Co mogę powiedzieć o mojej relacji z HuynTae ? W sumie nic takiego...praktycznie w ogóle się do siebie nie odzywamy...może to i lepiej ? Ale z drugiej strony co noc słyszałem jak jego ojciec go krzywdzi...aishh ...mimo że mnie wkurzał nie mogłem tak tego zostawić. W piątek, gdy wróciłem z uczelni zastałem pusty dom. Przynajmniej tak mi się wydawało...odgrzałem obiad i ruszyłem z nim do pokoju. Gdy miałem do niego wchodzić usłyszałem płacz Tae i westchnięcia jego kochanego tatusia. Wrzuciłem rzeczy do pokoju i pobiegłem pod drzwi HyunTae. Niewiele myśląc pociągnąłem za klamkę i wparowałem do pomieszczenia. Zastałem w nim przyduszonego do łóżka, przerażonego chłopaka. Leżał na nim jego zasapany ojciec, który tylko gdy mnie zobaczył zerwał się na równe nogi i zaczął się ubierać. - Co tu robisz gnoju ?! - Mieszkam... - Nie wiesz,że przed wejściem do pokoju należy pukać ?! - Nie wie Pan,że molestowanie i gwałty są karalne ?- podszedłem do Tae, posadziłem go i zacząłem spokojnie ubierać. Mimo to w głębi siebie czułem ogromny strach, oburzenie i obrzydzenie do tego, co robił jego ojciec. - Spróbuj tylko komuś o tym powiedzieć... - To co mi pan zrobi ?- wyprostowałem się i stanąłem twarzą w twarz z mężczyzną. - Podzielisz los HyunTae. - Zastrasza mnie pan....no nieźle...a co jeśli to wszystko nagrywam i pójdę z tym na policję ?- nie mam pojęcia dlaczego grałem takiego kozaka...przecież w głębi duszy byłem przerażony jak dziecko. Poczułem jak Tae delikatnie chwyta mnie za rękę i do siebie ciągnie. Widocznie nie chciał żebym wykłócał się i prowokował niepotrzebnie jego ojca. Lekko odsunąłem się od mężczyzny i podniosłem z łóżka roztrzęsionego chłopaka. Następnie złapałem go w talii i zacząłem prowadzić do wyjścia. - Spróbuj pisnąć o tym słówko...- za każdym razem jak ojciec Tae do mnie mówił, czułem ciarki przebiegające przez całe moje ciało. - Boisz się,że stracisz mieszkanie i kobitkę, która cię utrzymuje ?...nieudacznik...- parsknąłem śmiechem i zacisnąłem mocniej dłonie na ciele HyunTae. Cholera jasna, co mi odwaliło, że grałem kogoś, kim tak naprawdę nie jestem ? Mężczyzna wypchnął swojego syna z pokoju i przycisnął mnie do ściany. Czułem na sobie jego paskudne, wielkie łapy i obrzydliwy oddech. - Puść mnie do cholery. - Posłuchaj mnie uważnie gnojku....albo zapomnisz o tym,co tu widziałeś albo ty i twoja matka tego pożałujecie. - Odwal się od mojej mamy... - Jak nie chcesz żeby coś jej się stało, to stul dziób i zatrzymaj to dla siebie, jasne ? - Wiem od dawna o tym, co robisz HyunTae....i wierz mi,że nie mam zamiaru trzymać tego dla siebie... - Dobrze ci radzę, przemyśl to jeszcze... - Ty mogłeś pomyśleć zanim zacząłeś gwałcić Tae....chyba nie sądziłeś, że będzie ci się dawał przez całe życie ? - Dawałby się gdybyś się nie wtrącał... - Po cholerę jesteś z moją mamą skoro wolisz Tae...? - Pozory skarbie. - Tylko ją krzywdzisz....tak samo jak swojego syna. Nie wiesz,że Tae po śmierci mamy miał tylko ciebie ?....nagle to ty stałeś się jego największym przyjacielem i autorytetem. Nie miał nikogo poza tobą i na ciebie liczył...a ty dupku perfidnie to wykorzystałeś... Mężczyzna chwilę się we mnie wpatrywał. Widziałem na jego twarzy ogromne zdziwienie,a jego oczy powoli łagodniały. - Nie wiedziałeś o tym...? - Wypad...
