanko.- uśmiechnąłem się i postawiłem talerz na szafce.
- Zabieraj to... - Leo musisz coś zjeść. - Wyjdź...- po tych słowach wypchnął mnie z pokoju i trzasnął z całej siły drzwiami. Szczerze mówiąc byłem trochę zawiedziony, bo chciałem sobie wreszcie z nim szczerze pogadać, no ale cóż....wyszło jak wyszło. Zrezygnowany zszedłem do kuchni i usiadłem obok Hyuka. - Gdzie twój Leoś ?- zaśmiał się N wtulając się w ramię Raviego. - Mój ?- szczerze mówiąc nie sądziłem, że ktokolwiek wie o tym, że za nim szaleję. - No tak... znowu się zamknął w swojej klitce ? - N daj mu spokój... Nie pomyślałeś o tym, że musiało się stać coś złego, że się tak zachowuje ? - Dawno go nikt nie dymał. - zachichotał maknae i rzucił we mnie kawałkiem pomidora.
- Wiesz co Hyuk .... nie sądziłem, że jesteś aż tak żałosny...- po tych słowach wstałem i ruszyłem w stronę pokoju. - Ken zaczekaj.- powiedział stanowczo Ravi i kiwnął na mnie głową żebym z powrotem zajął swoje miejsce. - Mam pomysł ...- kontynuował, a reszta chłopaków wpatrywała się w niego jak w obrazek. - Leo to prawiczek... nigdy nikogo nie miał i w związku z tym mam pewną propozycję... - Jaką ?- zaciekawiłem się i patrzyłem na Raviego jak na kompletnego idiotę.
- Założymy się, który pierwszy go przeleci.... - Posrało cię... - Eejjjj mi się tam podoba.- powiedział entuzjastycznie Hyuk, jednak Hongbin od razu go uciszył strzelając mu z piąchy w plecy. - To zabawa dla starszych skarbie.- cmoknął swojego młodszego chłopaka i spojrzał na Raviego. - No to kto w to wchodzi ?- Ravi popatrzył po podnieconych twarzach chłopaków. Zgodzili się Hongbin i N...plus Ravi...najgorsza trójka będzie startować do tej bezbronnej, nieśmiałej istotki. - Nie zgadzam się... dlaczego traktujecie go jak zwierze i wykorzystujecie jego niewinność ?- złowieszczy wzrok Hongbina jednak skutecznie mnie uciszył. - Zaczynamy od dzisiaj.- cwaniacki uśmieszek Raviego mówił sam za siebie....szykował coś okropnego...
*
Poranna próba minęła mi w miarę szybko. Teraz była...już 20 ?...oj...to próba nie była w sumie taka poranna. Spojrzałem w stronę Leo, który w bardzo nieśmiały sposób ćwiczył przed lustrem kroki do Hyde. Uśmiechnąłem się pod nosem, jednak po chwili mój cały entuzjazm opadł po tym, jak zobaczyłem podchodzącego do niego Raviego. Hongbin, Hyuk i N chichotali mało co się nie dusząc. - Co tam Leoś ? - zapytał cwaniacko chłopak zbliżając się coraz bliżej do zdezorientowanego bruneta. - Bardzo dobrze ci idzie. - No... - Ojj...czemu ty jesteś taki chłodny ?- przycisnął chłopaka do lustra i zaczął całować po szyi....Łał....aż takiej akcji nie spodziewałem się nawet po Ravim. - Proszę puść mnie. - Najpierw się pobawimy. - Ravi błagam !- po twarzy Leo spływały łzy, a ciało trzęsło się jak galareta. - Oj już nie zgrywaj takiej cnotki... wiem, że masz na to ochotę.- mówiąc to złapał za krocze chłopaka. - Ravi pojebało cię ?! - nie mogłem już dłużej na to patrzeć. Podbiegłem do chłopaka i uderzyłem go z całej siły w twarz. W tym samym czasie przerażony jak dziecko Leo wybiegł z sali treningowej, a za nim wyrwał Hongbin. Łapiąc go za rękę wepchnął do schowka na miotły i w bezczelny sposób zaczął się do niego dobierać. - Czego wy chcecie ?- zapytał Leo wijąc się we wszystkie strony chcąc uniemożliwić Hongbinowi dalsze próby gwałtu. - Ciiii....- Hong złapał bruneta za włosy, odchylił jego głowę i zaczął gryźć po szyi. Druga ręka masowała w brutalny sposób jego przyrodzenie. Leo nie wytrzymał.... był to dla niego taki silny wstrząs, że aż zemdlał i osunął się na ziemię robiąc przy tym dużo szumu....