Parsknąłem ponownie śmiechem i pośpiesznie wyszedłem z pomieszczenia. Gdy wszedłem do swojego pokoju zastałem leżącego na łóżku Tae. Usiadłem obok niego i pogłaskałem go po głowie. Starałem się go uspokoić mimo, że sam nie byłem teraz w najlepszym stanie psychicznym. - Jak się czujesz ?
Chłopak milczał. Westchnąłem i położyłem się obok niego mocno go tuląc. Tae lekko zadrżał i wtulił się w moje ciało. Czułem jak cały stres z niego schodzi. Czyżby nabrał do mnie zaufania ? Czułem się w tym momencie jak bohater jakiegoś filmu...tak...skromność nigdy nie była moją mocną stroną...ale mimo to cieszę się,że postawiłem się temu dupkowi i pomogłem w małym stopniu HyunTae.
-ByungHwa !! - Taaak ? - Chodź do kuchni !- westchnąłem i na prośbę mamy zszedłem do kuchni. - Słucham cię. - Dzisiaj wprowadza się do nas SangWon, pamiętasz ? - Tak mamuś.- ten cały SangWon to nowy partner mamy...nawet spoko facet, ale nie musiał po dwóch miesiącach znajomości od razu się do nas wprowadzać -Mogę iść ? Muszę się uczyć, bo jutro mam kolokwium. - Właśnie jest coś, o czym zapomniałam ci powiedzieć... - No to słucham. - SangWon ma syna... - Co takiego ? Jak mogłaś nie powiedzieć mi tak ważnej rzeczy ? - Skarbie zapomniałam...ale to naprawdę fajny chłopak. Nazywa się HyunTae i ma ...chyba 20 lat. - Czyli jest młodszy ode mnie....mam nadzieję,że nie będzie mi wchodził w drogę... - Myszko, zobaczysz,że się dogadacie. - Szczerze w to wątpię...z resztą mało co on mnie teraz interesuje...mogę już iść się uczyć ? - Idź...tylko jak przyjdą, to proszę cię, bądź dla niego miły.. - Yhym...- byłem wściekły na mamę. Jak mogła zapomnieć o tym,że będę miał przyszywanego brata ? Zrezygnowany położyłem się na łóżku i zamiast zająć się przygotowaniami do kolokwium rozmyślałem o całej tej sytuacji z moim przyszłym pseudo bratem. Miałem nadzieję, że będzie to fajny, zwyczajny chłopak i że jakoś się dogadamy. Mógłby być tak samo wyobcowany i spokojny jak ja...wtedy by było idealnie. Gorzej jak trafi mi się jakiś degenerat i przyszły gwałciciel lub morderca. Cicho zachichotałem i zamknąłem oczy, odpływając.
Obudził mnie delikatny dotyk czyiś dłoni w okolicy mojego uda. Szybko usiadłem i spojrzałem na chłopaka siedzącego na moim łóżku. - A ty to kto....i dlaczego mnie dotykasz...- rzuciłem, patrząc na dłoń obcego. - Jestem HyunTae iii...tak jakby będę dzielił z tobą ten pokój.
Ooo niee...na coś takiego to ja się nie pisałem. - O czym ty do mnie chłopcze mówisz ? - Może grzeczniej, co ? - Słucham ?....z tego co wiem, to jesteś młodszy więc to mi należy się szacunek. -wtedy chłopak złapał mnie za brodę i przysunął się dość blisko mnie, tak,że nasze wargi niemalże się dotykały. - Pozwól, że to ja będę decydował o panujących tu zasadach....jasne ?
W tym momencie Tae mnie przeraził. Mimo to starałem się grać twardego. - Chyba sobie ze mnie żartujesz... wypad z mojego pokoju i to już...