*
Obudził się dopiero w szpitalu. Leżał na łóżku z rozwaloną , zabandażowaną głową i z dość silnym uszczerbkiem na psychice. Siedziałem przy nim i co chwilę wycierałem zapłakane oczy. Leo spojrzał na mnie nieprzytomnym wzrokiem. - Leoś.... jak się czujesz ?- zapytałem, ujmując delikatnie jego dłoń. - Wyjdź... - Nie, nie wyjdę... nie jestem taki jak oni, zaufaj mi... - Nikomu nie ufam... - Wiem... Leo ja to wiem, ale proszę cię, daj mi szansę... - Nie... - Dlaczego ? - Odchodzę z zespołu... i chcę żebyście mi wszyscy dali święty spokój... - Nie możesz odejść.... - Niby dlaczego ?- muszę powiedzieć, że byłem niesamowicie zaskoczony tą rozmową... chyba jeszcze nikomu nie udało się rozmawiać tak długo z Leo. - Bo... bo mi na tobie zależy... - Chyba na mojej dupie jak reszcie.... - Nie Leo... ja w przeciwieństwie do nich wiedzę w tobie cudownego, nieśmiałego chłopaka. I zdaję sobie sprawę z tego, że coś złego musiało wydarzyć się w twoim życiu, że się tak zachowujesz... tylko nie wiem co i.... nie wiem jak mógłbym ci pomóc... - Dziękuję, ale.... nie pomożesz mi... - Dlaczego ? - Wolę o tym nie mówić.... - Leoś... zaufaj mi...- pogłaskałem jego dłoń w najbardziej czuły i delikatny sposób jaki tylko umiałem. - Jak miałem 13 lat mój tato zmarł na raka... rok po jego śmierci mama znalazła sobie nowego fagasa, który od razu u nas zamieszkał... odkąd się wprowadził bywał w moim pokoju co noc... zaczęło się od niewinnego dotykania, a później pozwalał sobie na więcej... - Dobrze wystarczy ...- usiadłem na łóżku chłopaka i mocno go przytuliłem. Leo wtulił się we mnie i zaczął płakać jak bezbronne dziecko. Było mi go niezwykle żal i miałem ochotę popłakać się razem z nim. - Leoś pomogę ci... obiecuję. Możesz mi zaufać... - cmoknąłem go w czoło... Po tym geście chłopak chyba się do mnie przekonał. Od razu się uspokoił, a jego drżące ciało wtuliło się we mnie jeszcze bardziej. Czułem, że jestem na dobrej drodze do tego, by go w końcu otworzyć na świat i ludzi.
Z związku z tym, że weszliśmy już w ten świąteczny okres chciałabym Wam złożyć życzenia płynące prosto z mojego serducha :)
Długo myślałam nad tym czego Wam życzyć i w końcu się zebrałam na to żeby przelać te życzenia na mojego bloga.
Może zacznijmy od tych tradycyjnych życzeń, które zapewne każdy z nas usłyszał nie raz.
Życzę Wam zdrowych, wesołych i przede wszystkim spokojnych Świąt Bożego Narodzenia. Dużo uśmiechu, sukcesów w szkole i w życiu prywatnym, spełnienia marzeń, bo na pewno każdy z nas ma takie swoje dyskretne marzenie, żebyście się realizowali i spełniali w tym co kochacie i ogólnie wszystkiego co najlepsze.
Drugą częścią moich życzeń są tzw. życzenia k-pop'owe :) W związku z tym życzę Wam.... dużo k-pop'u, dużo yaoi, spotkania ukochanego biasa, żebyście się nie wstydzili tego co kochacie, bo wiem niestety, że są i tacy ludzie, którym nie podoba się to czym się interesujemy i czego słuchamy przez co niektórzy z nas są poniżani czy wyśmiewani. Olejmy to...pokażmy im, że mamy to w nosie i zarażajmy innych naszą miłością do Azjatów i k-pop'u.