HyunTae jedynie lekko się uśmiechnął i złapał mnie za nadgarstki kładąc tym samym na łóżku. Następnie nachylił się nade mną i delikatnie musnął ustami moich warg. - Kurwa, oszalałeś !? Złaź ze mnie ! - Bądź grzecznym chłopcem i rób to, co do ciebie mówię... - Zwariowałeś do reszty...wpadasz do mojego domu i panoszysz się, jakbyś był nie wiadomo kim... - Jeśli chcesz żeby było między nami dobrze, to mi się podporządkuj...- chłopak zszedł ze mnie i zaczął rozpakowywać swoje rzeczy. Miałem ochotę rzucić się na niego i rozszarpać na miliony drobnych kawałków. Najgorsze w tym wszystkim było to...chociaż nie....wszystko w tej sytuacji było koszmarne...to że mama sprowadziła do domu faceta, jak się później okazało z synkiem na karku...do tego ten popaprany syn ma mieszkać ze mną w pokoju i spać na jednym łóżku. Chyba że nasi kochani rodzice oprzytomnieją i kupią dla niego drugie. Z taką nadzieją położyłem się do łóżka, tuż pod samą ścianą. Chciałem być jak najdalej od tego dupka. - Czemu uciekłeś pod samą ścianę ?- Tae usiadł na łóżku i zaczął przebierać się w piżamę. - Chcę być jak najdalej od ciebie popaprańcu...
Chłopak zachichotał i położył się dość blisko mnie. Cały czas bacznie mi się przyglądał, co mnie okropnie krępowało. - Piękny jesteś. - Ym...sorry, ale ja pedałem nie jestem więc daruj sobie takie teksty. - Nie pedałem,tylko gejem...poza tym wszystko da się zmienić.
Mamooo,kto to do cholery jasnej jest ?! Po chwili poczułem wędrującą po moim udzie rękę chłopaka. Druga natomiast zaklinowała mi usta w taki sposób, że ledwo mogłem złapać oddech. Do moich oczu automatycznie napłynęły łzy. Czego ten idiota ode mnie chciał ?! Spojrzałem na niego przestraszony i po chwili poczułem jak jego ręka delikatnie dotyka mojego krocza. Zacisnąłem oczy, a po moich policzkach zaczęły spływać łzy. Tae zabrał rękę z moich usta i szepnął. - ByungHwa, nie bój się... - Błagam, daj mi spokój... - Chcę cię tylko troszkę dopieścić. - Ale ja nie chcę...proszę, zostaw mnie...
HyunTae patrzył na mnie przez dłuższą chwilę, po czym zabrał rękę z mojej męskości. Odwróciłem się plecami do niego i zacząłem płakać jak dziecko. Do tego strasznie się trząsłem, a serce biło tak mocno, jakby chciało mi wyskoczyć z piersi. Po chwili poczułem na talii jego dłoń. Chwyciłem mocniej kołdrę i wstrzymałem oddech. Tae pocałował mnie w kark i mocno przytulił. - Przepraszam.
To on zna takie słowa ?...szkoda tylko,że zapewne te przeprosiny były nieszczere. - Puść mnie... - ByungHwa... - Puść mnie do cholery, bo zacznę się drzeć...
Chłopak westchnął i odwrócił się plecami do mnie. - Dobranoc... - Spierdalaj...- pierwszy raz ktoś doprowadził mnie do takiego stanu żebym zaczął przeklinać. - Grabisz sobie... - Odwal się w końcu ode mnie...
Chłopak przemilczał moje odpysknięcie. Bałem się odwrócić by na niego spojrzeć,ale po pewnym czasie chyba zasnął. Odetchnąłem z ulgą, ale mimo to wiedziałem,że tej nocy na pewno nie zmrużę oka.
*
Na drugi dzień wstałem przed Tae. Szybko się zebrałem i zbiegłem do kuchni, w której mama wraz z SangWonem spożywała śniadanie.
- Dzień dobry skarbie.- przywitała mnie uśmiechnięta i promienna jak zawsze.
- Hej...
- Jak się spało ?
Właśnie miałem powiedzieć o dziwnym zachowaniu HyunTae, ale ten nagle wparował do kuchni.
- Dzień dobry, jak tam ?- pieprzony lizus...
- Ohh gdyby chociaż raz ByungHwa mnie tak przywitał.
- Taak...źle chyba dzisiaj spał. - chłopak uśmiechnął się i wtulił się w moje plecy.
- Weź się odwal...- syknąłem i odsunąłem się od niego.
- Skarbie grzeczniej...wyjeżdżam z SangWonem na weekend, także będziecie mieli dobrą okazję, by się bliżej poznać.
- Co....mamo, ja jadę z wami.
- Wytrzymasz beze mnie kilka dni.
- Ale Tae...
- Na pewno się do siebie zbliżymy. - chłopak uśmiechnął się i znów mnie przytulił. Co za paskudna, dwulicowa świnia...westchnąłem, wziąłem kubek z kakaem i ruszyłem na taras. Nawet nie zdziwiło mnie to,że HyunTae szedł za mną. Usiadłem na drewnianej huśtawce i trzymając kubek przy ustach spojrzałem na chłopaka.
- Kim ty do cholery jesteś...
- Twoim pseudo bratem.- chłopak usiadł koło mnie i położył mi rękę na udzie.
- Zabieraj tą łapę dupku...
Tae wziął kubek z moich rąk i odstawił go na stolik. Następnie nachylił się do mnie i zaczął pieścić wargami moje ucho. Nie wiem z jakiej racji, ale cholernie mnie to podnieciło, bo już po chwili czułem straszny ucisk w spodniach.
- Przestań...- jęknąłem i spojrzałem na Tae, który z lekkim uśmiechem na twarzy kucał między moimi nogami.
- Tylko nie krzycz.- szepnął i rozpiął mi spodnie. Nie jestem gejem...więc dlaczego do jasnej cholery mu na to wszystko pozwalałem ? Po chwili poczułem przyjemne ciepło i wilgoć rozchodzącą się po mojej męskości. Zagryzłem wargi i chwyciłem chłopaka za włosy. To co robiliśmy było chore...znaliśmy się zaledwie jeden dzień, a tu proszę bardzo...nowo poznany kolega robi mi loda na tarasie... - HyunTae wystarczy...
Chłopak podniósł na mnie oczy i wyciągnął penisa z ust. - Czemu ? - To jest chore...daj mi już spokój...- szybko wstałem i nałożyłem spodnie. - Ej no co ty...źle ci było ? - Dobrze,ale....aishhh odwal się w końcu.- pobiegłem do pokoju i zamknąłem się w nim na wszystkie zamki. Słyszałem jedynie z dołu jak mama żegna się z tym dupkiem i mówi żebyśmy na siebie uważali...przecież ten napaleniec na pewno się do mnie dorwie podczas ich nieobecności. Właściwie dlaczego on to do cholery robił ? Nie wyglądał na jakiegoś degenerata czy zboczeńca...chyba powinienem z nim o tym pogadać i wyjaśnić,że nie życzę sobie takiego traktowania...ale jak ja mam to zrobić ? Jak każde podejście kończy się obmacywaniem mnie.
Z rozmyśleń wyrwało mnie pukanie do drzwi. W jednej chwili myślałem,że zejdę na zawał. - Czego... - ByungHwa otwórz, proszę cię... - Weź daj mi spokój...nie dociera to do ciebie ? - Chodź coś porobimy, bo się nudzę.- chłopak marudził jak rozpuszczony 13-latek. - Nie mam ochoty...zajmij się sam sobą... - To otwórz drzwi, bo muszę wziąć bluzę.- westchnąłem i niechętnie wpuściłem chłopaka do pokoju. Zgodnie z obietnicą wziął bluzę i stanął w drzwiach. - Chodź pograć w piłkę. - Nie chcę, boże kochany, ty jakiś upośledzony jesteś,że nic do ciebie nie dociera ? - Nie mów tak o mnie...- Tae warknął i zacisnął dłonie na bluzie. - Przepraszam...- lekko się cofnąłem i wziąłem głęboki oddech - Możemy pogadać ? - Jasne...a o czym ?- na twarzy nastolatka pojawił się lekki uśmiech, który utwierdził mnie w przekonaniu,że ten typ na pewno ma coś z głową. - Siadaj...- usiadłem na łóżku i zachęciłem chłopaka do spoczęcia obok mnie.Ten posłusznie usiadł i znów położył mi dłoń na udzie. Westchnąłem i spojrzałem na jego promienną twarz. - Powiedz mi....dlaczego się tak zachowujesz ? - Jak ?- Tae wyglądał na naprawdę zaskoczonego tym pytaniem. - No....przystawiasz się do mnie... - Co takiego ? - Em....no to ciągłe dotykanie, to....na tarasie....i jeszcze te ataki agresji...co to ma być ? - Ale to przecież normalne...- to on jest zdrowo pieprznięty, czy to ja jestem do tyłu w sprawach współczesnych nastolatków ? - Jak to normalne ? - Ojciec mówi,że to jest normalne...