Wiele z Was pewnie marzy o tym, by wyjechać do Korei, stanąć pod wytwórnią SM, JYP, YG czy Star Empire i tam spotkać swojego ukochanego idola. Życzę Wam takiego wyjazdu i takiego spotkania z całego serducha. Sama chciałabym znaleźć się pod siedzibą SM i tam zobaczyć Luhana czy Siwona ;)
Życzę wszystkim k-popowcom przyjazdu ich ukochanego zespołu do Polski. Niestety nasi idole niechętnie nas odwiedzają, ale miejmy nadzieje, że z nadchodzącym nowym rokiem to się zmieni. Osobiście z wielką nadzieją oczekuję koncertu EXO, który no niestety prędko raczej nie nastąpi. Ale jak to mówią, nadzieja umiera ostatnia, więc się nie załamujmy i głęboko w to wierzmy, że nasi idole odwiedzą kiedyś nasz kraj.
Kończąc... mam nadzieję, że prezenty macie już popakowane, pierogi polepione, a barszczyk z torebki machnie się w dniu Wigilii, także z tym nie ma problemu ;) Bardzo chętnie polecę Wam kilka piosenek, które mam nadzieję, że umilą Wam te cudowne, świąteczne dni.
Zimowa, chłodna noc. Jak zwykle o tej porze całe VIXX znajdowało się w wytwórni na próbie. Zwykle atmosfera na treningach była przyjemna, dzisiaj jednak było inaczej. Manager wyżywał się na nas za swoje nieudane życie łóżkowe, co dało nam się we znaki poprzedniej nocy. Jego partner wyraźnie nie miał ochoty na seks...a nasz kochany manager nienawidził sytuacji, w których ktoś odmawiał mu przyjemności. No...kończyło się to tak, że my obrywaliśmy za to na treningach.
- Yeon zepnij dupę i weź się do roboty !!!- ah no oczywiście...musiał się uczepić mnie. Spiąłem się w sobie i starałem się robić wszystko tak jak należy.
- Yeon do jasnej cholery głuchy jesteś ?!- nienawidziłem kiedy się mnie ktoś czepiał i kiedy ktoś podnosił na mnie głos. Należę niestety do tej ciotowatej grupy ludzi, którzy potrafią płakać z byle powodu. - Chodź tu do mnie !- po tych słowach opuściłem parkiet i podszedłem do managera. - Słucham Pana... - Czy ty weźmiesz się w końcu do roboty ?! - Przecież robię co mogę... zawsze tak tańczyłem i jakoś nigdy to panu nie przeszkadzało. - Ale teraz mi przeszkadza... coś czuję, że chyba chcesz opuścić ten zespół. - Ale.... jak to, o czym Pan mówi ?- mój głos zadrżał. Nie wyobrażałem sobie życia bez chłopaków i VIXX... to było wszystko co mam... - Mówię o tym, że się nie starasz, obijasz i... w ogóle jesteś do dupy...- na sali zapanowała głucha cisza, a ja czułem na sobie spojrzenia zdezorientowanych chłopaków. - Ja... będę się starał... przyrzekam...- po policzku spłynęła mi łza... takie sytuacje były ponad moje siły. - Wiesz.... myślę, że możesz zrobić coś dzięki czemu zostaniesz w zespole... - A mianowicie ? - Chodź... - rzucił manager i wyszedł z sali. Bez zastanowienia ruszyłem za nim i już po chwili znajdowaliśmy się w jego gabinecie. Mężczyzna usiadł na fotelu, a mnie pozostawił samego sobie. Stałem jak ta sirotka i nie miałem pojęcia co mam ze sobą zrobić. Kyung... bo tak miał na imię manager, wyciągnął z kieszeni spodni telefon i włączył na nagrywanie. - No dajesz.... - A... ale że co ?- szczerze nie miałem pojęcia o co mu chodziło. - Rozbieraj się. - Co... Pan chyba żartuje. - Yeon chcesz być w zespole ?- na te słowa skinąłem twierdząco głową. - No to dajesz.
Z ogromnym wstydem i zażenowaniem zacząłem zdejmować koszulkę. - Nie... nie mogę... wstydzę się - Mam Ci pomóc czy sam to zrobisz ? - Ja... - Tylko ostrzegam, że jak ci zacznę pomagać to już nie będzie tak przyjemnie...