No i wszystko jasne....chyba...czyżby jego ojciec go molestował ? - A możesz mi to jakoś rozjaśnić ? - Odkąd pamiętam ojciec mnie dotykał i robił ze mną takie rzeczy....i za każdym razem mówił, żebym się nie wstydził,bo to jest normalne. - HyunTae....on....wiesz,że on cię molestuje... - Wcale nie....przestań... - Wiem,że to cholernie boli,ale taka jest prawda....a ty przez to,że się do tego przyzwyczaiłeś krzywdzisz mnie... - Gówno prawda...nic nie wiesz o mnie i o moim ojcu,ale opinie wystawiasz... - Wystawiam je z tego,co mi właśnie powiedziałeś i z tego co widziałem.
Chłopak wstał i szybkim ruchem ubrał bluzę. - Wychodzę... - Gdzie ? - Co cię to obchodzi...- wstałem i chwyciłem Tae za rękę. - Masz siedzieć w domu...poza tym nie skończyliśmy rozmawiać. - Ja skończyłem... - Ale ja nie,siadaj do cholery.- chłopak usiadł i wbił wzrok w ziemię. Westchnąłem i z lekkimi wyrzutami sumienia usiadłem obok niego -Od dawna to robi ?
Tae jedynie kiwnął twierdząco głową. - Pójdziemy z tym na policję... - Nie... - Boisz się go ? - Co cię to obchodzi ? Przed chwilą wyzywałeś mnie od dupków,a teraz udajesz troskliwego brata ? - Chcę ci tylko pomóc... - A czy ja powiedziałem,że chcę pomocy ?...nie, to się odwal. - HyunTae...
Chłopak wstał i wyszedł z pokoju trzaskając drzwiami. Nie widziałem go przez cały weekend...pojawił się dopiero wtedy,gdy nasi rodzice wrócili z wyjazdu. Przestał również się do mnie odzywać,a jego ojciec urządził mu oddzielny pokój...dlaczego ? Co noc słyszałem jęki i piski Tae i z każdym dniem było mi go coraz bardziej żal...przestałem się nawet na niego gniewać,za to, co robił mi wcześniej...w sumie już wiem,dlaczego mnie dotykał i starał się dogadzać na siłę. Zastanawiało mnie jedynie to, kogo moja mama przyprowadziła pod swój dach i jak długo ma zamiar być jeszcze ślepa na to,co robi jej kochanek...
Hej miśki :)
Bardzo dziękuję za pytania, które zostawiliście pod poprzednim postem. Zgodnie z obietnicą teraz na nie odpowiem.
1. Jak masz na imię ?
Kalina ;)
2. Ile masz lat ?
19
3. Od kiedy interesujesz się k-pop'em, Japonią czy Koreą ?
Japonią zainteresowałam się będąc w 4 klasie szkoły podstawowej. Wtedy zaczęło się od anime, mang itd. Jak poszłam do gimnazjum i troszkę zmądrzałam zainteresowała mnie również kultura Japonii oraz zwyczaje mieszkających tam ludzi.
Zamiłowanie do Korei i k-pop'u zaczęło się gdy poszłam do liceum. Wtedy natrafiłam na fb na dziewczynę, która słuchała tej muzyki i weszłam w udostępniony przez nią link (Super Junior-"Sorry Sorry") i tak to się właśnie wtedy zaczęło. Wcześniej byłam osobą słuchającą rocka i gdy wkręcił mi się k-pop byłam przerażona "Boże,dlaczego ja tego słucham?", "Przecież to nie moje klimaty." itd.,ale teraz baaardzo się cieszę,że zmieniłam gusta muzyczne, bo k-pop polepszył moje życie :)
4. Jak Ty to robisz,że tak często wstawiasz opowiadania ? Skąd bierzesz na to czas ? Skąd aż tyle pomysłów ?
To Wy podsyłacie mi paringi, z którymi chcecie coś przeczytać i bardzo ułatwiacie mi tym sprawę. Kładąc się do łóżka, kąpiąc się czy jadąc tramwajem zastanawiam się i tworzę w głowie sytuacje, w jakich te osoby mogłyby się znaleźć. Gdy już mam ułożoną, gotową historię siadam do laptopa i w mgnieniu oka przelewam to na bloga. Gdy mam wenę i pomysł, opowiadanie pisze się praktycznie samo;) A skąd mam aż tyle pomysłów ? Szczerze mówiąc sama nie wiem...czasami piszę historie, w których chciałabym się sama znaleźć, czasem są to sytuacje zaobserwowane wśród znajomych czy na ulicy podpatrzone od zupełnie przypadkowych ludzi. Ale najczęściej jest to mój wymysł, który tworzę w wolnych chwilach w trakcie dnia.
5. Jaki jest twój ulubiony paring i zespół ?
Tego jest baaardzo dużo.
Jeśli chodzi o zespoły to mam multum ulubieńców. Wszystko zaczęło się od Super Junior, więc jak dla mnie jest to zespół numer jeden. Ale z czasem zaczęłam poznawać coraz to więcej zespołów, które również przypadły mi do gustu. Są to m.in.:
~VIXX
~EXO
~Topp Dogg
~B1A4
~BTOB
~B2ST
~JJCC
~Mad Town
~Infinite
~M.pire
Słucham również Block B, B.A.P, BTS, Boys Republic czy GOT7.
Jeśli chodzi o ulubiony paring...chyba na zawsze będzie to HunHan. Ale uwielbiam też Hyuka i Hongbina czy Hansola i B-joo.
6. Jakie masz marzenia ?
Moim głównym marzeniem jest skończenie studiów i wyjechanie do Korei. Tam chciałabym pracować ze znanymi ludźmi jako dietetyk (gdyż kierunkiem jakim studiuję jest właśnie dietetyka).
Ale poza tym jednym, najważniejszym mam również masę innych marzeń, np. spotkanie swoich idoli czy to podczas fanmeeting'u czy koncertu. Chciałabym poznać przeznaczoną mi tzw. drugą połówkę i przeżyć z tym kimś historię jak z filmu. Marzy mi się oczywiście pełne zdrowie i dostatnie życie dla mojej kochanej rodzinki, za którą po wyjeździe do Krakowa okropnie tęsknię ;) I szczerze mówiąc od zawsze marzyłam o spokojnym świecie, pozbawionym złych ludzi, biedy czy przemocy....to chyba takie moje podstawowe marzenia.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
Bardzo dziękuję za pytania. Wieczorem bądź jutro postaram się dodać opowiadanie z Ronem i HighTop'em z BIGFLO.
Buziaki ;*
Po ostatnich wydarzeniach dni mijały mi bardzo wolno. Mimo,że sytuacja z Jaehwanem wróciła do normy, odczuwałem ogromny żal i pustkę. HakYeon przestał pokazywać się na moich zajęciach. Ogólnie przestał chodzić do szkoły. Na każdej lekcji pytałem, czy ktoś wie, co się z nim dzieje...i za każdym razem cała grupa kręciła przecząco głowami. Strasznie się o niego martwiłem...i jako wykładowca i jako...kochanek ? Chyba mogę się tak nazwać. Nie miałem już siły pracować...codziennie patrzeć na pustą ławkę Yeona...nie mogłem również żyć normalnie z Kenem...każda nasza rozmowa, pieszczoty czy stosunek przypominały mi o tym,że zachowałem się w stosunku do niego jak skończony dupek.