Po moich bladych policzkach zaczęły spływać łzy. Zdjąłem buty i spodnie... ale co dalej....przecież nie będę świecił przed nim swoją męskością...to by było chore. - Już...- powiedziałem drżącym głosem i spuściłem głowę. - Dalej... chyba jeszcze nie skończyłeś. - Skończyłem...
Po tych słowach Kyung podszedł do mnie i uderzył mnie w twarz. Popchnął mnie na ziemie i pozbawił ostatniej części garderoby. Moja twarz zrobiła się cała czerwona, a oczy co chwilę napełniały łzy. - Bierz to maleństwo w łapkę i do roboty. - Nie... proszę mnie zostawić. - Jeżeli tego nie zrobisz, to po pierwsze wylecisz z zespołu, a po drugie ten filmik znajdzie się w internecie.
Przerażony ująłem w dłoń mojego członka i zacząłem sobie... nazwijmy to dogadzać.
W tym samym czasie na sali treningowej panowała głucha cisza. Wszyscy siedzieli pod lustrami, jedynie Ravi chodził nerwowo po całej sali. - Ravi usiądź... zaraz przyjdą.- powiedział Hyuk starając się uspokoić swojego hyunga. - On mu coś zrobi... jestem tego pewien.- Ravi był widocznie przejęty całą tą sytuacją. Był zakochany w N od jakiś 6 miesięcy, o czym wszyscy doskonale wiedzieli... poza Yeonem oczywiście. - Idź zobaczyć co oni tam robią.- łał... Leo pierwszy raz bez przymusu zabrał głos. Po jego słowach WonShik wyparował z sali i pobiegł w stronę gabinetu managera. Jednak jego próby dostania się do środka szły na marne. Drzwi zamknięte były na klucz, a ze środka dobiegały przerażone krzyki gwałconego Yeona. Ravi nie mogąc dłużej znieść tego przerażającego dźwięku wyważył drzwi i wbiegł do środka. Widok jaki go zastał był przerażający. Na biurku leżał nagi i posiniaczony chłopak, a nad nim stał podniecony do granic możliwości Kyung. 20-latek nie czekając ani chwili dłużej podbiegł do managera i uderzył go z całej siły w twarz. Następnie rzucił nim o podłogę i zaczął okładać pięściami najmocniej jak tylko potrafił. W tym czasie Hyuk i HongBin ubierali przerażonego chłopaka. Był strasznie posiniaczony, zakrwawiony i przerażony. Po jego twarzy spływały grube łzy, które przy ustach mieszały się z krwią. HongBin wziął drobne ciało N na ręce i ruszył w stronę samochodu. Za nim pobiegła cała reszta. Ravi myśląc, że zabił Kyunga wziął pośpiesznie rzeczy z sali i pędem ruszył do auta. Po kilku minutach byli już w drodze do dormu. Nikt o nic nie pytał, nikt nie patrzył w stronę Yeona, nikt nic nie mówił, wszyscy udawali, że nic się nie stało. Jedynie Ravi siedział na tyle vana i płakał. Co chwilę zerkał na siedzącego obok niego 23-latka, który owinięty w koc, telepał się niemiłosiernie i płakał...ciągle płakał...ten widok bolał WonShik'a najbardziej. - Yeon...- zaczął cicho i złapał chłopaka za rękę. N odwrócił głowę i popatrzył na niego przymrużonymi, czerwonymi oczami. - Posłuchaj... wiem, że to nie jest odpowiedni moment, ale jak nie powiem tego teraz to już nie powiem ci tego nigdy... Yeon... kocham cię....
N dalej patrzył na Raviego tym samym nieobecnym spojrzeniem, a na jego twarzy malował się lekki uśmiech. Jego popękane i zakrwawione usta otworzyły się.... zapewne chciał coś powiedzieć. Jednak po tym geście padł w ramiona 20-latka i wydał z siebie ostatnie tchnienie. Jego oczy wciąż były otwarte... serce zatrzymało się....odszedł... - Yeon..... Yeon popatrz na mnie ! - Ravi próbował jeszcze ratować chłopaka. Nawet interwencja najlepszych lekarzy w Seulu nic nie mogła zdziałać. W końcu po 6 miesiącach odważył się wyznać miłość Yeonowi, a on odszedł... tak po prostu.... w sekundę znalazł się na innym świecie...miejmy nadzieje,że lepszym świecie.