Po zadaniu pracy domowej moim studentom znów spojrzałem na ławkę Yeona, z nadzieją,że się w niej pojawi. Idiota ze mnie....pokręciłem zrezygnowany głową i wyszedłem z budynku. Po wejściu do samochodu coś mnie pchnęło, by pojechać do domu HakYeona i sprawdzić co się z nim dzieje. Miałem w głowie tysiące myśli na minutę. Co jeśli Yeon się zabił ?...niee...nie byłby chyba do tego zdolny. Ale z drugiej strony, dlaczego w ogóle nie pokazywał się w szkole ? Przecież nie miał zajęć tylko ze mną. Pogrążony w myślach nawet nie zorientowałem się, kiedy zajechałem pod blok chłopaka. Dziwne...na parkingu stały samochody jego rodziców...zwykle wracali do domu późnym wieczorem, a tymczasem na zegarku wybiła 14. Westchnąłem i pewnym krokiem ruszyłem w kierunku mieszkania Yeona. Stojąc pod drzwiami wahałem się dłuższą chwilę...bałem się spotkania z chłopakiem..o ile w ogóle żył... - Dzień dobry....przyszedłem zapytać, co dzieje się z HakYeonem.- otworzyła mi matka chłopaka, która wpatrywała się we mnie nieobecnymi oczyma. - Yhym...proszę wejść.
Po wejściu do mieszkania rozebrałem się i spojrzałem ponownie na kobietę. - Czy...wszystko z nim w porządku ? Od dwóch tygodni nie pojawił się na uczelni... - Tak...przepraszam, napiszę mu usprawiedliwienie...
- Ym...czy mogę się z nim zobaczyć ? - Proszę, jest u siebie...
Powiem szczerze,że okropnie się zestresowałem. Przynajmniej miałem pewność,że chłopak żyje,a mimo to strasznie się bałem co zastanę w jego pokoju.
Zapukałem do drzwi...zaprosił mnie do środka cichy i spokojny głos Yeona. Gdy chłopak mnie zobaczył uśmiechnął się lekko i otworzył spoczywającą na pościeli dłoń. Usiadłem na łóżku i go za nią złapałem. - Yeon...co się dzieje ?
Ten znów jedynie tylko lekko się uśmiechnął i spuścił głowę. - Yeon proszę, porozmawiaj ze mną...
Do pokoju wszedł ojciec chłopaka. - Witam...mogę pana na chwilę prosić ? - Oczywiście.- spojrzałem na HakYeona i wyszedłem z jego ojcem do przedpokoju -Słucham pana. - HakYeon dwa tygodnie temu miał próbę samobójczą...
W jednej chwili poczułem, jakby zawalił mi się cały świat. Oparłem się o ścianę i spojrzałem na mężczyznę. - Co takiego...? O czym pan mówi..? - Poprosił przyjaciela, żeby mu przyniósł tabletki nasenne...Wziął je wszystkie i popił alkoholem...gdyby nie moja żona, już by go nie było...
Z trudem powstrzymywałem się od łez...spuściłem głowę i poczułem jak po policzkach spływają mi ciepłe stróżki wody. - Mówił, dlaczego to zrobił...? - Nie...od tamtego czasu z nikim nie rozmawia...gdyby pan... - Spróbuję...- spojrzałem na mężczyznę i wszedłem do pokoju Yeona. Chłopak siedział w pościeli i bawił się jej rogami. Gdy mnie usłyszał podniósł głowę i się podsunął. - Usiądź...- jego głos był tak delikatny i spokojny...gdy usiadłem złapał mnie delikatnie za rękę i pogłaskał ją kciukiem. - Musimy porozmawiać... - O czym ? - HakYeon, wiem co zrobiłeś...
Chłopak westchnął i wtulił się w moje ramię. - Jest mi z tobą tak dobrze...- mówił takim głosem jakby szeptał. Westchnąłem i pocałowałem go w głowę. - Przeze mnie chciałeś się zabić ?
Po dłuższej chwili milczenia Yeon podniósł głowę i spojrzał na mnie zmęczonymi oczyma. - Mam dość mojego życia... - O czym ty mówisz ? - Od czterech lat jestem kaleką...osoba, którą kocham najbardziej na świecie wykorzystała mnie i zostawiła...codziennie słyszę kłótnie rodziców o to, kto ma się mną zajmować i płacić za leki i rehabilitację...moje życie to tylko uczelnia, łóżko i rehabilitacja....i tak od czterech lat...- po policzkach chłopaka zaczęły spływać łzy -Błagam cię, ulżyj sobie, moim rodzicom i mi i mnie zabij, proszę...
Nie byłem nastawiony na taką rozmowę. Poczułem jak do oczu napływają mi łzy, a serce powoli rozsadza klatkę piersiową. - Yeon...rozumiem cię, ale nie zrobię tego...masz przed sobą całe życ... - Ta...gówno nie życie...ja nie chcę takiego życia, zrozum. Do mojej zasranej starości mam leżeć w łóżku patrząc się w sufit ? Moi rodzice nie będą żyć wiecznie...kto się mną do cholery zajmie ? - Ja...- cholera jasna....sam nie wiem,dlaczego to powiedziałem. Było mi go strasznie szkoda, ale z drugiej strony zależało mi w pewien sposób na tym chłopaku... - Ja nie chcę litości....a już na pewno związku z litości...ah...chyba że mieszkałbym z tobą i twoim chłopakiem...już wolę zde...- złapałem go za twarz i zacząłem namiętnie całować. Z początku buntował się, jednak po chwili położył dłoń na moim karku i zaczął delikatnie odwzajemniać. Znów poczułem się tak cholernie dobrze...znów odczuwałem tak zwane motylki w brzuchu. Czułem się jak zakochana 14-latka.
Pierwszą osobą,która przerwała pocałunek był Yeon. Oderwał się ode mnie delikatnie i spojrzał mi w oczy szepcząc. - Wróć lepiej do swojego chłopaka... - Yeon...cały czas z nim jestem.- pocałowałem delikatnie jego czoło, na co chłopak zadrżał i złapał mnie za rękę. - Nie rozumiem...
Spojrzałem na niego znacząco. W jego oczach pojawiły się łzy i delikatne wargi zadrżały. - Tylko nie płacz, proszę cię.. - Ale... - Hm ? - Co...co mu powiesz ? - Nie powinieneś się o to martwić...jakoś to załatwię. - Powiedz mi tylko....robisz to z litości, prawda...? - Nie Yeon...po twoim wyznaniu zacząłem baczniej ci się przyglądać. Zobaczyłem jakim jesteś wrażliwym i czułym chłopakiem...a ja właśnie potrzebuję kogoś takiego. - Twój chł....były...taki nie jest ? - Wiesz...z początku się starał...zabierał mnie do kina, na spacery, mówił jak bardzo mnie kocha, a później ? Jakoś po roku zaczęło się miedzy nami psuć. On wychodził na imprezy ze znajomymi, wracał nad ranem zalany w trupa. Coraz częściej prowokował kłótnie....raz nawet mnie zdradził, ale byłem tak w niego zapatrzony, że mu wybaczyłem... - westchnąłem i spojrzałem na zasłuchaną twarz chłopaka - Jakoś miesiąc po tym zrobił to drugi raz... oczywiście zakochany idiota wybaczył ponownie...obawiam się, że nadal to robi,a ja nie mam zamiaru tkwić w takim pseudo związku...
HakYeon przyłożył dłoń do mojego serca. - Przykro mi...dupek nie wie jak cudowną osobę stracił... - Ostatnio mówiłeś o mnie coś innego. - Wiem...i strasznie cię za to przepraszam, ale byłem wtedy wściekły...wybaczysz mi ?
Uśmiechnąłem się i cmoknąłem delikatnie Yeona. - Wszystko ci wybaczę głupku....każde potknięcie, kłótnię czy nawet zdradę... - Nigdy cię nie zdradzę...za bardzo cię kocham...czekałem na ciebie trzy lata i teraz będę dbał o ciebie jak o największy skarb.
Wiedziałem,że Yeon to idealny chłopak dla mnie...żałuję tylko,że musiałem go najpierw skrzywdzić, by przejrzeć na oczy i dojść do takiego wniosku. Teraz mam całe życie na to,by stopniowo to naprawiać i wynagradzać mu wszystkie życiowe krzywdy.
